In een advertentie van een Goudse stadskrant wordt gezegd, dat ze naar een nieuwe stadsdichter zoeken. Iedereen die zich geroepen voelt mag een gedicht mailen begeleid met een pakkende motivatie. Ik weet dat er in sommige steden niet de minsten zijn ingegaan op deze functie, maar ik blijf vooralsnog aarzelen, tegenstribbelen, om niet te zeggen walgen…

Daaronder, daar waar de bodem is waar niemand terecht wil komen zingt een wezen een lied. Verscholen tussen het gebladerte van de tijd. Terwijl de klok tikt zingt een nachtegaal zijn eigen lied. Hij heeft nu eenmaal het geluk daarboven op die mooie tak te kunnen zitten. Het was vanaf die mooie tak dat hij de twee verliefden zag zweven in hun eigen…

Ik las onlangs in de NRC dat Femke Halsema aan haar laatste termijn bezig is en dat zal helaas wel waar zijn, terwijl ik dacht dat zij voor altijd meeging, tot ze oudbelegen wordt. Ik voel na dit bericht al grote droefenis, ze gaat de politiek definitief verlaten, na al die jaren zo glorieus in de spotlights, zo verrekte adrem, zo superintelligent…

Weet u wel wat het uurtarief is in de thuiszorg ? Aan het eind van deze hartenkreet geef ik zulks prijs. De kunst is verdoezelen, vanuit een niet onbemiddeld bestaan tracht menigeen zich een plekje in het orkest te verwerven. Dat orkest leeft nu op een te grote voet, het kan minder, neen, het moet. Daar begint het gekrakeel, ik zie praatprogramma…

Zal hem nooit meer zien die lange slungelige jongen uit mijn jeugd waar ik vlinders kreeg van in mijn buik. Waar ik zo verliefd op was en elke nacht van lag te dromen; ook dacht dat er nooit een ander zou komen. Toch gingen we uit elkaar, kozen voor een andere weg. Een nieuwe liefde is er voor mij in mijn leven gekomen. Maar in mijn hart blijft er…

Meestal op zaterdag, maar ook wel door de weeks strijk ik neer bij de koffie-automaat van de Jumbo of de Albert H., ik zit of sta dan mijn verse koffie te drinken, terwijl even verderop mensen iets van twee euro betalen voor hetzelfde goedje. Door mijn onverzorgde baardgroei zie ik eruit als een zwerver, zo iemand die te ontregeld is om straatkranten…

Ze heeft er bijna niet door kunnen slapen, half zes 's ochtends zat ze al aan het bier, vandaag gaat ze voor de tweede keer in de scan. Het vlekje is groter geworden, gelaten deelt zij mij dat mee vanaf haar vaste plek op de bank. Een leven achter gelaten, een lijdensweg voor haar. Ontwrichte celdeling, zo zou je kanker ook kunnen omschrijven. Ik…

Het zal nog een hele tijd duren alvorens de paus (niet deze zeurkouspaus) op het Sint-Pietersplein een religieuze condomerie begint met afbeeldingen van heiligen op de verpakkingen. Hij denkt de bestrijding van aids te claimen door geheelonthouding, door iedereen het celibataire leven op te leggen of een ideaal huwelijksleven. Dat er meer is in de werkelijke…

Bezuinigingen Zij denken slechts van kwart en wit, van een sluitende balans,van klinkende munten altijd netjes in evenwicht. Maar het gevoel, dat wat je voelt, wanneer er kleuren schijnen van een ander licht, dat gaat over jou, over mij, over ons, over onze identiteit maar dan net anders belicht! Bij korten op cultuur, dan spreek je niet van…

Die Bilderberg moet afgegraven worden, de kluit in het riet ben ik zo langzamerhand beu. Het volk wordt telkens weer afgescheept met zoet na zuur, regenten lachen zich de ballen in de broek, geld moet rollen, 'pecunia non olet' zegt de opperhork. Het iets hogere echelon schreeuwt zich de longen uit het lijf, kunst moet blijven. De kunst zet zichzelf…

