Laat ik beginnen met te zeggen dat ik mezelf beschouw als een moderne vrouw. Een vrouw die weet wat ze wil, op de hoogte is van de actualiteit, blij is met alle hedendaagse gemakken en druk hyvet en sms-t. Een vrouw die het verschil weet tussen realiteit en fictie. Maar af en toe zou ik haar willen zijn: Jane Eyre. De heldin, die door de meest…

Op de hoek van de Rue St-Honere tegenover de boekenwinkel van François Laforte staar ik gedachteloos voor me uit. De chaos voor mij dringt nauwelijks tot me door. Vaag hoor ik de gierende banden, het geluid van toeterende scooters, optrekkende vrachtwagens. De iphone ligt op het tafeltje voor me, naast het doodgeslagen biertje. Kronenbourg 1664. De…

Het leven op kamers op verschillende adressen in m’n studietijd leidde tot verkenning en zoeken naar sociaal contact in de nieuwe omgeving en al gauw kwam het via lichaamstaal tot flirten op afstand met een meisje dat aan de overkant woont met zicht op elkaars ramen, want nieuwsgierigheid naar een nieuwkomer is er ook bij de dames. Ik maakte de spannende…

Tiel. Toen ik er de laatste keer was was het zomer. Ik wilde Woemi de Waal laten zien, de boten op de rivier die daar zo mooi traag door oneindig laagland meandert. Dat is een gedicht. ‘Dat hoef je mij niet te vertellen’ bijt ze me toe. Woemi is moe, het is ver, weer eens te ver, het is warm en Woemi houdt niet van warmte.Eigenlijk, om heel eerlijk…

Ik ben moe en in de war. De kerst(feest?)dagen gaan onherroepelijk gepaard met herinneringen aan het afgelopen jaar, en daar wil ik nu net niet aan herinnerd worden. De periode dat Kim net werd opgenomen op de PAAZ afdeling. Heftig! En ook nu verlopen de feestdagen verre van soepel. Ik ben dus wel aan wat afleiding toe en kijk er enorm naar uit strakkies…

Lisa van het landgoed Hogenborg en Anton student filosofie kunnen aan niets anders denken als aan elkaar. De liefde ontbrandt in alle hevigheid en de exotische drug die de geest drogeert maakt de wereld beter dan hij is, lawaai wordt muziek, het kleurloze krijgt kleur en vermoeiden worden vitaal. Het rationele verstand wordt even in de hoek gezet en…

Janneke – intelligent en charmant - was mijn lagereschoolliefde. Ze had iets wat ik nu sensueel noem; dat begrip en gevoel kennen we niet op die leeftijd. Ze was populair en flirtte met anderen, dan wendde ik m`n blik af om m`n gevoelens te sparen, trok mij terug achter een schild zo dik als een sluisdeur. Op een dag kwam ze naar me toe met een kleine…

Hoopvol had Rosa zich ingeschreven bij een datingsite. Zes jaar daarvoor was zij gescheiden en hoewel zij nieuwe vriendschappen had opgedaan, voelde zij zich toch nog wel eens alleen. Haar zoon Wim was inmiddels 15 jaar en ging steeds meer zijn eigen weg. Met een positieve instelling, een goed gevoel voor humor en een niet onaardig uiterlijk had…

Meestal leven ze lang en gelukkig in het Sprookjesbos maar op een dag gebeurde er iets wat Klein Duimpje nog lang zal heugen. Hij liep zomaar op een maandagmorgen langs het sprookjeskasteel van de Prinses en die zeide tegen hem “je zult mijn beloning krijgen als je de draak, de wolf en de reus op een ochtend verslaat”. Nou, dat wil en kon Klein…

"Als je een uur gelukkig wilt zijn, neem een fles wijn. Als je 20 jaar gelukkig wil zijn, neem een vriendin. En als je een heel leven gelukkig wil zijn, zorg dan dat je een tuin hebt." Deze Chinese wijsheid bracht een vriend van mij ter sprake, toen ik hem over de telefoon vertelde dat ik sinds kort een moestuin heb. Ik vermoedde dat hij net zíjn…

