Verhalen over dieren

Ik zit in een café en hoor daar twee mannen praten over de politiek. Ik doof daarop meteen mijn theelichtje om vervolgens meteen naar de nooduitgang te vluchten. Daarna ga ik weer naar een ander café waar ik twee mannen hoor praten over voetbal. Ik doof weer het theelichtje en zoek zo snel ik kan weer een nooduitgang. Dan ga ik weer naar een ander…

Hebben jullie dat ook wel eens, ineens door een bepaalde situatie of gebeurtenis herinner je je weer een voorval van lang geleden en je weet dat je dit moet opschrijven voordat deze herinnering weer verdwenen is. Door het zien van een grote zwarte hond dacht ik onlangs ineens weer aan Brutus, een van de eerste honden uit mijn jeugd die indruk op mij…

Nagels drongen diep in mijn vlees en ik gaf een klein gilletje. Aandoenlijk, dat wel, maar ik ben er eigenlijk niet zo van gediend. Twee grote ogen hadden mij liefdevol aangekeken. Na mijn korte gil keken dezelfde ogen mij verwijtend aan. Zij wist tenslotte ook niet wat ze verkeerd deed. Ik heb haar verteld dat ze eerst toestemming moet vragen…

Ik neem geen Duitse herder Geen boxer en geen kees Geen poedel en geen tekkel En ook geen pekinees Ik vind de meeste diersoorten Al grof en onbesnaard maar van het hele faunarijk Is de hond het minste waard Deze geweldige regels van Hans Dorresteijn staan hier niet voor niets. Mijn hemel wat heb ik de pest aan honden én aan hun baasjes…

Hij was al dikwijls van plan kussentjes te kopen bij de Xenos. Door het goedkopere wc-papier had hij niet alleen geld, maar ook het milieu gespaard. Omdat hij weinig at hoefde hij ook weinig te poepen. Zo had iedereen er een beetje voordeel van. Hij dacht al een tijdje aan kussentjes, en toen ze in het oude automobiel op een dag langs een winkelcentrum…

Apartheid: een ooit genoemd verschijnsel dat tegenwoordig uit de mode lijkt te geraken. Toch is er nog wel degelijk apartheid op velerlei gebieden. Op het gebied van cultuur, opleiding, inkomsten en tegenwoordig zelfs weer tussen man en vrouw. Inmiddels heb ik ook apartheid ontdekt. Inmiddels heb ik namelijk een kleine drie weken twee katten en…

Twee kleine scherpe ronde groene lichtjes vlak naast elkaar schenen je fel tegemoet. Het was behoorlijk donker en het was haast spookachtig om te zien, maar gelukkig wist ze wat het zijn moest. Het waren de ogen van die kleine zwarte Kimmy, want iets anders kon het niet zijn. Ze bedacht wel dat als je niet wist dat daar vermoedelijk een zwart katje…

Twee jonge Siberische tijgers waarvan de moeder door stropers is gedood om haar kostbare vacht, zijn door jachtopziener Ivan meegenomen en bij hem thuis grootgebracht. Als ze te groot worden verhuizen ze naar de dierentuin, een nachtverblijf met een stukje bos als buitenverblijf. ‘Ik heb honger’, zegt tijger Boris geeuwend tegen zijn zus Taiga, die…

Er was eens een grijs ezeltje genaamd Ezelina. Zij was geboren in Bethlehem in een stal en toen achtergelaten omdat ze niet mee op reis kon met de wijzen en de ster die scheen aan het firmament. Eenzaam bleef zij achter en kreeg een beetje eten en geen aandacht. Snikkend kwam zij van eenzaamheid de nacht niet door die eindeloos lang scheen. 'Ik ben…

Het weerbericht spreekt van uitzonderlijk warme paasdagen. Het is eind jaren vijftig. Verscheidene winkeliers in onze stad hebben hun etalage summier versierd. Een uitzondering daarop vormt de etalage van een electriciteitszaak in de voornaamste winkelstraat van onze stad. Met onze neuzen tegen het grote winkelraam gedrukt, bewonderen we de geelgekleurde…

