Verhalen

Verkloot ben ik, genadeloos verraden. Hoe anders konden zij mij ooit in de holte van die boom vinden? Maar ik wist het. Onze bende werd veel te groot. Er was gemor en velen waren malcontent. Zij wilden steeds méér buit! Zelf de baas spelen. Maar die ben ik verdomme en ik alleen. Zijn zij dan vergeten dat zij helemaal niets bezaten. Het allegaartje…

Ik wilde al lang niet meer dat ze ging. Ik wilde dat ze bleef. De hele nacht. Ik had het willen fluisteren in haar oor. Ik had het van mijn balkon willen schreeuwen. Ik deed het allemaal niet. Ik verborg mijn verlangen. Ze had duidelijk gezegd al dat ze niet zou blijven slapen. Wij waren niet meer 'dat soort' vrienden. Alsof we ooit vrienden waren…

Het is me altijd een raadsel geweest dat die zware dingen in de lucht kunnen blijven hangen. Daar zal ik dan wel vrouw voor wezen, want een verklaring of logica heb ik hier niet voor. Vroeger zei ik dan ook altijd: “Ik ga nooit vliegen, maar wel varen, vliegen kan ik niet en zwemmen wel”. Nu begin ik zo langzamerhand te geloven dat ik destijds…

Op het water rust het lichaam zonder weerstand. De blakende zon warmt dat wat verkoeling vindt in de onpeilbare diepte aan de oppervlakte. De rimpeling die het lichaam omringt is kalm en regelmatig. De natuurlijke golfslag omarmt als een zorgende moeder. Er lijkt niets nodig, alles schijnt aanwezig Een theoreticus zou het geheel omschrijven als een…

Anne kwam in een combinatieklas, een hele kleine groep 3, groep 4 en groep 5. In het begin deed Anne niet mee met het lezen, dus vroeg juf haar mee te doen. Vervolgens vroeg juf Ina haar om met haar mondje de letters en het woord te vormen, zodat juf kon zien dat ze met de klas meedeed. Zonder geluid. Boekjes gingen mee naar huis en daar liet ze horen…

Toen ik je daarstraks in de bus zag zitten wist ik dat ik je wilde bellen. Ik deed het niet. Ik stelde het uit tot vanavond. Ik heb je net opgehangen. Nu schrijf ik je al weer deze brief om mijn excuses te maken. Zo blijf ik weinig daadkrachtig: Ik kan praktisch niets doen zonder dat het me spijt. Doorgaans omdat ik je steeds teleurstel. Ik kan zelfs…

Afgelopen zaterdag, 19 augustus 2006, vond in onze hoofdstad het 25ste Prinsengrachtconcert plaats. Een kwarteeuw klassiek op de prachtige Prinsengracht in Amsterdam. Na een mooie, zonnige dag spanden wolken samen en zogen zich vol met vocht. Ze losten enkele druppen, gingen uiteen en gaven de zon opnieuw gelegenheid. Deze liet zich zo'n kans gelukkig…

Heel lang geleden (toen ik jong was) voetbalde de jeugd op straat, dat kon toen nog. Ook was het in die tijd heel gebruikelijk om op een blinde muur met krijt een doel te tekenen, in het midden van dat doel stond met grote letters ADO geschreven. Althans, zo was dat in Den Haag, in Rotterdam zal er ongetwijfeld Feijenoord (nog ouderwets met een…

Als het grint van de oprit onder mijn voetstappen protesteert, ontwaakt een kat uit zijn middagdutje. Verschrikt schiet hij weg in de struiken. De grote hond blijft liggen waar hij ligt. Aangezien dat pal naast de voordeur is waar ik aan wil bellen en ik het beest zacht hoor grommen, knerpt het grint ineens niet meer zo enthousiast. Omzichtig nader…

Het waren de donkere dagen voor Kerstmis dat Thomas zich niet goed voelde. Hij was nu vijftig jaren oud en zeer moe. Hij hoestte nogal wat en had spijt dat hij zo veel gerookt had. Hij had een makkelijk leven geleid maar geestelijk had hij het altijd moeilijk gehad door zijn verkeerde gedachten en angsten. Hij had voor zichzelf gezorgd zo goed als hij…

