Autobiografieen over liefde

Naakte lijven verlangden naar lichaamswarmte. Geesten zochten kameraadschap. Bjarne piekerde over zijn mondelinge examen Groenteteelt. Het was zonnig en zomers in de provinciestad Utrecht. Het leven leek de vrolijke jongeling Bjarne toe te lachen. Zijn vrijpartij met zijn hospita stond vers in zijn geheugen. De herinneringen namen in zijn fantasie…

Het was volop zomer in de studentenstad Utrecht. De straat geurde naar bloeiende rozen. Toen de sensuele Emma terugkwam van de trip voor haar werk naar Antwerpen had ze het voortdurend over Maurice van Sleveren, de succesvolle homoseksuele kunstenaar uit Antwerpen. Ze had een uitgebreid interview met hem gehad in zijn befaamde atelier. Geen woord…

Er gingen een paar saaie dagen voorbij op de Middelbare Tuinbouwschool. Zelfs de grappen van de stoere tuinderszoon Arthur, die steeds zijn nieuwe leren jasje droeg, konden de jeugdige Bjarne niet vermaken. Totdat de vrijdag aanbrak en ze voor maatschappijleer naar een galerie in de stad gingen om hedendaagse kunst te bekijken. De leerlingen gingen…

De twee sensuele geliefden hadden elkaar getemd. Als twee liefdesdieren. Emma, hospita en taaie tijgerin en Bjarne Gosse, droomjongen en dromerige dromedaris. De verzotheid was groots, wederzijds en sensueel geweest. Een enorme gebeurtenis, zo vanzelfsprekend als eb en vloed! Een nacht om nooit te vergeten. Bjarne was intiem met de vrouw die hij al…

Het spel der begeerte was het mooiste spel om te spelen. Emma en Bjarne lieten zich volledig gaan in het mysterie van de liefde. De mystieke echo van het hart. Het was volle maan. De sensuele Emma bewoog als een zeemeermin die de begeerte met de paplepel had toegediend aan haar libido. Er kwam een beetje humor aan te pas. Ze waren ook niet onhandig…

De beeldende kunstenaar en zijn jeugdige model spraken af om over een week de tweede sessie te houden. De kunstenaar was bezig met een belangrijke tentoonstelling van litho’s die handelden over de gekte van de mens. Hij liet Bjarne wat voorbeelden zien. Hij vond de kleuren wel mooi, goud, donkerblauw en donkerpaars, maar de werken zelf zeiden Bjarne…

De donkerblonde Bjarne veranderde weer in de komiek die hij tijdens zijn jeugdige jaren zo had weten te bewonderen. De tragische klungel die steeds weer zijn been stootte aan dezelfde steen. De man die wel een eitje kon bakken, maar zich geen raad wist met wispelturigheid van het vrouwelijke schoon. Emma moest hem de weg gaan wijzen. Dan zouden ze echt…

“Dat soort idioten geven niets om de natuur, ze schieten niets vermoedende roofdieren dood omdat ze bij hun vrouw geen stijve meer kunnen krijgen”sprak Bjarne overmoedig, omdat hij wist dat achter zijn aanname geen wetenschappelijke kennis schuilging. Het was een hele onderneming geweest om zijn aantrekkelijke hospita te kalmeren met zijn jeugdige…

Het leek alsof Bjarne een speciaal uitverkoren figurant in zijn eigen intieme schets was geworden. Wat hij in een sobere bui had getekend kreeg plotseling vrolijke kleuren. De donkerblonde Bjarne Gosse voelde dat er iets bijzonders ging gebeuren. Voorzichtig liep hij naar de houten deur van de woonkamer in het herenhuis van zijn geliefde hospita…

Enkele dagen later in diezelfde week in de stad Utrecht, toen Bjarne in de sfeer van liefde leefde. Stemming veroorzaakt door de adoratie voor zijn aantrekkelijke hospita. Emma was terug uit Madrid. Bjarne had een bos donkerpaarse gladiolen op de bloemenmarkt van Utrecht gekocht en de vaas met bloemen op een opvallende plek in de kamer gezet. Emma…

