‘Kut!,’ roept ze. ‘Van hetzelfde,’ antwoord ik. Verschrikt kijkt ze opzij. Dan lacht ze. Veertien lijkt ze. Misschien vijftien. Ze zit naast mij in de bus en kijkt nu naar haar mobieltje. Op een manier die niet veel goed voorspelt voor datzelfde mobieltje. ‘Sms ik mijn vriend een uur geleden. En nu krijg ik zelf een sms’je en denk ik dat het van…

Wat kunnen mensen zich soms toch enorm aanstellen… Ik weet dat ik er zelf net zo hard aan mee doe, aangezien ik met mijn 22 jaar nu al een ‘grumpy old man’ ben! Af en toe is het gewoon enorm lekker om even al je gal op straat te gooien zodat alle voorbijgangers met afschuw er naar kunnen luisteren. Andere mensen genieten daar ook van weet je, uiteraard…

Het waait, weg van de werkelijkheid, ik vind mij niet meer in wat eens was, ziedende wolken vliegen mijn land voorbij, fijnstoffend fiets ik een auto langs, ik kan 645 euro verdienen op het interieur, mocht ik zulks aanschaffen, liever ga ik voor de wind.. De ketting ingevet, moeiteloos trappend op pedalen die mij mijn taske vullen, niet groter dan…

Mijn gordijn had al een tijdje op een kier gestaan, maar niemand had het gemerkt. Ik was al vroeg op om die dingetjes te doen die ik zo graag op mijn gemakje doe en die intussen een soort ritueel zijn geworden. Al die kleine handelingetjes zonder welke mijn dag niet compleet is, het zijn haast automatismen geworden. Het zou een ander verbazen als ik…

Deze wereld is ziek, zo ongelooflijk ziek. Politiek correct, religieus gelijk, menswaardig bestaan, neen, niets van dat alles, globaal gezien is deze wereld de tumor van het universum. Niet meer dan een vuiltje in mijn oog, maar wel hinderlijk.…

Hij staat er alle seizoenen op elk moment van de dag lijkt het wel. Voor het parkje, bij het bankje en de bloemenbak. Een norse, bonkige oude man in een korte grijze regenjas. Zijn fiets, een oude zwarte Fongers, model Donner, aan de hand. Soms gaat hij even zitten, startklaar, op de hoek . Met zijn achterwerk op het voorste stukje van het zitgedeelte…

ja, ik ben nu ook een hartenkreet, zo makkelijk gaat dat, je zet wat woorden achter elkaar in de juiste volgorde en, taadaa, molefiets wordt gelezen.. helaas heeft een duitsche meinheer mij ontmaskerd, gek genoeg doet mij dat heel veel pleizier, excuses voor het ouderwetsche jargon, ik vind dat gewoon erg leuk.. mijn naam is overigens taaltechnisch…

Ik was vroeger een wilde, maar ook een zacht ei met romantische gevoelens, Stones en Fogelberg, en godver, Dan is dood, laat "Longer" achter als meesterwerk, maar voor mij klinken "Netherlands" en vooral "Scarecrow's dream" als muziek in mijn oren. Ik ben een watje, dacht dat meisjes zacht waren, dat liefde beantwoord kon worden met eeuwige…

Ik ben aan het surfen op www.wuz.nl en mijn oog valt op een schrijven genaamd “Nederland Republiek of Monarchie?” In nog geen 6 regels wordt ons verteld dat Nederland maar een republiek moet worden, want dat zou democratischer zijn. Het stuk mist elke vorm van argumentatie, en met reden. Een grote multinational heeft een CEO, of president-directeur…

Eenzaam op mijn kamer. Stijve schouders en een zere nek, een bochel die zich vormt op m`n door verdriet gebogen rug. Verlangend naar liefde en warmte, zoekend.. eenzaam op mijn kamer, teruggetrokken en moedeloos. Zal er ooit iemand zijn die m`n gebogen rug wil masseren en me wil helpen recht te staan, die m`n verdriet durft te bekijken en te trotseren…

