Verhalen over humor

Een schriel, schrander, schraal mannelijk scholletje schoof de Schelde af op zoek naar een lekker en mooi vrouwelijk snolletje van ’n scholletje en daar was zij ineens, een schattig, slinks en mooi vrouwelijk scholletje; zij aaide spontaan het bolletje van het schriel, schrander, schraal mannelijk scholletje het mannelijk scholletje schrijnde…

Hij kwam ze tegen op het bospad. Een beetje een triest stel. Man en paard – stapvoets. De man met een beetje een ochtendhumeurige blik op z’n gezicht en een paard dat het enigszins 'chagrijnige' leek te hebben overgenomen. Typisch zo’n ruiter, die je eigenlijk helemaal geen ruiter mag noemen. Zo’n man die enkel paarden heeft, omdat dat in zijn kennissenkring…

Zo wordt Freddy van de dierenwinkel genoemd. Freddy is wereldberoemd in het dorp om z’n droge humor. Hij presteert het, zonder een spier te vertrekken, dit tegen iedereen uit te venten en iedereen accepteert het ook. Een mevrouw die haar hond geregeld bij me brengt vertelde mij een voorbeeldje. Ze was zo’n drie weken op vakantie geweest naar Canada…

Het is misschien een merkwaardig verhaaltje wat ik nu ga vertellen, maar daarom niet minder waar. Bij aankoop van onze huidige woning hebben we destijds ook de kasten van de verkopers overgenomen – lekker makkelijk. We konden onze spulletjes er gelijk in kwijt. Handig alles gelijk op z’n plek, denk je dan. Nee dus, eerst moest er verschoven worden…

De invasie (uit mijn verhalenbundel 'Prettig gestoorde ontmoetingen') Eigenlijk hadden we iets anders verwacht. Groene mannetjes met antennes op hun hoofd. Insecten met penissen. Humanoïde robots. Maar zoiets? Mevrouw Kweekpeer verwoordde het op de radio heel treffend. Ze zei: 'Op zoiets waren we niet voorbereid.' Eigenlijk overdreef ze…

Ach wat kan de herfst soms toch mooi zijn. Al die kleuren en als de wind zich gedeisd houdt en de regen wegblijft, dan is de herfst mijn favoriete seizoen. Gisteren ook weer genoten in het bos. Zag nog een ringslang. Eerst dacht ik dat iemand een riem of zo had verloren, maar toen hij z’n koppie omhoog stak en z’n tongetje naar me uitstak was het duidelijk…

Een echte lolbroek ben ik niet, maar het gebeurt me soms dat ik door een spontane loslippige bui, zomaar in een ‘lollige’ situatie terecht kom, waarin ik liever niet beland. Een geintje is leuk, maar soms doorzie ik ze niet. En van die vunzige mopjes hou ik ook niet echt – zo banaal. Vandaag echter ontstond er weer zo’n situatie, waarbij ik ongewild…

Net toen ik de deur zou uitstappen om een boodschapje te doen, kwam er een auto het erf oprijden. Het was een van mijn neven die ik een poosje geleden heb bezocht (zie het verhaal ‘het leven is een boek’). Zoals ik het in dat verhaal vertel, heb ik na enkele tientallen jaren contact gezocht naar aanleiding van een erfelijkheidsonderzoek van het UMCG…

Gisteren bij wijze van uitzondering naar TV Noord gekeken. Wat ik bijna nooit doe – ik vind het over het algemeen tenenkrommend – helaas smaken verschillen. Bijna nooit weten regionale zenders de weg naar mijn huiskamer te vinden. Maar goed, ik hoorde van mijn vrouw dat Grietje Pasma, de sportpromotor, plotseling was overleden. De vrouw die o.a.…

Telefoon: zeg mevr T, u moet nog bloed komen prikken, aldus een assistente van het ziekenhuis. Ik zeg: beste meid, het hoost en ik voel me echt niet geroepen om nu de deur uit te gaan, om dit even te laten doen? Ja maar, zegt het kind, dan heeft de arts morgen, als u de afspraak bij hem heeft, de uitslag niet! Antwoord: wel luister, wanneer de uitslag…

