4642 resultaten.
Een gelukbrengende dag in onze levens.....
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
465 In die tijd had ik een baantje als typiste (via een uitzendbureau) bij Recreatiepark "De Beekse Bergen" (wegens mijn van nervositeit trillende handen belandden al mijn brieven de eerste dag in de prullenbak) en vanaf mijn plaats aan het venster had ik de hele dag uitzicht op de stroom bezoekers die het park met een bezoek wensten te vereren)
In…
"Those little anodynes that deaden suffering" (Emily Dickinson)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 Wat troost ons nog te midden van de grauwheid, de grimmigheid en de eenzaamheid?
Is het het zachte timbre van de regen die ruist en neervalt en ons omhult als een gordijn nadat sneeuw- en ijsvelden ons overvielen?
Is het de aarzelende lente die al in februari aantreedt achter het venster met blauwe en grijze wolkenluchten?
Of is het dan toch het…
Berichten uit een zorgcentrum/Het verhaal van een vrijwilligster (vervolg)
verhaal
5.0 met 1 stemmen
627 .....en zo waren de gangen en zalen van het Zorgcentrum "Zonnehof" dat haar naam niet in alle opzichten eer bewees, waar hier en daar aan de muur een verveloos, gedateerd en waardeloos schilderij hing, mij gaandeweg vertrouwd geworden en ook de l-vormige kamer van mevrouw, waar "Moriaantje" de wacht hield, de kamer met de chique fauteuils bij het…
bewering
3.4 met 7 stemmen
497 Ik heb alles verloren, wat ik had. Alles wat hier speelde, alles wat was. Vanaf het begin tot het einde. Vijftien jaar, laat maar. Het kan alleen nog maar leuker worden.…
Tranen in de nacht.....
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.202 Ach mama, hoe lief, verlegen en fragiel sta je op die oude foto te midden van twee dames, met een glas wijn in de hand, op een sofa, toen onze oom zijn bruiloft vierde. Je was vijfenveertig.
Hoe strekte je, toen je tachtig was, je doorgroefde hand naar me uit, hoe zei je: "Je bent mijn kind".
En ik was je kind, en ik ben nog steeds je oudste dochter…
bewering
2.9 met 9 stemmen
690 Alleen de goden, voortdurend om me heen, konden mijn verdriet zien en vragen.
Ze droegen alle tijden het levenslot van deze mens, de antwoorden die ik van het leven zelf, had te bevragen.
Alleen de goden konden met míj verdragen...…
Het loslaten van het leven
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
864 Het loslaten van het leven is één van de moeilijkste dingen die een mens moet doen, zo niet het moeilijkste. Iets loslaten waarvan je gehouden hebt doe je niet zomaar, dat levert strijd op. Die strijd zien we ook in de terminale fase. De ziel moet zich los gaan maken van het lichaam en het aardse leven. Aan de hand van voorbeelden wil ik in dit artikel…
rouwverwerking
verhaal
3.3 met 6 stemmen
1.239 Zijn verdriet is zó immens groot. Hoe kan een ander hem begrijpen?
Straffen en van school sturen lossen dit probleem totaal niet op.
De kern van het probleem moet worden aangepakt: de rouwverwerking. En natuurlijk moet er tegelijkertijd aandacht geschonken worden aan zijn gedrag.…
Twijfel
verhaal
2.8 met 6 stemmen
1.626 Het toetsenbord dat meermaals gebruikt werd door haar, voor haar verhaal en verdriet. Die GSM had haar de vorige nacht nog een bericht bezorgd. Een bericht waardoor ze de hemel kon kussen en te voet naar Australië zou lopen en terug, zonder het erg te vinden moe te worden. En deze dag had ze hem nog gezien. Het leek het vervolg van de dag ervoor.…
herinnering aan haar lach....
