start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (129)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (52)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (61)
woonoord (87)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5721):

Appeltaart (scene uit een huwelijk)

De appelboom in de tuin van Mw G. en mij heeft uitbundig gebloeid in de lente.
Uit dorre, schijnbaar dode takken, waar je geen cent meer voor zou geven, barstten in april de knoppen open en daaruit verschenen talloze wit/roze bloemetjes die de tuin het aanzicht gaven van zo’n bewegend Chinees schilderij in Afhaal Restaurant Shanghai.
En nu, half augustus, ben ik de trotse eigenaar van twee manden vol forse blozende Hollandse appelen van een onbekend merk. Een kilo of 60 schat ik.
En zuur, zuur …!
Te vroeg geplukt zegt een passerende kenner. Waarom zijn er toch altijd mensen die meer verstand van allerlei dingen hebben dan ik. Maar de narijping kon mij nog redden. Even laten rusten tot de pitten bruin zijn, luidt het advies. Ik kan niet wachten en afgelopen zaterdag, halveer ik het eerste exemplaar, de pitjes zijn volwassen.

image

Opgehitst door Heel Holland Bakt met die olijke mevrouw van Hak, ga ik NU een appeltaart bakken. Helaas sneuvelen de beste plannen vaak op zulke platvloerse beperkingen als winkeltijden. Maar ik vind in de voorraadkast nog een verscholen pak zelfrijzend bakmeel en een aangebroken zakje krenten. Zo, basterdsuiker boter, ei, kaneel, de keuken in!

Gemakshalve negeer ik voor deze keer de uiterste houdbaarheidsdatum van het meel.
Dat is een beetje een dingetje bij ons. Sinds wat kleine ongelukjes met langdurige sanitaire gevolgen, te wijten aan een zekere roekeloosheid van mijn kant, is overleg bij iedere overschrijding van data bij voedingsmiddelen dringend gewenst. Maar nood breekt wetten en die cijfers zijn door de fabrikant ook nauwelijks leesbaar in het karton gestanst, iets van 20-07-2014 of zo. Daarbij, ze zijn natuurlijk expres veel te voorzichtig bij zo’n firma Koopmans.

Bijna klaar. Verrukkelijke geuren dwarrelen door het huis. Mw. G zit likkebaardend klaar en vraagt onophoudelijk of er al nieuws is uit de oven.
En ja hoor ‘Hij is heerlijk…dat mag je vaker doen.’
Een doorslaand succes voor de koekenbakker. Totdat haar eerste vraag ten overvloede aantoont dat Mw G. een glanzende carrière bij de recherche is misgelopen.
Hierbij een integrale weergave van het kruisverhoor:

Had je dan nog meel ? ( een schijnbaar argeloze inleiding ter ontwapening van de verdachte)

Ja hoor. ( mijn toon zo opgewekt en geruststellend mogelijk)

En was de datum nog goed? ( de gerichte vervolgvraag, meteen doorslaan is aan te raden, dat kan het lijden nog beperken)

Jahaaa … ( niet echt willen liegen, maar iets te lang gerekt waardoor haar wantrouwen wordt bevestigd)

Wat was de datum dan? ( het net begint zich nu al te sluiten)

Goed … in ieder geval, zag er goed uit. ( zinloze schijnbeweging)

Maar wat voor datum stond er dan op? (doorbijtend )

Ik heb het pak al weggegooid ( kansloze uitvlucht)

Dan haal je dat even uit het emmertje ( toren op E5, tweede loper geslagen)

Je vond het toch lekker? ( verkapte smeekbede, even op het gevoel)

Jawel, maar meel over de datum kan niet goed zijn ( schuld en boete komen op tafel)

Wie zegt dat het over de datum is? ( hiermee schilder ik mezelf definitief de hoek in)

Dat denk ik. ( ‘dat weet ik nu zeker’, bedoelt ze)

Waarom denk je dat? ( vanuit verloren positie poging de bal terug te spelen)

Omdat jij zo reageert! ( waar vind ik in hemelsnaam zo gauw een vrouw die me niet kent)

Hoe reageer ik dan? ( laatste afleidingsmanoeuvre, vol op de interactie inzoomen)

Nou kijk je even op dat pak! ( de duimschroeven worden aangedraaid)

Meel blijft heel lang goed hoor ( door de mand )

Datum, Groenteman! ( de lamp wordt vol op mijn gezicht gezet)

Eh …20-7- 2014 ( handboeien klikken vast, celdeur slaat dicht)

Juli vorig jaar! Waarom doe je dat nou, daar kunnen na zoveel tijd allemaal beestjes in zitten, ik krijg nu al een beetje buikpijn, hier links, wat hebben we nou afgesproken, je weet net zo goed als ik dat …
( dialoog zelf verder naar wens in te vullen)

Maar, net als bij Oboema en Jose, is het allemaal weer goed.
En dat vier ik met een hele appeltaart, minus dat ene stukje.

Schrijver: trawant, 11-09-2015


niek_kalbergathotmail.com


Geplaatst in de categorie: algemeen

Deze inzending is 59 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)