Verhalen over bedankt

Je woont in een appartement en tja, als daar dan iets aan de hand is dan moeten de hulptroepen eraan te pas komen om de problemen op te lossen, zo ook hier want wat wil het geval? Als ik in de kelder loop zie ik een plas water liggen, meld dat bij de beheerder en de loodgieter moet eraan te pas komen. Als dan de telefoon gaat vraagt men me of ik…

Nou had ik dus nooit verwacht dat er sowieso een deel 2 zou zitten aan de bedperikelen van een paar weken geleden, maar dat zit er dus wel en ook nog in een meer dan positieve vorm! Jawel! Na wat heen- en weer appen ( leve de digitale wereld nu dan ) vraagt men mij of ik gebeld kan worden en natuurlijk is dat prima! Een zeer verhelderend gesprek…

Terwijl je overal hoort van de vreselijke ellende die oorlog met zich mee brengt, moet je je soms afsluiten voor de beelden want afschuwelijk is het. En wat is er dan beter om het volgende mee te maken? We hebben een nieuw bed gekocht en het slaapt en ligt dus heerlijk! Nou zouden de bezorgers ook ons oude bed meenemen maar daar waren al gegadigden…

Donderdag, hulpendag, de dag dat Sabine door ons huis jaagt, niks teveel vindt en je haar geen groter plezier doet als er iets anders gedaan moet worden dan de doorsnee werkjes die ze elke week al doet! Het is standaard om het bed te verschonen, te stoffen, te zuigen, de badkamer en wc te doen, net als de strijk! Het is een gewoonte geworden om elke…

De laatste twee maanden van dit jaar zijn officieel ingegaan, over twee maanden zitten we in ‘21, maar nu, nee nu hebben we nog twee maanden te gaan en eerlijk gezegd heb ik de afgelopen dagen geen mensen gehoord die positief ingesteld waren voor wat betreft de Decembermaand. Lastig, zeker wel, om positief te blijven in deze tijd, maar onmogelijk is…

Gelijk val ik maar met de deur in huis – nee dit is niet een verlaat eerbetoon aan Johan Cruijff of een hint aan Johan Derksen. Nee, aan de velen vermoedelijk onbekende Johan Mostertman, zoals hij vermoedelijk heet. Althans ik trek die conclusie naar aanleiding van het verhaal van An Terlouw, in combinatie met de boven deze site en die van gedichten.nl…

Verleden week gaat mijn electrisch verstelbare stoel niet meer omhoog wat het beengedeelte betreft. Nog mazzel dat dit niet gebeurde terwijl ik erin zat, want ik zeg je: het is dan verdomde moeilijk om eruit te komen, vooropgesteld dat je dit lukt. De rugleuning deed het nog wel, maar ja, die had ik niet nodig. Ik belde de zaak, waar de stoel gekocht…

Het was lekker warm weer. Kenau Alie was een dag naar haar zuster in Assen. Ze zeggen dat ouderen meer moeten bewegen, dus besloot ik te gaan fietsen. Al gauw kwam ik op een smalle weg op het mooie vlakke land. Heerlijk rustig was het daar. Op de weilanden graasden de koeien en de lammetjes speelden met elkaar in de buurt van hun moeder. Toen ik ongeveer…

Blij worden van een schouderklopje (niet te hard dan natuurlijk) een glimlach op je gezicht toveren bij het krijgen van een simpel complimentje. Thats me, oftewel dat ben ik, kom ik glansrijk en eerlijk voor uit. Je bent nooit te oud voor bovenstaande argumenten zeker niet als ze ook nog positief zijn. Weet je hoe makkelijk het is om iemand te complimenteren…

Mijn allereerste uitgever was ooit mijn kloostervriend Mathieu W., die in de abdij van Egmond-Binnen ineens zeer bevlogen raakte en mijn toenmalige gedichten kopieerde en tot een bundel samenstelde, met op de cover een zeemeeuw en met nietjes bij elkaar gehouden. Ik bewaar dit enige exemplaar nog steeds, voor het geval het Letterkundig Museum in Den…

