start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (151)
adel (5)
afscheid (136)
algemeen (68)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (98)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (20)
eenzaamheid (141)
emoties (209)
erotiek (8)
ex-liefde (34)
familie (73)
feest (26)
film (19)
filosofie (65)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (31)
geschiedenis (8)
geweld (29)
haiku (7)
heelal (5)
hobby (18)
humor (275)
huwelijk (10)
idool (34)
individu (123)
internet (28)
jaargetijden (30)
kerstmis (36)
kinderen (77)
koningshuis (24)
kunst (37)
landschap (7)
lichaam (48)
liefde (196)
literatuur (69)
maatschappij (166)
mannen (17)
milieu (8)
misdaad (51)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (134)
natuur (100)
oorlog (43)
ouderen (50)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (46)
partner (4)
pesten (9)
planten (12)
poesiealbum (1)
politiek (87)
psychologie (114)
rampen (21)
reizen (27)
religie (92)
schilderkunst (24)
school (20)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (52)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (39)
toneel (5)
vakantie (25)
valentijn (1)
verdriet (92)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (17)
voedsel (21)
vriendschap (73)
vrijheid (46)
vrouwen (37)
welzijn (63)
wereld (42)
werk (63)
wetenschap (14)
woede (70)
woonoord (57)
ziekte (114)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 4279):

Bij "De Burgerij" met de allerliefste

Het kleine restaurant aan de Noordstraat ademt een Franse sfeer en eveneens Franse, lang-vergeten chansons weerklinken er.

Een nieuwe dag scheen aangebroken en een onverwachte, lente-achtige atmosfeer hing in de lucht die scheen te duiden op de voorspoed, zo lang al verwacht, die was uitgebleven en waarom we bij uitstek verlegen zaten. Ongeduldig wachtte ik tot ZIJ in de deuropening zou verschijnen; ZIJ, de kameraad en de vriendin, mij al sinds mijn jeugd geschonken. In de tussentijd wierp ik mijn blikken op een man en een vrouw aan een belendend tafeltje; een lelijke kerel, maar met een keurig verzorgd baardje dat zijn mond omringde. Een kleine hond week niet van de zijde van de man en vrouw.

Eindelijk verscheen mijn zus en aan ons tafeltje bekeken we de babyfoto's uit een zo ver verleden: hulpeloos, onschuldig en kwetsbaar lagen we in de armen van onze ouders.

Mijn zus heeft haar jonge ogen behouden. Al te spoedig zullen ze zich voorgoed sluiten. De rimpels van het verval omringen haar mond en het plotseling grijs geworden haar hangt neer als een gordijn om het lieve en mij zo vertrouwde gezicht. Ze heeft de hardheid van het leven leren kennen en is erdoor getekend, maar verwondert er zich niet over en de loutering viel haar ten deel die het resultaat is en de bekroning van het leed.....

Schrijver: I.Broeckx, 30-12-2018



Geplaatst in de categorie: familie

Deze inzending is 63 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)