De 19-jarige blondine Liliana Chapelle is een begrip in de turnwereld van België. Het is zo goed als zeker dat zij in 2028 naar de Olympische Zomerspelen in Los Angeles gaat. Daar zal zij bij het onderdeel Gymnastiek een grote kans op een medaille maken. Volgens haar turntrainer en coach Willibrord Stier kan zij makkelijk de gouden medaille halen, maar…

Het is een gewoon lampje, maar eigenlijk zo eentje die je in een noodpakket zou kunnen stoppen want: hij hoeft niet op stroom en dat is heel handig! Gewoon een lampje wat je wel eens koopt - waarvan je later zegt- rare aankoop, of: toch handig zo’n lampje…daarom staat ie hier dus al jaren, een simpel lampje en hij brandt: op batterijen…..maar ja, die…

Er was eens een prinses in de middeleeuwen die héél graag een paard wilde. Maar haar vader, de koning, was zo gierig dat hij zelfs zijn kroon had ingeruild voor een kortingsbon. Hij wilde niets kopen, dus hij riep zijn tovenaar en zei: “Geef mijn dochter een paard, anders verander ik jouw huis in een stinkende geitenstal!” De tovenaar, die zijn…

Het was zo'n ochtend waarvan je voorvoelde dat om het even welke gril zijn beslag kon krijgen. De zon pinkelde om de donkerste patronen in de gordijnen en de opkomende warmte liet George zich van het dekbed bevrijden. Onder het laken dat hem nog wel bedekte, kondigden ongewoon stramme ledematen een nieuwe levensfase aan. George hield het op de nevels…

Meneer Uil heeft de dieren bij elkaar geroepen op de open plek in het bos. ‘Weet jij waar het over gaat?’ vraagt mevrouw Konijn aan mevrouw Haas. ‘Geen idee. Misschien weet meneer Hert het.’ Maar die weet het ook niet. En mevrouw Eekhoorn en meneer Egel ook niet. Langzamerhand komen alle dieren bij elkaar op de open plek en kijken nieuwsgierig naar…

Het is koud in de bunker. De geur van vochtige muren, olie en metaal hangt zwaar in de lucht. Hij zit aan zijn bureau, het hout kaal en versleten. Zijn vingers rusten op het tafelblad. Af en toe kijkt hij naar het pistool naast hem. Het einde binnen handbereik. Een verre trilling schudt zacht het beton, even flikkert het licht. Hij sluit zijn ogen…

Dat de zorg niet meer de zorg is van weleer moge duidelijk zijn! Dat er een aantal bedrijven zijn die het met de regels niet zo nauw nemen, weten we allemaal omdat: als er een bedrijf gepakt wordt komen er sancties en die liegen er niet om! We weten ook allemaal dat het heel moeilijk is om het kaf van het koren te scheiden. En zo staat het dit jaar…

Achter de schuur had hij hem gevonden. Zijn hond. De keel was weg. De bladeren kraken onder zijn laarzen. Geel, bruin, nat. In het bos ruikt het naar rot en schimmel. Bij de beek staat hij. Breed in de borst, de vacht vaal en ruig. Hij knielt. Het richtkruis rust tussen de gele ogen. De wolf beweegt niet. Hij houdt zijn adem in. Wijsvinger aan…

Oh, de digitale wereld is zo geweldig, zo fenomenaal zo fantastisch dat je er dolgelukkig van zou worden! Zou worden zeg ik, want voorlopig zit ik tegen de grens aan van antidepressiva middelen en waarom? Wel dat is snel uit gelegd, want: ik maakte een fout, dat neem ik ruiterlijk op me en beken schuld ook nog, want dat is niet hetgeen waar ik wakker…

Ze staart naar het schaaltje met brokjes op het blauwe dienblad met tropische vissen. Het staat nog op de vloer tussen afwasmachine en prullenbak. Door het raam ziet ze de dikke, rode kater van de overbuurman nuffig snuffelend in hun tuin rondwandelen. Daar is die andere rooie ook. Ze heeft dezelfde vachtkleur, maar is een kilo of drie lichter…