Ik geloof in synchroniciteit, ik heb het in mijn leven te vaak meegemaakt, dat de dingen waar ik zielsdiep mee bezig was, op een of andere manier via de wereldrealiteit weer tot mij kwamen of raakvlakken op mij afvuurden. Zo kwam ik onlangs Rembrandt van Rijn tegen, die naar mij zwaaide, ik draaide me om, dacht, naar wie zwaait hij nu?, maar toen…

Kabouter plop en kwebbel en smal en klus en lui waren op vrijdagmiddag na het poetsen van de melkherberg aan het spelletjes doen, ganzebord was het. Ik heb altijd geluk zegt kwebbel, ik win met gemak. Ik gooi heel goed zei klus, ik wil ook winnen, ik ben de slimste zei smal en krijg een mooie plopkoek als ik win. Ik win nooit want ik ben altijd moe…

In een kamer vol vreemden waar jouw ogen mij niet kunnen zien maar mijn gedachten de jouwe proberen te raken sta ik in het licht van hunkerende liefde. Weggaan is net zo min een optie als wegblijven omdat ik je eenvoudigweg zou missen. Weet je nog? Die mooie avonden in het park? Nooit week je van mijn zij. Onze wederzijdse beloften die schuld maken…

Ik vond laatst wat losse scherven van de oude tijd. Zij lagen her en der in mijn herinneringen verspreid. Die vaas van toen was nauwelijks nog te repareren, de randjes waren te scherp, dat zou teveel bezeren. Sommigen spreken van scherven brengen geluk, anderen denken dat wat kapot is, is vooral toch stuk. En als je pech hebt snijdt zo'n scherf…

Het was warm vandaag zuchtte Joe in gedachten terwijl hij zijn pruimtabak uitspuugde. Joe zat op een stoeltje in de schaduw van zijn tankstationnetje te wachten op klandizie. Zijn tankstationnetje was gelegen tussen twee gehuchten. Het ene nog achterlijker dan het andere. Het leek wel of die twee gehuchten een wedstrijd hielden wie de meeste inteelt…

Eigenlijk moet je geen aandacht geven aan wat geen aandacht waard is, want zwijgen blijft goud, maar soms tergt het een en ander je toch teveel. Een schilder op een stellage schreeuwde naar een mooi geklede jongedame, die helaas zijn blikveld kruiste: 'Hé, jij daar, jij bent een lekker ding!'. Wat wilde die iq-loze kwal nou met die brutale opmerking…

Daar droomt toch elke vrouw van, hij is jong en autoritair, draagt een uniform en is ook nog een beer van een vent. Scheldt de buren uit vanwege hun schijthonden, verwerpelijke uitwerpselen van de maatschappij, ruim je eigen rotzooi op. Ik begrijp hem, heb dezelfde behoeftes gehad, stond ooit geparkeerd op de stoep in zo'n bolus. Er is slechts een…

Hier zit ik dan weer te schrijven. Alsof ik niets anders kan. Ik doe in ieder geval weinig andere dingen met zoveel plezier als schrijven. Dansende letters die mij in de ogen aankijken en vragen of zij vandaag ook aan bod mogen komen. Ik wilde je even bedanken. Zomaar. Omdat je er bent. En omdat je in mij gelooft. En zo tikt de klok verder en…

Ik mag dan literair doorkneed zijn, als tegenwicht zing ik soms graag malle liedjes zoals 'Alie' van Normaal, van Benny die na al die jaren geen spat veranderd is, prachtig, die kerel. 'Vrouw Havekamp' zing ik ook graag, vooral de zin 'Wat heb je dikke tieten! hoe weet ik dat? ik heb ze zelf in de handen gehad!'. 'Oerend hard' boeit me ook…

Guur, koud en regen. Het donker is ingezet en gehaast spring ik in de bijna vertrekkende trein. Hijgend het trapje op, stommelend zittend en mijn natte jas uittrekkend. De coupé is hel verlicht, het is er niet warm en meteen overvalt me een ongemakkelijk gevoel. Ik ga zitten. De stoelen zijn zo universeel gemaakt dat het net niet lekker zit. Snel…