Hoog aan de mast van het grote zeeschip wapperde een feloranje wimpel. Hij wapperde erg trots, ook al was er maar en heel zwakke wind. Het schip voer door een warme zee, ergens onder de tropenzon. Kleine golven gleden loom voort. "Ik ga maar zo'n beetje heen en weer," dacht de wimpel. "Maar nu is het voor mij ook het ogenblik van rustig afwachten…

(voor Amélie Nothomb) Niet echt wortel geschoten in een of ander land, een onrustige nomade, dan weer hier en dan weer daar, maar wel wortel geschoten in de wereldliteratuur en dat is vrij uniek voor zo'n jonge vrouw als jij. Je schrijft recht voor z'n raap, met korte, krachtige uithalen, staccato-achtig, met veel souplesse en altijd een bittere…

(voor Christine Falkenland) Toen ik mijn armen om haar stevige atleteschouders legde, bleken haar heilige borsten de edele wijngaarden van God, want uit haar werk puurde ik haar verknochtheid aan christelijke taferelen en op een foto van haar draagt zij een kruis rond haar nek. Ze kijkt mysterieus nogal naast de lens en vooral haar dikke, erotiekopwekkende…

Ik zwem elke dag. Nou ja, bijna elke dag. Het liefst in zee. Dat is van de caravan af toch een goed tien kilometer trappen. daar heb je niet altijd zin an. Als ik in de nachtdienst zit bijvoorbeeld. Dan is er nog het zwembad. Onverwarmd en dus ijskoud in het voorjaar, overvol op een warme zomerdag. Nee, geef mij de zee maar. Dat is echt, dat is puur…

Ik zie bij het betreden van m’n nieuwe appartement, in een geïnnoveerd stadsdeel, door het raam de verlichte Domtoren tussen twee oude gebouwen en een déjà vu gevoel overvalt mij, het gevoel in een onwerkelijke wereld te leven. Als ik ‘s avonds vermoeid van vele indrukken in bed lig en de slaap niet kan vatten omdat de ene gedachte de andere aflost…

Hetgeen dat na een lange reis, die jaren duurt nog weinig verschil uitmaakt. Op het laatst zijn zij allemaal hetzelfde. Nog tieners op een verdwaald spoor. Ik zag treinen razen, op het station passagiers rustig binnenkomen die kalm het uurwerk afzochten om daarna toch nog overmoedig te worden, dichters die met een hand proza op de muren dachten te…

Kijk, de rituelen die hoogdravend en extreem zijn, krijgen meestal de meeste aandacht, zoals bungy jumping, wildwaterkanoën, sky diving, zweethutceremonies, vuurlopen, formule een racen, motorcross, tatoeages, piercings, harddrugs, comazuipen (verre van Keltisch overigens), exclusieve diners, exclusieve wijnen, carnaval, vuurwerk, erotische uitspattingen…

Het natte helmgras buigt onder haar blote voeten. Ze heeft een machinist gekust en is gevlucht naar een eiland zonder trein. Hier geen bebloede bielzen, maar speelse hoefjes in een hertenspoor langs de vloedlijn. Het rulle zand stuift stap voor stap en ze likt haar zilte lippen met een flauwe lach. Nog even en haar doel is bereikt: languit liggen op…

Ik heb bij één gelegenheid meerdere keren over ik schat een twintig meter lange hete kolenbaan gelopen. De vuurrode kolen lagen ons aan te staren als gemene duivelsogen, want het werd al donker. Dit was in Vierhouten, tijdens een groots opgezet sjamanistisch festival. We werden begeleid door dezelfde man die de zweethut leidde, ik weet opeens zijn naam…

Toen ik zeventien was, heb ik een Christusverschijning gezien. Dat was in een hoekhuis aan de Eendenkooi te Heerenveen, in mijn slaapkamertje boven de garage. Ik vroeg er niet om, maar het gebeurde wel. Ik was alleen thuis en ik zat te treuren om een meisje, van wie ik zielsveel hield, ze speelde zo mooi 'Für Elise' op de piano. Ze was mijn eerste…

