start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (152)
adel (5)
afscheid (142)
algemeen (71)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (101)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (22)
eenzaamheid (153)
emoties (226)
erotiek (8)
ex-liefde (35)
familie (79)
feest (28)
film (21)
filosofie (68)
fotografie (7)
geboorte (9)
geld (31)
geschiedenis (8)
geweld (29)
haiku (11)
heelal (7)
hobby (21)
humor (282)
huwelijk (10)
idool (35)
individu (130)
internet (28)
jaargetijden (33)
kerstmis (36)
kinderen (80)
koningshuis (24)
kunst (39)
landschap (7)
lichaam (50)
liefde (203)
literatuur (70)
maatschappij (167)
mannen (18)
milieu (9)
misdaad (52)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (135)
natuur (104)
oorlog (43)
ouderen (58)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (51)
partner (4)
pesten (10)
planten (13)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (117)
rampen (24)
reizen (28)
religie (94)
schilderkunst (25)
school (24)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (28)
sport (52)
sterkte (6)
taal (39)
tijd (45)
toneel (6)
vakantie (27)
valentijn (1)
verdriet (97)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (18)
voedsel (23)
vriendschap (81)
vrijheid (46)
vrouwen (38)
welzijn (69)
wereld (43)
werk (78)
wetenschap (15)
woede (73)
woonoord (65)
ziekte (138)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 4521):

"Auf der Heide blüh'n die letzten Rosen...."

Het is september. Vroeger slepen we als scholieren onze potloden in dit seizoen. Het is alsof de Natuur nu afscheid wil nemen van alle schoonheid, alle bloei en alle leven met een laatste opleving, een laatste uitbarsting. Maar wie wil werkelijk haar uitbundige pracht vernietigen?

De afstand Tilburg-Riel is met de auto gemakkelijk te overbruggen en spoedig kunnen we de feeërieke klokkentoren van het dorp begroeten en in ogenschouw nemen met daarvoor de Christusgestalte met de uitnodigende gespreide armen.
Door de "Regte Heide" is een pad aangelegd, het schelpenpad, belegd met schelpen, speciaal voor invaliden als mijn vriendin. We strompelen voort, zij aan zij en aan weerszijden strekken de heidevelden zich uit. Een eenzame berk verheft zich te midden van het landschap en zij domineert haar omgeving en mijn vriendin verheugt zich over de nietige bloempjes van de heide. Ze kunnen haar leed, pijn en verdriet niet wegnemen.....

Schrijver: I.Broeckx, 05-09-2019



Geplaatst in de categorie: natuur


Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 65 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Günter Schulz
Datum:06-09-2019
Email:agschulzatziggo.nl
Bericht:. . . 'Braune Blätter fallen müd' vom Baum' . . .

Deze keer heeft de titel van jouw hartenkreet me écht geraakt en wel zodanig, dat ik voornemens ben n.a.v. jouw hartenkreet er zelf weer een te schrijven. Wat inspiratie betreft benijd ik je, omdat ik al weer een poosje over mezelf het gevoel heb langzaam maar zeker uit te drogen.

Men denkt en zegt wel eens over de inzendingen van enkele schrijvers: leuk, maar te veel van hetzelfde. Toch ervaar ik, dat ondanks deze constatering er soms juweeltjes tussen zitten, waarvan deze er één is. Graag gelezen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)