Alle inzendingen over Lena

"Dag Lena", zeggen we. "Tot ziens." Lena hoort ons niet meer, ze is alweer helemaal in de kunst.…

Wat hen vooral niet aan staat, is de vrijgevochtenheid van Lena en daarom zoeken ze een aanleiding. De kromgetrokken passage staat in Lena's bestseller 'Not That Kind of Girl', met een voorwoord voor haar overleden vriendin Nora Ephron. Het is extra pijnlijk, omdat Lena juist erg veel van haar jongere zus houdt.…

Met nadruk op “ik”, om Lena goed te laten voelen dat zij, Amelie, een getrouwde vrouw was. Begeerd, kortom. Lena niet. Nooit geweest. ‘Jij? Jij hebt nu eenmaal geen mannenvlees zoals Amelie,’ placht ma te zeggen.…

Bleke Lena gaat weg. Met die gedachte was het allemaal begonnen in het hoofd van Boer Oostenbrug. Die gedachte kon hij niet verdragen. Bleke Lena was immers zijn lievelingskoe.…

(voor Lena Christ (1881 - 1920)) Jij bent geboren op 30 oktober 1881 in Glonn, Beieren. Jouw moeder was Magdalena Pichler (1860 - 1928), die toen een kokkin op Schloss Zinneberg was. Jouw vader was Karl Christ uit Mönchsroth, een zakenreiziger en leerling van een smid. Hij was toen in dienst van de Münchense cavaleriekapitein Ewald Hornig.…

Lena trekt de deur open en glipt de gang in. Hij blijft liggen.…

Lena maakt deel uit van een generatie die het zich in die mate verbiedt om lief te hebben dat ze zelfs het woord niet kennen. De liefde is zo morsdood dat ze liever zeggen 'ik ben raar' dan dat ze een 'ik hou van jou' aandurven, dat is te riskant, te gedevalueerd.…

Gelukkig, ze kwam langs en ze dronken thee en aaiden de koe bleke Lena. Lena was trouw en lief dacht de boer. Ze dronken nog koffie met beerenburg en toen was het weer leeg en stil in de boerderij. Boer zoekt vrouw, dacht de boer, maar ik even niet.…

Lena kreeg het idee voor dit lied bij de tandarts, waar ze in slaap viel en ze droomde een andere vrouw te kussen. In 2002 verscheen het Engelstalige debuutalbum '200 km/h in the Wrong Lane', wat ruim vijf miljoen keer is verkocht. Met o.a. 'Not Gonna Get Us', 'How Soon Is Now?…

Ik hoop dat jij nu voor altijd samen zult blijven met jouw geliefde Lena en die kleine Gina. God, hoe ik deze wereld vervloek. In alle liefde Lunaville.…

Je trouwde op je vierendertigste met Lena en jullie woonden in Leiden, Kort Galgewater, een gruwelijke naam, maar daar begon je wel met je tijdschrift 'De Stijl', waar Lena, zoals gezegd, hard aan meewerkte. Vijf jaar later verhuisden jullie naar de Klimopstraat 18 in Den Haag en een jaar later ben je bij Lena weggegaan.…

Voor het schoonzwemmen reisde ze naar d' Amazone, de Lena of Saar of een zijrivier, want ze had danig het land aan het vuilzwemmen. Smerig! Vandaar. Aan de oever verklaarde ze later: 'Ik krijg van de mannen een kater. Ze staan me niet aan. Ja, ik kan ze wel sláán! Daarom zwem ik in vrouwelijk water.'…

Het was nu een vakantiehuisje geworden maar bleke Lena stond als enige koe nog in het weitje naast het schuurtje met de trekker. Boer Thomas kreeg een elektrische schok door zijn hersenpan en ineens functioneerde hij weer een stuk beter. Sindsdien mag hij bleke Lena melken en hij weet ook weer hoe ze heet.…

Eenzaam strekt de nacht zich uit de lakens wit het bed ijskoud geen warme hand geen kloppend hart geen blik geen woord geen liefdevol gebaar het bed blijft koud en eenzaam lang de nacht De sluimer van de zoete slaap komt heel zacht naderbij dan ziet zij hem die zij verloor hij komt alleen voor haar zijn warmte schenkt het kleumend…

Zodra ik in Tanger uit het vliegtuig stap waan ik mij in een andere wereld. Het is niet alleen het benauwende, drukkende weer, nee, de hele atmosfeer beneemt mij de adem. Chaotisch, druk, zenuwachtig, geheimzinnig. Een gesluierde vrouw kijkt mij nieuwsgierig aan, maar als onze blikken elkaar kruisen wendt zij, betrapt, het hoofd af. Het is één…

Verscholen onder sneeuw en ijs daar zingt een boom zijn eigen wijs nog niet zo heel hoog van de toren wie luistert zal het echter horen De sneeuw smelt weg, het ijs verdwijnt 't gezang wordt luider naar het schijnt de prille lente laat zich zien tè ingehouden nog, misschien? Dan barst het los, een hemelskoor klinkt nu in alle tonen door…

