Verhalen over liefde

Eenmaal staande in de deuropening bedenk ik me. Waarom zou ik al die moeite doen om je te vinden? Je zult vanzelf op een gegeven moment terug komen, en dan kan ik je alsnog te grazen nemen. Door je nu te gaan zoeken in die gigantische boomgaard doe ik natuurlijk precies wat jij wil. En wie weet wat je van plan bent, daar buiten? Ik sluit de deur weer…

De fles die op het nachtkastje staat valt pardoes om, je weet hem nog net op tijd te grijpen. Hij was al ontkurkt waardoor je de volle lading zoete witte wijn over je heen krijgt. Ik lach maar houdt me in. Beteuterd kijk je me aan, je hemd gedeeltelijk doorweekt door de wijn waarvan de druppels aan je gezicht hangen. Ik zoen je wangen schoon, en bedenk…

Je vraagt of ik een glaasje wijn lust, waarop ik ja knik en het lampje op het nachtkastje aanklik. Je staat op en pakt mijn witte hemd dat over de stoel hangt, waarna je het aantrekt. Daarna doe jij je haren weer in een staartje, zet de kraag van het hemd omhoog en rolt de mouwen op tot onder je ellebogen. Je verlaat de slaapkamer en momenten later…

Bor de Wolf zit in het Enge Bos, moederziel alleen. Hij voelt zich vreemd, hij weet niet of hij blij is of gek, dagenlang loopt hij al rond, wat is er met me aan de hand vraagt hij zich af. Hij gaat naar dokter Meindert het Paard en vraagt om raad. Eu ja ja, zo zo, vertel eens wat er aan de hand is Bor, zegt deze. Soms heb ik het warm en dan weer koud…

Ik kijk met Woemi naar de sterren. Het kan. Vanmiddag zag het er even somber uit. Ze was een lens kwijt en dacht die ie nog ergens in haar oog zat. Minutenlang pijnigde ik haar en onderzocht haar oog. Niks natuurlijk, gewoon kwijt. Gelukkig had ze nog een reservepaar bij zich. Zo begint het. Ik raak in de achterhoede verzeild, laat Pierre en de…

Thomas was een jongetje van twaalf jaar en was arm want zijn vader de boer was gestorven en zijn moeder was maar een gewone schoonmaakster, maar met een zorgzaam hart. Thomas liep met de ziel onder de arm want hij wist niet wat hij met het leven aan moest vangen, maar toch was hij wel tevreden en fantaseerde er op los. Hij kwam een oud vrouwtje tegen…

De deur ging open. Een vrouw springt dartelend op de stoep en draait zich om. Twee handen komen uit de deuropening. De twee handen nemen haar hoofd beet en de handen trekken het schijnbaar terug naar binnen. Een man geeft een vluchtige kus op het voorhoofd van de vrouw. Snel, flitsend, nooit gebeurd. Ze liep gauw de straat verder in. Ze veegt de uitgelopen…

Vannacht had ik een droom. Niet zomaar een droom maar een heel bijzondere droom. Ik liep in ruig gezelschap met een grote rugzak op mijn rug over een groot plein met veel kroegjes, disco's etc. We gingen kroeg in, kroeg uit, disco in, disco uit. En we dronken overal veel te veel. Maar ik werd niet dronken. Op een gegeven moment werd ik opgetild door…

Ze zitten samen onder een parasol. De goudenregen regent en de dauwdruppels lijken tranen van ongeschreid verlangen. De stortvloed van boze woorden die ze deze hele zoele zomernacht op elkaar hebben afgevuurd is gesmoord in een tot vrede aanzettende slaperigheid. Hun beider moeheid wordt een kiem voor solidariteit, doet ze voelen dat het toch allemaal…

Jaren lang verwachtte Barn dat niemand hem ooit te pakken zou kunnen krijgen. Hij was snel als het licht, maar schuw als een vos. Telkens als er weer eens iemand achter hem aanzat dook hij de schaduwen in. Het licht ontwijkend vluchtte hij voor zijn achtervolger. Nog nooit had iemand Barn te pakken gekregen. Nog nooit. Tot nu toe. Deze belager kon…

