September laat ons mooi in de steek. Nog steeds geen nazomer weer, maar dan hebben we wel een hogedrukgebied nodig boven centraal Europa, waardoor een zuidelijke stroming tot stand komt met warme lucht uit Spanje. Tot heden is hier ter lande de luchtdruk vaak laag, waardoor de wijzer op de barometer teveel naar links wijst. De temperatuur komt nauwelijks…

De scheiding van de ouders was heftig, zo erg dat door tussenkomst van de rechter besloten moest worden dat het joch toch ieder weekend naar zijn vader moest. Hij moest! Liet in het begin nog weten niet te willen, maar tegenstribbelend werd hij meegetrokken, weg van zijn moeder, immers de rechter had bevolen dat, wanneer men zich niet aan de afspraak…

Het dak en de muren van het nieuwe, pas gebouwde huis, knipogen zelfgenoegzaam en trots naar elkaar. Ze zijn zo blij met hun machtig aanzien en indrukwekkende kracht. Die veel kleinere ramen en deuren... Wat zouden ze wel willen? Die zijn lang zo sterk niet als wij, eigenlijk maar zwak en onooglijk. En de vloer? Is dat niet schandalig? De vloer moet…

M'n aardse afscheid was heftig geweest en ging het overlijden in 'knielen op een bed van violen' ver te boven! Ik had er gelukkig uiteindelijk de brui aan kunnen geven net toen m'n familie na eindeloze herhalingen hapte naar adem en even de sterfkamer uitliep, blies ik die laatste adem van me uit.  Ik kwam echter wel in de hel en De Duivel…

OOST- EN ZUID EUROPA OVER DE HOTELVLOER… M’n afsluitende nacht van een drievoud in het weekend zou een zeer actief nachtje worden, ik werkte samen met de gedreven en zeer ervaren Koen! Ogenschijnlijk waren er niet veel gasten nog actief, maar al spoedig bij de intake kregen we te horen voetballers uit Georgie binnen te hebben en een grote groep…

In de Tweede Kamer kwam een vrouwelijk Kamerlid naar de microfoon en stelde een vraag via de voorzitter aan de minister-president. ''Kameraad, ik vond het heerlijk van u vernomen te hebben dat u in God gelooft en goede maatjes bent geworden met vooral de jongeren van de Gereformeerde partij. Toen ik u blijmoedig zag lopen tussen de vrolijke jongens…

Toelichting: Ik werkte een jaar als nachtreceptionist, gevraagd door Arend Boer voormalig directeur van het Maritime Hotel in het Rotterdamse Scheepvaartkwartier. Ik werd wel in het diepe gegooid, maar kon gelukkig zwemmen en eruit kwam ik altijd wel! En als schrijver, bedenker sla je situaties op zoals deze..... HET CONDOOM EN DE ENGELSE RUGBYSPELERS…

Ook midden in de nacht was het nog warm. Weelderige Alie lag op het logeerbed te zuchten en te steunen, ze kon kennelijk niet in slaap komen. Klaar wakker als ik was hoorde ik ineens het piepen van een deur opengaan. Volgens mij was het de deur van de schuur buiten, want dat geluid kende ik door en door. Ik moet toch effen kijken, dacht ik. Rochelend…

TOONREDE Leden van het Galakoor, in het spectrum van (on)mogelijkheden heeft u leden van het Galakoor de afgelopen vier jaar een enorme bouche gegeven, zeg maar stoot aan de emancipatie van lesbisch en homoseksueel zingen en alle afgeleide vormen daarvan. Het heeft mij als uw onvervalste heteroseksuele voormalige vorstin, voorkomend uit een tussendoortje…

Vannacht heb ik raar gedroomd. Ik las in een reclameblad een advertentie, waarin een man en een vrouw gevraagd werden een ruimtereis te willen ondernemen naar de planeet Mercurius. De hele onderneming zou ongeveer vijftien jaar duren, maar voor de voedselvoorziening zou een kleine supermarkt in het ruimtevaartuig aanwezig zijn. Het voedsel en…

