Alle inzendingen over humor

Antwerpen, 22 april 2004 Aan mijn allerliefste Georgette, Hallo lieve schat, hoe gaat het nu met je? Je hebt lang op een antwoord op jou brief moeten wachten, maar helaas neemt mijn huidige dagtaak hier in de keuken zo veel tijd in beslag dat ik er niet eerder in slaagde om je van antwoord te dienen. Daarbij kwam nog dat ik je vorige…

Antwerpen, 29 juni 2003, Geachte heer Schurmans, In uw brief van 26/6/03, waarin u mij vraagt naar de precieze omstandigheden van mijn ongeval op zaterdag 3 juni, heeft u mij allervriendelijkst tot mejuffrouw bevorderd, wat echter in samenhang met mijn voornaam Gerard, helaas aanleiding tot pijnlijke misverstanden kan geven. Het is…

Een oud heer las de krant, en hield die ver van zich. -Waarom doet ge dat? vroeg ik. --Ik zie niet goed van nabij, sedert ik oud werd. Ik wou dat m'n lezers oud werden, en mij lazen van verre.…

Antwerpen, 10 maart 2004 Aan de geachte heer Ontvanger van de Belastingen, In antwoord op uw schrijven van 3 maart laatstleden, waarin u mij met aandrang vraagt om mijn openstaande saldo van mijn persoonsbelasting meteen te betalen, wil ik u meedelen dat u als u geluk heeft, dit spoedig zal ontvangen. Bij deze gelegenheid wil ik u laten…

“Eindelijk”, dacht Tinne, en inderdaad vandaag was het zover, na vandaag ging haar man eindelijk een andere weg inslaan. Zes lange jaren was Bert bij het Belgische leger geweest, en die jaren hadden hem, zonder overdrijven, helemaal veranderd. In niets kende zij de man nog terug, waarmee zij nu twaalf en half jaar geleden was getrouwd. Een echte hel…

In 't ziekenhuis te Amsterdam - dat gasthuis heet, ik weet niet waarom - moest een matroos geamputeerd worden. Professor - ik meen Tilanus - zette hem z'n been af. De man rookte bedaard z'n pijp, beet nu en dan op de tanden, maar verhief zich boven de pijn. Professor T. bewonderde die sterkte van ziel, en sprak daarover met lof, terwijl hij 't verband…

Wekenlang had kleine Jordi er naar uitgekeken en vanavond was eindelijk het moment aangebroken. Hij mocht met mama en papa mee naar ‘Clouseau in’t midden’, de show van de gelijknamige succesgroep die in het Antwerpse Sportpaleis zou doorgaan. Na lang aandringen had het vijfjarige zoontje van Marcel en Erna zijn ouders zo ver gekregen dat zij akkoord…

Op een zondagmiddag loopt ze binnen. Onverwacht deze keer, want het is haar gewoonte om vooraf een belletje te plegen als ze me weer eens nodig heeft. Het overvalt me. Niet het minst omdat ze toch al een wanordelijk karakter heeft; het zijn bovenal de onophoudelijke uiteenzettingen over mislukte relaties die haar bezoekjes elke keer weer tot een beproeving…

Een grote groep Zweedse Kornoelje schuimde onder aanvoering van Dieffenbachia de straten af, op zoek naar een paar gewillige Madeliefjes. Ze zongen “de Beuk erin”, vielen dronken van de Jeneverbessen laveloos in de Brandnetels, maar richtten verder geen Nachtschade aan. ’s Morgens vroeg liep er een Wandelende Jood door het dorp en die vond onder…

Johan bekeek zichzelf nog eens van top tot teen in de grote spiegelkast op zijn kamer en knipoogde goedkeurend naar zijn eigen spiegelbeeld. Hij vond van zichzelf, dat hij in de outfit die hij nu droeg, er echt wel op zijn voordeligst uit zag. Het jeanspak met daaronder een bordeaux rood sporthemd, deed hem ouder lijken dan de zestien lentes die hij…

