Uit het moeizame leven van Otto Berendsen (Een feuilleton waar je voor thuisblijft) Otto Berendsen, docent Onduidelijke Vakken aan gefuseerde scholengemeenschap de Vallei (waar in een bepaald feuilleton de laatste tijd heel vervelende dingen over gezegd werden), zat in een vreemde slaapkamer op de rand van een tweepersoonsbed en zag een man van…

Tenminste dat dacht ik dan toch, wat je niet hebt, kun je niet geven, wat je niet leert kun je niet doorgeven, wat je niet meekrijgt, tja, zo kan ik oeverloos doorgaan over dingen die je al dan niet meekrijgt tijdens en gedurende je opvoeding. Dat schept verwarring niet in de eerste plaats voor bijvoorbeeld mijn persoontje maar ook voor de mensen om…

''Hallo Kobus, dat is weer lang geleden, dat wij elkaar gezien hebben.'' ''Ja Willem, de tijd lijkt steeds vlugger te gaan als je ouder wordt.'' Willem is de oudere broer van Kobus en was afgekeurd voor de militaire dienst. Hij was dus niet opgeroepen in 1939 toen de mobilisatie werd afgeroepen van alle oud-dienstplichtigen, wegens dreiging…

Hij daalde neer op aarde. Hij had een lange leren jas aan. Zijn ogen spuwden vuur. Hij was een vereffenaar. Hij kwam uit het middenrijk. De barrière tussen de hel en het wereldse. Hij zette de kraag van zijn lange zwarte leren jas op zodat men zijn rode ogen niet kon zien. Hij stopte zilveren kogels in zijn Magnum pistool. Er was er weer eens eentje…

De huisbel klingelde. Wout legde zijn pijp neer en slofte naar de gang en opende de deur. Buurman Wim de bijbelvorser stond voor de deur. ''Hallo Wim, kom binnen.'' Ze gingen de huiskamer in. ''Dag Janneke.'' Ze zat de lange onderbroeken van Wout te stoppen. ''Wil je koffie?'' ''Lekker, zonder suiker, want bij controle bleek, dat…

Het was prachtig weer. Henk en Ingrid gingen nog even door de buurt wandelen. Toen ze op een hoek van een straat kwamen zagen ze een ventje huilen. Ingrid zei: ''Waarom huil je zo, manneke?'' Hevig snikkend zei hij: ''Oma gaf mij twee euro voor m'n spaarpot, maar ik wilde liever drop en zoethout kopen in de snoepwinkel. In de winkel voelde…

Wout dacht aan de sleur in zijn huwelijk. Die vrouw van mij bekijkt mij niet eens. Daar moet verandering in komen en hij kreeg een idee. Ik ga voor Janneke een bos rode tulpen en een flesje parfum kopen. Misschien ziet ze me dan weer. Toen hij met de cadeaus thuis kwam kamde hij gauw zijn grijze haren, maar zag zijn vrouw niet. Toen hoorde hij de wc…

Mij werd een aantal jaren geleden als vrijwilligster bij de omroep ingefluisterd dat door een heuse opzichter van de plantsoenendienst opdracht was gegeven om "het onkruid van de knekelput te verwijderen". Nou moet ik eerlijk bekennen, dat ik nog nooit van het woord gehoord had, laat staan dat ik wist wat een knekelput was. Inmiddels weet ik beter…

Uit het moeizame leven van Otto Berendsen (Een feuilleton waar het hart sneller van gaat kloppen) Otto Berendsen, docent Onduidelijke Vakken aan gefuseerde scholengemeenschap de Vallei (waar men na dit boekjaar het batig saldo in derivaten ging beleggen), zat op de rode satijnen sprei van een ruim twee persoonsbed en trok met beide handen een Noorse…

Een reisje met de trein leek me weer eens leuk. Ik kocht een kaartje bij de Hema en in Assen nam ik plaats in een coupé. Waar de trein naar toe ging interesseerde me geen fluit. Lekker kijken naar een afwisselend landschap was mijn doel. Van beroep ben ik papierprikker, dus ik ben een armoedzaaier, maar voor de gein heb ik mij verkleed als een VVD-er…