Met ingang van april is het toeristeninformatiegebouwtje achter de Slotplaats in Bakkeveen weer de hele middag open. Dus even binnen kijken of ze ook een folder met de wandelpaden in het bos aldaar hebben. Inderdaad zoals verwacht, die is er, tevens neem ik ook eentje mee over de Bakkefeansterdûnen en de Heide fan Allardseach. Een beetje verwarrend…

Na de grote overwinning van Forum voor Democratie besluit Erik Schaft om een nepaanslag op de roerganger Thierry Baudet te gaan plegen. Hij vertelt dit aan niemand en hij bereidt zichzelf uiterst professioneel voor. Bij een feestwinkel koopt hij vermommingsartikelen en in een speelgoedwinkel een neppistool. Hij zit dagenlang op een bankje tegenover…

De humor ligt op straat, maar je moet het wel willen zien, een bekende uitspraak, van wie weet ik niet meer. Waarschijnlijk van Max Tailleur of Simon Carmiggelt of toch van Wim Sonneveld – ach wat doet het er ook toe. Het feit is, dat het gewoon waar is. Zo kwam vanmiddag Piet z’n hondje Castor weer op-halen. Ik had het beestje een paar dagen te…

Wanneer eega aan zijn voet wordt geopereerd, weten we eigenlijk wel dat: hij naar alle waarschijnlijkheid een poos niet mag lopen en dat klopt ook! Zes weken lang middels de rolstoel zich verplaatsen in huis, maar als leuke bijkomstigheid krijgt ie ook te horen dat: er elke avond een trombose injectie gegeven moet worden! Nou hoor ik mensen al denken…

Hè hè, zaterdagmorgen, lekker rustig aan – broodje uit de oven, lekker muziekje aan en een heerlijk lekker bakje ochtendthee. Ik laat de thee even lekker trekken en terwijl ik het zakje eruit hengel, zie ik op het labeltje weer zo’n onbeschaamde bemoeizuchtige vraag staan, uit de categorie: - Wat is jouw favoriete seizoen? - Met wie zou jij (weet…

Wat leven wij toch in een onvoorstelbaar snel veranderende wereld. Terugdenkend aan mijn ouders, begint het begrip dat ze vooral de technologische ontwikkelingen amper konden volgen, steeds meer invoelbaar en tastbaar te worden. De herinnering aan toen de eerste wasmachine kwam. Het was eigenlijk meer een halfautomaat. In het apparaat(een bovenlader…

Gisteren rond vier uur in de namiddag vielen hier plots vijf zestienjarige meisjes binnen om mij te interviewen in het kader van hun schoolproject getiteld “interview eens een blanke en toon dat je een conversatie kan voeren in het Engels.” Ze zeiden dat zij een video zouden maken van het interview. Eén van die meisjes kent mij, want zij is de…

Dank zij een aantekening in een kalender van juli 1989 kan ik mij nog een dag herinneren, dat mijn broer Gijs op visite kwam. Ik woonde toen in Harderwijk en hij kwam met de trein uit Amsterdam. Gijs was vrijgezel en hield van schilderen, zowel landschappen als portretten. Zijn vak was boekdrukker en hij bestudeerde als hobby godsdiensten en maatschappijleer…

Politiek en wielersport zijn linke soep. Burgemeester Frank van der Meijden van Laarbeek ondervond dat op pijnlijke wijze. Hij viel tijdens het Nederlands kampioenschap voor Gemeentebestuurders, in het zicht van de eindstreep. Tevergeefs zapte ik die avond naar de Lokale Omroep. Géén vertraagde beelden van de valpartij. Géén praatprogramma met wielerdeskundigen…

Fredo en Max waren tweelingen. Dat waren ze jarenlang. vijfenveertig jaar om precies te zijn. Tot de dag waarop alles als puzzelstukjes in elkaar veel. Fredo was namelijk al 24 jaar gestopt met roken tot hij besloot, juist op de dag dat zijn gasleiding lekkage begon te vertonen, weer eens op te steken. Broer Max herhaalde - tot vervelens toe -…

