Toen we eenmaal aangekomen waren na de lange reis op de Boulevard in de buitenwijk van de Franse hoofdstad, schoot de spreekvaardigheid van mijn "vriendin" dusdanig tekort dat ik het woord moest voeren. Wegens mijn werklozenbudget was het geld voor het reisje er in feite niet geweest maar wel was er de noodzaak de vleugels eens uit te slaan en…

Natuurlijk let ik op koopjes, aanbiedingen die we hier dan ook nog gebruiken, ja daar gaan we wel voor net als vandaag. Het nadeel van de huidige tijd is dat men nu bijvoorbeeld slechts twee dagen een bepaalde aanbieding doet, wat in dit geval betekend: 4 flessen wasmiddel voor €8,- normaal €10.- dus die €2,- is dan mooi meegenomen. Alleen op dinsdag…

...en zo herinner ik me hoe ik hen, de allerliefsten, mijn goede ouders die sinds lange tijd niet meer te midden van de levenden verkeren, naar hun laatste domicilie en mijn laatste ouderlijk huis, namelijk de aanleunwoning, gesitueerd in een stille buitenwijk, bracht en hen het beeldje cadeau deed.... Het was een klein beeldje uit lichtgrijs marmer…

Tanka: Een hazenslaapje: twee goudvisjes glijden traag over de zandweg, versmachten haast, bereiken dan het reddende moeras. Prozatekst: Zo'n middagdutje, of het weer even indommelen tussen de nachtrust en het opstaan. Dat is te vergelijken met de korte, lichte slaapjes, die hazen hebben. Maar bij ons kunnen die hazenslaapjes nog best…

In een lange rij stonden daar eens de etalagepoppen opgesteld tot ver achterin de zaak, alle gekleed in zo'n wondermooi gewaad uit kant en satijn, bestemd voor de heerlijkste dag in het leven van vele meisjes. Ik zag een oudere meneer daar soms in en uit lopen die zijn zaken kennelijk kwam waarnemen. Maar sinds kort is de winkel ontruimd (ook een…

Ja toeval dus want er komt via Facebook een berichtje binnen over Baudet, dat ie bezig is met een soort van campagne voeren. Nou is dat allemaal openlijk en dus, reageer ik door te zeggen: dat dit niet mijn figuur is om op te stemmen...dat is humor, want ik krijg antwoord: dat ik dan niet moet reageren want zo zegt een dame: dit is voor gelijkgestemden…

In de kale, supersonisch ingerichte winkel, die ik van eerdere gelegenheden ken, zorgt nog wel een strook met olijfgroen neonlicht voor enige verlichting. Tegen de wand is een collectie van tientallen zonnenbrillen bevestigd en op een groot desplay tonen enkele indrukwekkende fotomodellen met een (zonnen-)bril op hoeveel persoonlijkheid c.q. sex-appeal…

Achter de grenen tafels in de kleine "huiskamer" in het Zorgcentrum, met uitzicht op een besneeuwd paviljoentje waar witte duiven af en aan vliegen, zijn de oudere dames - van wie sommigen het voorheen solide baken en richtsnoer van hun verstand verloren hebben - bijeengekomen. Men noemt dit "dagbesteding" en één van de dames kan kennelijk niet…

Eerlijk gezegd ben ik fan van de sneeuw, vind het schitterend, prachtig en mag er van genieten, kan er ook van genieten: ‘s avonds is het extra licht buiten, net als ‘ s morgens, ondanks dat het februari is en gewoonlijk de donkerte je begroet bij opstaan. Maar nu dus niet, neen, nu is het licht en wanneer net als vandaag de zon toch besluit tevoorschijn…

Mijn goede vader, die me in alles heeft bijgestaan, was een Verlichtingsdenker en hij hield van de "Clarté Francaise" en het "sapere aude", maar met grote verontrusting en ontzetting staarde hij in de lege, oneindige en angstaanjagende kosmos; zijn onherroepelijke en onvermijdelijke toekomst en bestemming. Hij voelde zich als een korrel zand…

