Hoeveel kan een mens verdragen en wanneer wordt het teveel. Ben ik nu te gespannen omdat ik mijn waterlanders niet meer onder controle heb. Maanden is het goed gegaan en nu is het ineens weer mis. Hoe komt dat toch? Kon ik er maar een antwoord op geven, dan kon ik er meteen wat aan doen. Maar ik weet het niet! Huilend leg ik mijn hoofd op tafel…

Ik zat flink te balen. Had ik me verdomme toch weer laten strikken voor een afspraak. Martha, mijn alcoholische 'zorgenkindje' zou langskomen. Toen de bel ging stond ze triomfantelijk met een fles champagne voor de deur. Het liefst zou ze uren over haar eenzaamheid en haar zogenaamde emotionele afhankelijkheid willen praten. Haar manische depressiviteit…

Aan de stadsrand rolt de snelweg zich lang en breed uit. Een wals wentelt traag over de platheid van het asfalt. Rijen blinkend blik markeren de druk van deze tijd. Blikken van oneindigheid aarden gelaten in de overlast, onwetend of deze snelheid de tijd wel volgen kan. Is dat de strijd, de strijd van deze tijd? In het trage spoor domineren snelle…

Nooit geweten, nooit beseft. Ik noem mijzelf tegenwoordig emotioneel incontinent. Deze uitdrukking heb ik van een vroeger buurmeisje gehoord en ik heb besloten die "er in te houden" Ik huil gauw, soms erg onverwacht en je zou kunnen denken dat ik dan depressief zou zijn of zo. Niet echt huilen, maar gewoon dat tranen om niets uit je ooghoeken…

Hoe vaak zeggen wij niet ”dat is een vriend van mij”. Maar wie is een echte vriend of vriendin? Iemand die je wel eens tegenkomt of waar je wel eens bij op visite gaat. Persoonlijk vind ik dat vriendschap pas tot uitdrukking komt als het om loyaliteit gaat. Vriendschap heeft geen verplichtingen en is niet uit te drukken in hoe vaak je elkaar ziet…

En daar sta je dan, ooit viel een kabouter met beide beentjes in de lucht. Beperkt door de berk heb je nooit de vlucht kunnen nemen die je wilde, geen strepen waarop je kon staan want je had slechts stippen. Om de bast van de boom sta jij in kleine kring, als uit een sprookjesboek weggelopen, maar je komt niet verder. Giftig, ik begrijp dat wel…

Zij wist niet wat te doen, een moeder tot stof vergaan, zij dacht een verleden te begraven. Maar al dat haar restte was niet meer dan een keramiek vol gruis. Verstrooid zocht zij naar een plek waar zij de herinnering kon vast houden, het park, daar heeft ze haar hart uitgestort. En daar ligt mams, links en rechts en iets verder uitgewaaid, onbetrouwbare…

Je zal maar 8 jaar zijn en een lange broek moeten kopen. Je hebt de hele zomer lekker in de comfortabele korte broeken gespeeld. Die broeken die zo gemakkelijk goed aansluiten in de taille, waar van je de stof nauwelijks aan je lichaam voelt en waarvan je absoluut geen last hebt als je aan het spelen bent. En als je die broek aandoet, dan zit ie in…

Vandaag is bekend geworden dat Ab Osterhaus, de man die de regering adviseert over de aanpak van de Mexicaanse griep, een aandeel heeft van bijna 10 procent in ViroClinics, een farmaceutisch onderzoeksbureau dat meewerkt aan de productie van vaccins tegen de Mexicaanse griep. Dat is een overduidelijk bewijs dat het media-offensief om de Mexicaanse griep…

Onlangs vierde stadsdeel Westerpark feest. De gehele dag waren er activiteiten in het Cultuurpark Westergasfabriek. Live muziek waaronder tot mijn verrassing een optreden van Cuby and the Blizzards, een uit het Drentse esdorp Grolloo afkomstige bluesband, ontstaan in de jaren zestig. Blueszanger John Lee Hooker was het grote voorbeeld van de nu 68-jarige…

