BROMMENDE BRUNO BEER BREEKT BUITEN BAJES Bruno de Beer was een grote bruine beer en woonde in de dierentuin van Berlijn. Het was daar een trieste bedoening zonder uitdaging van zijn grote geest en krachten. Hij had altijd honger en leeshonger. Hij las de binnengewaaide kranten en reclamefolders. Op een dag zag hij een advertentie van een hamburgerrestaurant…

Het was in de vakantieperiode maar hij zag er vermoeid uit. Met een zucht nam hij plaats aan het tafeltje naast me terwijl er nog plaatsen in overvloed waren om elders plaats te kunnen nemen. Het irriteerde me enigszins, want juist in het begin van de middag is het doorgaans heerlijk rustig in mijn stamcafé zodat ik aan mijn aantekeningen kan werken…

Je neemt je pas geschapen gsm en belt even naar God. Je vraagt hem voor een aantal mannen, je vraagt een drizijn, zodat vrouwen en mannen in evenwicht zijn. Met veel mopperen heb je nu al 25 mensen die tot je bevolking horen. Je leert je volk alles en laat hen ook dingen zelf uitzoeken. Dag zeven in de heropbouwende cultuur. Je volk is gelukkig,…

God knipt met zijn vingers en de aap steekt de stekker in. Alles brandt en het is even oogverblindend. God zucht van opluchting:”Die vijfhoekige vormen noem ik…fotoflits! Dat banaan ding hier zal de naam lichtstreep krijgen. En dat rond geel ding hier is de gele voetbal, dat zorgt voor afwisseling.” God zwaait met zijn stok en schept verschillende voetballen…

God schiep de aarde! God is een vrouw! God heeft alles gedaan! Ik ben een afstammeling van God! Allemaal stellingen die tot nu toe niet bewezen zijn. Dag één in het heelal. God daalt neer vanuit de hemel en zegt:”Vandaag is dé dag, we gaan een wereldje scheppen.”God neemt zijn goocheldoosje en haalt zijn toverstokje boven. Hij zweeft in de grote donker…

Ik slaag er in mijn dichtgekoekte linkeroog wat te openen om op de wekker te kijken. Het blijkt een stuk vroeger dan ik gewoon ben op te staan. Toch verlaat ik in een vlaag van romantiek voorzichtig het warme bed. Ik wil mijn vriendin verwennen met een ontbijtje op bed. Het is een ongeuite afspraak dat zij blijft liggen als ik voorzichtig het bed uitstap…

Antwerpen, 22 april 2004 Aan mijn allerliefste Georgette, Hallo lieve schat, hoe gaat het nu met je? Je hebt lang op een antwoord op jou brief moeten wachten, maar helaas neemt mijn huidige dagtaak hier in de keuken zo veel tijd in beslag dat ik er niet eerder in slaagde om je van antwoord te dienen. Daarbij kwam nog dat ik je vorige…

Antwerpen, 29 juni 2003, Geachte heer Schurmans, In uw brief van 26/6/03, waarin u mij vraagt naar de precieze omstandigheden van mijn ongeval op zaterdag 3 juni, heeft u mij allervriendelijkst tot mejuffrouw bevorderd, wat echter in samenhang met mijn voornaam Gerard, helaas aanleiding tot pijnlijke misverstanden kan geven. Het is…

Een oud heer las de krant, en hield die ver van zich. -Waarom doet ge dat? vroeg ik. --Ik zie niet goed van nabij, sedert ik oud werd. Ik wou dat m'n lezers oud werden, en mij lazen van verre.…

Antwerpen, 10 maart 2004 Aan de geachte heer Ontvanger van de Belastingen, In antwoord op uw schrijven van 3 maart laatstleden, waarin u mij met aandrang vraagt om mijn openstaande saldo van mijn persoonsbelasting meteen te betalen, wil ik u meedelen dat u als u geluk heeft, dit spoedig zal ontvangen. Bij deze gelegenheid wil ik u laten…

