Misschien denk je dat ik een hork ben, onaardig schoppend tegen de wereld, gewoon omdat het kan, misschien omdat diezelfde wereld niet lief is voor mij. Weet dan, lieve Eva, ik heb jouw sores gelezen op deze site, heel knap hoe jij er toch uit komt, jezelf kiest en kietelt, jij mag er zijn..... Ik schrijf hier nu jouw oneliner: "Eva, een vrouw…

Oh what a day. Ik ben net over mijn spierpijn heen. Het dagje ‘teambuilding’ van mijn werk bleek dus een dagje in een hut op de hei. Brainstormen en daarna letterlijk de hei op. Het team en ik verdwaalden hopeloos tussen de schapen. Uiteindelijk kwamen we in de veilige stal voordat de totale duisternis inviel, want buiten de stad hebben ze alle verlichting…

Op de keeper (ee aub, ie is foutief) beschouwd, is egotripperij hier en op de zustersite gedichten.nl schering en inslag. Ongebreideld breit men hier proza, weeft men tomeloos wollige woorden, wolkend drijft men over, soms met schattige sonnetten, vaker nog met net geen gedicht. Toegegeven, ik doe er zelf aan mee, maar liever sta ik aan de zijlijn…

Het is weer zo ver. De tuin van mijn buren wordt door tuinbedrijf ‘De Groene’ omgeploegd, leeg gegraven en afgevoerd. De hele dag reden gele bulldozertjes heen en weer om hun afbraak werkzaamheden grondig uit te voeren. De mannen van tuinbedrijf ‘De Groene’ - allen gehuld in een groene tuinbroek en wit T-shirt met een groene boom erop - bestuurden…

Elke keer als ik over mijn toeren bent, mag ik haar bellen. De ambulante hulp die ik nu krijg. Ze is niet van hier, ze komt uit België. Zij werkt nu in Zeeuws-Vlaanderen. Ik ben blij dat zij bij mij komt. Al meer dan een jaar luistert zij naar mij en helpt mij zoveel als ze kan: zij geeft goede raad, ook al is dat soms zwaar. Lieve Nancy ik ben…

Op de weg terug van een controle in het ziekenhuis regende het nogal. Met een gangetje van vijftig ging ik naar huis. Mijn neus tegen de voorruit geplakt, omdat ik anders niets kon zien. Plotseling zat daar midden op de rijbaan een poes;ik kon nog net op tijd remmen. Mocht ik gedacht hebben dat de kat zou wegrennen, dan had ik het mis. De poes bleef…

Doorgeslagen, ik kan het niet anders noemen. Het begon met een vrouwelijke PTT-beambte, zij gunde een ander z'n pleziertje niet en nu sta ik met mijn verslaving in een snijdende wind. Niet te rijmen. Christen Unie, roomser dan de paus, wie rookt moet lijden in stilte. Onvermoed zaagt men aan de eigen stoelpoten, de koning met wierook moet buiten blijven…

Van huis uit ben ik katholiek opgevoed, mijn vader daarentegen was een overtuigd heiden. Dat had zo z'n voordelen, als ik met moeders en de rest van het gezin terug kwamen van de hoogmis, dan had pa voor ieders zins een lunch neergezet. Je kreeg je ei zoals je het wilde, zacht- dan wel hardgekookt, gespiegeld of dubbelgebakken en de dooier toch intact…

Daar zit je dan in een nieuwe woning zonder tuin. Heerlijk verlost van al dat werk dat een tuin met zich meebrengt. Niemand boven je, vrij uitzicht, drie hoog en dus geen last van hoogtevrees. Maar het allerbelangrijkste, met een lift en het winkelplein 50 meter verderop. Dat had ik zo verschrikkelijk gemist bij het vorige huis. Het weidse uitzicht…

Na lang wikken en wegen heb ik dan toch besloten een stukje terug te stappen in onze Nederlandse moderne voorziening van centrale verwarming. Ik ga terug naar de kolenkachel, wat gelukkig nog kan omdat mijn huis nog in het bezit is van een schoorsteen. Deze was wel jaren niet meer gebruikt en netjes dicht gemetseld. Afgelopen zomer heb ik via marktplaats…

