Er zijn foto's die ik niet kan bekijken zonder misselijk te worden. Beelden uit het ghetto van Warschau, waar weldoorvoede Nazi's uitgehongerde Joodse mannen in lompen dwingen om voor hen te dansen. Schaterlachend staan ze er in hun lange jassen omheen, sommigen klappen in hun handen. Een gruwelijk gezicht, wetend dat het hele ghetto later is…

De "Arriva"-bus had over de Heuvel gehobbeld en de halte op het Piusplein bijna bereikt, toen we in gesprek raakten. Ze zat al geruime tijd naast me en ik had vanuit mijn ooghoeken de leerachtige huid van haar wangen, haar grijze haar en haar bril geobserveerd. Ik heb weleens overwogen hoe het zou zijn in uiterste nood en eenzaamheid mijn zielenroerselen…

Ik vraag me af: ben ik jaloers, nou nee het antwoord is oprecht nee, ik kan heel goed tegen de rijkdom van anderen zonder daarvan mee te kunnen profiteren. Ik vraag me af: ben ik een aardig mens? Nou daar twijfel ik zelf wel eens aan, want ik kwam tot de ontdekking dat: ik heel erg goed in staat blijk te zijn om mensen aan de kant te schuiven, mensen…

De jongeman achter de toonbank in de chique juwelierszaak was in alle opzichten gesoigneerd en voorkomend: een keurige scheiding in het nog florissante, gezonde, zwarte haar en een schijnbaar begripvolle glimlach ten overstaan van de dramatiek die toch zeker in enkele gevallen en ook in mijn geval een kleinere of grotere rol speelde, zoals hij kon vermoeden…

Sinds een paar weken ben ik op terugtocht van internet. Dat wil zeggen dat ik mijn blogs met gedichten en schilderijen heb verwijderd en mijn vriendental op Facebook heb teruggebracht tot minder dan vijftien. Verder heb ik al mijn gedichten verwijderd van diverse sites. Dat was wel de grootste klus. Ik heb die vandaag heb afgerond met de verwijdering…

Het zal me allemaal een rotzorg zijn. Ga me echt niet meer druk meer maken om gekakel van hersenloze schepselen. Zoals ik al eerder heb aangehaald: tegen domheid strijden goden te vergeefs. Ik geef maar weer het voorbeeld van de dichter die vaak in krom Nederlands een eindeloze stroom van gedichten produceert die meer lijken op emmers emoties en…

Voorin genomen Voor ingenomen Vooringenomen…

Gedoseerd met voldoende relativering van de eigen belangrijkheid, plaatste Jacob van Schaijk recent een interessante hartenkreet. Volgens mij raakt Jacob een gevoelig punt. Ook voor proza geldt hier een fors spanningsveld. Milde kritiek, of verbazing en verbijstering op inhoud, of soms op vorm, blijft lastig. Al gauw duikt dan het begrip gebrek aan…

Voor wie schrijf je, voor een publiek of voor jezelf? Publieksgericht schrijven is een vak waarvoor opleidingen bestaan, al kun je het ook in de praktijk leren. Namen noemen begin ik niet aan, maar op deze site lees ik gelukkig genoeg werk van mensen die het helemaal in de vingers lijken te hebben. Uiteraard ook teksten van mensen die ten onrechte…

Toen de twijgen aan mijn venster kleine aanzetten vertoonden van minuscule blaadjes en bewogen in een licht briesje, heb ik koers gezet naar de stad waarvan mijn oude tante zo gecharmeerd en ikzelf helaas in mindere mate, maar we hebben de gevels bewonderd en ons begeven te midden van de menigte van de zaterdagmiddag die als altijd de straten en terrassen…

Gestolen goed gedijt niet, dat wist ze ook al, natuurlijk maar dat ze er zo'n ellende van zou krijgen had ze niet verwacht. Gezellig wat aparte boodschapjes doen, niks noemenswaardigs. Hij moest een deo, zij moest vaatwastabletten. Waar gaat dit over, nou over een paar kleine dingetjes dus. Nou lopen ze normaal de aanbiedingen af en zo kon het…

De foto siert nog mijn wand; op de voorgrond de oude, beroemde Karelsbrug met de beelden en een scherp geprofileerde, zwarte lantaarn en in de schimmige, blauwe verte de bebouwing in het overige stadsgedeelte waarboven de kathedrale kerk trots uittorent.... Het was een merkwaardig uitstapje voor doorgewinterde, notoire kantoorslaven, doorgaans gekluisterd…

Hoewel ik de klanken nooit kan thuisbrengen en ik niet weet of ze van bijvoorbeeld de hoorn, de fagot of de cello afkomstig zijn (ze klinken in mijn oren; ze bereiken mijn ziel, maar hun herkomst blijft onbekend) weet ik in het geval van de accordeon dat de slepende ritmes afkomstig zijn van het instrument met de beurtelings uitwaaierende en inkrimpende…

10 maart in het nieuws: moeder (74) en zoon leven op straat, na diverse problemen uit hun huis gezet, zelfs de kerk kon niets meer voor ze betekenen. Als een berichtje als dit op social media gedeeld wordt, dan breekt bijna de hel los onder de mensen die het lezen en erop reageren. Dit soort dingen zie je niet in het nieuws, neen, in het nieuws worden…

Kinderen die jong aan de alcohol zitten lopen de kans op hersenbeschadiging, dat weten we allemaal. Van Rijn is nu weer geschrokken van het aantal kinderen wat nu weer, vol alcohol afgeleverd wordt op de ziekenhuispoli's. Heeft ie dan de afgelopen jaren met oogkleppen gelopen? Heeft ie niet opgelet? Heeft die man nou helemaal niet door dat er weinig…

Ik was op die voorjaarsdag gekwetst als nooit voorheen en mijn hart was nog meer beschadigd dan gewoonlijk door een onafzienbare reeks van kwetsuren die zich opgestapeld hadden als betrof het een blokkentoren, een alternatief soort Toren van Babel of een onzalig en vermaledijd, verfoeilijk bouwwerk dat in de loop van mijn 62-jarige leven opgericht was…

Zij zag de meeuwen niet die joyeus rondcirkelden bij het venster. Zij zag de witte, pluizige, trage wolken niet niet die rustig voortdreven boven de stad zoals altijd al en zoals tot in lengte van dagen. Zij had geen aandacht voor de paarse kopjes van de krokusjes op hun fragiele steeltjes in het vroege voorjaar. Zij rook de geur van vers brood niet…

De begrafenisonderneming met de chique, dure, elegante naam, die kennelijk dient om de gruwelijkheid van aftakeling en afscheid nemen te verhullen, heeft een bijeenkomst voor nabestaanden georganiseerd in een bekend restaurant dat doorgaans gezelliger en vrolijker doeleinden dient..... De dames van het bedrijf, dat van de dood en het rouwproces haar…

En zo kan het in slechts een dag voorkomen dat mensen spuien dat ze het " zat zijn" dat ze het oeverloze ge- debat meer dan zat zijn, dat ze de oeverloze discussies waar uren lang over vergaderd moet worden, spuugzat zijn. De bedisselende praktijken die worden gehanteerd, zo vreselijk zat zijn dat je met al die "zat" praktijken of dronken of in…

Af en toe kom ik een oudere mevrouw tegen in de straat of op de kronkelige paden van het parkachtige landschap naast de snelweg, dichtbij mijn huis. Zij voert steevast twee wrakke poedels met een krullerige, lichtbruine vacht die aan een shampoo-beurt toe is, aan de lijn. Het kan voorkomen dat dan plotseling, onvoorzien, de labrador van de buurman…