“Eindelijk”, dacht Tinne, en inderdaad vandaag was het zover, na vandaag ging haar man eindelijk een andere weg inslaan. Zes lange jaren was Bert bij het Belgische leger geweest, en die jaren hadden hem, zonder overdrijven, helemaal veranderd. In niets kende zij de man nog terug, waarmee zij nu twaalf en half jaar geleden was getrouwd. Een echte hel…

In 't ziekenhuis te Amsterdam - dat gasthuis heet, ik weet niet waarom - moest een matroos geamputeerd worden. Professor - ik meen Tilanus - zette hem z'n been af. De man rookte bedaard z'n pijp, beet nu en dan op de tanden, maar verhief zich boven de pijn. Professor T. bewonderde die sterkte van ziel, en sprak daarover met lof, terwijl hij 't verband…

Wekenlang had kleine Jordi er naar uitgekeken en vanavond was eindelijk het moment aangebroken. Hij mocht met mama en papa mee naar ‘Clouseau in’t midden’, de show van de gelijknamige succesgroep die in het Antwerpse Sportpaleis zou doorgaan. Na lang aandringen had het vijfjarige zoontje van Marcel en Erna zijn ouders zo ver gekregen dat zij akkoord…

Op een zondagmiddag loopt ze binnen. Onverwacht deze keer, want het is haar gewoonte om vooraf een belletje te plegen als ze me weer eens nodig heeft. Het overvalt me. Niet het minst omdat ze toch al een wanordelijk karakter heeft; het zijn bovenal de onophoudelijke uiteenzettingen over mislukte relaties die haar bezoekjes elke keer weer tot een beproeving…

Een grote groep Zweedse Kornoelje schuimde onder aanvoering van Dieffenbachia de straten af, op zoek naar een paar gewillige Madeliefjes. Ze zongen “de Beuk erin”, vielen dronken van de Jeneverbessen laveloos in de Brandnetels, maar richtten verder geen Nachtschade aan. ’s Morgens vroeg liep er een Wandelende Jood door het dorp en die vond onder…

Johan bekeek zichzelf nog eens van top tot teen in de grote spiegelkast op zijn kamer en knipoogde goedkeurend naar zijn eigen spiegelbeeld. Hij vond van zichzelf, dat hij in de outfit die hij nu droeg, er echt wel op zijn voordeligst uit zag. Het jeanspak met daaronder een bordeaux rood sporthemd, deed hem ouder lijken dan de zestien lentes die hij…

“Zouden we dit echt wel doen Jan,” vroeg de vrouw. “ “Ja Els, wij hebben er nu lang genoeg over gepraat, volgens mij vinden we hier dé oplossing voor ons probleem,” antwoordde de man. Samen stonden zij arm in arm voor de deur van een statig herenhuis in de stad. Naast de deur hing een ietwat verweerde koperen plaat met de vermelding: ‘Pierre Willaerts…

Ruim vier decennia heb ik er voor nodig gehad, om mee te maken wat mij nu is overkomen. Bij deze gelegenheid verzeker ik de lezer(es), dat ook ikzelf drager ben geworden! Niet dat ik er echt op zat te wachten hoor, helemaal niet. Ik heb ook niet meteen het gevoel van “eindelijk is het zover.” Integendeel, ik had het nog graag wat uitgesteld gezien,…

Fantastisch! Dit is het absolute hoogtepunt uit mijn nog prille carrière als zangeres van het betere Nederlandstalige lied. Het is toch voor die grootse momenten van glorie dat een artiest zich al die inspanningen getroost, dat men zijn anonimiteit prijs geeft en publiekelijk bezit wordt. In één klap ben je vergeten welke prietpraat er zoal wordt…

“En nu jij!” Hoe dikwijls ik deze woorden heb moeten aanhoren van nonkel Isidoor, dat weet ik niet precies, ik heb dat door de jaren heen niet geteld, maar tot vervelens toe, dat kan ik wel stellen. Met zijn te pas en te onpas uitgesproken ‘oneliner’, was hij wel de oorzaak, dat ik reeds van in mijn prille jeugd een tegenzin heb ontwikkeld voor elke…