Henk en Ingrid zijn beiden van middelbare leeftijd en hebben vaak ruzie. Daarom voelt hij zich eenzaam. Ingrid had haar oog laten vallen op de buurjongen van twintig jaar, een heel lieve knappe jongen. Op een warme dag in mei had Henk haar betrapt met die jongen in de schuur. Zij lag op de tafel met de benen wijd en de buurjongen wist van wanten.…

Mijn vrouw was naar Purmerend om haar zieke zuster te verzorgen, ik had dus het rijk alleen. Op de ouderwetse manier had ik een bakkie koffie gezet en ging ik in mijn fauteuil achter de geraniums zitten en naar buiten loeren. Speciaal hield ik de buurman verderop in de gaten, omdat ik hem ervan verdacht, dat hij zijn hond vlak voor mijn deur liet poepen…

Onlangs stond ik in de stadsbus en op het moment, dat ik de stang niet vastpakte moest de chauffeur remmen voor een overstekend kind. Ik werd naar voren geslingerd en gelukkig werd mijn val belemmerd door een stevige jonge dame, die wel een stang vasthield. Wat was ik blij, want je zou zomaar je heup kunnen breken. Ik werd zelfs nog getroost door haar…

Uit het moeizame leven van Otto Berendsen (Een feestelijk feuilleton) Otto Berendsen, docent Onduidelijke Vakken aan gefuseerde scholengemeenschap de Vallei (waar de Nieuwjaarsborrel voor het personeel meestal uitliep op onsmakelijke confidenties), stond voor de spiegel in zijn nieuwe spijkerbroek en probeerde met een uiterste krachtsinspanning…

Ik herinner mij de winter van 1942. Vreselijk koud was het toen. Ik zie nog vader en moeder naast de kachel, een ronde salamander, zitten. Op de grond lag een stapel briketten en turf. Kolen waren toen al schaars en nog op de zwarte markt te koop. De grote tafel stond midden in de kamer en werd verlicht door een beige lampenkap boven de tafel. Verder…

Uit het moeizame leven van Otto Berendsen (Een feuilleton dat wel wat opwinding kan gebruiken) Otto Berendsen, docent Onduidelijke Vakken aan gefuseerde scholengemeenschap De Vallei (waar tijdens het kerstreces weinig bokken werden geschoten), zat aan het bureau in zijn werkkamer en keek naar zijn computerscherm. Hij had nog een kleine week vakantie…

Mijn buurvrouw Chantal vroeg mij: ''Zeg Kees, je ziet tegenwoordig vrouwelijke soldaten tussen de mannen rondlopen, was dat bij jullie in de jaren vijftig ook zo?'' ''Nee, bij ons bij de luchtdoelartillerie niet, we waren allemaal dienstplichtige jongens van ongeveer negentien jaar. We waren in 1951 opgekomen in Bergen op Zoom en toen we daar…

(fictie) Wout had net met een emmer water een hondendrol weggespoeld, die vlak voor de buitendeur lag. Janneke zat in de huiskamer zijn lange onderbroeken te verstellen toen ze ontdekte, dat één broek nog vuil was, er zat nog een plak stront in. De telefoon rinkelde toen Wout weer binnen kwam. ''Ik neem wel op, darling'' en hij slofte naar…

Uit het moeizame leven van Otto Berendsen (Een feuilleton dat geen enkele confrontatie mijdt) Otto Berendsen, docent Onduidelijke Vakken aan gefuseerde scholengemeenschap de Vallei (waar overhead nu meer dan de helft van de lump sum opslokte), zat aan een ruwe houten eettafel tussen verschraalde ontbijtresten en duwde een asbak met smeulende sigarenpeuken…

De lucht was helder in de koude februari nacht van de vorige eeuw. De straten waarop nog sneeuw lag werden volop verlicht door de volle maan. Een koude oostenwind blies je om de oren. Ik was toen twaalf jaar en ik stond effen buiten te praten met een buurjongen. Eigenlijk mochten we niet buiten zijn, want het was spertijd en mocht je alleen op de openbare…