Het was een aangename voorjaarsavond toen de vrouw en haar man hun vrienden uitnodigden voor een gezellig etentje. De tafel was mooi gedekt met het beste porselein, zilver en kristal, en zacht geurende kaarsen die de eetlust aangenaam opwekten. Dure wijnen uit bekroonde jaren vergezelden de exquise gerechten, gemaakt van zeldzame zeevruchten, wildgebraad…

Op Facebook raakte ik de laatste tijd steeds meer bevriend met hoogopgeleide, Amerikaanse dames. Bij één van hen, Amanda Zuckerberg, een therapeute met een eigen verlichtingscentrum, zag ik zeer intelligente anti-Trump informatie op haar tijdlijn. Ik zette er in gebrekkig Engels mijn goedkeuring onder en wat persoonlijke inzichten over de arrogante…

Als ik ergens een hekel aan heb is het aan winkelen. Dat kun je bijna niet uitleggen. Dat je dan een broek moet kopen. Een broek Godbetert! Dat je tijd moet vrijmaken om jezelf in zo’n ongekend irritante winkel, in een pashokje, in een stuk of twaalf broeken te hijsen die geen van alle passen. In zo’n pashokje waar een gordijn voor zit dat altijd…

Ik sta net bij de drogist een doos condooms te bestellen voor de gepensioneerde pastoor die tegenover mij woont, als onze grootste klant van ons accountantskantoor, Hankie lam belt. Naast mij staat een scootmobiel terroriste met krulspelden, in een troosteloos gebied dat sommige mensen haren noemen , mij ijzig aan te kijken. Ze kijkt van mij naar…

Na alle ellende van verkiezingen en Zwarte Piet-gedoe mag ik wel even iets nuttigen in het café naast mijn huis. Van de cafébaas krijg ik een glaasje rode wijn aangereikt. Hij kijkt belangstellend toe hoe ik mijn eerste slokje neem. Zelf zet hij zijn tanden in een gehaktbal en een klant vraagt hoe hij dat, op dit uur van de dag, door zijn strot kan…

Collega Fröhlich en ik besluiten onze zakelijke beslommeringen even van ons af te zetten en ons te gaan vermaken in een zaak waar een bluesavond op het programma staat. Als je depressief bent kun je beter thuis blijven. Tenminste, zo werkt het bij mij. Bij bluesmuziek moet ik er zeker van zijn dat ik een pot antidepressiva bij me heb. Twee potten…

Mijn telefoon gaat en ik neem op. En zwijg. 'Hallo?' Het klinkt aarzelend. Alsof degene die belt bang is per ongeluk de belastingdienst aan de lijn te hebben die met terugwerkende kracht een aanslag op hem wil plegen. 'Ook hallo,' zeg ik dus maar. 'Ja, met wie spreek ik?' Nu een beetje ergernis. 'Eerst jij,' antwoord ik beleefd.…

Na een rampzalig verlopen nachtrust, waarbij ik net vóór het aanbreken van de nieuwe dag in een diepe slaap wegzak, word ik met een schok wakker. “Waarvan werd ik wakker”, vraag ik me af. Het antwoord volgt, zonder dat ik er ook maar iets voor hoef te doen, een ogenblik later. Het is de telefoon. De bel van de verrespreker in de huiskamer gaat…

Om de laatste twijfel over de door de neurologe gestelde diagnose van Parkinson's disease weg te nemen moest ik gisteren om 15:50 uur in het ziekenhuis een ct scan van mijn hoofd laten maken. Om 15:25 uur meld ik me, het verkeer zat voor de verandering eens mee, ruim op tijd bij de incheckbalie waar ik na het afgeven van de afsprakenkaart redelijk…

Waarom lijkt het toch dat wanneer je kind eenmaal 1 jaar is geworden, er vrij gespeculeerd mag worden wanneer nummer 2 op komst is. De vraag of er een nummer 2 gewenst is, wordt vaak niet eens meer gesteld. Drankgebruik en eetgewoontes worden angstvallig in de gaten gehouden en elk net verkeerd vallend jurkje wordt als mislukte poging het beginnende…