Terwijl de jeugdige Bjarne struikelde over zijn gedachten vond hij op de tafel in de keuken, een krantenartikel over de schilder Christiaan Buurtveen met wie zijn hospita bevriend was. De jeugdige Bjarne begon nieuwsgierig te lezen: “Ik bereid me meestal voor op een schilders sessie met een glas oude jenever of een glas cognac en het lezen van een…

Bjarne Gosse dacht dat hij een goede lezer was, maar de schrijver had hem op het verkeerde been gezet. De tragiek van het boek leek in zijn eigen leven door te klinken als een dwaze echo op een eenzame avond. Na het gekookte visje dat hij klaargemaakt had voor Frits ging de jeugdige Bjarne in bad. Hij probeerde zich te ontspannen met het warme water…

Bjarne verlangde naar een soort liefde die Frits hem niet kon geven. Af en toe ging Bjarne de tweede woonkamer binnen om naar de schilderijen te kijken. Naakte niets verhullende aantrekkelijke vrouwen vastgelegd met olieverf, levensgroot en bijna net zo echt als de werkelijkheid. Bjarne kon er niet lang naar blijven kijken, want hij wilde verder met…

De aantrekkelijke Emma en de donkerblonde Bjarne zaten samen aan de grote houten eettafel. Zijn hospita had een voedzame boerenkoolstamppot gemaakt met een speciale Petronella twist. Ze was in een vrolijke stemming. Tijdens het eten vertelde ze waarom. “Luister Bjarne, ik heb vandaag een contract getekend bij een toonaangevend opinie maandblad om het…

Voor Jelle P. Den Haag, 10 juli 1984 Ik was op zangcursus in Den Haag, maar ook verliefd, schreef een soepgedicht voor mijn geliefde, die nog een keer met z’n ouders op vakantie ging, maar nu gelukkig mijn man is! EEN SNOEPGEDICHT Ik ben gek op snoepen en dat wil ik weten daar laat ik alles voor staan zelfs m’n eten boerderij, munt of…

Misschien komt het omdat ik 'Sint-Sebastiaan', 'Terug tot Ina Damman' en 'De andere school' van Simon Vestdijk heb gelezen, dat mijn droomgedachten naar de Havo-afdeling van de oude, afgebroken Pabo in het centrum van Heerenveen terug keren. Na de christelijke Mavo belandde ik godzijdank op deze openbare school. Die Mavo aan de grote weg richting…

Mijn eerste liefde was een jonge Friezin. Ik weet het nog als de dag van gisteren. Sommige ervaringen zijn zo diep geworteld, dat zelfs Alzheimer er geen vat op heeft. Het lijkt wel alsof mijn leven op dat stukje grond in Heerenveen met vuur eeuwige afdrukken heeft gemaakt, eeuwige merkstenen. Tenminste in mijn ziel. Het sloeg in als een vuurbol, een…

Tien dagen heeft Jurgen Thomas nu niets anders gedaan dan Nicky volgen in al haar bewegingen. Tien uur, Nicky laat zich voor het eerst zien voor het raam, draagt niets meer dan een shirt en en tot de draad versleten ochtendjas, zet koffie. Niets doen, wachten op hem. Hij werkt. Nicky is geen man, heeft dat niet nodig. Nooit gehad. Haar leven is gevuld…

Wanneer was het definitieve moment dat ik de liefde voor mijn zestien jaar oudere erudiete hospita verloor, vroeg ik me af terwijl ik een oud gedichtenboek bekeek met op de eerste bladzijde een opdracht van Emma Petronella. Ze had me de liefde voor poëzie bijgebracht. Ik vroeg me af of die liefde er zonder haar ook zou zijn gekomen? Waarschijnlijk wel…

In de droomwereld van mijn verlegenheid was Emma Petronella ongetwijfeld de mooiste vrouw ter wereld. Ik keek tegen haar op zoals een dwerg tegen een berg, en ik kon niet anders dan hopen dat onze gezamenlijke nachtelijke verpozing een begin van een liefdesaffaire was. Ik wilde niets anders dan een bevestiging dat we het samen te gek met elkaar hadden…