Als aan een kind bijvoorbeeld wordt gevraagd: ‘ Waarom doe je dit nou’, zegt het vaak simpelweg ‘daarom’. Als ‘daarom is geen antwoord’ het repliek is gaat het fout. Juist met dit krachtige en meest verhelderende woord in onze taal is eigenlijk alles wel gezegd. Een kind is niet geïnteresseerd in antwoord geven, het wil gewoon zijn gang gaan, lekker…

Hoeveel keer liep ik al langs het strand? En elke keer ontdek ik iets nieuws, het gat dat werd gemaakt in de zeewering bij Bergen aan zee. De doorgang naar de Parnassia vallei. Een schitterend natuurgebied. Egmond aan zee, het strand waar mijn broer zo graag kwam. We wandelden naast elkaar of achter elkaar over de smalle paden tussen het helmgras…

“In de bioscoop lijkt mij de engelenbak de beste plek, niet dan? Ik bedoel, eerste rang klinkt naar soldaten, het balkon naar bonbons in ruil voor een toneelkijker.” De winkelbediende staarde de vrouw hulpeloos aan. Zijn blik dwaalde van haar gezicht naar de appel in haar hand en terug. “Mevrouw,” hij schraapte zijn keel, “mevrouw, dat is nu al de…

Volkomen terecht wordt er onderscheid gemaakt tussen goed en kwaad. Al eeuwen lang vanaf het ontstaan van de aarde. Zeker ook in het huidige leven en zonder twijfel in de toekomst eveneens. Hier is niets mis mee. Dit is alleen maar goed. Zeker voor mensen die geen onderscheid kunnen of willen maken en zij die om welke reden dan ook de voorkeur geven…

Óm ben ik! Ik, die niets van voetbal snapt en een scheidsrechter niet van een bal kan onderscheiden heb het licht gezien. Het heeft een tijdje geduurd maar eindelijk is het zover. Tijdens de afgelopen WK heb ik beroepsmatig naar wat wedstrijden zitten te kijken omdat er van mij verwacht werd dat ik daar iets zinnigs over zou schrijven. Na vijftien…

Ik moet bekennen dat ik wist dat het waarschijnlijk onze laatste nacht zou worden. De hele wereld leek samen te spannen om het aan me duidelijk te maken. Die nachtelijke mist die er ineens was, maar ook die ritmische zinnen die je maakte. Het deed me denken aan een dramatisch einde. Een einde waarbij je geen vrienden kunt zijn. Volgens mij heb ik…

Mijn naam is Nathalie, niet zo piep meer maar ook nog niet verbannen naar de geraniums. Anders gezegd, naast de bikinilijn heeft sinds enige tijd ook mijn bovenlip behoefte aan ontharing, de dames onder de lezers herkennen dit waarschijnlijk wel. Ik heb al heel wat strijd moeten leveren in mijn leven, mijn echtgenoot was te mooi voor mij alleen. Een…

Het zou volkomen belachelijk zijn te ontkennen. Volkomen terecht wordt er onderscheid gemaakt tussen goed en kwaad. Al eeuwen lang. Vanaf het ontstaan van de aarde. Zeker ook in het huidige leven en zonder twijfel in de toekomst eveneens. Hier is niets mis mee. Dit is alleen maar goed. Zeker voor mensen die geen onderscheid (kunnen) maken en zij die…

Anne kwam in een combinatieklas, een heel kleine groep 3, groep 4 en groep 5. Over de problemen van Anne had juf Ina van haar collega Marleen gehoord en Ina kende Anne en haar broer Andreas en haar jongere zusje Alice, want ze woonden bij haar in de buurt. Juf probeerde haar aandacht over alle 3 de groepen te verdelen, maar de meeste aandacht ging uit…

Iedere dag als ik langs je foto loop, kijk ik even naar je. Ik geef je even een stiekeme knipoog of laat je mijn glimlach zien. Gewoon om te laten weten, dat ik je nog lang niet ben vergeten en dat dat ook nooit zal gebeuren. Er gaat namelijk geen werkdag voorbij, zonder dat ik iets aan je zou willen vragen of gewoon even met je zou willen praten. Vooral…