Elke dag komt er een paar keer een kleine bezoeker op mijn raam tikken. Je zou verwachten dat het een roodborstje zou zijn, als men denkt aan het beroemde liedje “Roodborstje tikt tegen het raam tik tik tik”. Maar nee, het is een pimpelmeesje. Ik beschouw hem tegenwoordig als mijn vriendje. Als ik de deur op een kiertje zet, zit hij me aan te kijken…

Het is goed te merken aan de natuur dat het een stuk warmer is dan normaal. En dan praat ik niet alleen over de planten maar vooral over de vogels. Ik strooi al jaren vogelvoer op mijn achterplaatsje en volgens mij zijn de afgelopen jaren al heel wat families van vogels in de omtrek gebleven. Maar dit jaar kunnen wij daadwerkelijk van vroege vogels…

Daar ligt hij. Zogezegd onverschillig. Maar als ik beweeg, luikt hij een oog. Het registreert alles. Het denkt: ‘Misschien neemt hij me mee op stap.’ ‘Misschien valt er een knabbelkoekje uit de kast.’ Hij denkt dat ik niet zie dat hij kijkt. Kijk: hij kijkt weer weg. Nee, hij wil zich niet opdringen. Intussen zijn z’n gedachten al zo rood als de vitrine…

Vorige week werp ik een brief in de brievenbus en toen ik terug naar huis liep, wandelde er een klein rood poesje achter mij aan. Hij liep zelfs mee naar binnen, maar ik heb net een poes dus zette ik het poesje weer netjes buiten. Het liep nog wat rond mijn huis en toen was hij ineens weg. Ik was het hele voorval al weer vergeten, totdat de buurvrouw…

Er was eens een zwaan die zich ongelukkig voelde. Zijn ouders waren weg en hij zwom maar rond in de grote vaart bij de windmolen. Het was winter en hij niemand om zich om mee te spelen. Soms staarde hij in het water en wenste dat hij er maar niet meer was. Maar op een dag kwam er een grote groep witte zwanen neerstrijken en zij maakten een nest voor…

-Dag meneer. -Dag meisje. -Mag ik even naast u zitten? -Zeker, meisje. -Lekker weertje, hè? -Ja? -Ja, het zonnetje schijnt toch lekker, meneer? -Ja, dat wel... -En de eendjes zwemmen leuk in de vijver. -Mmmm. -En u geeft ze leuk brood. -Mmmm. -Alleen die ene. -Welke, meisje? -Nou, die daar. Die zwemt zo raar. -Ja, ik zie het. -Hij draait…

‘Mijn hond is dood’, sprak de man mij aan op het bankje in het park. Ik keek verbaasd. Naast de bank stond een jonge teckel, alles behalve dood. ‘Nee, niet de hond die ik nu heb, mijn vorige hond’, zei de man verklarend. ‘Verwarrend hè? Ik bedoel de vorige, terwijl ik in het nu praat; alsof Joris er helemaal niet is. Joris is mijn nieuwe hond.’…

We hebben muizen. 's Nachts trippelen ze over de plafondplaten. Ze knabbelen aan de draden van de printer. Toen op een ochtend een muis uit de keukenla sprong – mijn dochter een hartverzakking bezorgend – wist ik dat van mij ingrijpen werd verlangd. Mijn huisgenoten lieten mij weten dat er toch echt iets aan de muizenplaag moest gebeuren. Maar……

Ons hondje Foxy is nu zestien jaar. Omgerekend in mensenleeftijd zou ze ongeveer 112 jaar oud zijn, maar er zijn formules die lager uitkomen. Hoe het ook zij, voor een hond is ze oud. Vroeger liep ze met gemak 20 kilometer met de baasjes mee. Maar ergens in de nazomer sloeg de ouderdom toe: de blokjes om werden korter. Op ons fluitje reageerde ze niet…

Puffend ga ik op het terras zitten. Mijn vriendin is in de straat verderop aan het shoppen, zoals zij het noemt. Shoppen! Niet winkelen! Net zoals er ook geen uitverkoop meer is maar sale. Zal wel komen omdat dat minder armoedig klinkt, denk ik. Dan pak ik de menukaart van het tafeltje. Aandachtig bekijk ik de kaart: “Probeer nu ook ons wildmenu” met…

