Verhalen

In het nieuws was te horen en te zien dat: het beroep van schoonmaker niet altijd even lollig is omdat: men vindt dat het een minnetjes beroep is, nou niks is minder waar, want juist dit beroep is van cruciaal belang, niet alleen in deze tijd, maar ook in de tijd dat ikzelf in deze branche werkte. Oké, er is altijd kaf onder het koren maar dat is in…

Thuisgekomen zette ik de tas neer en gooide het boekje op tafel. ‘Is het niet leuk?’ zegt mijn vrouw. ‘Nou om eerlijk te wezen, konden de eerste paar stukjes mij niet echt bekoren. Maar gaande weg herken ik toch weer de echte Sylvia Witteman. Mooie observaties die soms grappig zijn en soms ook wel aangrijpend.’ Ik had ik het verleden ooit een paar…

Via de kerkeraad en ouderlingen is dominee Henk Jacob de Lamme inmiddels ingelicht over gesignaleerde heerschappen, die hoogstwaarschijnlijk verklikkers van de Nederlandse staat zijn. Deze keer gaat het niet zozeer om de mondkapjesplicht en de anderhalvemeterregel, maar om de mening van de dominee inzake het aangeschroefde coronavaccinatiebeleid. Nadat…

Beste Bill, Mijn vrouw Lin heeft me al die tijd tegengehouden om deze brief te schrijven. Ze zegt dat er met u toch niet te praten valt. Dat u hoog in uw siliconen toren neerkijkt op kleine lieden zoals wij. Maar ik wil dat mij gerechtigheid toekomt. Dat u, om maar met de deur in huis te vallen, mij de helft van de Microsoft-aandelen overhandigt.…

'Je gaat NIET naar dat feestje van je baas!' krijste mijn vrouw. 'Ben je gek? De vorige keer heb je zijn vrouw ondergekotst en daarna heb je zijn dochter op de dansvloer bepoteld. Niets van! Over mijn lijk!' 'Ik was dronken. Als je dronken bent, dan weet je niet wat je doet.' 'Jij blijft thuis. Punt.' 'Maar… er wordt een Apple-computer…

Het is een verhaal dat niet veel stof zal doen opwaaien. Een reden om het toch te boekstaven lijkt nauwelijks te geven, ware het niet dat er nog steeds niemand in het tehuis is die het fijne ervan afweet. De bewoners herinneren zich alleen dat er ontzettend veel werd gelachen in de weken waarin de geschiedenis zich afspeelde. Iedereen kreeg van tijd…

Of ik hem gezien had, vroeg je mij, in mijn lucide dromen. Een antwoord had ik niet. In duister van het niemandsland was ik alleen en zonder vragen. Ik had hem wel gezien, maar er niet over gesproken. Die nacht toen de stilte veertien talen sprak, zag ik hem met zijn schimmel op het dak, maar bleef ik zwijgen in mijn hart. Het was gevaarlijk om…

Nee, niet gekeken naar de persconferentie omdat we allemaal al wisten dat er maatregelen zouden komen die dus geen zoden aan de dijk zetten en men begrijpt heel goed dat we moeten roeien met de riemen die er niet zijn, in wankele bootjes ook nog. Wat was het stoer van Hugo om te zeggen dat de vliegtuigen, die uit het besmette Afrika kwamen, op Schiphol…

Jaren geleden noemden we een blaadje wat je gratis kreeg: het Capelse sufferdje. Maar nu weet ik dat er ook mensen zijn die deze belangrijke titel mogen dragen, want wat gebeurde er vanmorgen, wel: het fietspad stond blank en geen klein beetje, maar een forse plas van een slordige 20 meter lang en 4 meter breed. Langs dat fietspad loopt een grasveld…

Er zijn toch zulke nette mensen op onze waardevolle aarde dat een mens versteld staat van de woorden die er uit een (overigens heel nette dame) vrouwenmond komen. Nu weet ik best wat krachttermen zijn en tevens weet ik best dat soms een knallende vloek niemand meer vreemd is maar de afgelopen tijd schijnen mensen alleen nog maar te kunnen reageren met…

