Ik was een lieve katholieke jongen, verzamelde doppen van melkflessen voor een donkerbruin vermoeden van schuld, heeroom kwam eens per jaar uit zijn habijt en droeg dan een pak, maar wel dat boordje, hagelwit, melkwit, foeterde ons bijkans uit in kleur bekennen, er werd volgens hem niet genoeg gedopt. Heeroom is voor de gek gehouden, een duister…

aanvallen, ouderen schreeuwen jongvolk eigen jeugd in frustratie naar de vijandelijke goal, "hij" moet er in, geen vader of moeder die ziet dat kroost lekker loopt te ballen, kluitjesspel, kinderen op een hoop..... ik haat volwassenen die denken het beste voor te hebben met de uitkomst van eisprong-zaad schieten, een kind voor handen, wat doe je…

De Sinterklaasdrukte kwam al weer dichterbij. Het was soms al zo bedrijvig dat je mensen al met een kerstboom zag lopen. Dat is natuurlijk wel erg vroeg. Maar ja, wie weet vieren die lui wel geen Sinterklaas en willen gewoon vast iets gezelligs in huis. Alles is mogelijk toch. Het is tegenwoordig een gekkenhuis. Iedereen werkt, of je nu kinderen…

In de wachtkamer is het niet druk. Kan ook bijna niet anders bij een dokter die een plakkaat aan de deur heeft hangen waarop staat dat 'per patiënt' maximaal twee klachten worden behandeld. Geestig natuurlijk maar de meeste patiënten barsten van de klachten dus die zitten nu ergens anders. Naast mij zit een jongen van een jaar of veertien in een…

Ik ben trots op je... gouden woorden, uit zijn mond. De hij, die een deel van zichzelf in jou heeft gelegd, waardoor jij bent geworden, wie je bent. Hij heeft een stukje bij je weggenomen, waardoor jij, beschadigd bent. In een gebroken gezin. Nu zitten we in de auto. Jaren later, veranderd decor. De wind raast aan weerzijdes om de auto heen…

Morgen heb ik geen enkele verplichting, want vandaag heb ik gedaan wat er van mij verwacht werd. Pasta met vlees/groentezooi, ik ontving mijn broertjes aan den dis, jongste dochter ook, ik mag seks met haar hebben volgens de wet, zij is de vrucht van mijn ex en een zonderlinge noorderling, inmiddels opgezadeld met een gezin, dit overigens terzijde.…

Waar het leven verandert.... van kind naar tiener, en die tiener wordt een twintiger. Van jong naar oud, van blakend gezond naar vergrijsd. Van gedreven naar berustend, en van geleefd, naar laten leven. Ouder worden, je mag alcohol kopen! Ouder worden, je eerste. Ouder worden....je eerste rapport, je eerste nacht, waar je zo naar verlangt wanneer…

afreageren, als een scholier die columbine niet af gemaakt heeft, zonder aanziens des persoons afknallen, columbine toch doorlopen, eventueel met rode ogen maar geen tranen, het vizier scherp gesneden naar het zwaktebod van de medemens, ik vlieg op en in flatgebouwen, ik trek de stekker er uit op volgestouwde marktpleinen, ik ontplof bijkans in de buurt…

Ik ben naar het westen gevlucht om vrijheid te kunnen voelen maar nu ben ik een gevangene van heimwee en eenzaamheid geworden…

De man doet een mobiel in een doos en pakt het in. Cadeauverpakking. Met zijn pinken omhoog vouwt hij het papier om de doos en trekt behendig een reep plakband van een rol. Ook met de pink omhoog. Hij heeft een vlinderdas om. En bretels. Zie je niet vaak meer. Als hij klaar is en afscheid heeft genomen van zijn klant draait hij zich glimlachend naar…

Wil degene die de handtas van mijn moeder heeft gestolen ook een cadeautje kopen voor de verjaardag van mijn zusje? Ik ben erg boos op de dieven die de tas van mijn moeder uit de auto hebben gestolen. De verzekering dekt maar een deel van het bedrag maar daar komt nog eens bij dat niemand haar gestolen dagboek met herinneringen aan mijn pas overleden…

“Je veux l’amour, je veux l’amour”…zingt Raymond van het Groenewoud. Opgelet alvast met die kreet. Het zou je kunnen berouwen. Voorbeelden zijn legio. Het is ieder van ons al veelvuldig overkomen dat we, geboeid voor een uitstalraam, het aangeboden kwaliteitsproduct met goedkeurende blikken hebben gemonsterd. De aangeprezen handelswaren (kledij vooral…

ik zag deze avond DWHN, Driek zat aan maar de pointe strandde in gebral van heertje hazenlip, de humor overschreeuwde zichzelf..... poezenkind krabde de bank, voor- en achterkant, dus er moest iets liggen, de moeite waard, zij daagde mij uit er een stokske voor dan wel achter te steken, je weet maar nooit..... ik druk op een knop, raoul en jan…

Ik zit aan de verste kant van de tafel, tegenover haar. Ze schuift een blonde lok haar achter haar oor. Rommelt met de sleutels die ze in haar hand houdt, die weerklinken op het tafelblad. Ik tik met de neus van mijn schoen tegen de poot van de tafel. Schuif heen en weer op mijn stoel, ondanks dat dit zeer doet. Ik verdenk mevrouw de pschychiater…

Ik heb om rust geroepen, dagen, inmiddels wekenlang dagelijks. En nu, nu is er een lege dag en nu verwoordt deze een gat, niet wetend hoe in te vullen. Alles wat ik, in de zogenoemde, ongekende rust wilde doen, lijkt nu geen optie meer. Mijn diepste verlangen te slapen wordt beleefd als tijdverspilling, immers, ik zou ál die dingen kunnen doen,…

"Het plok is over", een of andere cabaretier uit het verleden heeft dit ooit gezegd. Had te maken met de Nederlandse Spoorwegen (goeie ouwe tijd) en een stem die over de perrons schalde, was bedoeld voor een nog immer onbekende 'meester'. De conducteur, staand in de enige open deur, floot begrijpend de laatste, gehaaste, passagiers naar binnen…

entourage, binnen komen met een geweldagige bos, de buit al onder handbereik, kinderen spelen veel te laat in een voormalig koningshuis, genomineerden aan de hand van ambassadeurs, wrijf het er maar in, ik denk alleen maar brandnetels, aanzittend zat iedereen zich vol te vreten, en niemand had aandacht voor de plataan, schilferend in de herfst biedt…

Je hand zweet, glijdt in die van mij. Je handdruk stevig, niet van plan los te laten. Je lichaam trilt, en je lippen zijn tot een smalle streep getrokken. Je ogen staan opengesperd, de angst staat op je gezicht. Ze vragen of je de Here je hart wilt geven.... je trekt je los. Het oordeel was er nog niet, maar je plaste net niet in je broek. Je…

Weten dat je op die plek bent, waar je bedoeld was. Berustend in de wetenschap dat je hier veilig bent. Wat er ook gebeurt, van kleine naar grote ramp, je weet jezelf op de plek, waar je zou moeten zijn, mocht dit gebeuren. De angst die je normaliter door de dagen jaagt, tot rust gekomen, de onrust gebonden, in naam van de Heer. Zit je op je stoel…

(Hardop goed articulerend lezen svp.) MIJN ODE AAN DE TAAL EN BEELD: ‘Waar kan ik heen als de stinkende dik koppige breed bek-kige blinde fanaten mijn handen aan flarden schieten, zodat mijn pennen en penselen verloren gehavend in een dor muf geslagen doodlopend armoedig steegje achterblijft? Waar moeten al mijn dierbare duizenden woorden…