Het rare is, dat: als iemand dood gaat er vaak dan pas gesproken wordt over hoe de persoon was, in elkaar stak, alle goede dingen worden opgedreund want tja, niet voor niks wordt er gezegd "over de doden niks dan goeds" en daar zit hem nou net de kneep. Over de doden niks dan goeds, maar eigenlijk zou het helemaal geen slecht idee zijn om al voor…

In 1974 had ik een kamer bij een Indische mevrouw, een mooie slanke dame. Haar man had ze verloren bij de Birma spoorlijn, die door de gevangenen van de Japanners aangelegd moest worden. Bij haar had ik een goed leven. Mijn kamer was mooi gemeubileerd en op het balkon had ik uitzicht op een park met een meertje. Vaak zat in daar in een rietenstoel een…

Het was zondagmorgen in april, het regende en een koude noordelijke wind zorgde, dat het buiten niet aangenaam was. Wouter zat achter de geraniums en rookte een pijp. Mien kwam met de koffie binnen, en zei: ''Heerlijk, die lucht van je pijp, ouwe'', en ze ging tegenover hem zitten en stak een sigaar op. Spoedig stond de kleine huiskamer blauw…

De telefoon rinkelde en Mien nam de hoorn, en zei: ''Met mevrouw Jansen.'' ''Goedemorgen mevrouw, ik ben Rutger, een student, en probeer al de hele morgen mijzelf uit te nodigen bij iemand te eten, maar overal louloene, ze vinden het maar brutaal.'' ''Nou, gewoon vind ik het niet, meestal word je gevraagd bij iemand te eten en dan is het…

“Wil je een tv”; vroeg de jongeman aan zijn tante, “hij is nog maar 5 jaar oud en is 100 herz en heeft een mooi groot scherm”. “Nu ja, ik weet het niet hoor”; zei ze, “de mijne doet het nog goed. Ik heb hem al tien jaar en hij is erg duur geweest. Ik heb ook 100 herz, ik nam hem voor mijn ogen omdat dat beter schijnt te zijn”; zei ze. “Het beeld…

Vanavond slofte een oude man de overvolle bar binnen en hees zich op een lege kruk. Zichtbaar verkleumd van de ijzige kou zat hij zich even snel te verlekkeren aan het talrijke vrouwelijk schoon en wenkte me op een vriendelijke manier. “Mag ik wel een heldere?” vroeg hij met een meer dan schorre stem. “U heeft toch geen Mexicaanse griep, hè”, grapte…

En zo zit ik hier met mijn beste vriend. Hij die zich bij mij kan uithuilen. Hij die mij een sterke schouder bied waar ik dan weer op uithuilen kan. Na gemiste kansen. Na het doen van stomme dingen. Stomme dingen die men doet waaruit dan vervolgens gevoelens naar buiten komen die niet kunnen. Omdat het gevoelens van een onmogelijke liefde zijn. Bijvoorbeeld…

Gisteren staat er ineens een buurvrouw voor mijn deur, ding-dong ik doe open. Dit buurtje - iets jonger dan ik - vraagt ineens aan mij of ik grote handen heb. Moet ik toegeven dat ik flinke kolenschoppen onder aan mijn armen heb zitten en verbaasd hou ik mijn handen omhoog. Ineens geeft zij mij een grote ring met een prachtige steen er in. Ik weet…

Zij zou het nooit goedvinden, als zij wist dat ik nu bezig ben te proberen haar eens op een voetstuk te plaatsen. Mijn moeder, die mij vanaf mijn vierde levensjaar onder haar beschermende hoede heeft genomen, toen vader hertrouwde. Ze kreeg mij als het ware als een extra huwelijkscadeau erbij. Altijd heb ik geweten, dat zij mijn biologische moeder niet…

Zwart was de nacht terwijl ik dolende reed over de zandweg, op zoek naar mijn logeeradres. Een vreemde omgeving van bomen en struiken, kuilen en grote stenen, van wegvluchtende konijntjes gevangen tussen het licht van de koplampen en lichtgevende ogen vanuit het struikgewas in de berm rechts van mij. Bomen werden bedreigende schaduwen en oneffenheden…