verhaal
3.4 met 9 stemmen
1.757 Het verdriet was er, zoals bij iedereen die net met elkaar gebroken heeft. Maar ze had vrienden rondom haar, om troost te schenken waar nodig, een schouder om uit te huilen, en ook één iemand die echt wel van haar hield, maar die zij gewoon als iemand zag waaraan ze alles kwijt kon. Waar ze lief en leed mee kon delen.…
"Ik heb overal blauwe plekken van jou"
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
742 Eens sloeg de weegschaal van mijn geest door het zware gewicht van mijn verdriet door naar de verkeerde kant.....…
Pesten is doodgewoon - deel 1
beschouwing
3.9 met 17 stemmen
2.072 Misschien een vreemde titel zult u denken, maar pesten kan soms tot de dood leiden. Mensen die jaren lang worden gepest of vernederd plegen in enkele gevallen zelfmoord. Maar ook al loopt het meestal beter af, het beschadigt mensen vaak wel in geestelijke of emotionele zin. Om te laten zien hoe dat gebeurt, zal ik de verschillende vormen en de gevolgen…
OLIFANT EN MUIS 18: praten
verhaal
4.0 met 1 stemmen
858 Wat je ziet is verdriet mijnheer. Als je niet eens ziet dat dit verdriet is, waar hebben we het dan over.’…
Als de wonden in mijn hart/Gesmeed op het aambeeld van het leven
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
672 Mijn oude leren bank vertoont scheuren en gaten. De bank vormt een erfstuk uit mijn goede, solide, oude ouderlijke huis. De schade aan mijn bank is als de wonden, geslagen in mijn hart door de talloze kwetsuren uit een lang leven: door armoede, liefdesverdriet, desertie en de harde, wrede woorden van de mensen, in een schijnbaar nooit eindigende sequentie…
Waterloo(p)
hartenkreet
3.0 met 44 stemmen
3.195 Weet u zei ze, er is altijd wel iets dat stoelt op verdriet, dan krijg ik het te kwaad en komen als vanzelf de waterlanders.
Heeft u al eens geprobeerd de zonnige kant van het leven te zien, vroeg ik quasi pedagogisch.…
complicaties
verhaal
2.2 met 4 stemmen
956 Een paar dagen geleden had hij niet kunnen bedenken dat hij van dit pand en van deze toch zo chaotische, maar vertouwde omgeving afscheid moest gaan nemen.
Gisteren kwam de brief binnen. Tussen alle andere talloze brieven en reclame-uitingen die hij per dag binnenkreeg. Toch was het die brief die hij als eerste uit de stapel op de mat pakte.…
Pijn
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.079 Ben ik dan niets waard? Zouden ze me zo kunnen laten vallen? Meenden ze het? Tranen puilden in mijn ogen, maar vooral voelde ik de haat die door mijn aderen stroomde. Boosheid, vooral tegen mezelf. Maar meer dan dat, agressie. Ja, het was agressie. Ik heb geen bescherming meer nodig. Ik hoef geen armen meer om me heen. Geen hek om mijn huis. Ik wil…
De achtbaan
verhaal
2.7 met 6 stemmen
1.000 Ziekte, verdriet, dit waardevolle leventje is zo kwetsbaar. We denderen in volle vaart door, met af-en-toe als tussenstation onze "uitstapjes" naar het ziekenhuis.
Wanneer word ik wakker en is deze helse rit voorbij?
Ik zit in een achtbaan, en hij vermindert vaart! Zou hij stoppen? Eindelijk tijd om opgelucht adem te halen?…
Het zwarte schaapje
beschouwing
1.2 met 13 stemmen
2.901 , zei het zwarte lammetje verdrietig. De anderen mogen mij niet. Zij pesten mij altijd omdat ik het enige zwarte lammetje ben in de wei. Ik mag nooit meespelen en ze roepen nare woorden naar mij, zoals “poetslap” en “lelijkerd”!
Het zwarte lammetje weende en zijn zusje moest er ook een beetje van huilen, toen zij dit hoorde.…
Rose
beschouwing
4.0 met 3 stemmen
755 Ierland (de wasserijen..)
Rose…
Op haar zusters bruiloft werd er flink gefeest.
Rose had het erg naar haar zin….ze zag er lief
uit maar niemand overtrof natuurlijk de bruid.