Er bestaat een verhaal waarin verklaard wordt hoe het roodborstje aan zijn rode kleur kwam. Daarin wordt verteld dat het roodborstje, bewogen door medelijden bij het zien van het lijden van Jezus aan het kruis, een doorn uit de hoofdhuid trok, waarbij een druppel bloed op zijn borst viel, die daar sindsdien bleef zitten. Ergens in de jaren negentig…

Ze drinken. Als ze drinkt durft ze meer. Ze weet dat ze iets moet doen om hem. Ze voelt dat ze.. Ze nemen nog een glas. Eerst praten ze over het werk, daarna over vakantie, dan vertelt ze hem over haar relatie. Hoe het fout is gegaan. Hoeveel tijd het geduurd heeft voordat ze weer een beetje is gaan leven. Dat ze daarna nog wel eens iets heeft gehad…

Ze waren laf. Angst om de magere overschot die hen nog restte te verliezen. Krampachtig levend op een boom met daaraan slechts een tak. Geen bloesem om mee te pronken, geen vrucht om te proeven. Zelfs geen enkel blad nog om te beschermen. Laf van angst wachten ze er. Tot de tak zou breken. Decibels ruzieden in de keuken. Grootste slachtoffer bij…

Ik word wakker. Het eerste waar mijn oogspieren heen willen is de gevulde plek naast mij. Ik kijk, ik voel iets in m'n buik. Een drukkend gevoel, onaangenaam… Mijn hersenen ontvangen te weinig zuurstof erdoor, en ik zucht diep om de ontbrekende hoeveelheid aan te vullen. Ik draai me op m'n zij. Je hebt je ogen dicht. Je glimlacht. Slaap je of niet…

Het is stil in huis. Mischa is er niet. Dat weet ik. Ik zou niet thuisgekomen zijn als ik wist dat zij er was. Ze is bij haar ouders. Het is lang geleden dat ik daar was. Meer dan een jaar, zeker. De winterdagen daar, bij haar zo goed als invalide vader en haar eeuwig mopperende en klagende moeder konden lang zijn. Maar de zomers. We pakten fietsen…

Peter vertelde haar trots dat hij als rechercheur bij de politie werkte. Even knipperde ze met haar ogen om daarna weer zo neutraal mogelijk te kijken. ‘Hij zou het toch niet weten?’, dacht ze even. Maar ze troostte zich met de gedachte dat alleen zij het geheim dat ze met zich meedroeg kende. De politie had haar dossier gesloten en dat stelde haar…

Hij hield van haar, al had hij haar nog nooit in levende lijve ontmoet, dat wil zeggen als je een toevallige ontmoeting bij de slager of groenteboer niet meerekent. Toch maakte ze zonder het zelf te weten een groot deel van zijn leven uit. Hij ging met haar in gedachten elke avond slapen en wenste haar goedemorgen zodra hij zijn ogen weer open deed.…

Niet verder modderen Een link leggen tussen haar humeur en de afwisselende grijze dan weer zwarte lucht, waaruit stortbuien hard kletteren tegen het keukenraam, doet ze niet. Het onweer lijkt een spel met haar te spelen, een bliksemflits weerspiegelt haar gelaat, ze hoort nog ziet het. Ze draait zich om en loopt naar de kamer. Hetzelfde grauwe…

Een zwoele zomeravond Niet dat ze nou zo’n zin had in uitgaan, nee, toch maakte ze zich op om de avond in de kroeg door te gaan brengen. Het liep tegen twaalven toen ze de Tagrijn binnenstapte. Het was er niet erg druk, ruimte genoeg om je in je eentje op de dansvloer uit te leven, je volledig laten gaan op de klanken van de muziek. Dat deed…

Soms stippel je je leven uit, je weet precies hoe je het hebben wilt en je denkt dat je de juiste koers vaart. Maar opeens heeft het leven iets anders voor je in petto. Daar sta je dan, volkomen verbaasd, geen woorden die deze situatie kunnen beschrijven. Speelt het lot een spelletje met je? Nieuwsgierig als je bent sta je best open voor een spel en…

