Ik heb het gevolgd, dat wil zeggen, het eerste half uur. Daarbij viel mij op dat men elkaar niet uit liet spreken. Cohen begon er mee, fenomenaal liep Geert daarmee weg en in de peilingen voorop. Niet die van Reinier Heutink van Synovate, 500 mensen als weerklank werkt tegenwoordig niet meer. Vroeger, ja vroeger, ik heb voor dat bedrijf gewerkt en toen…

Vijf jaar geleden kwam ik, bij toeval, op deze site terecht en las groen en rijp door elkaar, maar toch verdeeld in tab en categorie. De vermaledijde tweedeling had nog niet plaatsgevonden. Schrijven was mij niet vreemd, het notitieblok lag er niet voor niets naast mijn bed. De volgende ochtend (momentopname) las ik vaak in verbazing gisteren terug.…

Een fluweel zachte avondjurk omhulde jouw ontluikende lichaam op die bijzondere avond in mei,nu alweer zo lang geleden. Herinnering aan een vervlogen tijd,welke toch nog de levensechtheid bezit van een recente ervaring. Een studentengala waar ik aan terugdenk speelt zich af in een tijd die opgesloten ligt tussen leren en werken, tussen zoeken en weten…

Ik geef het toe, ik ben bang om dood te gaan. Het kan zomaar gaan van plop, en dan ben je er niet meer. Een zak botten, rottend onder een laag aarde of zand, of verbrand aswolkend een vliegtuig vertragen. Voorbestemd vraag ik mij af of ik daar wel kom.…

Mijn voeten zakken door onder de last. Hun samenhang is niet toereikend. Wil ik te veel en te ver? De tijd zal het leren. De knoop laat zich niet doorhakken, wil ontward worden en eist geduld. Open ogen en open oren. Alle zintuigen alert, klaar voor het onverwachte. De werkelijkheid dient zich aan en vraagt erkenning. De mond is maat en middel tegen…

Achtenvijftig en een hart dat het hard te verduren kreeg, dotteren een onbekende term maar wel een by-pass via een aderend been. Twintig jaar later vertelt ze mij, bijna schaterend, dat het er niet uit zag. Desinfecterend hadden medici haar ene been rood geschilderd, na de ingreep voorzien van hechtingen, in haar beleving waren dat nietjes op een…

De nacht is mijn vriend, donker lacht hij naar een verleden en ben ik jong, de droom is levensvatbaar. De dag gebiedt werk, een wekker mekkert opstaan, je moet er op uit, de jaren hebben je versleten. Ik dans het koord, heen en weer, uiteindelijk boeit het mij niet meer.…

Goed kunnen schrijven is niet altijd gelijk aan goed kunnen denken!…

Ik geef het toe, er zit een borreltje teveel in mij. Maar daardoor krijg ik wel grappige invallen, sla ik taal uit ter overdenking. Zoals vanavond, ik zie de bombast op de Dam en daarna hield ik mij liever op de Waalsdorpervlakte. Ik bedoel maar, is iemand met een erectiestoornis de lul of juist niet? Stoofpot, hoe gemarineerd kan je iemand op het…

Wat de komst van een computer allemaal niet met zich mee kan brengen. Mijn ervaring is in elk geval heel positief. Ik kreeg een mail, omdat ik op schoolbank met mijn gegevens stond. Wie schetst mijn verbazing dat ik een mail kreeg van een heel klein buurmeisje, dat vroeger bevriend was geweest met mijn zusje. Natuurlijk is dat kleine meisje inmiddels…

Ik denk dat ik een goede zelfkennis heb, maar als ik zo om mij heen kijk ontbreekt dat menigeen. Ik probeer altijd zo oprecht mogelijk te zijn zonder iemand te kwetsen. Dat dit niet altijd lukt is een ander verhaal. Jammer is alleen dat anderen er andere gewoonten op nahouden. Ik ben net terug van een reisje langs de Rijn. Het melodietje van de…

Goed beschouwd is deze inzending moeilijk in één der tabbladen van deze site onder te brengen. Het onderwerp is beschouwend bedoeld, maar in het geheel niet onderbouwd door de overtuiging en feiten van derden, inhoudelijk te saai voor een verhaal, te lang voor een bewering en tot slot: niet interessant genoeg voor een hartenkreet. Over het begrip…

Ik begrijp Karst Tates wel. Altijd z'n best gedaan, probeerde iets van zijn leven te maken. Werk, de huur moet betaald. Zo iemand verdient een schouderklop, die vaderlandslievende man met een kleine bolide. Tevreden tot dusver, maar gaat door het lint als het hem tegen zit en ziet dat meerbedeelden niet hoeven te sappelen, niet hoeven te knokken om…

Ja mensen, wij hebben vanmorgen al Koninginnedag gevierd! Ondanks de sombere herinneringen aan 30 april 2009 geven wij ons niet gewonnen. Zoals elk jaar vierden wij ook nu op heel eigen wijze Koninginnedag. De Open Kring houdt alleen op woensdagochtend haar wekelijkse bijeenkomsten, vandaar onze noodgedwongen vroege viering. De leiding had zich in…

Ik schrijf deze hartenkreet zonder leestekens, wat er gezegd wordt is gezegd. Niet meer, niet minder. Zorg, ik moet naar een lange laan in Den Haag, neen, niet die Van Meerdervoort, we hebben er meer van die hier. Voor de eerste keer bel ik aan, vijf hoog vraagt een oude vrouw zich af wie daar is. Blijkbaar vertrouwt zij mij, een portiekdeur zwaait…

Zo af en toe moet men voor bepaalde zaken naar het kantoor van de deelgemeente in zijn of haar woonplaats. Afgelopen week waren mijn echtgenote en ik al even na openingstijd aldaar aanwezig, om haar nieuwe reispas op te halen. Gezien het vroege tijdstip waren er nog maar negen personen aanwezig en slechts twee van de in totaal zes loketten geopend.…

Het is zo leuk, die gadgets op je computerscherm. Foto’s waarvan je niet eens meer wist dat je ze had. Leuke herinneringen, voornamelijk van de reizen van mijn oudste zoon. Maar ook van die keer dat ik meeging naar Tenerife. Wat vond ik dat spannend zeg ! Morgen ga ik met mijn vroegere buurmeisje een reisje langs de Rijn maken. Dit was ik eigenlijk…

Dagelijks rij ik door mijn favoriete parkje en kom een paar zwervers tegen die op een bankje zitten te vergaderen. Uitbundig word ik begroet en enthousiast toeterend zwaai ik altijd terug. Nu ervaar ik iedere dag als een feestdag en vandaag bij uitstek. Ik heb zin om ze eens prettig te onthalen op een biertje met een paar haringen. Het trio stelt zich…

Afrika is het land van mijn toekomst...de woorden gonzen in mijn hoofd, dat kan hij niet menen! Grootse plannen maakt mijn zoon, zonder mij...straks ben ik dus helemaal alleen, geen man en geen kind. Ik besef dat ik me aanstel en dat ik zwelg in zelfmedelijden! Maar hoe moet dat dan, ik zie ze al wonen in een rieten hutje, met een baby, daar heel gewoon…

Een suffe man uit Dordrecht verzamelde nog steeds postzegels. Ach wat valt er nog anno 2010 nog aan te beleven mopperde zijn vrouw Corrie. Elke dag wanneer ze met de stoffer en de blik de gevallen postzegel opstofte met Adolf Hitler erop die een lief hertje knuffelde ergerde ze zich aan de verzameldrift van haar man. Nu zei ze dan, die Hitler heb…