Zachtjes, zonder je te storen, heb ik me uit bed laten glijden. Mijn slippers weet ik blindelings te vinden en het schroefje aan de muur waar mijn ochtendjas hangt bereik ik met een grote stap naar rechts. Ik kon de verleiding bijna niet weerstaan om je heel zachtjes een kus in je hals te geven, maar dat zou je juist gewekt hebben, dus daar zie ik…

Weet u, zoals Toulouse-Lautrec afficheerde, zo zou ik willen kunnen schrijven, iedereen op de hak nemen en toch gewaardeerd worden. Wein, weib und gesang met de Franse slag, Henri zwiert nog immer rond in mijn hoofd omdat ik zijn stijl erg graag mag, ik zou hem een Friesche kopstoot willen voorzetten. Ik heb ooit een scriptie over hem geschreven, project…

Vandaag krijgt hij geen toetje. Helemaal geen extraatje trouwens. Komt allemaal door die aardige mevrouw van het kledingwinkeltje om de hoek. "Kom laat ik eens binnenlopen", dacht ik. "Ik heb niks nodig, ik kijk alleen even". Volgens mij klinkt het gedecideerd genoeg. Logisch dat ze dat niet serieus neemt. Wat doe ik daar anders wél? "Zocht…

Een zeer dierbare vakbroeder heeft het voorlichtersvak de rug toegekeerd. Dat is ook niet zo verwonderlijk: ons ambacht is ernstig aan erosie onderhevig. De tijd, dat het écht wat voorstelde als je op de televisie kwam ligt ver achter ons. Een Londense taxichauffeur heeft aangetoond dat tegenwoordig werkelijk iederéén als deskundige/woordvoerder…

Niets van wat men creëert is helemaal af, geslaagd of definitief. Niets is helemaal mislukt, onvolmaakt of foutief. In alles, wat men willens en wetens en dus bewust doet heeft men op een zeker moment een keuze uit meerdere mogelijkheden gemaakt of kunnen maken. Zo is het ook mij vergaan toen ik voor het eerst ''Casimir'' op nederlands.nl het…

Beste mevrouw de makelaar, Ik wilde u bij deze ontzettend bedanken voor alle moeite die u heeft genomen om onze open-huis-dag tot een succes te maken. Ruim van tevoren heeft u ons netjes vijf infomapjes voor de bezoekers toegezonden. Dat u ons eerst de onjuiste heeft toegezonden, hebben we u vergeven. Fouten maken is immers menselijk. Volgens uw…

Ik zoek vaak de rand op van het betamelijke, ook in reacties op inzendingen, ik word dus vaak niet in dank afgenomen, sterker nog, de onbekende redacteur/-trice blokkeert/negeert mij, heeft geen zin in deze lange zin, mij rest uiteraard alleen nog maar een vette punt. Vervolgens zie ik, mij inmiddels bekende namen, over en langs elkaar heen buitelen…

Een dag uit mijn schrijversdagboek 28-10-2005 Na het lezen van de dagboekbijdrage van Pp op de Belgische site 't schrijvertje begon het denken over het onderwerp van deze dag. Dat is een raar fenomeen. De woorden blijven hangen en zoeken een eigen weg. ‘Ik kan niet schrijven zoals jij leest’ of woorden in die strekking schreef hij en gebruikte…

Beste inzenders, Het was op weg van Texel naar Twente, ergens op de Afsluitdijk. De radio aan. Een intervieuw met een man, die ik wel van naam kende, en ik wist ook wel dat hij het inmiddels ver geschopt had, maar zijn stem had ik nooit eerder gehoord. Hij leek me wel sympathiek. Had gevoel voor humor. Over zijn werk hoorde ik tegenstrijdige berichten…

Laten we naar het strand gaan, om te zoenen en te knuffelen (knuf-fel-en, heb het zelfs herhaald, zoals ik altijd en alleen bij uitstek de woorden herhaal waaraan ook ik bij voorbaat een hekel heb). Alsof je in deze tijd nog moet onderhandelen om een belegen tong in je keelgat te krijgen, mind you, na 1 fles rode wijn en een halve fles gin gaat mij…