Na een zware middag boodschappen doen, zware tassen dragen, het bonnetje van de stomerij kwijtgeraakt te zijn bij het inleveren van de statiegeldbon bij de kassa, had ik ernstig behoefte aan een kopje koffie. Bij het restaurantje in het winkelcentrum zat ik in gedachten verzonken boven een geurende capuccino toen ik opschrok door een stem die zei, …

- Ja, dat dacht ik al. E-mail ook maar niet meer. Dat is nóg duidelijkere taal. Hoewel de non-verbale signalen niet als bijlage meegestuurd kunnen worden. Daarom hebben de smiley’s zo’n vlucht genomen. De meeste mensen zweren bij schreeuwen en andere vormen van verbale communicatie. Maar e-mail is een sterk instrument, dat het beste tot zijn recht…

Bestaat er iets ergers dan boodschappen doen in een supermarkt? Jazeker! Wat denk je van boodschappen doen in een supermarkt vlak voor de kerstdagen? Ik bedoel maar, we hebben Hirochima gehad met atoombommen, Vietnam met napalm en Desertstorm met clusterbommen maar dat zijn stoeipartijtjes vergeleken met de loopgraven van Albert Heijn vlak voor kerst…

Verdwaasd keek hij om zich heen. Iedereen stond keurig, met de koffer in de ene en het boekje in de andere hand, te wachten op wat komen ging. Heeft dan niemand door wat er gaande is? Hij kon het niet geloven. Omdat hij vond dat hij toch op zijn minst een poging moest ondernemen, sprak hij de wat oudere man naast hem aan: "Mijnheer, weet u waar…

Het is druk in de straat, ik hoor sirenes. Politie misschien? Of toch de ambulance? Als er iets gebeurt in ons dorp, staat alles op zijn kop. De mensen gaan massaal naar buiten om te kijken wat er aan de hand is. Zo ook nu. Ik vraag aan de buren of zij iets meer weten of meer hebben gezien, maar ze moeten me teleurstellen. Nieuwsgierig als ik ben, ga…

de zin van het bestaan is het bestaan van de zin als de zin niet bestond was het bestaan zin-loos aangezien velen de zinloosheid als zodanig menen te ervaren heeft zinloosheid dus zin men heeft naar de zin gezocht ook al heeft men dat niet gevonden men heeft er naar gezocht en zoeken naar iets heeft altijd zin immers het voldoet aan een behoefte…

Mijn koelkast is stervende.. Zomaar van de ene minuut op de andere. Het kreng is net anderhalf jaar oud en was nog niet eens zindelijk. Dat er slechts twee pakjes boter, één ons kaas en twee flessen melk in passen is van minder belang, waar het om gaat is dat hij, tegen alle natuurwetten in, precies onder mijn aanrecht past. Dus bel ik de winkelier…

Ik schrijf niet meer in het weekend, het mat mij af om steeds weer te moeten lezen dat mijn hartenkreet niet genoeg gedichtgehalte heeft. Opportuun arrangeer ik mijzelve steeds vaker midweeks, vermijd ik mijn gedachten in gedichten, probeer ik u te laten zwichten voor het verhaal, dat ik toch te vertellen heb. Dins-, woens- en donderdag, de dagen…

Ik werd vandaag aangehouden omdat ik geen licht op mijn fiets had. Ik zag ze al staan. Maar ik met mijn domme kop draai me ook niet om en fiets rustigjes de andere kant op. Nee hoor, dat zou ik een beetje stom vinden staan (ja hoor, tuurlijk!), dus ik fiets rustigjes in de val van de politie. Ach, wie geeft er nu zo’n leuke meid als ik een bekeuring…

Mag ik je hand vast houden? Ik kijk hem aan en lach, natuurlijk mag dat. Hij pakt mijn hand en ik voel dat zijn handen klam zijn. Mijn handen verdwijnen in die van hem. Ik kijk naar het scherm waar de film op afdraait en voel me enigszins afwezig. Ik kijk naar onze handen verstrengeld in elkaar en zo zijn mijn gedachten nu ook...verstrengeld.…