Als mensen niet zelf aan den lijve ondervinden hoe bepaalde geneeskrachtige handelingen kunnen werken, dan kan ik er hoe goed ook een beeld van schetsen, maar het zal ze amper in hun ziel raken, daar het niet invoelbare woorden blijven. Wat wel kan gebeuren, is dat ik hen op weg naar een nieuwe wereld kan helpen, al zit er maar één nieuwsgierige tussen…

‘Ik heb er schoon genoeg van,’ zei Muis, ‘de hele tijd dieren over de vloer. Ze zijn heel aardig maar ze gaan me toch op mijn zenuwen werken. ’s Ochtends al die geur van zware shag, dat komt helemaal tot in mijn slaapkamer en die stemmen … ze kunnen niet zachtjes praten. Maar het ergste is het stof. Overal gaat het in zitten. In de kleren, in de boeken…

Ik kom aan tijdens de herdenking van de geboortedag van de stichter Xau van de stad, die orde bracht in de chaos tijdens mondiale ineenstorting van de beschaving, vijf eeuwen geleden. Het evenwicht tussen wereldbevolking en intelligente technologie, nodig om de grote bevolking te onderhouden, stortte in door falen van die technologie, zoals zo vaak…

Lakki Lakki was een finse jongeman uit Tampere die mij alles wou vertellen over zijn Finland. Aan Lakki Lakki vroeg ik daarom wat het bijzondere was aan Finland,aan het land wat bekend staat als het land met de duizend en een meren. Lakki Lakki verwees mij naar de tulband en de heilige armband alswel de heilige haarkam die nu eenmaal bij het leven…

Het zweethutritueel is een zuiveringsmethode, die zeer effectief werkt, stukken beter dan een Turkse of Zweedse sauna. Het komt oorspronkelijk bij de Indianen vandaan, zoals iedereen weet een dichtbij de natuur volk. Ik heb eens in een visioen beleefd hoe mijn incarnatie bij de Crow-Indianen tragisch verliep, ik was een sjamaan in een Crow-stam en…

Sinds een paar jaar woon ik nu in Frankrijk. Er gebeurt niet zo veel op het Franse platteland. Het lijkt wel of daardoor juist de gewone alledaagse zaken aan waarde winnen. Over dit soort dingen bericht ik maandelijks aan vrienden en kennissen in Nederland. ------------------------------ Bij ons in het dorp is een camping. Op een mooie zomeravond…

'Ik ben gisteren bij tante Tinie geweest', roept ze door de bus. Het is kwart over acht in de ochtend en ik zit in de bus naar Maarssen. Ik kijk op van mijn krant en vraag me af wie deze boodschap zo nodig kwijt moet. Op luide toon ook nog. 'We hebben taart gegeten en ik moest mijn schoenen uit doen’ zegt dezelfde stem in één zucht door. ‘Oh…

Hij zit bijna iedere dag met zijn banjo wat te pingelen voor de Zeeman, hij is nog niet zolang geleden vertrokken uit Roemenië, boordevol beeldschone natuur, maar zo arm als een kerkrat. Hij zit in de kleermakerszit, de blote knietjes wat rood geschuurd, met een afgekloven petje voor zijn benen. De welvaart loopt aan hem voorbij, nou ja, welvaart? Dikke…

Voor de derde keer staat Oranje in de finale van een eindtoernooi van het WK voetbal. Nu moet het gebeuren. We moeten hem kunnen winnen. Als je de vastberadenheid van de spelers ziet, geloven ze er echt in deze keer. Gelukkig spelen we tegen een nieuwe tegenstander en niet tegen Duitsland of Argentinië. De eerste finale tegen Duitsland speelden we…

Eindelijk: Na een vlucht van vier uur en vijftien minuten zette de piloot onze Boeing 737-800 enigszins wiebelend maar toch zacht aan de grond op de landingsbaan van het vliegveld Gando (Las Palmas) op het eiland Gran Canaria. Na een afwezigheid van maar liefst 12 jaar waren we weer terug op het ons zo vertrouwde “stekkie” en na een transfer van 25…