“Zouden we dit echt wel doen Jan,” vroeg de vrouw. “ “Ja Els, wij hebben er nu lang genoeg over gepraat, volgens mij vinden we hier dé oplossing voor ons probleem,” antwoordde de man. Samen stonden zij arm in arm voor de deur van een statig herenhuis in de stad. Naast de deur hing een ietwat verweerde koperen plaat met de vermelding: ‘Pierre Willaerts…

Ruim vier decennia heb ik er voor nodig gehad, om mee te maken wat mij nu is overkomen. Bij deze gelegenheid verzeker ik de lezer(es), dat ook ikzelf drager ben geworden! Niet dat ik er echt op zat te wachten hoor, helemaal niet. Ik heb ook niet meteen het gevoel van “eindelijk is het zover.” Integendeel, ik had het nog graag wat uitgesteld gezien,…

Fantastisch! Dit is het absolute hoogtepunt uit mijn nog prille carrière als zangeres van het betere Nederlandstalige lied. Het is toch voor die grootse momenten van glorie dat een artiest zich al die inspanningen getroost, dat men zijn anonimiteit prijs geeft en publiekelijk bezit wordt. In één klap ben je vergeten welke prietpraat er zoal wordt…

“En nu jij!” Hoe dikwijls ik deze woorden heb moeten aanhoren van nonkel Isidoor, dat weet ik niet precies, ik heb dat door de jaren heen niet geteld, maar tot vervelens toe, dat kan ik wel stellen. Met zijn te pas en te onpas uitgesproken ‘oneliner’, was hij wel de oorzaak, dat ik reeds van in mijn prille jeugd een tegenzin heb ontwikkeld voor elke…

Verliefd kruipt Moeder natuur met haar rug schrijlings gelegen tegen me aan; ze heeft groot gelijk, buiten is het toch een pokkenweer. Haar bibs uitnodigend naar achteren gestoken, neemt ze mijn hand en leidt deze naar haar borsten. Haar lichaam is welgevormd, dat mag gezegd worden. De klok meldt halfnegen; we hebben nog zeeën van tijd, het is tenslotte…

U kent het vast wel, met name rond kerst en nieuw. Je kunt er ook niet aan ontkomen. Is het doen van de wekelijkse boodschappen buiten deze periode gevoelsmatig al een vrij nutteloze bezigheid, rond de feestdagen overvalt je het gevoel dat de mensheid daadwerkelijk gedegenereerd is tot het meest zinloze wezen dat deze aardbol bevolkt. Het is als een…

Hij is aangeslagen, zonneklaar want het is inmiddels de zesde borrel die hij in één teug achterover slaat. 'Je zal het toch meemaken,' mort hij, onderwijl de ober wenkend. 'Ik heb gisteren mijn schoondochter ontmoet.' Zijn gezicht spreekt boekdelen. 'Ik wist niet eens dat je een zoon had,' reageer ik ontdaan en verbolgen. Dit laatste meer…

Ik gluurde door de brievenbus en ontwaarde een eigenaardig tafereel: een kat met een duikbril op en een hond met een dubbele knoop in zijn pluizige staart! Ik wrong mij door de brievenbus om een en ander nader te bekijken. "Wat komt u doen" vroeg de kat op hoge toon, gemeen loenzend door de duikbril. "Grrrrrommmmm" vulde de hond aan "wij zijn…

Ik was er echt aan toe, die nieuwe stofzuiger. Heerlijk! Minder vaak dweilen, vegen en kleedjes kloppen. Enthousiast ging ik er die eerste keer mee aan de slag. En werkelijk: ik zag de kruimels van een afstand de zuiger in schieten. Ik was zo lekker bezig dat ik meteen maar even het toilet op spinnenwebben inspecteerde. Nu hadden wij ooit als grapje…

Mijn zéér geliefde katje ligt te dommelen in haar hoekje, bovenop de mappenbakjes links van de computer. Ik kijk vertederd naar haar poezelige pootjes met de venijnige nageltjes, die ze maar al te graag gebruikt als iets haar vréselijk ergert! Maar wat is dát: ik tel geen 4 maar 7 pootjes!!! Hoe kan dat? Ik grijp reeds naar de telefoon om alle nooddiensten…

