start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (151)
adel (5)
afscheid (138)
algemeen (70)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (98)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (21)
eenzaamheid (145)
emoties (217)
erotiek (8)
ex-liefde (35)
familie (76)
feest (26)
film (20)
filosofie (65)
fotografie (7)
geboorte (9)
geld (31)
geschiedenis (8)
geweld (29)
haiku (10)
heelal (7)
hobby (18)
humor (277)
huwelijk (10)
idool (35)
individu (127)
internet (28)
jaargetijden (31)
kerstmis (36)
kinderen (79)
koningshuis (24)
kunst (38)
landschap (7)
lichaam (48)
liefde (199)
literatuur (69)
maatschappij (166)
mannen (17)
milieu (9)
misdaad (52)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (135)
natuur (101)
oorlog (43)
ouderen (52)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (49)
partner (4)
pesten (9)
planten (13)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (116)
rampen (22)
reizen (27)
religie (93)
schilderkunst (25)
school (22)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (52)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (41)
toneel (5)
vakantie (25)
valentijn (1)
verdriet (93)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (18)
voedsel (21)
vriendschap (80)
vrijheid (46)
vrouwen (38)
welzijn (65)
wereld (42)
werk (71)
wetenschap (14)
woede (71)
woonoord (58)
ziekte (124)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 4410):

Met tante in de LocHal/De dochter van oom Gérard

De tante; de enige tante die ik nog bezit te midden van een familie waarin de dood heeft huisgehouden en toegeslagen als een stormvlaag en een pestepidemie, is naar Tilburg, haar dierbare geboortestad gekomen.....

Ik ken de trekken van de verbittering, van het hardnekkige en langdurige leed in haar gezicht en het valt me plotseling op hoe fragiel, breekbaar en zwaar verouderd ze is en dit wekt mijn ontroering en tranen op. Ze is de tante naar wie ik eens vluchtte na onzinnige escapades, in jeugdige onbezonnenheid.

Vandaag zullen we samen de LocHal gaan bezichtigen, het gebouw waarin de nieuwe bibliotheek van Tilburg gevestigd is; het pronkstuk en paradepaardje van de stad.

Een grijsharige schoonheid met een krans van uitwaaierend haar rond het gezicht als een aureool zal ons leiden door de trappenhuizen, langs de computerlokalen, langs de werkplekken. Ze zal ons wijzen op de lange, elegante, geweven gordijnen en op het stalen geraamte boven ons hoofd en we zullen door het brede, zuidelijke raam het majestueuze panorama aanschouwen van de Spoorzone, die daar ligt uitgestrekt en waar het drukke verkeer in een voortdurende stroom af- en aan rijdt.

En zo zal de LocHal,lang na onze nietige levens de trots blijven vormen van de stad, uittorenend boven haar omgeving, dominerend in de Spoorzone.

Zo zal ik mij ook tijdens mijn nog korte levensspanne Haar blijven herinneren, die voor mij was als een moeder. als de zozeer geliefde moeder, die mij voorgoed ontvallen is.....

Schrijver: I.Broeckx, 09-05-2019



Geplaatst in de categorie: familie

Deze inzending is 28 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)