‘Dat was me weer een heerlijk weekendje,’ meent Jos te moeten vertellen tegen z’n maatje Benny. ‘We kunnen dat ‘lekker rellen’ tegenwoordig heerlijk vrijuit doen. Niemand die je een strobreed in weg legt. En de kans dat ze je te pakken krijgen is zo klein. Als je maar niet helemaal vooraan gaat staan, die sufferds krijgen de klappen, daar heb ik ook…

Het hele land in rep en roer door onverlaten die rellen, niet alleen ons land natuurlijk want net als corona is rellen dus ook zo besmettelijk als de spreekwoordelijke pest. De duivel komt rondwaren bij gajes wat in eerste instantie zou demonstreren, ik zeg: in eerste instantie want wat er nu gebeurde had niets met demonstreren te maken, maar met pure…

Op en rond kasteel Oolde dwarrelen de dikke sneeuwvlokken minzaam naar beneden, terwijl Jeroen Klaverblad voor de vijfde keer op de bel drukt en daarna snel in zijn verkleumde handen blaast. 'Godallemachtig, zeg, dat mens zei dat ze er zou zijn en er brandt licht op de bovenste verdieping!', bromt hij getergd. Er schieten wat lampen aan en hij ziet…

Op 11 september 2021 was Mario Testino bij de opening van de expositie van de kunstfotograaf Richard Westerhuis in de Arwe Gallery aan de Jeruzalemstraat 4 in Gouda aanwezig. Hij kreeg een glas champagne van een Playmate-achtige, langbenige stoeipoes, die in iedere gast een potentiële koper zag. Haar sexy outfit verraadde, dat de galerie een soort bordeel…

Het wonderrijk bij Kaatsheuvel biedt van jaar tot jaar nieuwe verrassingen. Sindbad de zeeman heeft heel lang gewacht, maar doet hier eindelijk zijn intrede. Vele paleizen komen tevoorschijn, vertellen ondanks hun nieuwheid veel verhalen uit zeer ver verleden, misschien zelfs tijdloze geschiedenis. Het bedaagde bos achter de kleine, oude huisjes…

‘Hé buurman,’ riep de buurman, toen ik bij hem langs liep, ‘zou jij volgende week, zo af en toe, even een rondje met m’n hondje kunnen lopen. Of beter gezegd, mag mijn hondje met jou mee de buurt en of het bos en park door?’ ‘O ja, dat is wel goed, hij kan nog behoorlijk flink doorlopen en heeft er nog veel lol in zie ik, als ik jullie beiden zie lopen…

Alle maatregelen ten spijt wil ze toch wat aan me kwijt. immers heeft de Overheid waar de scholen onder vallen qua onderwijs bedongen dat alle schoolpleinen “rookvrij“ moeten zijn en blijven. Dus waar voorheen nog een ruimte was ingericht op diezelfde schoolpleinen, moet de jeugd nu van diezelfde pleinen af om aan haar behoefte te kunnen voldoen. Of…

Uit de pols, de onderarm, elleboog of complete arm, uiteindelijk zijn het de vingers die over het toetsenbord dwarrelen, heel gewoon zoals ik ook gewoon ben, zoals veel mensen gewoon zijn en ik kan zeggen dat veel mensen doodgewoon zijn. Maar dat woord is een beetje beladen vind ik want dood is per definitie niet gewoon, ongewoon evenmin terwijl het…

Op zich ben ik een gelukkig mens, heb alles wat m’n hartje begeert en meer. Zijn er dingen die ik nog zou willen vraagt men wel eens en ja die zijn er zeer zeker wel. Maar dat is proberen te reiken naar de horizon want immers: kunnen veel dingen domweg niet meer. Is dat erg, welnee joh hooguit jammer te noemen. Meer niet… De dag van vandaag kan niet…

Vanaf de eerste dag op de toen geheten lagere school, gedroeg Hans zich als een overijverige leerling. Vooral tijdens de schrijfles wierp hij zich met volle overgave op de oefenstof. De meester deed eerst iedere letter voor op het bord. De leerlingen schreven daarna de letter over in hun lijntjesschrift. Hij leerde zo alle letters schrijven van het…

