Alle inzendingen over li

Li liet het even lachend toe en sprak toen tegen zijn leerling: “Ach Ping kun je mij mijn stok brengen?” Ping was zo in zijn nopjes dat hij geen bezwaar maakte en onmiddellijk deed wat Li hem opdroeg. Li nam de stok van hem aan en gaf de jongeman opeens een ongenadig pak rammel.…

la li lo! 'k Verdronk in mijn dromen, - Ik droomde iets heerlijks, Iets liefs - iets begeerlijks, - Daar bleef het zo lome aan 't luien - Bim! bam! Bim! bam! Vroeg in de morgen! Hei! la li lo!…

Op een kille morgen in mei kwam de leerlinge Hsu bij de meester Li. Zij keek bedrukt en vroeg: “Waar eindigt verduring?” “Kom mee”, antwoordde Li en bracht haar naar de tuin van het klooster. Het regende een beetje. Onbehagelijk stond Hsu te rillen terwijl Li haar een enkele roos wees en zei: “Meer heeft een mens niet nodig”.…

Een onzichtbare collega van Li in een andere ruimte zei haar dat ze haar relatiestress niet op mij moest afreageren. Denk ik. Want ik moet bekennen: mijn Chinese grammatica is behoorlijk weggezakt sinds de lagere school. Naarmate Li meer in haar element kwam, lag ik steeds heftiger te kronkelen als een paling op het droge.…

In de herfstavond Bomen zijn kaal en alleen Druppels vallen neer…

Na een geweldig wijnfestijn dicteert Li-Tai-Po den Keizer, Ming-Huang-Ti, zijn onsterfelijke drinkliederen en aandachtig penseelt de gele Heerser de heerlijkste karakters neer. Plotseling heeft Li-Tai-Po genoeg van het keizerlijk paleis en slaat aan het vagebonderen, gehuld in 's Keizers kostbaarste mantel.…

LI 'Wie schrijft, schrijv' in de geest van deze zee of schrijve niet; hier ligt het maansteenrif dat stand houdt als de vloed ons overvalt en de cultuur gelijk Atlantis zinkt; hier alleen scheert de wiekslag van het licht de kim van het drievoudig continent dat aan ons lied de blanke weerschijn schenkt van zacht ivoor en koolzwart…

Ik wil niet dat lieve mevrouw Li tussen dubbele agenda’s en ADO-achtige avonturen verdwaalt.…

Li Lykke Timotej Svensson Zachrisson, beter bekend onder de artiestennaam Lykke Li, is geboren op 18 maart 1986 in Ystad, Zweden. Haar vader Johan Zachrisson is een muzikant en haar moeder Karsti Stiege is een fotografe. Lykke woonde tot haar zesde in Stockholm en daarna vijf jaar op een hoge berg in Portugal.…

Toen kwam ik bij de kroon op voor de goor belasterde krijgsgevangengenomen generaal van het oudheroïsche type, getuige de zwarte brief door de Hunnen verstuurd die van Li Ling bewaard is gebleven, en bevond me net zo alleen te staan als hij in de steppe. ------------------------------------------------ uit: 'Kinksteen van Ch'in', 2003…

Die taol, die me as kiendje al meej de pap is ingegote; die taol, die as ’n soepel vèl um m ‘n weze lí geslote, die taol, worin ik denk en lèèf, die taol, worin ik dróóm en schrèèf, daorbè is toch dè Nederlands op z’n minst ’n bietje twiddehands.…

In 1974 maakte hij 'Li I' en 'Li II'. Toen jij 'Li I' zag, heb jij die meteen verwoest, maar Hans heeft het hersteld. Veel van zijn latere gezichten in zijn werk zijn op jouw gezicht gebaseerd. Zijn werk is veelal op zijn diepverborgen angsten gebaseerd. Psychedelisch uitgewerkt.…

De oude vrouw zit tv te kijken als er aangebeld wordt, ze opent gedachtenloos de deur. Er staan twee mannen met bivakmutsen over hun gezicht, de één kijkt links en rechts over de balustrade, de ander geeft haar een tik met de kolf van een pistool op het hoofd en duwt haar de hal in, waar ze achterover valt op het tapijt. De mannen lopen naar binnen…

Gij wilt vergeten, waarde Prins, der vrouwen hels gesnap? Welnu dan, vult driehonderd maal met wijn Uw diepste nap, en zwelgt. Groot is 't getal der smarten, dat der beekren klein. Ter wereld redt en rest U niets dan d'eeuwge dronkenschap.…

De pels kon van buiten slechts warmen. Wijn warmt van binnen. Kom, knaap, laadt de kruiken op d'armen. Het leven begon nog niet. Wij zullen 't beginnen. Tschau-Tschi was een treffelijk Dichter: hij heeft prachtig gezopen. Ook ik zal zulks dra doen. Heer Waard, ik wil u mijn paard verkopen en 't hem dadelijk nadoen.…