Hoeveel stations krijgt een mens in zijn leven? Eén? Twee? Veel? Stel dat je er hooguit één krijgt. Stel dat je de verkeerde trein kiest. Tja, daar word ik niet vrolijk van. Hoe zit dat eigenlijk met die treinen? En het personeel? Heb ik ze nou over het hoofd gezien? Als er personeel is, waaraan herken ik ze? Hoe kunnen ze mij helpen?…

Heerlijk, het schaatsseizoen is weer begonnen. De komende drie maanden word ik bijna ieder weekend verwend met goedgevormde heren in strakke pakken, die zich zo snel mogelijk over het ijs bewegen. Vrijdagavond zet ik me op de bank en ik kom er niet meer af voor zondagmiddag halfvijf. Mijn moeder is nog van de generatie die, met het kladblok op schoot…

Omdat mijn dochter van acht maar bleef zeuren gaf ik haar haar zin. Een lang weekend naar een huisje op de Veluwe. Van Landal GreenParks. Nou ben ik geen grote fan van de Veluwe omdat ik dat altijd associeer met bedenkelijke dominees, maar laat ik nu niet moeilijk doen. Landal Greenparks dus. Wij hebben daar een huisje getroffen dat ergens achter…

Niets heb ik meer te hopen, niets meer te bereiken, ik, Paul, ik, de ongelukkigste der schepselen. Laat ik U mijn verhaal vertellen, ik zal U niet lang vervelen. Kijk, mijn vader was wetenschapper en mijn moeder was er al niet minder erg aan toe. Vanaf mijn prilste jeugd bekommerden zij zich hevig om mij, ja, voor mij werd een speciale kooi ingericht…

Er was eens een klein jongentje dat Thomas heette. Hij woonde bij zijn vader, zijn moeder was al jong gestorven. Maar nu was ook zijn vader de molenaar nog ziek geworden. Zijn vader dacht “Wat moet er van mijn jongen worden als ik er straks niet meer ben? Hij zal honger lijden en eenzaam zijn, ik moet hulp vragen”. Hij bad de goede god om wijsheid.…

Wat kunnen mensen toch ingewikkeld in elkaar zitten. Ik heb een lieve vriendin hoor, maar ik vind dat ze zich wel eens laat beïnvloeden door anderen. Ik had een leuke sinterklaasavond met haar en nog twee andere vrouwen. Erg gezellig en ik bedacht me dat ik alle reden had om dankbaar te zijn dat ik gevraagd was. Eén van de vrouwen kende ik al…

Alle kutdingen komen altijd in combinatie met elkaar. Het is nooit zo dat wanneer je relatie net naar de klote is, er tegen je gezegd wordt: ‘Och arme, je zult het er wel zwaar mee hebben, we kijken wel even of we wat kunnen regelen voor die tentamenweek van je…’ Nope, als het kut gaat, dan gaat het ook écht kut. Ze had ook wel kunnen weten dat het…

In mijn Gemeente wordt er nogal eens links en rechts met het huisvuil gesmeten. Ben je net gewend aan het ophalen op donderdag, wordt het weer veranderd in ophalen op maandag. En dan heb ik het alleen nog maar over groente-, fruit- en tuinafval. In van die grijze bakken. Het overige vuil wordt dan weer op woensdag opgehaald. De zin van gescheiden…

Het schijnt droevig gesteld te zijn met het respect in de trams. Roken waar het niet mag, niet op staan voor de oudere medemens, stoelen bekladden of zwartrijden. Niet dat ik het ooit heb gezien hoor, ik heb namelijk in heel mijn leven welgeteld drie keer in een tram gezeten. Het is dus maar van horen zeggen. Wat ik echter nog nooit heb horen zeggen…

Over wie mijn beste vriend is kan ik, Lydia, kort zijn: dat is de Inspecteur der Directe Belastingen! Steeds als ik uitgeput ben van bijvoorbeeld het schrijven van verhaaltjes voor jullie en een heerlijk rustig weekeinde tegemoet wil gaan, schrijft hij mij een liefdesbrief, gestoken in een paarse envelop. Zodat ik die vooral niet over het hoofd…