De flatjes in de Nassaustraat in Tilburg, die men soms ook "Russische" flatjes noemt, bevinden zich als het ware in een groene vallei van bomen, struiken en grasvelden en ze bezitten als uit steen "geweven" balkons met een vlechtwerk Mevrouw V. was nog wel eens naar haar eens zo dierbare woning komen kijken, toen haar haar al uitviel als gevolg…

Daar wachtte ze nog op mij, dag aan dag, jaar aan jaar; op mij, de dochter, haar kind dat ze zozeer liefhad; in de aanleunwoning die tot mijn laatste ouderlijk huis geworden was. En daar nam ik afscheid, avond aan avond, telkens weer, als nacht, duisternis en eenzaamheid mij aangrijnsden en ik in huiveringwekkende en angstaanjagende twijfel, onzekerheid…

Jaja, midden in de nacht is code rood aan de orde, een kleur die je qua weer niet meteen prettig vindt natuurlijk, mits je de weg op moet, maar veel mensen hoeven - en kunnen dat niet, immers is er (gelukkig) nog steeds een avondklok. Zou er ditmaal iets meer sneeuw vallen? Ik hoop van wel, want het is hartstikke mooi natuurlijk. De wereld wordt een…

De sneeuw die we verwachtten was nog niet gekomen op een stille en rustige zaterdagmorgen en na mijn bezoek aan de wekelijkse markt bevond ik mij weer bij de halte van lijn zeven.... Ik ontmoette deze keer geen mensen maar misschien is het hoe dan ook beter de mensensoort te schuwen..... Een brutaal maar lieflijk duifje trippelde voor mijn voeten…

Mijn valse, onechte vriend! Jouw stralende glimlach op de foto die ik altijd nog bewaard heb,en die ik eens zo vereerde, is mij verworden tot een valse, gemene grijns nu ik mij als een slang kronkel om aan jouw vuile machinaties en leugens te ontsnappen. De bitterheid regeert mijn hart waarin het hoogheilige gebod van de trouw eens hoogtij vierde..…

Voor jou, in de gele bepakking, elke dag opnieuw zet je je leven op het spel. Elke dag weer, rijden jullie op en neer, of het gaat om een ongeluk of verplaatsen van een coronapatient, je staat er altijd Als er het noodnummer wordt gebeld, rij je met sirene en blauw licht, iedereen gaat opzij, zoals het hoort, je bent het snelst als men rekening met…

De taxi, die daarvoor wordt ingezet, is in de morgen gekomen. Zij haalde meerdere personen op en bracht ons door Tilburgse straten waar ik vele voetstappen heb liggen. Ik herken die van vele voorgaande gelegenheden rijdend naar Zorgcentrum "De Reijshoeve" (in de wijk "Reeshof") dat ons verwelkomt met indrukwekkende blauwe letters boven de centrale…

Het kleine televisietoestelletje dat uit het bezit van mijn overleden moeder stamt en dat mij daarom dierbaar is, brengt tot op de dag van vandaag nog een muziekje voort; zachte, melodieuze klanken, die ik niet nader kan definiëren omdat het nooit tot mijn gaven behoorde vast te stellen welke instrumenten verantwoordelijk zijn voor de muziek. Nu…

Een afbeelding van deeg, een bak met geschilde appels en de mededeling dat: men bezig is...even ervoor, een afbeelding dat: er een heerlijk ogende boterkoek gebakken is, oei dat is wel heerlijk en terugdenkend aan een schoonmoeder die kon bakken als de beste proef ik het al....maar: verschillende mensen, dus ook verschillende smaken! Meneer T is van…

Haar schitterende uitstraling, charmes en schoonheid; geen verdiensten maar een pluspunt en haar trots springen de beschouwer in het oog vanaf de portretfoto.... Zoals mijn vader, de man die zij huwde, het "Aude sapere" en de "Clarté Francaise" hoog in het vaandel droeg, zo was haar devies: "Ge moet doen wat oew hart oew ingeeft". Van Vader…