Boven de brieven stond eerst 'Lena', dat veranderde in 'Lieve Lena' en later werd het 'Mijn allerliefste schat'. En onderaan heel veel kruisjes. Op vrijdagavond haalde ik hem van de trein, op zaterdagavond waren we bij elkaar en op zondagavond bracht ik hem weer naar de trein. Ik leefde in een zalige roes.…

Sla je armen om me heen en hou me vast hou me vast als de tijd het laatste kwartier aangeeft de zon ondergaat en de nacht begint Sla je armen om me heen en hou me vast hou me vast als de tijd zijn laatste adem uitblaast en me meeneemt naar de eeuwigheid Hou me vast…

Als ik het, na lang aarzelen, toch waag om door de oude poort te gaan blijf ik, getroffen, ademloos staan ik word overvallen door een stilte zo intens dat ik me bijna terug tussen de mensen wens doch, net op tijd versta ik 't geruis van het blad dat ritselend neervalt op mijn pad ik hoor, in deze Hof van Eden stemmen uit een lang verleden…

Houd de deur open evenals je hart als ik aanbel ik verlang niets alleen dat je er bent als ik voor je sta dat je mijn hand neemt me voorgaat en me leidt met liefde die ik nooit zal bezitten maar laat me in de waan dat ik voor jou de enige ben zoals jij dat voor mij altijd zult zijn…

Stel je voor: Lena die iets presteert! Dat wonder wil ik meemaken!" Zijn stem gaat over in schreeuwen. Spuugdruppels spuiten in mijn richting. Dan wordt de stem sarcastisch, zacht en snijdend. Hij lacht treiterend. Hij mag me niet, nee ik denk zelfs dat hij me haat. Net zoals ik hem haat. Zulke gevoelens komen meestal van twee kanten.…

Telefoontje van een vriendin: "Ik denk dat David een ander heeft. Ik zag hem zondag in de stad." Na 30 jaar huwelijk waren David en ik apart gaan wonen. Het was mijn keus. Van hem hoefde het niet. Hij vond het best zo, ook al stelde ons huwelijk niet veel meer voor. Ruzie, scheldpartijen, vernederingen: alles heb ik meegemaakt, totdat het genoeg was…

Mijn onbeminde ik is dor als stervend gras de laatste bloem bloeide duizend jaren terug o! als toch een keer het gras weer kon groeien... 'k verlang ook naar bloemen al kan ik best zonder eisen doe ik allang niet meer ik wacht tot de bron van jouw liefde voor mij zal wellen als vroeger en drenken het gras opdat het weer groent dan bloeien…

Zongekleurd en uitgewaaid lig ik naast je in het zand Ik lik de pekel van je lippen en kus de hemel in je ogen Volg met mijn vinger het lijntje naast je mond Snuif de zee op uit je haar en bewaar haar in mijn bloed dat deint gelijk de golven Ik vang de tijd als met zachte tred het schemeruur nadert Dan vluchten we samen tot daar…

een kind is weg we zoeken allemaal de roos laat moegebloeid haar bloemen vallen we zoeken door en door door struikgewas en zwarte nacht een bloem ligt rood als bloed verloren op de grond we zoeken door en door door 't middernachtlijk uur geen spoor de bloemen worden flets van kleur ze liggen er nog steeds we zoeken door…

In jou gevangen leefde ik jaar na jaar mijn ik was jouw ik mijn leven jouw leven mijn wil jouw wil ik was jij jij was mij gevangen in elkaar losgelaten en alleen in vrijheid…

Waarom leid je mijn gedachten over de grens van mijn denken dat op die manier gedachteloos wordt Niet alleen gedachteloos dat zou misschien nog rust geven maar gevoelloos, levenloos Je leidt mij over de grens van mijn gevoelloos denken dat nu alleen nog dode gedachten in zich heeft Dode gedachten die alleen jij weer tot leven kunt…

De dagen zijn zo koud en guur sinds jij bent weggegaan, misschien kan 'k op de lange duur wel weer het leven aan; maar even zie 'k geen zon, schijnt alles koud en kil, verdriet kent mededogen noch pardon, 't verlamt mijn geest en steelt mijn wil... Ik weet dat 'k je jouw ontrouw haast honderd keer vergaf, toch is er één ding dat ik wou…

Jouw lichaam een zee vol verrukking soms rustig vaak wild en onstuimig Onstuimigheid van de jeugd onverzadigbaar eerlijk, oprecht jouw liefde voor mij Onzekerheid angst verlies ik verdwaald in jouw hart Vragen vertwijfeling hoop wanhoop mijn liefde voor jou...…

Onze liefde is pril als een bloem in de knop de zon in de lente het licht in de morgen Laten wij haar wiegen in fluweel koesteren in zijde planten in schoonheid Zodat ze sterk wordt als de storm helder als de hemel zuiver als de bron waaruit ze ontstond…