Bij het controlepunt Ze stonden er al uren voordat het licht werd. In rijen waarvan het eind niet te zien was, zelfs niet door degenen met een verrekijker. De vrouwen hielden de kinderen vast alsof ze zouden opstijgen als ze loslieten. Zij die geen kinderen - of geen kinderen meer - hadden, klemden zakken tegen zich aan. Er werd gezegd dat wie…

IK HAAT DIT LAND ! Hij staarde wezenloos naar het scherm van zijn toestel, sloot het hoesje en gooide het in een boog naar het andere eind van de zetel. Het was hem een raadsel hoe hij er in geslaagd was zijn volledige pakket mobiele data even voorbij halverwege de maand al opgebruikt te hebben. INFO: DE POT MOBIELE DATA IS OP. JE KAN NIET MEER…

In het voorjaar en in de zomer blies steeds het koeltje Zefier door bos, over hei en stuifzand. Die landduinen van Loon op Zand en Drunen lieten zo graag die, soms frisse, soms zoele adem, langs zich heen komen. Vogels, hazen, konijnen en hagedisjes waren net zo blij met die luchtstroom. Zefier vrolijke wat graag het leven in zijn omgeving op. '…

Alle andere zaken ten spijt, zijn wij nog wel van het aflopen van de aanbiedingen, wij zijn nog wel van die lichting mensen die folders doornemen en zien wat en waar voordelig is, of zo mogelijk: nog voordeliger? De grote gele grutter laat middels reclame weten dat het dom is om je pad te verleggen en alleen maar bij hen de boodschappen in te slaan.…

De geharde lezer komt het volgende vast bekend voor. Dit wordt een sterk ingekorte versie van het originele verhaal in Rare Portrettengalerij (https://short-link.me/122vn). Ouwe koek dus, verse inzichten. Niet geschikt voor gevoelige zielen, maar voor wie van huiververhalen houdt is het amusant. Waarschuwing: eerdere publicaties leidden tot een aangifte…

Wiskundige talenten onder u weten dat vermenigvuldigen in deze som nooit lukt. Symbolisch voor de rare snoeshaan in deel Ben 1 tot Ben 100+. Honderd plus; schrik niet… het overgrote gedeelte van deze afleveringen bestaat uit alleen maar een titel. De hoofdstukken kunnen trouwens los van elkaar worden genuttigd. De toevallig hier verdwaalde lezer die…

Olaf had zijn jack gepakt en was weggelopen, zonder dat iemand hem tegenhield. Het gebeurde nadat zijn vader had gezegd “Doe nou gewoon een keer even normaal”. Daarbij had hij met zijn hand tegen het aanrecht geslagen, niet hard, meer om te benadrukken dat hij het meende. Doelloos loopt hij door de stad. Hij loopt een boekhandel in. Vanuit…

De geur van metaal en olie hangt in de kamer. Een open kast, dozen met uniformen, een foto in een lijstje. Vier mannen op een stoffige vlakte, wapens in de hand, opgestroopte mouwen. Hij staat links, zijn arm om de schouder van een ander die een week later geen gezicht meer had. Zijn handen liggen plat op de oude Nokia. Er knippert een blauw lichtje…

’s Ochtends, even na achten, staat de man bij het raam. De tijd dat de hond van de buren gewoonlijk langskomt. Hij loopt dan het grindpad op, snuffelt bij de struiken, plast tegen de regenpijp, kijkt een paar seconden naar het raam, en verdwijnt weer. Maar nu verschijnt hij niet. De man blijft een tijdje staan. Dan zet hij koffie. De krant ligt op…

De gang ruikt naar linoleum, bleekwater en iets flauws dat doet denken aan lauwe bloemkool. Verderop piept een kar. Een vrouw met een badge duwt hem traag vooruit, zonder op te kijken. De zoon stopt bij kamer 18. Hij ademt diep in, klopt en en duwt de deur open. ‘Hoi pa.’ Zijn vader zit rechtop in de stoel bij het raam, handen op de knieën, de…