Verhalen over algemeen

'Ik wil een omelet,’ zegt het boze jongetje, terwijl hij met een vies gezicht naar zijn gekookte eitje kijkt. 'Ik wil geen harde schil om mijn ei, die ik af moet pellen. Als ik geen omelet krijg, gooi ik dit ei tegen de muur,’ dreigt hij. Zijn moeder doet net of ze niets hoort en gaat rustig door met het pellen van haar ei. Ook zijn vader reageert…

Het was halverwege de eerste maand van het nieuwe jaar. Een kleine winterzon verscheen met onregelmatige regelmaat vanachter grote wolken aan een lichtblauwe hemel. Het was koud. De vrouw besloot de korte weg naar huis te nemen. Eenmaal thuis, verzorgde ze de vacht van haar nieuwe kleine wolf, die zwaar in de rui was. De dikke vacht verloor al wekenlang…

Er waren eens twee schoenen, een linker- en een rechterschoen. Ze zaten aan de voeten van een sportieve jongen. De linkerschoen was jaloers op de rechterschoen. ‘Jij bent altijd als eerste aan de beurt,’ zei hij tegen de rechterschoen, ‘Als we de trap oplopen, ga jij meestal het eerst. En bij het voetballen mag jij het vaakst tegen de bal trappen.’…

Ze gaat met haar vriendinnen naar het pas geopende doolhof. Spannend! In het doolhof zijn haar vriendinnen opeens verdwenen. In paniek rent ze door de gangen, rechtdoor, linksaf, weer terug, rechtsaf… In haar gedachten ziet ze het beeld van de Leviathan, het monster, het symbool voor angst en ondergang. Ooit had ze daar een verhaal over gehoord. Sindsdien…

Er was eens een koning, die dacht dat hij zijn land alleen maar goed kon regeren als hij een mooie mantel droeg. Alle kleermakers in het land kregen de opdracht om een prachtige mantel te maken. Degene, die de mooiste mantel had gemaakt, zou een grote beloning krijgen. Het werden prachtige fluwelen mantels. In allerlei kleuren, pauwblauw, scharlakenrood…

‘Hoi telefoon.’ ‘Hallo.’ ‘Wat kennen we elkaar al lang, hè?’ ‘Zeker, al jaren en jaren.’ ‘Wat hebben we samen veel meegemaakt. Al die lieve, ontroerende, emotionele, moeilijke, makkelijke, zakelijke, lange, korte gesprekken met zoveel mensen.’ ‘Ja, te veel om op te noemen.’ ‘Ik weet nog, lang geleden, toen was je een mooi, zwart toestel…

  ‘Goedemiddag, u spreekt met een ontevreden klant.’ ‘Dat spijt me, meneer, waarmee kan ik u helpen?’ ‘Ik heb twee weken geleden een televisie besteld en betaald. Die zou allang bij mij bezorgd moeten zijn. Maar ik heb nog niets ontvangen. Ik ben het goed zat!’ ‘Het spijt me, meneer, maar we hebben personeelstekort. U krijgt bericht wanneer we de…

In de kamer staat een staande lamp met een mooie witte, ronde kap. Hij verspreidt een zacht licht en als je ernaast zit, geeft hij genoeg licht om bij te lezen of te puzzelen. Ook kan je bij zijn licht breien, haken of borduren. De lamp voelt zich dan ook erg belangrijk, dat hij voor zoveel plezierige bezigheden kan zorgen. Hij staat al jaren in deze…

Hij had haar uitgenodigd voor een romantisch etentje. Ze was helemaal in de wolken! De populairste jongen van de school nodigde haar uit! Ze had de inhoud van haar klerenkast op het bed gegooid en was driftig aan het passen. Ze vond het allemaal drie keer niets. Ze had echt niets om aan te trekken voor dat belangrijke etentje. Ze moest iets nieuws…

Het is een miezerige dag, het motregent. Vier tuinstoelen staan schuin tegen een tuintafel. ‘Wat een armoedig gedoe,’ moppert de eerste stoel. ‘Ik heb het koud,’ klaagt de tweede en hij rilt. ‘Onze kussens zijn lekker warm opgeborgen in een dichte kist. Maar wij staan hier in de regen en in de kou te blauwbekken,’ zegt de derde stoel. ‘Hou toch…

