start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (107)
adel (1)
afscheid (4)
algemeen (19)
bedankt (3)
dieren (8)
discriminatie (9)
drank (7)
economie (12)
eenzaamheid (13)
emoties (18)
erotiek (2)
ex-liefde (2)
familie (8)
feest (6)
film (21)
filosofie (116)
fotografie (6)
geld (6)
geschiedenis (14)
geweld (4)
haiku (1)
heelal (22)
hobby (3)
humor (23)
huwelijk (1)
idool (1194)
individu (6)
internet (5)
jaargetijden (7)
kerstmis (8)
kinderen (20)
koningshuis (8)
kunst (41)
landschap (3)
lichaam (3)
liefde (35)
literatuur (500)
maatschappij (73)
mannen (2)
milieu (7)
misdaad (23)
moraal (19)
muziek (414)
natuur (20)
oorlog (17)
ouders (1)
overig (11)
overlijden (21)
partner (2)
pesten (5)
politiek (48)
psychologie (59)
rampen (8)
reizen (16)
religie (122)
schilderkunst (83)
school (5)
sinterklaas (4)
sms (1)
snelsonnet (1)
spijt (2)
sport (17)
taal (22)
tijd (26)
toneel (3)
vakantie (5)
verdriet (6)
verhuizen (1)
verkeer (6)
voedsel (3)
vrijheid (20)
vrouwen (11)
welzijn (15)
wereld (26)
werk (13)
wetenschap (25)
woede (4)
woonoord (5)
ziekte (32)

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3390):

