start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (241)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (169)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (146)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (385)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (96)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (129)
overlijden (79)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (84)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (54)
wereld (35)
werk (96)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6396):

FOLDERTJE

Met ingang van april is het toeristeninformatiegebouwtje achter de Slotplaats in Bakkeveen weer de hele middag open. Dus even binnen kijken of ze ook een folder met de wandelpaden in het bos aldaar hebben. Inderdaad zoals verwacht, die is er, tevens neem ik ook eentje mee over de Bakkefeansterdûnen en de Heide fan Allardseach. Een beetje verwarrend voor sommige mensen dat gebruik van dan weer de Friese benaming en dan weer de Nederlandse. Maar het geeft ook goed de feitelijke situatie weer. Soms doe ik daar enkele boodschappen en omdat ze mij daar niet kennen, beginnen ze tegen mij in het Nederlands en als ik soms in het Fries antwoord, schakelen ze weer snel over, net zo gemakkelijk.
Voor mijn vrouw is dat moeilijker, zij verstaat veel van het Fries, maar spreekt het niet en denkt (net als ikzelf trouwens) in het Nederlands, of zij misschien toch nog een beetje in het Gronings. Heb er eigenlijk nog nooit naar gevraagd. Maar goed dat terzijde. Dat heideveld van Allardsoog grenst aan de Jarig van der Wielenweg, waar ooit een klein aantrekkelijk huisje te koop stond. Helaas zij zag het niet zo zitten.
In de folder stond dat Jarig van der Wielen de volkshogeschool (thans het conferentieoord en brasserie Nieuw Allardsoog) had opgericht. Het gebied daarachter behoort thans tot het Fryske Gea. Een vereniging die tot doel heeft het Friese landschap te behouden.
Jarig was de eerste die zijn grond aan het Gea schonk. Het staat als volgt in de folder:
……...’De weg is genoemd naar de oprichter van de volkshogeschool die als eerste zijn grond schonk aan het toen piepjonge Gea’ ………….

Mijn vrouw kan razendsnel informatie tot zich nemen en besteedt dan ook weinig tot geen tijd aan de plaatselijke ‘bokkebladen’ en foldertjes, als hierboven genoemd. Een snelle blik en mogelijk interessant nieuws is op haar harde schijf opgeslagen. Verspilde onzinnig benutte tijd noemt ze het, als er weer geen er toe doende informatie in staat vermeld.
Maar soms speurt ze het hele internet af naar nog nadere aanvullende informatie, als er toch enkele voor haar interessante weetjes in staan.
Vanmiddag was ze hier ook weer enkele uren mee bezig – speuren. Dus op een gegeven moment vraag ik haar waar ze nu weer naar op zoek is. ‘Ach,’ zegt ze, ‘ik nam vanmorgen even die folder door, die je hebt meegebracht – best wel interessant.
Wist je bijvoorbeeld, dat die Jarig van der Wielen, aan wiens weg dat huisje toen te koop stond, een dochter had? Toen het meisje nog piepjong was, heeft hij haar al zijn grond geschonken. Zou hij vroeg weduwnaar zijn geworden of zo?’ ‘Nou, niet dat ik weet,’ zeg ik, ‘maar geef die folder eens. Het lijkt me gek dat dat er in staat. Dat heeft op zich niks met Bakkeveen te maken, lijkt me.’
‘Trouwens,’ zegt ze, ik kan op internet helemaal niks over z’n dochter Gea vinden, eigenaardig hè?’

Ik neem de folder rustig door en snap de vergissing. Zij had de folder natuurlijk weer te snel gelezen. Ik leg haar uit dat het niet aan zijn dochter Gea was, maar aan het ‘Gea’, het Fryske Gea. Gea staat voor gebied.’
‘O, wat ongelofelijk stom van mij,’ zegt ze.
‘Jij zegt het zelf,’ zeg ik. En strooi een beetje zout in die wond door op te merken, dat als je iets snel lezen moet, het je de inhoud soms niet beter begrijpen doet.
Soms, heel soms schiet zelfs internet tekort in het geven van informatie.

Schrijver: catrinus
Inzender: C.A. de Boer, 06-05-2019



Geplaatst in de categorie: humor

Deze inzending is 84 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)