Daar lig ik dan. In het zand. Ze heeft me gewoon achtergelaten! Het is een stralende, zonnige, bloedhete dag. Op het strand is het niet druk, het is te warm. Bijna te warm zelfs om een zonnebril te dragen. Ik ben haar trouwe metgezel. Als de zon fel schijnt, bescherm ik haar ogen. En als ze verdrietig is en behuilde ogen heeft, zorg ik ervoor, dat…

In een steegje zit een onooglijk snoepwinkeltje. Maar een paradijs voor kinderen. Op de toonbank staan grote glazen potten, vol met snoep. Er is ook een pot met toverballen. Als je op zo’n toverbal zuigt, verandert hij van kleur. De kinderen kopen altijd een toverbal en dan begint het feest. Ze zuigen net zo lang, totdat er een andere kleur tevoorschijn…

FANTASIE VERHAALTJE Foppe loopt over een weiland Dan naar de sesamstraat Naar bert en ernie Die vindt hij het leukst Dat zijn vrienden Een vrolijke en een rustige Dan gaat hij naar zijn moeder Daar zit hij rustig aan tafel Te praten en te eten Want hij houdt van haar Nu denkt hij Wat is er in mijn hoofd Dan gaat het mis Hij krijgt…

De vrouw zag door haar raam hoe de regen met bakken uit de hemel viel. Ze hoorde hoe een zware wind de regen vergezelde en voelde een diep verlangen de elementen te voelen op haar huid. Ondanks het late uur, opende ze haar deur en liep de nacht in. Met haar gezicht naar de hemel, voelde ze de regen en de wind op haar wangen, haar lippen, haar voorhoofd…

Ze besloten aan de slag te gaan. Eindelijk, zei een van hen, toen ze de daad bij het woord voegden. Ze liepen over een breed verhard pad langs het bos, rechts niets dan weiland met hier en daar wat koeien. De richting die ze hadden gekozen had niets te maken met wat ze van plan waren. Het was min of meer toeval dat ze deze kant waren uitgegaan. Het…

Zo halverwege augustus heb ik dan toch maar besloten raamhorren te plaatsen. U weet wel zoiets met van dat antimuggengaas. De nachten beginnen nu duidelijk af te koelen en dus kunnen de ramen ‘s nachts mooi tegen elkaar open – eentje op het oosten en eentje op het westen. Het plaatsen van het gaas was op zich een hele klus. Ik had voor de eenvoudigste…

Op de terugweg van m’n dagelijkse wandeling zag ik een mevrouw met een jonge grote hond lopen – een prachtdier. Ach en zoals ik wel meer geneigd ben te doen start ik soms, als m’n gevoel zegt dat het kan, een onschuldig gesprek over koetjes en kalfjes. ‘Hallo mevrouw, mag ik raden wat voor hond dat is?’ ‘Nou dat mag, maar u raadt het vast niet.…

Laatst heb ik een stukje gemaakt over de vaak bij vrouwen gevreesde gebruiksaanwijzingen – maakt niet uit van welk apparaat. Vandaag zei ze daarover: ‘Dat stukje is niet helemaal compleet, want soms is een gebruiksaanwijzing best wel eens duidelijk, maar ontstaat de onduidelijkheid door het apparaat zelf. Soms moet je met een en hetzelfde knopje meerdere…

Ik maakte op een avond in het café een man mee, die onafgebroken aan het woord was. Hij schepte erover op, dat hij alle staten van Noord-Amerika zonder hapering op kon noemen. Telkens als er nieuwe mensen aanschoven, deed hij het opnieuw. Zijn ronkende stem voerde mij ineens weer terug naar de oude tweestrijd: is de wereld een toestand of is er…

Het is een verhaal dat niet veel stof zal doen opwaaien. Een reden om het toch te boekstaven lijkt nauwelijks te geven, ware het niet dat er nog steeds niemand in het tehuis is die het fijne ervan afweet. De bewoners herinneren zich alleen dat er ontzettend veel werd gelachen in de weken waarin de geschiedenis zich afspeelde. Iedereen kreeg van tijd…

