Inloggen
voeg je column toe

Columns

Moment

Zij vliegt op glazen vleugels, nog maar net elf geworden wenkt zij de wind en schenkt de wereld een kind dat naar de horizon verlangt. Haar is verteld, vol overgave, dat het licht ligt achter de bergen naar de zee, prinsen op paarden en een fee vliegen met haar mee.

En dan belandt zij op een strand waar gebroken dromen en vleugels geen prinsen op paarden beloven, ezels zijn haar deel. Een bloedkoralen zon weerkaatst gebroken ogen.

Schrijver: Fred, 4 maart 2012


Geplaatst in de categorie: verdriet

4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 555

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Carlijn, 15 jaar geleden
Ezels zijn harde werkers, dus dat scheelt dan weer wat verdriet.
Hartverscheurend momentum van een cri d'amour.
Monique Methorst, 15 jaar geleden
Prachtig, precies wat ik onder een hartenkreet versta.
Ik blijf je lezen, blijf zo schrijven, Fred.

reageer Geef je reactie op deze inzending: