Vlak voor Kerst 2010 begon mijn liefdesband met Mirjam, in tijdsspanne is het niet echt lang geweest, ook nog eens min twee maanden, daar Mirjam toen in Italië zat. Maar de intensiteit van de liefdesband was ongekend heftig en dat telt pas echt. Ik hou nog steeds zielsveel van haar, maar ik ben er nu wel steeds meer achter gekomen, dat er iets mis…

Ik geloof niet meer in de liefde tussen een man en een vrouw, ik heb er teveel ellende van ondervonden en ik weet hoezeer beide seksen gekweld worden door onverwerkte trauma's en communicatief onvermogen. Liefde voor één iemand nekt iedereen op den duur en de liefde uitsmeren over diverse contacten voldoet evenmin. Mijn ziel is geheel versomberd…

Mijn geliefde was een dikke week bij mij in de flat en we maakten het heel gezellig voor elkaar, alles verliep soepel en we waren ons allebei niet bewust van het feit dat zo'n snel continu samenzijn wel eens averechts kon gaan werken. Zij maakte werkelijk alles schoon, zelfs de gordijnen gingen in de was en ze boende de vloerbedekking met azijnwater…

Ik leef alleen nog voor het liefhebben, zonder dat hoeft het niet meer voor mij. Alle rompslomp van het aardse bestaan kan me gestolen worden, is regelrechte bullshit. Ik ben oud genoeg om dit te beweren, heb meer dan genoeg geleden. We zijn in wezen allemaal intens verdrietig omdat we niet volop onze geliefden kunnen beminnen, dat oermankement nekt…

pffff.... toch maar even een blik geworpen op de méést bekende datingsite van Nederland. Wat een vreugde. Er staan alléén maar mannen in die: er véél jonger uitzien dan ze zijn, zich véél jonger voelen, allemaal empathisch, zich kwetsbaar opstellend, slim, bos-en strandwandelend, wijntje bij de open haard (sjonge ik wist níet dat half Nederland…

Kunt u het zich voorstellen, de kinderen van Juul bakkeleiend in Paleis Soestdijk ? Over elkaar heenvallend om de snuisterijen, het zilverbestek en de kroonjuwelen. En als dan de koninklijke kruitdampen zijn opgetrokken, het royale stof is nedergedaald, dan moet de zolder worden geruimd. U en ik bellen in dat geval terstond de desbetreffende afdeling…

Ik ben werkelijk tot het bot, mijn naakte botten, gegaan om te ontdekken waar ik nog blokkades kon opheffen, de nare boel kon transformeren of anderszins verwerken, als ik maar mezelf kon bevrijden van die ellendige nasleep van mijn destructieve, psyche ontwrichtende, liefdeloze, wrede opvoedingssysteem. Ik ben niet iemand die het leven lichtvaardig…

Deze keer eens een inzending, waarvan de impuls tot het schrijven ervan nog geen uur geleden in mij is ontstaan. Dit is voor mijn doen best uitzonderlijk te noemen en in de afgelopen zes jaar slechts zelden is gebeurd. Daarbij is, achteraf, altijd gebleken, dat dit de meest pure en direct uit het hart komende gedachten waren. Geen dagenlange overpeinzingen…

Zwarte vleugels van overal overvallen mijn huis, in deze tijd van het jaar vliegen ze getwee met hun grappige grijze kopjes. Kauwen herkauwen hun afkomst, ze kunnen niet anders, vliegen in vlucht door de lucht over mijn dak en schijten alles onder als ze in de bomen van het park zijn beland. Nog even schiet het naar boven in zwermen, prachtklievend…

Duld geen opschorting of vertraging uwer vertroosting. Blijf niet in de rede van uw leed, Zijn kruis vernieuwt zich niet. Zin u uit van woede, het verraad der liefde, haar helse wonden - uw eten, drinken en roken uit uw genen nimmer indachtig - en stil uw schreien als het zwarte water u te bed werpt, de Here u dient met Zijn hete vuren des levens…