NUVER POESTJE WIEND AN DIEK Voordat Thomas Haar tegenkwam bij de dijk van Lauwersoog en in haar ogen keek en de zon en de sterren zag stralen was er al heel wat werk aan vooraf gegaan. Hij zag haar terwijl hij op de dijk liep waar de weerman van de locale zender altijd over sprak met een “nuver poestje wiend an diek”. Het waaide maar het was wel…

Over wie mijn beste vriend is kan ik, Lydia, kort zijn: dat is de Inspecteur der Directe Belastingen! Steeds als ik uitgeput ben van bijvoorbeeld het schrijven van verhaaltjes voor jullie en een heerlijk rustig weekeinde tegemoet wil gaan, schrijft hij mij een liefdesbrief, gestoken in een paarse envelop. Zodat ik die vooral niet over het hoofd zal…

Mijn gedachten waren niet bij de film maar bij het moment dat hij mijn vingers streelde, ik wist dat hij er anders over dacht als ik, hij zag het als een vriendschappelijke aanraking, toch? Alles was zo vertrouwd in zijn armen, na urenlang tegen hem aan gelegen te hebben vielen we in slaap, en toen ik wakker werd voelde alles zo fijn. Hij zei dat…

13-Juni-2006. De bel gaat een paar keer. Ik verwacht niemand, want ik ben alleen thuis met mijn zus. Als ik de deur heb geopend zie ik een vriendelijke man met een gigantische bos bloemen in de hand. "Wow", denk ik, "is dat voor mij?". "Een bloemetje", zegt de man alleen en overhandigt mij de bos die verleidelijke geuren uitstoot. Een bloemetje…

Jij zag mij, en ik zag jou. Even dat oogcontact. Toen wist ik het…met jou zou ik oud willen worden. Je keek mij aan, je blik was intens. Waarom zag je mij niet over het hoofd? Waarom moesten wij elkaar ontmoeten? Jouw armen hadden vanmorgen nog je vriendin omarmd. En nu lagen je armen om mij heen. Ik voelde me doodongelukkig. Ik wist dat ik je nooit…

Wacht nog maar even met die sigaret. Want donkere wolken passeren onze horizon. Daar waar wij heenlopen. Zo tastbaar maar toch ook zo ongrijpbaar. Regenbuien, storm, hagel en sneeuw. Ik heb het allemaal al eens gezien. Heb het allemaal al eens gevoeld. Ik voel het nu ook, maar het zal me nooit kunnen bekoren. Zwarte vogel, spreid asjeblieft je vleugels…

Verloren, de strijd is verloren, het heeft geen zin... Langzaam liet hij zijn hoofd wegzakken in het kussen, nee niet zakken… Hij drukte zijn hoofd in het kussen en voelde hoe het donzig om zijn hoofd spande. Wegzinken wilde hij, niet meer denken, niet meer zijn. Zijn lichaam voelde relaxed, loom en slap. Kon hij maar altijd zo blijven liggen,…

Nooit verwacht dat het mij zou gebeuren. Toch is het nu zover. Ik hou van 2 mannen en het is een onmogelijke keuze. Hoezo? zult u zich misschien afvragen. Doch u kent mijn mannen niet! De een is bloedmooi en gevoelig. Een groot nadeel van hem is dat hij soms behoorlijk chagrijnig kan zijn. Maar ja, een mens kan niet alles hebben denk ik…

Met gewrichten van was, met pezen van rubber,geladen als de kat voor de sprong, dans je plaagziek, in een cirkel rond mijn vastgeschroefde voeten. Ik hap, een tandeloze dwerg. Ik drijf de fluwelen klauw in jouw schonken van ijs, weerbarstig tot in het merg, maar het zweet van mijn verzet maakt je uitzinnig. Je zindert van een kil genot. Je zwerft…

'Je kijkt iemand aan en je valt: liefde' Eigenlijk was hij niet eens knap. Met zijn grote oren die wonderlijk ver van zijn hoofd stonden leek hij steeds maar te vragen waarom? Maar ik hield van hem en probeerde dat ondeelbare ogenblik voort te zetten in de tijd. En tot mijn grote verwondering lukte dat. Zijn spitse intelligentie was het enige waaraan…