Er is een hondje aangereden. Een groepje mensen, meest kinderen, dromt samen, twee dierenambulances verlenen bijstand. Het lijkt wel op een heuse reanimatie. Ik weet het niet, ik heb niet zoveel verstand van hondjes, maar volgens mij is het hondje dood. Morsdood. 'De Chinees heeft het gedaan' weten de kinderen. Over het hoe en wat geen enkel overeenkomend…

Vanochtend waren ze er weer. De gebroeders kat. Twee slanke, tegen het magere aan zittende, zwart-witte scharminkeltjes, die zich deze laatste week van onze vacantie, steevast rond de tijd van het ochtendontbijt bij ons op het terras melden. Mauwend en tegen het raam van de schuifpui tikkend proberen deze, zich al sinds mensenheugenis als boeddhistische…

Wat brengt het nieuwe jaar? Een vogel fluit wie weet wie weet duiven koeren morse De witgrijze lucht was eerst nog leeg. Dan is ze, heel kort, vol zoevende duiven! Alsof één keer met de ogen knipperen ze geluidloos opriep. Ze komen niet van een verre reis, weet ik, ook in de winter laat de buurman ze wel eens uit. Ze vliegen dan in wijde cirkels…

De Huismus De huismus heeft zijn naam niet voor niets gekregen. In mijn tuin krioelt het van deze wezentjes. De hiphoppers noem ik ze: ze zitten nog geen fractie van een seconde stil. Uren kan ik naar ze gluren en lachen om hun kuren. Ongelofelijk hoe ze in de weer zijn en ik maar strooien omdat ze het op een of andere manier elkaar vertellen.…

Mijn broers en zussen wonen in Canada. Regelmatig hebben we contact via telefoon, mail en msn. Bij de mail uit Canada zit zo nu en dan een fw en dat is dan meestal iets ‘leuks’. Kort geleden praatte ik (schriftelijk) mijn oudste broer bij wat betreft de discussies hier te lande over creatie óf evolutie, het ID en aanverwante zaken. Dat leverde me…

Zomaar was ik bezig met het opruimen van potten. Het was midden in februari en midden op de dag. Het regende dat het geen lieve lust was en mede daarom had ik minder lol met waar ik mee bezig was. Ik trok een plantenbak tevoorschijn en zag het mos weelderig op de aarde groeien. Met een los handgebaar gooide ik het in de tuin. Onder het mos kwam…

De fantasie slaat op hol, verhalen worden aangedikt en nemen enorme proporties aan... Het lijkt warempel Coronationstreet, een soap uit vervlogen tijden. Hoe enorm de fantasie van de mens is, blijkt weer eens uit het feit dat van een mug een bekend groot beest wordt gemaakt. Begrijp me niet verkeerd, een mug kan uitermate hinderlijk zijn, irriteren…

Hij stond zo stil en keek nieuwsgierig. Waar zou hij nu weer naar kijken, dacht ik. Het duurde wel 2 minuten dat turen. Daar moest ik toch het mijne van weten. Ik tilde iets van de tak omhoog om ook te kunnen kijken naar één of ander torretje. Dat verwachtte ik tenminste van mijn kat. Wat bleek…een schattig spits snoetje, een beetje bruinachtig…

Midden in de nacht schrok ze wakker en hoorde ze vreemde geluiden. Het duurde even voordat het tot haar doordrong dat ze even naar beneden zou moeten gaan om te kijken wat er aan de hand was. Haar man wakker maken was geen optie, want zo als gewoonlijk, lag die in een diepe slaap, waaruit je hem niet zo gemakkelijk wakker kon maken. Ze deed haar…

Onze rode kater Dirk, die met dat rare rattenstaartje, is de killer van ons poezenclubje. Hij vangt en doodt onvoorwaardelijk alles wat hem voor de pootjes komt. Hij is niet kieskeurig, verschoond van enig gevoel van empathie. Muizen/mollen/libelles/kikkers en af en toe een onoplettend vlindertje sneuvelen als Dirk op jacht is. Ik heb hem nooit…