Ze stapt in op de Brink in Zuidlaren. Haar stem is schel en doortrokken van een Oost-Gronings accent als ze om zes strippen, vertrektijden, aankomsttijden en de mening van de chauffeur over het weer vraagt. Tot haar zichtbare opluchting ziet ze twee vage kennissen bij de achterdeur, twee argeloze oudjes die niet kunnen ontsnappen. Meteen steekt ze van…

De redactie van Nederlands.nl ontving van een trouwe bezoekster een aanbieding die we graag doorgeven!…

De naam op de enveloppe zegt me niets. Wie is Bob West? Een broer van Albert? Maar waarom zou die mij een brief sturen? Al gauw wordt het me echter duidelijk. BoB is een afkorting. Van 'Bevolkingsonderzoek Borstkanker'. Ik schrik niet eens zozeer van dat woord. Wel van het feit dat ik word opgeroepen voor dit onderzoek. Ik heb altijd gedacht dat…

GYMSPULLEN Iedereen in de school kent hem wel. De bruggertjes zijn doodsbang voor het wezentje, de tweedeklassers doen alsof ze het niet zijn en de rest is dol op hem. De leraren weten van niets, zoals ze eigenlijk nooit iets weten wat er écht toe doet. Ondanks het feit dat nooit iemand hem heeft gezien, afgezien dan van een dronken conciërge…

Als moeder vind je het belangrijk dat je kind goed te eten krijgt. Vaak kreeg ik met die gedachte van mijn moeder een stuk fruit naar keuze mee naar school. Appels vond ik wel lekker maar alleen van die keiharde koude felgroene. De pauze op school volgde meestal na een uur of twee en dan was zo’n appel niet bepaald hard, koud en soms ook niet meer…

1 Onlangs, het was net voordat bepaalde instanties besloten het mond- en klauwzeergebeuren tot een epidemie uit te roepen, keek ik in een moment van onoplettendheid terug op mijn leven. Wat ik daar zag stelde me diep teleur. Ik heb onnoemelijk veel banen gehad, fabriek in, fabriek uit. Op mijn palmares staat o.a.: administratief medewerker, magazijnier…

Het is koud. Het regent. Voor de koekkraam staat een mager meisje. Roerloos staat ze daar. Waarschijnlijk kan ze niet beslissen. 'En u', vraagt de man achter de kraam aan mij. 'Ik prefereer mijn beurt af te wachten', zeg ik. De man zwijgt. Het woord prefereren is blijkbaar niet in goede aarde gevallen. We wachten: de man, het magere meisje…

Zou er echt muziek zitten in de band van Jan Peter Balkenende, zo heb ik mij in gemoede afgevraagd. Op het eerste gehoor zou je geneigd zijn te denken van wel, want de eerder genoemde dirigent kun je makkelijk verlengen tot Notenbalkenende, omdat wanneer zijn noten onverhoopt harder blijken dan gedacht hij ze tot noch toe op nogal tamelijk eenvoudige…

Slechts één maal in mijn reeds nogal tamelijk gevorderde leven heb ik mij ingescheept op een zeiltjalk van de zogenaamde "Bruine Vloot". Vervolgens was ik, eveneens in één keer, besmet met het zeilvirus. Toen er dan ook laatst bij het met name bij de Noordelijke lezer bekende Paterswoldsemeer een Volksboot werd aangeboden, was ik er als de waterhoentjes…

Het was al laat. Steeds als de pit van de lamp van roet werd bevrijd, vlamde hij flakkerend op, zodat de kamer helder verlicht werd. Daarna verzonk alles weer in duisternis. Joeri Andrejevitsj en Lara wilden slapen, en bovendien hadden ze het een en ander onder vier ogen met elkaar te bespreken. Maar Komarovski wist van geen weggaan. Zijn aanwezigheid…