(voor Camille Claudel) Zij wist haar bittere lijden aan de vluchtige schoonheid te vangen, zoals een rodeo-rijder een wilde stier temt. Zij was zelf het mooiste standbeeld dat ik ken, zo met die eeuwige teder-lijdende blik, een prachtig schip, dat een destructieve koers voer, met de aartsengel Michaël als boegbeeld. Opperste beeldhouwheldin, ik…

Als een slapende oceaan die frisheid uitademt en mij verwelkomt. Zo bekijk ik jou. Als een zwaluw die de zomer aankondigt. Een zwaluw die om zijn liefde heen vliegt. Kom laat mij verdrinken in je liefde en sterven in je armen. Laat mij je liefhebben zoals de aarde de maan liefheeft. Laat mij er voor je zijn. Laat mij mijn liefde aan je geven. Laat…

“Aux vieux bon temps”. Zo heette het hotel, waar Anita op afliep. ‘Gôh. Het bestaat nog. Kijken of ze plaats hebben. Ze spreken er ook Nederlands.’ Te mijnen faveure, bedoelde ze fijngevoelig. Een oudere dame stond in de receptie. ‘Bonjour, madame de Bournage.’ Die keek haar onderzoekend aan, dacht even na en zei toen: ‘Ah. Anita. Wat leuk dat…

Om zes uur des voormiddags stond Anita voor mijn deur, geheel in nauwsluitend zwart leder gekleed. Ik had mijn duffelse jack aan. ‘Wat een lullig jekkie heb je aan. Daar moeten we gauw eens iets aan doen.’ Ik kon het niet tegenspreken. Mijn garderobe was niet op internationaal motorverkeer ingesteld en ik wou het ook gewoon niet koud hebben. Ik zou…

Sebastiaan en ik zaten aan de bar en dronken een biertje. Anita zou straks komen. Bas keek mismoedig het lokaal rond. Overal was werk in uitvoering ter voorbereiding op het geslachtsverkeer. ‘Dat lijkt nou wel heel wat’, zei hij, ‘maar als paaltje bij puntje komt draait het toch weer uit op penetratieve masturbatie.’ Sebastiaan wijdde zich aan…

‘Een reet als een kathedraal en tieten van hier tot Timboektoe.’ Aldus de aanbeveling van mijn vriend Sebastiaan, die zijn goede opvoeding en academische vorming probeert te maskeren door vermeend populair taalgebruik. Hij vergat nog haar lange helblonde haren, die tot aan voornoemde kathedraal reikten. Al met al niet het type, waarbij ik mijn klassieke…

Robbie loopt over het dek van het schip. Hij is 5 jaar. Hij loopt eigenlijk iedereen in de weg maar niemand zegt er wat van want ze houden allemaal veel van de kleine altijd vrolijke Robbie. Robbie hangt over de reling heen. Niemand let op hem en dus ziet ook niemand dat hij steeds verder over de reling hangt. Dan.. een plons! Een gil. Iedereen kijkt…

Lang geleden werd er op deze aarde een engeltje geboren. Een engeltje met mooie blauwe oogjes, rode volle lipjes en hele mooie blonde haartjes. Zo mooi dat iedereen die naar haar keek er stil van werd en men durfde niet meer hardop te spreken, bang dat ze wakker zou worden. Het engeltje kwam in een gezin om een bepaalde reden, de moeder was heel erg…

~ DEEL 4 ~ Ik werd overmand door verlegenheid en zocht naar woorden om de stilte te doorbreken. Ik zou haar het liefst willen zoenen, maar mijn verdraaide verlegenheid hield me tegen. Tegelijkertijd voelde ik me schuldig, want misschien verwachtte ze juist dat ik haar zou zoenen. De mooie Gabriëlla stond vlak voor me. Ze keek me aan met een haast…

Ik keek kort haar kant op. Ze keek me vluchtig aan waarbij er een kleine glimlach op haar gezicht verscheen, maar boog haar gezicht snel weer richting haar tekenopdracht. Het viel me op dat iedereen met z'n tweeën aan een tafeltje zat, maar Gabriëlla zat alleen aan twee tafels. Dat bleek niet voor niets. Ze had namelijk een enorm arsenaal aan teken…