In deze gevallen is een mobiele telefoon wel een pre natuurlijk want, als mamma werkt en pappa ook dan zit oma thuis te wachten op de kids die uit school komen, een prima afspraak al zeg ik het zelf. Ze hoeven niet meer te worden opgehaald, je gaat hoogstens op de uitkijk staan als de jongste spruit op de fiets, heel netjes op het verkeer lettend, over…

Nee, ik staak, ik stop ermee en ben er klaar mee! Ik kijk niet meer, ervan uitgaande dat ik de keren ervoor wel keek dan? Maar de maat is meer dan vol, overvol, bomvol ook nog! Elk intelligent figuur weet nu dus echt wel dat er een pandemie is, dat we van de ene de tweede, derde , vierde en ga zo maar door- golf in duvelen, inmiddels is tsunami nummer…

Zit ik lekker in mijn tot kantoor c.q. tv kamer verbouwde garage, mijn ‘mancave’, te genieten van heerlijke klassieke relaxmuziek; meen ik zo af en toe irritant gejank te horen van het lijkt wel een roedel wolven, ergens uit het naastgelegen strookje bos. Dat is gek, net over de grens ergens in Drenthe is een wolf waargenomen, maar hier in dit kleine…

Na een aantal dagen kou en regen gehad te hebben, zou het vandaag dus even heerlijk weer worden. En zeg nou zelf: het is inderdaad heerlijk weer, de boel gaat open, alhoewel dat dus ook wel gebeurt wanneer het iets minder warm is, want luchten is een pre in huize T, maar vandaag is dat dus helemaal geen ramp. De zonwering blijft waar ie zit, dus netjes…

Mijn vrouw vertelt me dat ze even een dutje gaat doen, ze heeft het druk gehad en heeft net een pakket aan hondenvoer het huis in gesleept. Ze verwacht ook nog pakketten met vogelvoer, maar vertelt ze: ‘Ik kreeg net een mailtje binnen dat de levering een paar dagen is uitgesteld.’ ‘Niet echt erg toch?’ vraag ik. ‘Nou nee, er is nog wel voorraad genoeg…

Soms wil je wel eens iets wat je mooi lijkt en tegelijk ook tegen de borst stuit. Kwam gisteren weer thuis na een bezoekje gebracht te hebben aan een kennis en vertelde mijn vrouw dat ze toch wel een hele mooie volière hadden, met van die prachtige uitheemse vogels. Vroeger heb ik ook even overwogen om zoiets te creëren, maar iets hield me tegen…

Het herfstgevoel is, laten we eerlijk zijn, het gevoel van het naderende afscheid. Ja en zo wat, dat weet toch iedereen? Vergis u niet, want ondanks dat zijn er veel mensen die moeite hebben met afscheid nemen, met name van de zomer. Op mijn werk had ik destijds een collega die, zodra de blaadjes vielen, steeds zwaarmoediger werd. Hij stelde zich…

Regelmatig worden onze singels en sloten schoongemaakt en er vaart dan een grappig bootje door diezelfde singels en sloten, soms met een huif erop, zeker als het regent, maar vaak gewoon open zodat je de bestuurder, kapitein of hoe je zo iemand dan ook noemt te kunnen zien. Deze week is onze singel aan de beurt en het regent, dus staat de huif omhoog…

Soms komen de folders nog in de brievenbus, ik zeg soms want je kunt er nu op wachten dat: vanaf november ( met een beetje geluk dan) die dingen weer in de bus komen, want aan het einde van het jaar komen de folder brengers met de eindejaarskaartjes voor de goede bezorging ( waar we hier niet van profiteren dus, ) en als je ze digitaal kunt bekijken…

In de tv cyclus ‘70 jaar tv’ zag ik een fragment, nog in zwart wit, van een man die misschien wel als eerste op tv vertelde over wat hij in de concentratiekampen had gezien en meegemaakt – werkelijk afschuwelijk. Het belang van dit doorbreken van die verzwijg-cultuur over dat onderwerp, opende de mogelijkheid voor velen die ook dergelijke dingen hadden…