De gevel is van hout. Zwart geschilderd, witte letters: ”TELEFONIE & TECHNIEK” Achter de toonbank een man van een jaar of zestig. Krijtstreep pak. Gel in z’n haar. Dan ben je zestig en smeer je gel in je haar. ’Ja?,’ vraagt hij. ‘Zou kunnen,’ antwoord ik.’ Maar voor hetzelfde geld is het nee.’ Stilte. Dan: ’kan ik u helpen?’ Geïrriteerd. ‘Zeker…

Klassiek, drinkemans voegt de barman toe dat zijn vrouw hem niet begrijpt. Dat kan niet meer, de kroeg heeft zijn glans verloren, overspelig heeft de overheid de mythe de wereld uitgeholpen, roken en alcohol gingen immer samen. Nu sta ik buiten, binnen is uitgerookt en vraagt om een rietje in de chocomel, het wordt nooit meer spannend. Er is immers…

Ik was heel erg verliefd op haar, Jenny van der Harst, een schone Scheveningse. Nooit geweten of het wederzijds was, ik denk van wel, maar het kon niet, haar dominee predikte iets anders, niet te geloven dat een altaar afstand predikt. Voorbestemd, maar niet voor mij. En dan zingt Johan Verminnen en ik ben alleen.…

De Van der Vaartjes gaan op liefdesvakantie, lees ik in de krant.. Liefdesvakantie! ‘Wat zou het verschil zijn met gewone vakantie,' vraag ik aan mijn huisgoeroe, de vrijeradicaal Ab, die naast mij op het terras in een Donald Duck verdiept is. ‘Simpel,' zegt Ab. Die voetballers mogen het hele seizoen alleen maar voetballen. Neuken doen ze alleen…

Als klein, katholiek, jongetje had ik een favoriet persoon in de bijbelse geschiedenis. Maria Magdalena, ik spreek die naam nog steeds eervol uit. Wat heeft die vrouw te verduren gehad, de goegemeente walste over haar heen en de elite had genoeg geld om haar te nemen. Haar nachten waren gevuld met tranen, niemand wist dat zij echt van de zoon…

'Wa t farre wol moat stoarmen hoedzje'. Dat staat op het tegeltje in het roefke van de boot van Simone. Nu is het nacht, ik slaap niet, slechts een enkele droom. De vogels zingen al om vier uur. Het is het begin van de zomer. Ik heb mijn matrozenshirt aan en denk na over wat het skutsjesyle mij nu geleerd heeft en kom tot de gedachte dat leven…

Elke dag behalve op zondag en maandag komt de postbode langs de deur. Ook al is het beeld wat veranderd maar honden blaffen nog steeds als hij of zij er aan komt. Ik denk dat wij het als gewoon beschouwen, dat er elke dag post wordt gebracht. Daarom ben ik helemaal vergeten dat het best een zwaar beroep is. Het mag stormen en regenen of een zon…

Een moderne Robinson Crusoe aan boord van het skutsje 'het Bruine Leven'. Aye aye maatje daar ga je dan jongen! Foppe stapt aan boord van het honderd jaar oude skutsje 'het Bruine Leven' van de moeder van Simone van dsw pi. We zijn wel met 16 man. De broer en zus van Simone besturen de boot. De boot is van staal en weegt 33 ton en heeft een hanomag…

in het gebrul van de koning der dieren is een jongen diep onder de indruk van het reusachtige leeuwengebergte zijn tred vertolkt het eureka-gevoel dat met elke stap meer en meer naar man toegroeit op doordrenkte aarde herdenkt hij broeders en zusters terwijl een afrikaanse moeder hem nadert met een kind in doeken op haar rug gewikkeld denkt…

Om precies te zijn, 16.00 uur, dan verkoop ik mijn huid duur, ik krijg te horen wat er van mij verwacht wordt. Ik heb al een colbert, gekregen van medelevende medemensen, een riem gekocht om mijn broek op te houden, een overhemd ligt op de strijktafel. Tsja, je moet wat, om te overleven. Daarom zie ik er morgen niet uit, neem mij dat maar eens…