Patrick haar jongere broer liet haar lachen …
Rose…
En daar was ook haar neef. Lang hadden ze elkaar
niet gezien. Tijdens het dansen besloot ze even naar
haar…
Afscheidsfeestje
verhaal
2.5 met 2 stemmen
881 Vandaag vier ik mijn feestje. Ze wordt niet thuisgebracht, mijn (on)genode gast; een kind dat ik ga verwennen totdat ze erin stikt. Niemand kan dichtbij komen op het feest van eenzaamheid. Het feest is grimmig vrolijk; de gast is bang en zwak. Ik voer haar dronken in haar angst met alles wat ik vind. Ze lust geen taart dus krijgt ze taart; ontbijtkoek…
Ook voor jou, Mirthe! (deel 1)
verhaal
2.7 met 17 stemmen
2.124 Ik heb hun koele relatie altijd vreemd gevonden. Zelfs op de dag dat mijn moeder stierf, huilde mijn vader niet. Ik was toen zestien jaar. En het rare was dat ik wel moest huilen. Maar niet omdat ik mijn moeder had verloren. Ik denk meer omdat ik een moeder miste. Ja, zo zat het.
Maar zoals ik je al vertelde begon toen de ellende.…
The making of Liesje
verhaal
3.7 met 3 stemmen
1.929 Onpeilbaar verdriet, wat ze niet kon verwoorden, hoe ik ook vroeg en tastte.
Dan uren lang haar hoofd schudden. Niet eten. Dagen gezocht tot ik op de pannenkoeken kwam. Uren staren naar me.
Leeftijdloos. Uitgeteerd lijfje, geslachtloos.
Ik moest helemaal opnieuw beginnen met haar de basale vaardigheden bij te brengen.…
hoe vind ik steun
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
803 Ik heb gelukkig nu hulp maar dan nog is het moeilijk een relatie aan te gaan.
Hoe maak je zoiets duidelijk als je iemand pas kent?
Ik hoop dat mensen bedenken wat het voor gevolgen kan hebben in een leven.…
Spiegelkast
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
693 met uitgevouwen portefeuille, suède dameshandschoenen waarvan er één een vinger miste, de gedichtenbundel van Mobar Vorstkasteel – Wolf in de vijver, kaarten die een schema gaven over de onderdelen van het systeem, een boek met een algemene beschouwing over de maatschappij, en het spiegelbeeld van een man die al lang niet meer ijdel was, maar verdrietig…
bewering
3.5 met 2 stemmen
478 Als ik later groot ben geworden en sterk en jij bent bij me en we zijn samen uit die chaos gekomen, dan zal ik jou vertellen hoe het was om klein te zijn.…
Pijn en Ongeloof
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
701 Wat een gemeen iets is pijn, vooral als er niets meer aan te doen is.
Pijn van de vroege morgen tot in de late avond. Zo bewegelijk als wat, was ik. Nu zijn dat alleen mijn armen nog maar.
Pijn, een hele doos met pillen en nog steeds wint de pijn. Bij artsen kom ik niet meer: "ik kan U niet helpen, mevrouw".
Dat hoor ik keer op keer.
Pijn…
Gevangen in de Liefde?/Prozagedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Lange, lange, al te lange tijd was ik - ik kan niet anders zeggen - vervreemd van de rust, van de rijkdom, van de eenzaamheid van mijn stille woning, van het terracotta van haar muren, van haar grijswitte, rustieke balkon, van het hardhouten bureau dat mij ten dienste stond en van de verrukking van de wijde weidse hemel achter mijn venster. Al die tijd…
autobiografie
4.9 met 8 stemmen
799 Dit doet me goed, de laatste paar keren trof ik haar vooral verdrietig en opstandig. Na het gesprek met een verdrietige moeder, moet ik zelf ook even bijkomen. Het beste wat ik kan doen is naar buiten gaan voor een wandeling, me laten afleiden door bloesembomen, eenden met jongen, boterbloemen in het gras.…
Waar ik eens rondsjouwde met jou.....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Waar ik eens rondsjouwde met jou (vertwijfeld, wanhopig, huilend; je zware lichaam in de rolstoel vóór me) verheffen zich nu nog de marktkramen, met wit zeildoek bedekt en bekleed, waarop de blinkende dode vissen liggen opgestapeld en het glanzende, kleurige fruit.
Opgewekte, vrolijke kooplui prijzen de waren aan. Mijn Tilburg bleef me trouw...…