Een oude man, een oud flatgebouw, de nominatie is slopend. Linksonder en rechtsboven is al dichtgetimmerd, de eenzaamheid sluipt op kousenvoeten zijn wereld binnen. Ooit had hij kinderen, en een vrouw, ze willen hem niet meer kennen, daar sta je dan in je lege deur, je hebt hulp nodig want je redt het niet meer, alleen, argwanend druk je toch op…

Op de radio de aankondiging van een nummer van Jan Smit. Snel knal ik hem op een andere zender met mijn afstandsbediening. Die heb ik altijd bij de hand, met name voor dit soort gevallen want je kunt niet voorzichtig genoeg zijn als je last van smitvrees hebt, zoals ik. De andere zender brengt nieuws. De eerste ingrijpende actie van Obama: het…

Haar rechteroog ziet er uit alsof ze bezoek heeft gehad van ongewenst bezoek, GeenStijl-finnen. Ze stelt mij al snel gerust, haar ooglid hing dermate dat een chirurgische ingreep noodzakelijk werd, als er iemand was met een vuiltje in het oog dan was zij dat wel. Even later ga ik aan het thuiswerk, eerst swifferen en daarna dweilen, grijnzend tilt…

De kinderen in de buurt hadden het al snel in de gaten, ik heb geen grip op de bal met mijn voeten en daarom verdedig je als doelman de garagedeur van de buren. Bordjetik, een tennisbal tergt diezelfde buren tot op het bot, wij speelden een spel, 1-hoog besefte niet dat wij heen en weer moesten rennen om veilig te kunnen zijn. En dan ben je ineens…

Vogels zingen nog wat na. Een late vlinder fladdert om een verlepte bloem. De Gelderse roos draagt nog een vergeten trosje rode bessen. Door een laag van bruin blad prikt de rode hoed van een vliegenzwam. De natuur heeft veel moois in petto. Rozengeur en maneschijn. Te mooi om waar te zijn? Jazeker. Als je nauwkeurig om je heen kijkt in de natuur…

Ik had hem al een paar keer mogen meemaken, optredens die de pan uit knalden, Animal op drums, Cheech and Chong, ik hoop dat ik een en ander juist neerkalk. In Scheveningen lazerde hij van het podium, ik mocht daar niet bij zijn. Maar in Ahoy wel, eerste rij zelfs, de muziek ging dwars door mijn lijf, Frank had als eerste een draadloze gitaar en…

De RABO-bank is met een topidee gekomen. Een verplichte verzekering voor de daling van een huis. Daar ben je als trotse bezitter van een hypotheek erg blij mee. Dat je mag opdraaien voor het gegok en mismanagement van de heren bankcriminelen. Geweldig toch dat zo’n Rabobank elk risico voor zichzelf uitsluit en tegelijkertijd de zakken vult met de,…

WIE ZIJN VADER HEEFT VERMOORD EN ZIJN MOEDER HEEFT VERGEVEN DIE IS NOG VEEL TE GOED VOOR HET SOLDATENLEVEN. ******************************************************** De aarde wordt wat hij niet was: want ook soldaten zoeken vrede. Ze zien kindjes en al ras zijn hun bommen zonder rede. Een gesprek na woest geweld brengt wat rust, vertrouwen…

Een gang, een lange laan met aan weerszijden dikke berken. Door hun ruisend bladerdak parelt zonlicht dat op de grond een spel speelt met de schaduwen. Achter sommige stammen staan silhouetten, figuren, mensen. Hoewel ik hun gezichten niet kan zien, voel ik dat hun ogen me volgen. Als ik dichterbij kom, wijken ze terug in de schaduw. Ze lijken op…

En dan sta je daar, de oude vrouw verwachtte het niet maar had het wel kunnen bevroeden. De dertiende etage is tot dusver het hoogste wat ik heb kunnen bereiken, een homo met een lat-relatie en een tuintje op z'n balkon. Tot op het laatst cijferen mensen zich weg, beseffen niet dat zij ook hadden kunnen leven, genieten van het leven. Ik bevolk…