Ik ga op maandag naar de film de Indiaan. Het is een prachtige en ontroerende film waar van ik vaak moet huilen omdat ik het jongetje zo begrijp en ik mezelf herken. Het is een film die rustig is over een jongen uit Peru die uit de buik van een vliegtuig komt bij zijn pleegouders. Maar als er een nieuwe kind komt voelt hij zich ineens een indiaan…

Dat kan ik dus niet, ellebogend onderuit trappend naar hogere regionen. Noem mij maar gerust een slappeling op het gebied van solliciteren, netwerken, omhoog slijmen en de baas neuken. Ik ben een kneus in het vervullen van vacatures, het echelon ziet mij derhalve niet zitten. Maar eenmaal bezig ga ik wel tot op de rand, in hoeken en gaten en veeg…

Zomaar minder rechten, zomaar een stempel... Zomaar.. Dat gebeurt de mens die van een uitkering leeft. Dan behoor je arm te zijn, zielig te zijn, tekorten te hebben. Op allerlei terreinen ben je minder. Als een eventuele partner ben je minder, je zou tenslotte te weinig inbrengen. Als stemgerechtigde ben je haast verplicht een partij te stemmen…

Eindelijk was het dan zover. Na lang wachten en zeuren was het gezin onderweg naar het nestje. We hadden in de vakantie besloten dat we bij thuiskomst voor een hondje zouden gaan. De eerste werkdag na de vakantie was het al beklonken. Een collega wist wel een nestje. Daar ergens op het Brabantse platteland was er een nestje van precies het ras dat we…

Als sluipmoordenaar komt het je leven binnen. Langzaam vermoordt het de hersencellen, in het begin vaak niet zichtbaar voor de buitenwereld maar voor de desbetreffende persoon des te meer. De persoon probeert uit alle macht de 'gaten' die deze insluiper veroorzaakt te dichten. Te dichten met 'verzonnen' verhalen om het maar niet zichtbaar te…

Ik heb er een maand voor gewerkt, bollen pellen in de buurt van Lisse. Veertien was ik, voor elke mand correct gepelde bollen kreeg ik een gulden, op goede dagen kreeg ik er vijf gevuld. Om vijf uur op, om zes uur op het werk, in de pauze even naar buiten, een boterham met tevredenheid naar binnen gewerkt. En dan krijg je loon naar werken, een bruin…

‘Komt u even binnen’, zei ze hartelijk. De weken na mijn verhuizing had ik me voornamelijk onderhouden met stucadoors, elektriciens en meubeltransporteurs, hoog tijd dus om iets aan mijn sociale contacten te doen. Ik stak de straat over naar mijn overbuurvrouw, die in de weer was met stoffer en plantenbak. Na mijn opmerking over de plantjes of het…

Er gebeurt veel op deze aardbol. Soms wel eens teveel denk ik dan. Maar ook de verhalen van wat mensen allemaal overkomt zijn legio. Zou dat komen dat ik dit allemaal hoor omdat ik met ouderen omga? Of was ik vroeger zo naïef en had ik alleen tijd om mijn gezin te “runnen”? Soms ben ik bang en soms ben ik heel erg dapper. Als ik in de laatste…

Van de Partij van de Arbeid mag je werkwoorden verwachten, geen voltooid deelwoord als hier boven verwoord. Ik zag een en ander gebeuren op een voor diverse correcte figuren foute site, en dat was geen stijl. Tsja, je moet ergens je informatie halen. Verbeet heeft zich verbeten, voelde zich waarschijnlijk in de tang genomen. Ik heb vandaag Den Haag…

Ik zit aan de stamtafel met Lucas, een stamgast van middelbare leeftijd, antropoloog aan de vrije universiteit van Amsterdam. Rechts van mij schuift een boom van een vent aan, een dertiger met kaalgeschoren hoofd; als hij zijn glas opheft zie ik op de binnenkant van zijn onderarm het embleem van de Commando’s getatoeëerd. Op tv is een donker meisje…