Heer Waard, gij keldert Uw wijn in buikige vaten. Ik bezit een fijnspitsigen dolk en een luit, die nog nimmer mij hebben verlaten. Muziek en wijn zijn een huwelijk; hen snoert een band, die niet breekt, zolang nog wat goud in de beurs en de dolk in de schede steekt. O - hé...…

Heel mijn leven wordt lied nu mijn droefnis verdrinkt in een paarlenden wijn, koel en oud. O geef mij slechts wijn, een sierlijke boot, een fluit - en een meisje bij tijden -. Dan maak ik mijn leven verrukkelijk groot en zal nimmer de goden benijden.…

Al 't goud der ontzaglijke zon ligt over ons uitgestort! Kom, drinken wij ons een kostlijke roes, want het leven, mijn vrienden, duurt kort. Drink. Maar laat als mijn zat lijf in slaap zinkt mij hier met mijn speeltuig alléén - en kéér, wanneer 'k met een verse zang in de armen weer wakker word.…

De opvatting van „het is maar een spelletje“ verlamt de huidige gezapige bouwval die steunt op de vraagtekens van Linda Creemers, Britt Eerland en Li Jie, terwijl Li Jiao de aankondiging van haar pensioen alsmaar uitstelt. Om maar niet te spreken over de situatie bij de mannen. Bij hen zoeken we ieder seizoen langer naar zeldzame lichtpuntjes.…

Er was ene Kees in Nieuw-Heeten. Die voelde zich danig gespleten. Dús, een ingreep aldaar. EN HUPSA... KEES WAS KLAAR. Ja verdomd, Klaar was Kees, moet je weten.…

De zetbazen Paul Haldan en Li Jiao deden hun zegje, voor Nieuwsuur-camera en Nieuwsuur-microfoon. Maar wat krom is, kan onmogelijk recht worden gezet.…

(voor Li Tobler (1948 - 1975)) Je bent geboren in 1948 in Zwitserland. Op je achttiende ontmoette je de surrealistische kunstenaar Hans Rudolf Giger, kunstschilder, beeldhouwer en decorontwerper. Hans is acht jaar ouder en hij heeft de blik van een dubieuze (zwarte?)…

de zon schijnt op mijn nog bleke gezicht de heldere stralen laten op mijn gezicht een lach verschijnen steeds feller worden de stralen dan verdwijnen ze zomaar, in het niets de zon wordt opgegeten door de schaduw de lach verdwijnt van mijn gezicht opeens is het donker geen zon meer geen lach meer maar wel een zonsverduistering…

Tijdens de opnamen liet Zemeckis zich adviseren door ex-wereldkampioen Li Furong (bijnaam: ‘de Chinese Gregory Peck’), die ook als stand-in voor Tom Hanks fungeerde. Alleen een enkele ingewijde zal de knappe Chinees, op de achtergrond van een paar beeldfragmenten, kunnen herkennen aan zijn fotogenieke gezicht.…

Onwerkelijk, het gevoel nu je er niet meer bent Onwerkelijk, het gemis dat nooit meer went. Onwerkelijk, de leegte nu je niet hier naast me ligt. Onwerkelijk, in mijn gedachten zie ik je nog steeds gezicht. Ik wou dat ik je kon aanraken, nog een keer jou armen om me heen kon voelen Ik wou dat ik je kon vertellen hoeveel ik je mis En wat anderen…

Stemmen in het duister Het beven van een hart Fluisteren in de schemer Angsten van het zwartste zwart Snakken naar het ochtendlicht Om dreigend middernacht…

Op zoek naar iets puurs, iets van zuivere onschuld werp ik mijn dwaallicht over het rotsige landschap van de schaamte in de verste uithoeken en de donkerste spelonken van mijn verscheurde ziel speur ik naar de schone maagd wiens naam ik niet noemen mag omdat, wanneer ik toegeef aan deze diepgewortelde behoefte het te benoemen ik niet alleen mijzelf…

Een ijzersteen boort zich door de dampkring. Afgeremd en heet in zijn vrije val, verdampt hij laag na laag. De buitenkant smelt en stolt tot korst. Wat rest slaat de krater. De grootste brok wordt vuurpijl. Hij verklapt de geheimen van zijn moederland, hoe hij wentelt, gespiest op een denkbeeldige as, hoe hij drijft in een gordel van puin, ergens…

Een stotteraar in Schinnen Hield steeds zijn woorden binnen Al leerde hij ze van buiten Dan nog kon hij ze niet uiten Hij raakte alleen buiten zinnen…

Al liep er een koe naar Timboektoe en was ik nog lang niet moe dan kon het mij niks schelen als anderen aanbevelen de koe te volgen in plaats van te zeuren of het allemaal wel waar is van die koe Ik ga slapen doe mijn ogen toetoe tuuttuut brrrrr grrrrrrrr…