Zowel de drie zingende zusjes die een troostlied voor hun zieke moeder zongen, als de stoere mannen van de voetbalclub Ajax hadden hun weg naar de finale weten te vinden. Tot grote vreugde van mijn landgenoten, die dit vierden in kroegen en huiskamers, terwijl ik mijn geluk vond in tedere liefde. Ik werd bewonderd door twee donkere onzekere mannen.…

“Het probleem is dat soms iets een probleem voor me is en dan blijkt het later helemaal geen probleem te zijn, en als ik er dan hier over had gepraat dan was het een veel groter probleem geworden terwijl vanzelf zou blijken dat het helemaal geen probleem hoefde te zijn“, probeerde ik mijn zorgen samen te vatten in een denkbeeldige dialoog met mijn psychologe…

In de nacht van eerste paasdag op tweede paasdag had ik naar aanleiding van alle berichten over een naderend en vruchtbaar voorjaar een halve liter Amstel bier gedronken toen ik op de datingsite een berichtje kreeg van een 29-jarige man van Surinaams Hindoestaanse afkomst. Hij was met vrienden op een paasfeest aan het drinken op een locatie niet ver…

Van winters hield ik niet. Ik hield niet van de winters in Nederland, de winters in Amerika vond ik te koud, ik had geen fijne herinneringen aan de winters in Engeland. Ik had iedere keer weer die fantasie dat ik misschien de genen van een beer had, omdat ik verlangde naar een winterslaap in een behaaglijk zelf gegraven hol, met donsveertjes en kaarslicht…

Nu mijn hart de liefde had gevonden in uitvoerige Engelstalige mailberichten met mijn veel belovende stoere man die in Amerika was bij zijn stervende vader, kon ik pas echt voelen hoe veel ik moest verschillen tussen de man die Emma Petronella van mij had proberen te maken en degene die ik echt was, Bjarne Gosse. Emma Petronella met haar dubbel spel…

De nieuwe liefde had me meer vrede en innerlijke genoegdoening gegeven dan de hulpverlening tot dusver had gedaan. Mijn geliefde had me een foto van zichzelf bij de Eiffeltoren in Parijs gestuurd, hij was op weg naar zijn op sterven liggende vader, die om hem had gevraagd, in Amerika, waar hij naar toe ging om aan het verzoek van zijn vader te voldoen…

Ik had in mijn gedachten al afscheid genomen van de lezers van mijn verhalen, maar tijdens de middaguren van vrijdag 6 januari 2017 kwam ik er achter dat mijn hart het niet toe liet. Ik was van plan geweest om honderd verhalen te schrijven en had dat doel bijna bereikt. Er was niemand geweest die me had verteld dat ik te veel over de liefde had geschreven…

Het viel in het nieuwe jaar geheel niet mee om af te kicken van mijn mystieke verlangen. Sinds er een tabblad aan mij was toegewezen voelde ik mij verplicht iedere avond de zware taak van het schrijven te vervullen. Ik had geen mededelingen die de wereld zouden kunnen veranderen, maar ik was bang dat het tabblad zou komen te vervallen als er helemaal…

De dagen na kerstmis had ik hetzelfde gevoel als de meeste andere Nederlanders die van gezelligheid en lekker eten hielden, mijn Bjarne-buik was goed gevuld geweest door het nuttigen van allerlei lekkernijen die met veel liefde door mijn ex-vriendin waren bereid. Kon het maar wat vaker en langer kerstmis zijn, want dan was mijn ex altijd zo lief en…

In de maanden na de dood van mijn vader, wanneer ik nadacht over het leven en oude brieven las uit mijn verleden, kwam ik er met enige schrik achter, dat ik eigenlijk altijd onderdanig was geweest in de liefde. Eerst met de vrouw uit het kraakpand, toen met de lieftallige en erudiete Emma Petronella, toen met de opwindende zus van Peter, later met…