Dinsdag 15 augustus 2017, op vakantie in Zuid-Duitsland brak plotseling een ongelofelijk onweer, noodweer los en vluchtte ik de Rooms-katholieke Kerk "St. Johannes" in Tubingen binnen, om te schuilen waar als in een flits "Krullende regenbogen" aan mijn geest ontsprong! KRULLENDE REGENBOGEN! In de pikdonkere kerk, waar mijn ogen op de proef…

Achter mijn woning heb ik een grote moestuin en daarachter zijn weilanden. Tussen de weilanden gaat een smal pad naar het bos, ongeveer tien minuten lopen. Heel gaarne loop ik over dat pad naar het bos om daar een wandeling te maken. Toen ik na een kwartier plaats nam op een bank bij een meertje hoorde ik: ''Zuip je nog zoveel, Niesse?'' Wie…

Wat mijn ogen zagen, vertaalden zich via mijn pen in het volgende sfeerverslag bij het ochtendontbijt in Hotel Ruland te Altenahr, Eiffel, augustus 2017 op vakantie!   Ja, ik wil!   En plots,  ja met een onverwachte oogopslag vanaf mijn ontbijttafel stond hij daar, mijn vader, wijlen mijn vader. Mijn vader Gerrit Jan Krediet, geboren 9 november…

De buurman had wel een driftig temperament. Hij was als jonge man wat nors en hun hele huwelijk ging het mopperen op zijn vrouw door. Hij noemde haar nog wel eens een ouwehoer. Ze kon ook wel doordrammen ook, dus je kon het je voorstellen. Haar antwoord was dan steevast, zo vertelde ze tijdens ons bezoek:’ Beter een ouwe hoer dan een jonge zonder klanten…

Opeens zagen we ze zitten op een bankje voor een klein vrijstaand huis. We waren het al drie keer voorbijgereden. Onze buurvrouw van vroeger stond in de tuin en zwaaide de vierde keer. We hadden ze al jaren niet meer gezien. Ze verhuurden kamers en een vakantiehuisje sinds ze verhuisd waren naar de kust. Dat moest wel, anders kwam je er niet in bij…

Bejaarde Annie had haar man naar de huisarts gestuurd, want hij klaagde over slapeloosheid en vermoeidheid. Op de afgesproken tijd kwam hij in de spreekkamer bij zijn huisarts, nog één van de oude stempel. De arts begroette Wout vriendelijk en nodigde hem uit plaats te nemen en zei: ''Goedemorgen mijnheer Jansen, een tijd niet gezien, dus moet…

Weet je nog: die ene winkel, op de hoek van wat je toen de winkelstraat noemde? Die ene winkel die heette de Gruijter en als je daar je boodschappen moest halen, domweg omdat het de enige winkel was die daar in die straat stond, kreeg je na het afrekenen: het snoepje van de week! Voor menig kind een must, want een gratis snoepje ging er natuurlijk altijd…

Het ronde raam gaf toegang tot de groene buitenwereld. Struiken, bomen en weilanden met koeien in de zomerse maanden. Inspirerende wolken aan een blauwe hemel of een grijze, monotone, deprimerende lucht. Elk jaar werden de struiken hoger en verdwenen de weilanden geleidelijk. Nu zie ik slechts die groene struik met bomen en een stukje van de lucht.…

Drie jongens van een jaar of tien waren aan het ravotten in de speelweide bij het moerasland. Een oorverdovende knal klonk door de ochtend, een van de jongens werd geraakt en viel hevig bloedend in het gras. Achmed zag het vanuit de verte, maar hij kon niets doen, hij moest zijn eigen hachje redden, er kwamen meer mannen met geweren. Een half uur lang…

Dries woonde met zijn vrouw Alie even buiten het dorp in een kleine boerderij. Het zag er oud en vervallen uit en het was alleen te bereiken over een pad van ongeveer vijftig meter die op een landweg aansloot. De omgeving was lieflijk, weilanden met daartussen smalle slootjes, waarin de kikkers kwaakten. De rijke boeren hadden op de weilanden veel koeien…