Die familie bestaat niet, heeft nooit bestaan. Sommigen onder ons gaan uit van een gemiddelde, anderen van een ideaalbeeld. Ik kan u zeggen, beide komen voor in ons leven en voor u het weet is het alweer voorbij. Wij zijn verknipt en vertekend, zo gek als een deur. Lucebert en Van Oekel, Picasso en Dali, Jeroen Bosch, zij schilderden in woord en…

Er was eens een kunstenaar op het journaal, die de concentratiekampen heeft overleefd. Hij waarschuwde met klem voor het overal opduikende neo-nazisme, met een knip-oog naar zijn schilderijen, die als een protest gelden en die met een uiterste krachtsinspanning geschilderd zijn. Ik neem zijn angst bloedserieus. Hangt ons een zwaard van Damocles boven…

Love Parade Duisburg 2010 Wat een liefdesparade zou moeten worden mondde uit in een liefdesdrama.…

Zondag 25 juli 2010. Toevallig zet ik de TV aan en aanschouw een heruitzending van het intervieuw/debat "5 jaar later" waarin Jeroen Pauw spelenderwijs Mart Smeets zichzelf laat zijn. Met bewondering aanschouwde ik dit hemels ongekunsteld gesprek van een man wiens sportuitzendingen ik voor geen geld zou willen missen. Op een bepaald ogenblik dacht…

Herkent u dit ? Je hebt iets op je lever, boos of verdrietig, je wilt het van je af schrijven, impulsief gebruik je woorden die net over het randje kunnen gaan. En dan krijg je een mailtje, niet geplaatst want niet subtiel genoeg. Ik heb dan zo het idee van confrontatie, ruzie, de snelste vorm van communicatie. U zult begrijpen dat ik op zoek…

Paars-Plus is dus ter ziele! Ene Jort, een rijke gozer met bretelsobsessie, echt geen geestverwant, deelt wel mijn mening over de afschaffing van het Binnenhofpoppenkastgezeik, dat dit verscheurde land beter geleid kan worden door bekwame topmensen uit de zakenwereld, hoogleraren psychologie en economie, eventueel spiritueel verlichten, paragnosten…

(voor Raúl Rivero) In de stinkende sigarenrook van Fidel Castro, de hakkelende buikspreekpop dan, groeien sappige sinaasappelen, ieder jaar opnieuw. De bruine borsten van Cubaanse schoonheden vormen geen enkele troost voor de harde, eendimensionale kleiduifkoppen van een militair schrikbewind, talentvol ontmaskerd door de gevangen dichter Raúl.…

Opzitten, pootjes geven, haal de krant en lig vervolgens dood, maar dan ook doodstil. Een hond peilt, rechts haalt links in en ik mag er niets van zeggen, hier. Want dan moet er een naam opgeplakt worden, dat geloof je toch niet. De afgelopen week werd ik, muzikaal, bestookt met Mahler. Treurterreur, persoonlijk had ik zelfmoordneigingen na zijn…

Landend in mijn geopende hartchakra staat een opperhoofd gereed om veren uit te delen, om met mij aan de tequila te nippen, zorgen vliegen weg en angsten lossen op, zijn lach behelst het hele geestenrijk, hij heerst erover met souplesse. Mijn vuurrode droomogen schieten op onzekere, parelmoeren kleiduiven. De Witte Duif is mijn kruinchakra ingevlogen…

Na jaren zwoegen om uit een put te komen, zo diep zo diep. Het gebeurde en betreurde achter mij te laten, zo ver zo ver. Jaren heb ik gezwoegd, gehuild, gevloekt op mijn lippen gebeten tot bloedens toe. De bewuste zeven jaren waren voorbij en ik heb het gehaald. Zo dacht ik, langzaam kregen de bloemen weer geuren en kleuren., verdriet. Net toen…

En daar ging het fout. Of eigenlijk, best wel goed. Gene Pitney met z'n Mecca. Prachtnummer, kutgelovigen. Hats off to Larry, Del Shannon.…

Ik heb een hekel aan de boze wolf omdat deze gluiperd volstrekt de weg kwijt is, loopt daar alleen in het bos, die kwal is zeker verstoten door zijn roedel. Ik heb een hekel aan de boze wolf omdat hij daar een weerloos klein meisje aanspreekt, dan tegen haar liegt, haar bedriegt en even later klimt hij met grote oren en ogen in bed en gaat bij haar…

Dat voetbal belangrijker kan zijn dan politiek is onlangs bewezen, niemand had het nog over het nieuw te vormen kabinet, de verkiezingen waren uit ons collectieve geheugen geschrapt, hoe Robben en Sneijder de natie zouden opliften naar een topzege, dat was van wezenlijk belang, voor even, want ze hebben gespeeld als eersterangs schurken, straatschoffies…

Ik keek uit het achterraam van mijn Belgische kasteel, de Duitse wijn glansde in mijn antieke wijnglas van pak 'em beet 200 euro, in de rechterhoek van mijn Franse kasteeltuin zag ik ongeveer twaalf naakte vrouwen een stoelendans doen, verdorie, het waren de exclusieve stoelen uit mijn eetvertrek!, ik haastte me naar buiten, 'Hé!', schreeuwde ik,…

'Naar mijn evenbeeld geschapen', ik hoor het hem nog oreren, 'Ik ben uw gelijke'. Weet u wat ik dan denk ? Ga effe lekker aan dat kruis hangen en kom er niet meer van af, ziekelijk jezusfiguur. Er zijn 171 soorten verkoudheid, ik heb ze allemaal gehad. Kanker zou zomaar kunnen, ik rook en drink en zuig soms de zon in mij op. Daarnaast spelen erfelijke…

Een man van 42 uit Jubbega in Friesland heeft zelfmoord gepleegd nadat het Hof hem wegens poging tot moord had veroordeeld tot acht jaar cel. De officier had 180 uur werkstraf geëist wegens bedreiging. Vreemd zaakje. Ten eerste zijn al heel wat lagere straffen uitgedeeld voor moord, ten tweede is het verschil tussen de eis en het vonnis mogelijk het…

Als je bestaat, ben je niet. Als je niet bent, wil je zijn. Als je wilt zijn, kom je aan. Als je er bent, ga je weg. Als je weggaat, ben je thuis. Als je thuis bent, dan behoor je tot de nu levenden...…

De achtertuin is verzakt, maar daar trekt een weergaloze lente zich niets van aan. Een regenboog vol kleur knalt de aarde uit, ontzaglijk nuancerend presenteren boom en struik het nieuwe groen. Het was slechts gisteren dat diezelfde aarde mijn moeder heeft opgenomen, zand er over. Ik zit op het stoepje in de achtertuin, mijn benen bengelen want de tuin…

In de huidige, snikhete zomer hobbelt alles zo prettig op en neer, klein of groot, dat maakt niet uit, ik bemin alles. In de flitsen uit haar heldere ogen zie ik de hunkering van ronde, roze of bruine tepeltempels, van haar toegankelijke, zwaarbehaarde, glimmende genotskloof. En de lichtverkoelende wind speelt met dunne rokken, soms zo dat ik recht…

Toegang tot de hemel, ik ben net gestorven en sta voor de poort met mijn toegangskaartje, de controlestrook is er nog niet van afgescheurd. De lijken voor en achter mij zijn opgewonden, eindelijk mogen ze aanschouwen. Petrus laat weer eens iemand binnen en stiekem gluur ik mee met de geopende deur, ik moet nog negen treden. En dan zie ik het verhevenste…