Ik wist zeker dat mama het niet goed zou vinden. Ik mocht nooit iets. Niet eens de straat uit. En oversteken al helemaal niet. Maar Mientje wilde graag en niet in haar eentje. "We gaan alleen even kijken, we zijn zo weer terug, ze merkt het niet eens!". We belandden in een smal steegje tussen huizen door, daarna nog een straat over, daar had Mientje…

“Goeiemorgen!”, piept iets dat lijkt op een menselijke stem. Ik hoor het vaag door de ijszaken heen die moeten voorkomen dat ik als een hamster de roltrappen ga bestormen en compleet gefrustreerd op en af ga hollen om mijn bolle wangen kwijt te raken. En ik kan het niet weerleggen. Mijn mond zit vast gesjord met bandages die voorkomen dat alle losliggende…

Urine kan vreselijk stinken. Wie kent nog de krakeling? Niet van de warme bakker maar uit het straatbeeld. Een plaats voor mannen om snel af te kunnen wateren. Remedie tegen het wildplassen avant la lettre. Handig na een cafébezoek met teveel bierinname. De krakeling is om een aantal redenen (o.a. stankoverlast) vrijwel verdwenen. Ook zijn gesuikerde…

NUVER POESTJE WIEND AN DIEK Voordat Thomas Haar tegenkwam bij de dijk van Lauwersoog en in haar ogen keek en de zon en de sterren zag stralen was er al heel wat werk aan vooraf gegaan. Hij zag haar terwijl hij op de dijk liep waar de weerman van de locale zender altijd over sprak met een “nuver poestje wiend an diek”. Het waaide maar het was wel…

'Dag Henkjan, met van der Pruyselaere hier. Ik dacht zo van; kom laat ik Henkjan eens even bellen omdat hij zich vanmorgen ziek heeft gemeld. Hoe gaat ermee ouwe rakker?’ ‘Eh..uche..uche.. niet zo florissant baas, en ik heet Janhenk en niet Henkjan.’ ‘Ach what’s in a name Henk eh Janhen. Niet zo florissant zeg je? En hoorde ik daarnet een kort…

Weet u, zoals Toulouse-Lautrec afficheerde, zo zou ik willen kunnen schrijven, iedereen op de hak nemen en toch gewaardeerd worden. Wein, weib und gesang met de Franse slag, Henri zwiert nog immer rond in mijn hoofd omdat ik zijn stijl erg graag mag, ik zou hem een Friesche kopstoot willen voorzetten. Ik heb ooit een scriptie over hem geschreven, project…

Heel langzaam trokken de nevels op. De damp, die boven verschillende continenten en oceanen had gehangen, vervluchtigde. Toen de contouren van de zeeën en de landmassa's weer geleidelijk opdoemden uit de sluier die boven de planeet had gehangen, zag ik dat het aanzien van de aarde grondig was veranderd. Waar eens het water van de oceaan had geklotst…

Het gebeurde iets voor twaalven. Terwijl ik op de dijk stond, met uitzicht op de zee vóór me en de eindeloze sterrennacht boven me, maakte een lichtpuntje zich los uit het sterrenbeeld Bootes. Eerst had ik er geen erg in. Met de handen losjes in m'n zakken stond ik naar de vuurtoren van Terschelling te kijken. Een prachtig gezicht is dat altijd,…

De droom week 30 Wat was ze moe. Dagenlang was ze te laat naar bed gegaan en moest dan eigenlijk veel te vroeg weer uit bed. Nog helemaal niet uitgerust voor al die dingen die overdag gedaan moesten worden. Ja, nu was het nog maar middag. Weet je wat, ze ging heel even liggen, heel even maar, en dan zou ze daarna de laatste klusjes wel afmaken…

Susan was een meisje en zat in het eerste jaar van de middelbare school. Ze had het er niet echt naar haar zin, want ze zaten maar met 5 meiden in de klas. Er was altijd eentje die alleen moest zitten in de klas. Gelukkig was Susan dat maar zelden. Tot dat op een moment het school rooster veranderde en ze elke dag gym kregen. Susan hield niet van…