Alle inzendingen over witte wat

het wegdek wit de daken wit de auto's wit sinds gisteren heb ook ik geen kleur meer…

De grond is wit, de nevel wit, De wolken, waar nog sneeuw in zit, Zijn wit, dat zacht vergrijzelt. Het fijngetakt geboomte zit Met witte rijp beijzeld. De boom houdt zich behoedzaam stil, Dat niet het minste takgetril 't Kristallen kunstwerk breke, De klank zelfs van mijn schreden wil Zich in de sneeuw versteken.…

Dag wit blad, Zoals een ochtend. Toegedekt met sneeuw. Egaal wit. Luisterzacht. Ongerept. Nog onbesmet door woorden. Geluidsarm. Stilterijk. Zo stel ik me een wit blad voor. Van het noorden naar het zuiden. Van oost naar west. Een leeg nest. Het niet zijn. Voor het zijn. Alles kan nog.…

Een bron onuitputtelijk rijk aan belangloos geven zo hoor jij te zijn witte roos van mij niet bruingerand blaadjes één voor één loslatend je hoofdje naar beneden.…

MAMA WIT…

Een wit voetje halen zit er voor mij niet in.....…

Wit-zwart Zwart-wit Eksters communiceren met krijsende bekken, in de boomkruinen bedekt, met vlekken verse sneeuw. Koolmezen hangen ongestoord aan vetbollen en takken, ze vliegen een galante vlucht tegen de donkergrijze lucht.…

puur maagdelijk wit zover mijn ogen reiken schone illusie…

Hoe wit die sneeuw die dwarrelt langs de wegen, die sneeuw die smetteloos de daken wil versieren, die sneeuw die stil, behoedzaam alles dekt: de mensen, planten en de dieren, Niets is hier nog bevlekt, alleen het wit mag blijven al is het maar heel even, dit leven in al zijn onschuld hier en nu.…

Ik wil het één keer zwart op wit hebben staan: Barack Obama is níet zwart en ík ben níet wit. In publicaties lees ik alleen maar over een zwarte Obama.…

Staat de berk lenig en wit, vertellen zijn blaadjes: “dat het weer lente is”!…

wit, dat had de zon dan gedaan.…

Ik zou er niet over zeuren, ware het niet dat ik van in het begin van zijn bestaan er een witte waterlelie heb ingeworpen. Ja! Ik heb er een witte waterlelie ingeworpen, in het diepste deel ervan, zo’n 1.5 meter diep. En ja! Men werpt geen witte waterlelie zomaar bloot in een poel …, dat weet ik ook!…

De lucht is wit. De ster is wit. De tuin is wit. De boom is wit. De kaars is wit. De krans is wit. De soep is wit. Het ijs is wit. De stal is wit. Het kind is wit. Het lijf is wit. Het hart is zwart.…

Een ster is zij temidden van de nacht voor niemand dan zichzelf en haar wild verlangen Vertrouw het toe aan de maan Verschijn wit aan wolken Fluisterend gemurmel van de sterren ongehoord Haar ademhaling licht en glijdend Ze droomt nog steeds iets te betekenen In het donker van de nacht…

in ijzig wit,schuurt de volle winterstilte koortsachtig langs mijn klamme handen de streling van lucht bracht mij in de war zuchtend blies ik haar terug maar de stilte ontspande haar en wreef door mijn ogen een licht roze blos verscheen op mijn wangen in een schoon contrast werden de witte vlokken gedragen door de wind mijn wereld…

Schaken bevordert het zwart-wit denken.…

Zwart-wit denken leidt tot foutieve afkeur.…

De kleur van de waarheid is wit: zij heeft veel nuances en wordt gemakkelijk verkleurd.…

Witte, inwitte mensen zijn saai. Soms lopen ze in het zwart, geen gezicht. Alleen gezicht, een witte kop. Als ze seks heeft, doet ze het licht uit. Ze geeft zelf licht. Je bent niet sportief, vrijt weinig en slaapt veel. Geloof me, inwitte mensen zijn vreselijk saai!…

In zijn schaduw twee witte fietsen. Loert om zich heen alsof zijn leven ervan af hangt. We lopen naar het restaurant een stuk verderop. Een overvol terras met op het plein her en der nog een paar witte fietsen. 'Dat wordt vechten zo', grap ik naar mijn lief.…

Blind onderscheiden van rode en witte wijn valt niet mee.…

In het contrast van ZWART WIT blijkt grijs haast onvindbaar !…

Hoor bellen rinkelen zilver twinkelen valt de sneeuw in een donkere nacht bekleedt de zwarte aarde als een deken zo zacht Snijden ijsbloemen hun weg door het raam bij het ontwaken zucht de adem kilte hoor het ruizen van wind tegen de doodse stilte Kijk naar buiten zie het maagdelijk festijn fantasieën spelen tussen witte vlokken…

Het verdwijnen van oppositieleden in Wit-Rusland vindt op een huiveringwekkende wijze plaats.…

Door oude films van vroeger Bevangt mij steeds weer de gedachte Dat men vroeger zwart-wit dronk Zwart-wit zong en lachte Zwart-wit rende over zwart-wit gras Grijsjes vree en kuste Zwart-wit ploegde, zwart-wit zwoegde Dat men witjes rustte Dan wekt iets weer kleur tot leven Zoals een wilde hondenblaf dat kan Je gedachte lijkt opeens zo…

'k Draag een witte lelie naar jou. Maar je metalen woorden kunnen de kilte niet klaren - in mijn handen, de bloem, die ik reiken wou - Ik proef op m'n lippen het vergrendelde woord. Onschuld sterft weer in mijn mond. Ogen neergeslagen, warmte wordt niet gehoord - witte blaadjes vallen luid op de grond -…

In de witte kamer der verbeelding spelen wij het spel zonder begin of einde. In iedere hoek slaat weer een klok en aan de zoldering gloeien duizend witte lampen. Geen deur, geen venster sluit ons in alleen de witte spin van allerzuiverste verbeelding.…

De asbak zwart van as De koffie zwart Hmm Totdat ik dacht dat de koffie de asbak was En buiten sneeuwt 't Alles wit…

witte vogel bij het raam, kijk me aan zie me staan. hier binnen ben ik, daarbuiten ben jij. Ik zit vast en jij bent vrij.…