Vanaf de eerste dag op de toen geheten lagere school, gedroeg Hans zich als een overijverige leerling. Vooral tijdens de schrijfles wierp hij zich met volle overgave op de oefenstof. De meester deed eerst iedere letter voor op het bord. De leerlingen schreven daarna de letter over in hun lijntjesschrift. Hij leerde zo alle letters schrijven van het…

Nee, ik staak, ik stop ermee en ben er klaar mee! Ik kijk niet meer, ervan uitgaande dat ik de keren ervoor wel keek dan? Maar de maat is meer dan vol, overvol, bomvol ook nog! Elk intelligent figuur weet nu dus echt wel dat er een pandemie is, dat we van de ene de tweede, derde , vierde en ga zo maar door- golf in duvelen, inmiddels is tsunami nummer…

In de tv cyclus ‘70 jaar tv’ zag ik een fragment, nog in zwart wit, van een man die misschien wel als eerste op tv vertelde over wat hij in de concentratiekampen had gezien en meegemaakt – werkelijk afschuwelijk. Het belang van dit doorbreken van die verzwijg-cultuur over dat onderwerp, opende de mogelijkheid voor velen die ook dergelijke dingen hadden…

U kent dat wel, het fenomeen dat ogen ons soms bedriegen. Je iets laten zien wat er in feit niet staat of is. Of misschien is het correcter om te zeggen dat onze geest dat wat ontbreekt en normaal niet zou moeten ontbreken aanvult en we gemakshalve de ogen toch maar de schuld geven. Zo van: Verdorie, hoe kan dat nou, ik zag het toch duidelijk. Zelf…

De zon schijnt, gelukkig en we trekken erop uit om ook wat kleine nietszeggende boodschapjes mee te nemen, van die ‘vergeten‘ dingen zeg maar. Een weertje dat schreeuwt om een ritje en dat maken we graag, natuurlijk. Komen wat bekenden tegen, zeg maar heel goede bekenden en worden op de hoogte gebracht van het wel en wee van het gezin. We kennen elkaar…

Bij hotel De Roode Leeuw hadden ze het tweetal een nacht gemist. Truus en Henk brachten die nacht door in de duinen, midden in de natuur. Te gek. Toch kwam kort daarna een eind aan hun relatie. Ze praatten te weinig met elkaar en konden niet van elkaar afblijven. Na zeker een jaar of acht kreeg Henk opeens dat berichtje van haar in zijn mailbox.…

Kort geleden vroeg iemand mij hoe kom je er nu toe om zo’n gedichtje te maken; het betrof het volgende gedicht: STRIKT GENOMEN strikt genomen denkt iedere vrouw … kerels ! Kerels die willen alleen maar … je weet wel dat …. strikt genomen denkt iedere man … vrouwen! Vrouwen die zijn er alleen maar op uit om dat … of dat … te krijgen…

Bepaalde mensen moet je niks wijsmaken. Ook al heb je het bij het juiste eind. Het is het soort wat, laat me maar zeggen tot het nuchtere type behoort. Mijn aardige Groningse buurvrouw is ook zo’n type, probeer haar maar niets op de mouw te spelden, want dan neemt ze je te grazen. Als je haar iets vertelt, ook al is het waar, let dan alsjeblieft op…

Er verandert zoveel tegenwoordig. De tijd gaat snel en alle veranderingen ook. Wie had ook kunnen bedenken dat we tegenwoordig zo in onszelf gekeerd zouden raken. Vroeger had je de krant of Libelle waar man of vrouw zich even achter of in kon verstoppen. Maar wie leest nog de krant of Libelle, pure tijd- en papierverspilling. En toch soms verandert…

Door omstandigheden reis ik de laatste tijd heel regelmatig met de taxi. Als je van mensen houdt, dan is dit een prachtige manier van reizen. Mijn vader hield mij voor redelijk mensenschuw. Ach ik wist wel beter, het was puur een kwestie van verlegenheid en een gedeukt zelfvertrouwen. Maar goed over echte taxichauffeurs: dit zijn vaak mensen die…