Het is doodstil als Olivier, Nick, Robert en de drie jongens van Victory Outreach de kist met Mart op zijn plaats schuiven in de gemetselde tombe. Als ze klaar zijn en een stap achteruit doen, blaast een marinier de taptoe, de Last Post, schrille kreten in een doodse stilte....ondanks de zinderende hitte lopen de rillingen over mijn rug en ineens voel…

Ik ben opgegroeid in de tijd dat de plaatselijke kruidenier nog persoonlijk de boodschappen bij ons thuis bezorgde, de bakker langskwam met manden boordevol brood en koek en... de ooievaar van tijd tot tijd een baby afleverde... Nee, over seks werd niet gesproken, daarvoor moest je niet bij mijn ouders zijn, ze deden of het niet bestond. En waarom…

Het was in ieder geval mooier weer dan twee weken geleden, maar ik hield mijn hart vast omwille van de camera, want een tweede cameradoop zou ik niet kunnen verdragen. Gelukkig zat de camera nu op een stevig statief vastgeklemd en zou het daar niet aan gaan liggen. De twee heren van de NCRV waren inmiddels ook weer bekomen van de schrik (het verlies…

Het kabinet wil straks alle sleraren s1e graads, - neem me niet kwalijk, ik slis een beetje. Masters noemen ze dat nu, zelfs in Moddergat. Met masters meer mans. Maar de VOC had altijd 3 masters in 3 klassen, voor matrozen, stuurlui en kapiteins. Ketelbinken telden in die tijd helemaal niet mee! Daarom had je 27 jaar geleden nog huisjes voor derdegraads…

Op een dag had de schildpad er genoeg van. Hij was altijd maar traag en appelig en nooit eens energiek. Hij nam een dikke pil van de dokter de Uil en begon als een haas te functioneren. Hij vloog meteen uit de bocht! Hij rende urenlang door, deed het huishouden alleen, paarde met alle konijnen, en dronk de hele zaterdag door met gitaarspel op de…

Ziezo, hij is weer elektronisch verwerkt, nadat hij enkele weken geleden tussen alle reclamefolders, de krant en de post in de brievenbus lag. In dit kleurenpalet bijna niet te missen door het bijna kille en triest ogende blauw van juist die ene enveloppe. Elk jaar rond deze tijd als ouverture hetzelfde liedje voor de eerste acte. Zo rond de maand juni…

In de nacht kwam zij tot leven. Slecht haar eigen besef van bestaan. Iets waar zij niet aan twijfelde. De wereld die zij beleefde was mooi. Eigenlijk helemaal niet realistisch, en dat was nou juist het fijne er aan. Ze kon er nachten lang haar fantasie op los laten, haar geest creëerde iets wat alleen haar toe behoorde. Ze wist met zekerheid dat…

Mijn eerste keer op deze site, toentertijd nog niet gesplitst, ik produceerde het gedrocht 'Schaamlip'. Inmiddels ruim 4200 keer gelezen/bekeken sinds het jaar 2005, ben er Ditheke nog immer dankbaar voor. Kreeg er een negatieve reactie op, u weet dat ik daar immuun voor ben. Honderden inzendingen later zou je denken dat een en ander mij nu makkelijker…

Wat mijn verhaal alleen wilde vertellen is: dat ik het zo angstig vind, dat elk klein dingetje een groot iets is geworden. Dat mijn denken niet meer wil stoppen en ik helemaal niet zo goed meer begrijp, wat er met mij aan de hand is. Altijd heb ik de moed gehad om te vechten en nooit, echt nooit, is er een seconde in mijn gedachten geweest dat ik…

Binnen de roomse traditie worden verschijningen vaak exclusief waargenomen door heiligen, zoals bijvoorbeeld door het arme herdersmeisje Bernadette van Lourdes, die diverse keren Maria gezien heeft in een grot. Sint-Franciscus hoorde stemmen (op zich al kielekiele!), die hem zeiden een kerk te bouwen op een bepaalde plek. Doordat hij nauwelijks at werkte…