Ik heb mij een tijdje afzijdig gehouden van deze site, zoekend naar een god of allah of een heilige koe. Ik hield u in de gaten, had u echt iets te vertellen of deed u maar net alsof ? Schijnheilig wordt de balkenende-norm in de tang genomen door het bedrijfsleven, Europees rekent de elite zich rijk, de centen gaan weer naar de regenten, een volk…

Vogels: beseffen wij mensen wel eens hoe het zou zijn, als er geen vogels meer waren. Wij beschouwen het als iets wat thuis hoort in ons dagelijks beeld. Maar wat als ze er niet meer zouden zijn, beseffen we dan wat we zouden missen! Dat zou met een pen niet te beschrijven zijn. In de ochtend, als het nog maar net licht aan het worden is, begint…

Elke dag een stukje beter. Ik heb al zoveel dingen meegemaakt en vaak in negatieve zin. Het meeste hiervan heb ik opgeschreven en daarna doorgestuurd naar deze site. Ik vind dat ik nu het elke dag een stukje beter gaat dit ook wel eens mag vertellen. Het is een heerlijke gewaarwording als je merkt dat je na zoveel gebeurtenissen voelt dat je eigen…

Eindelijk! Het begin van deze inzending is er - ineens. Nadat ik al een week of twee met wat losse ideeën in mijn hoofd zat maar er verder nog geen begin of einde had gevonden, kwam de hartenkreet van Fred: "Man zoekt werk (2)" als een zeer welkome aanjager te hulp. Naast zijn gave om kort, beknopt, bijna poëtisch maar tevens haarscherp iets te…

Ik heb vandaag gesolliciteerd, bij de Shell, en ik ben aangenomen zowaar. Een contract binnengesleept, gedurende 5 weken ben ik 2 uur per dag (avond) actief, ik mag hun zooi opruimen. Mijn entree was overweldigend, veel glas en licht, een imponerende balie met machtsvertoon, neemt u daar plaats in afwachting van een maatpak, grote plasma-schermen…

Ik kom sporadisch bij de bank. Ik durf niet meer. Ik doe boodschappen, pin vijftig Euro extra en ik kan weer even vooruit. Maar bij de bank kennen ze mij wel. Ik heb ooit een brief teruggebracht die geadresseerd was aan iemand in Spaarnestad. Ik vond het nobel van mezelf; toch een extra rit, maar de mevrouw achter de balie stond een gniffel weg te slikken…

Tristan, Simon en Foppe. Zij werden altijd in één adem genoemd. Binnen het betrekkelijk grote kantoor waar zij emplooi hebben gevonden, weet eigenlijk niemand waarom. Eigenlijk iederéén. Op een aantal personen na. Deze mensen, mannen en vrouwen, wisten van zowel de hoed als de rand. Waren op de hoogte van precies alles. Het was 1990. Nazomer. De…

Ik zag laatst een minister-president het hebben over meerdere mogelijkheden. Ik zag laatst een reclame over wasmiddelen en een terneergeslagen vrouwmens die alles overnieuw moest doen. Ik zag laatst een man in een actueel tv-programma langs de mazen van de wet zoeken. Nederland(s) verloedert in rap tempo, ik ben bang dat ik er het laatste nog…

Onze prachtige, nu 20-jarige dochter, kwam ter wereld met cerebrale parese, in de volksmond bekend staand als: spasticiteit. Zij kan in lichamelijk opzicht weinig in vergelijking tot haar “gezonde” leeftijdsgenoten maar is geestelijk en hormonaal in topconditie en heeft een uitermate zinvol, gelukkig en vrolijk leven. Haar beperking nam met zich…

Dodelijk versleten zit ik op een donkere, druilerige zondagochtend aan de ontbijttafel. Ik ben geradbraakt en ik kan nauwelijks uit mijn ogen kijken van de slaap. Wanneer was het toch dat ik hevig naar een zwangerschap verlangde. Een dikke buik, een kind en alles dat daarbij hoorde. Dochterlief zit op haar kamer en laat zich terecht niet zien. Die hele…