De muur, tientallen jaren stond hij daar, twistend over gelijk, links of rechts, commune of marktwerking. Ik vermoed dat moneymakers Poetin hebben overgehaald een andere waarheid te aanvaarden, een ego ingeruild voor het slijk der aarde. Het gaat alleen maar om geld, macht over mij en jou, voorbijgaand aan wat werkelijk leeft, links en rechts denderen…

Ik kan me niet voorstellen hoe je leven geweest is voordat jij mij kende. Je hebt zoveel meegemaakt, zoveel plaatsen gezien en zoveel mensen gekend. Jij hebt altijd grote dromen, grote plannen waarin ik niet paste. In mijn grote dromen was het altijd jij. En dan wil je me vertellen dat het over is, dat het niet meer kan. Ik tril. Jij kan en wilt me…

ik kwam deze site zomaar tegen, zocht een tegenklank voor wat ik zelf dacht, plempte mijn gevoelens op het scherm en zie, ik werd gehonoreerd, ik ben een netgedicht !!! kennelijk geen ballotage, geen kritiek, de tweede en derde keer werd ik net zo simpel geaccepteerd, iedereen kan hier dus zijn ei kwijt... stoute schoenen aangetrokken, de verwijzing…

Ja, je begrijpt me en komt gevaarlijk dichtbij. Ik kan niet anders doen dan luisteren en je woorden tot mij door laten dringen. Bijna wel lijkt het alsof je het over iemand anders hebt. Zo bijzonder als jij mij vindt, zo bijzonder vind ik mezelf niet. Ik bewonder je openheid en eerlijkheid en jouw manier van zeggen hoeveel ik voor je beteken. Soms…

Ik sluit de deur achter me dicht, met een doffe klap valt hij in het slot. Mijn adem stokt, mij hart bonst. Het is in de namiddag, de klok wijst even over half vier. Het begint al te schemeren. Het zou niet lang meer duren, of de lantaarnpalen zouden aanfloepen. Dan zouden deze mijn silhouet op de muur tekenen, als een wazig spookfiguur. Ik liet…

Ergens in de eerste helft van de jaren '80 van de inmiddels al ruim zeven jaar geleden gepasseerde vorige eeuw, de twintigste, vulde ik gleuven. De ene na de andere. Vullen met vuurwerk! Folders met foto's en prijzen van vuurwerk; 'made in China' en 'geproduceerd door Schuurmans' of iets soortgelijks. Schuurmans uit Leeuwarden. De stad die mij…

'Mijn mobieltje laadt niet meer op.’ De verkoper van de telefoonwinkel kijkt mij verbaasd aan. De wenkbrauwen zo hoog opentrokken dat er een omgekeerde V ontstaat. Het vlinderdasje om zijn nek wipt sierlijk mee op het verontwaardigde op en neer wippen van zijn adamsappel. ‘Nou môneer, dit is nu echt de eerste keer dat ik deze klacht hoor. Eens…

Ik heb het u al eens medegedeeld, alleen mijn vader was niks, de rest van het gezin zwaar katholiek. Pa ging nooit naar de kerk, zelfs niet met 'de eerste communie', ik verdacht hem van communisme. Maar neen, na onze belijdenissen troffen wij hem immer weer thuis, koffie gezet en de lunch klaar op tafel, desgewenst een ei dubbelgebakken zonder dat…

Een geboren romanticus. Hopeloos verliefd op het ideaalbeeld van de wereld. Nu leef ik in een wereld waar ik me steeds aanpas. Iedereen doet dat nu eenmaal. Iedereen is samen om het samen zijn. Zijn ze samen met hun Romeo? Julia, dat ben ik namelijk. Ik wil het liefst de hele dag schuilen in mijn liefdesnestje en de wereld laten draaien. Net…

Hoe dichtbij je bent dat weet je volgens mij niet. Je zegt dat ik gesloten ben, op slot. Maar het tegenovergestelde is waar. Ik ben open, ontzettend open naar jou. Je kan mijn gezicht lezen en je leest mijn ogen. Net alsof je me al jaren kent. Ik houd afstand. Ik houd me op de achtergrond. Als je ooit twijfelt of je in mijn gedachten bent…