Dat vrije gevoel

Wat is nu vrijheid, wat is nu eigenlijk echt werkelijke vrijheid. Met deze gedachte werd ik vanmorgen in de sluimertoestand richting wakker worden overvallen.
Is het dat wat je vrijuit wil doen en mag en kunt doen, wat binnen de normale fatsoensnormen ligt? Zoiets zeker, maar het is ook het niet gebonden worden door allerlei regeltjes door de centrale overheid en waarop deportatie volgt bij overtreding of verdwijning zoals in totalitaire linkse en of rechtse dictaturen gebeurt.
Waar je soms niet kunt zeggen wat je denkt en dat al dichter bij huis dan je vermoed – vraag het mijn Turkse buurtgenoot maar, die zelfs hier op z’n hoede is, omdat hij toch zonder problemen, zijn verre familieleden in z’n geboorteland zo af en toe wil kunnen bezoeken.
Wat zijn wij dan verwend met onze vrijheid. Ook al krijg je steeds meer de indruk dat onze vrijheid juist, door de partij die vrijheid hoog in het vaandel heeft staan, nou net niet altijd wordt gerespecteerd. Natuurlijk wel voor degenen die hetzelfde gedachtegoed aanhangen en dan met name de hele grote bedrijven. Maar die kleine burger, de Jan met de pet en zelfs die met de hoed, die door zo’n groot bedrijf wordt gemangeld schieten ze niet al te snel en te weinig te hulp.
Ach, het is nu eenmaal het geld, het grote geld dat regeert. Maar de echte vrijheid zit hem in dat heel persoonlijke. Dat je hier bijvoorbeeld mag liefhebben wie je wil en dat het vooralsnog nog redelijk wordt getolereerd.
Persoonlijk vind ik het belangrijkste dat ik mag denken wat ik wil zonder door godsdienst of verleden of overheid te worden belemmerd. Voor zover mogelijk natuurlijk, want het verleden drukt, of je het wil of niet, toch een stempeltje op je persoonlijkheid. Ook al ziet niemand het, als je jezelf een beetje kent dan weet je hem wel degelijk te zitten – hoe klein ook.
Wat ik ook heel belangrijk vind is die persoonlijke vrijheid van wonen. Zelf heb ik op kamers gewoond en moest dingen delen en erg rekening met een ander houden, waardoor je erg beperkt werd in je doen en laten. In heb in een jongerenflat gewoond en werd overspannen van de lawaaioverlast. Heb in een bovenwoning gewoond, met veel plezier trouwens, maar ja als je ‘s morgens vroeg met een kop thee in de hand, een onschuldige blik over de straat werpt en je ziet in de bovenwoning pal tegenover je de buurvrouw open en bloot voor het raam verschijnen, wat moet je daarvan dan denken. Shit verdorie ze ziet me kijken – pas op voor je het weet wordt ik tot de gluurder in de wijk gebombardeerd.
Ook al ziet ze er uiterst appetijtelijk uit – wat misschien op mij werd uitgetest – ,je duikt toch voor de zekerheid gauw weer in de ligstoel en kijkt maar niet meer.
Je weet dat als je even vrijuit aan je kont krabt of schaamteloos in je neus zit te pulken, hun dat mogelijk ook zien. En door zulke onnozele dingetjes voel je je toch een beetje in je vrijheid beperkt. En als je later dan toch een vrijstaande woning kunt betrekken in de stad en er na een tiental jaren een nieuwe wijk tegenover uit de grond wordt gestampt en het verkeer zo enorm toeneemt dat spulletjes in huis nog net niet staan te trillen, dan wordt je weer in je vrijheid beperkt.
Dan besef je dat vroeger bij je ouders al die problemen niet bestonden. Je woonde in een klein dorp aan een zandpad iets van de weg af – dat was pas vrijheid. Het was zo gewoon dat je, toen je jong was, het niet eens besefte. Het was er saai, er gebeurde niets, weinig jongeren in de buurt, geen vertier.
Het was het ideaal van mijn vader, een huisje wat achteraf, een paar beessies en doen en laten wat je wilt.
Die persoonlijke vrijheid heb ik ook gevonden. Ik woon nu eigenlijk een beetje in dezelfde situatie als die mijn vader toen heeft gezocht.
Ik kan in de tuin zonder gêne een wind laten of een boer of gewoon in de struiken plassen, als ik wil, die ultieme vrijheid heb ik. De buren zullen er geen schande van spreken, want ze horen en zien het niet.
Niet dat ik zulke smerige dingen doe natuurlijk, maar ik zou het kunnen doen als ik zou willen. Nee ik ga keurig naar het toilet en spoel het door met een tiental liters water – wat in de huidige verhitte tijden misschien nog wel asocialer is. Maar nogmaals ik zou het kunnen doen,
Dat is toch pas vrijheid.

Schrijver: c. ale
Inzender: C.A. de Boer, 20-07-2018



Geplaatst in de categorie: vrijheid

Deze inzending is 169 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:c. ale
Datum:27-07-2018
Bericht:Dit verhaal gaat over het vrije gevoel, je vrij voelen zit hem soms in hele simpele dingen. het niet hoeven doen of laten wat een beschaafd iemand normaal doet. Eens een keer flink foeteren als iets niet lukt. eens een flinke vloek laten als je je erg bezeerd en dergelijke. Natuurlijk zit echte vrijheid in je hart. Toch toch vraag ik me af als je echt gevangen en gemarteld wordt of je dat dan nog kunt voelen. Is het vaak voor de meesten van ons niet meer dan theoretisch geleuter, zoiets als op zondag de christen uithangen en door de week het niet in praktijk brengen. Zoiets als de beleving hiervan van onze Amerikaanse vrienden, die te pas en te onpas god overal maar bijhalen en vrijheid prediken voor iedereen zolang, het hun maar uitkomt en iets oplevert?
In ieder geval bedankt voor je reactie - ik respecteer jouw visie weldegelijk, maar heb moeite met het verschil tussen zoals we allemaal wel weten hoe het zou moeten zoals het in de praktijk blijkt te gaan

Naam:Ralameimaar
Datum:26-07-2018
Bericht:Echte vrijheid zit in je hart. ...
Zelfs al zit je gevangen. ...in je eigen lijf. ..maar niet altijd voelen we dat...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)