Het is september. Vroeger slepen we als scholieren onze potloden in dit seizoen. Het is alsof de Natuur nu afscheid wil nemen van alle schoonheid, alle bloei en alle leven met een laatste opleving, een laatste uitbarsting. Maar wie wil werkelijk haar uitbundige pracht vernietigen? De afstand Tilburg-Riel is met de auto gemakkelijk te overbruggen…

Van het Winkelcentrum Wagnerplein te Tilburg maakt men zich wellicht een voorstelling die niet overeenkomt met de werkelijkheid... De tempels van het consumentisme zijn gegoten in strak, koud beton en dag aan dag sjouwen hier de adepten, die men ook slachtoffers zou kunnen noemen, voort in een nooit eindigende jacht, altijd onbevredigd, altijd op…

Aan de voet van het oude Paleis-Raadhuis, in het hart van onze stad, zijn rotsblokken opgestapeld als in een berglandschap waarop we zij aan zij zaten en ik met jou mijn wederwaardigheden deelde. Je droeg bij uitzondering een bontgekleurde zomerjurk die je tengere gestalte strak omhulde, mijn vriendin van lange jaren. Met zoveel hartelijke belangstelling…

Zo zit ik zaterdagavond lekker (ja ja slecht ik weet het) chips te eten, geef een knauw en bedenk: oei dat is wel een hele harde! Nadat ik het harde stuk voorzichtig naar voren werk met m’n tong om dat er vervolgens uit te halen, kom ik tot de ontdekking dat er een halve kies afgebroken is! Ja, natuurlijk op zaterdagavond! Een slechter tijdstip kun…

Manlief vraagt: wat eten we vandaag? Omdat ik zo ontzettend last heb van de warmte zeg ik: zullen we een tosti eten? Gelukkig hebben we de afgelopen week bijzonder gezond en voedzaam gegeten, dus het kan wel voor een keer! Zo trekken we samen naar de keuken, staan gemoedelijk te buffelen, zoiets is natuurlijk in een handomdraai klaargemaakt! Dat…

Zijn moeder was overleden. Als zijn bewustzijn vergeleken zou kunnen worden met een meer, met een stille watervlakte, veroorzaakte het heengaan nauwelijks een rimpeling in de oppervlakte hiervan. Hij vatte haar leven samen in enkele luttele feiten in een "In Memoriam" alsof hiermee uitgesproken zou kunnen worden wat haar wezen was geweest. welke haar…

In het meest duistere jaar van mijn leven en in zijn meest duistere seizoen koos ik er bewust en vrijwillig voor - in weerwil van mijn hogere opleiding - een salaris te gaan verdienen met mijn handen in combinatie met een machine; ik werd typiste. En zo herinner ik mij hoe ik voor het eerst in de mokkabruine ogen en in het door acne gehavende en…

Na de grote hitte, toen augustus overging in september, was het weer goed toeven op het provisorische terras vóór Kringloopwinkel "Portagora" en ik trof er deze keer een senior met glad, achterovergekamd grijs haar en een snor die zijn bovenlip overhuifde. Hij zei aan de Piushaven te wonen en "Portagora" wel vaker te bezoeken en hij had een schrijfblok…

Ik sprak de woorden die de longarts mij gezegd heeft als het ware voorzichtig en bedachtzaam uit: "U lijdt aan ernstige, esinofiele astma". Ik leg mij te rusten op het kussen en denk na over mijn diagnose, mijn voorland, mijn toekomst. In het ziekenhuis hebben ze het mechanische "speeltje" waarmee de longfunctie gemeten wordt, het toonbeeld van menselijk…

Daar, in die buurt, de buurt waarin tien van mijn woelige jeugdjaren voorbijvlogen als de ijlende, rusteloze wind, verheffen zich nu de muren, verheft zich nu de façade waarachter zich een drama ontrolt. Van buiten af kan men die stenen façade nietsvermoedend beschouwen, onwetend als men is van de kwellingen die hart en ziel, geest en gemoed teisteren…

Zorgcentrum "Koningsvoorde" aan de Generaal Smutslaan is goed geoutilleerd met langgerekte, goed verlichte gangen en met trappenhuizen die tot de verbeelding spreken. Men kan er zich met recht thuisvoelen. Toen de eerste kou van het seizoen al in de lucht zat was het er "Herfstmarkt" en had mevrouw haar grote en uitgebreide collectie van lieflijke…

Het ziekenhuis bevindt zich op loopafstand van mijn woning te van geheel andersoortige voorzieningen, zoals daar zijn een tankstation, een supermarkt en een restaurant. Via een feeëriek overschaduwd pad bereik ik de gebouwen die hoop op de gevel in trotse zwarte letters de naam ETZ Twee Steden dragen. De brede, lichtgroene lambriseringen in de…

HAIKU Zacht heidepaars siert elke rots tussen vloedlijn en hoge bergtop. OUDHEID BLIJFT Op de fjordhelling grazen geiten onbezorgd hun leven slijtend, beelden al springend de aard der Noorse vertellingen. Uitleg in proza: Wat is het een genot om in augustus met een rondvaartboot in Noorwegen te varen. De onderkant van de…

Klinkt best wel erg, is het ook, naar mijn idee moeten ouderen voorgaan in het afscheid nemen van deze globe. Kanker, het zit in de familie. Mijn vader kankerde op mijn moeder en vice versa en de kinderen hadden er de kanker in. Pa prostaat niet meer overeind, heeft zijn zaailingen achter gelaten. Zusje belde me en vroeg of ik zat danwel kon gaan…

Is onze mooie nieuwe bibliotheek in Tilburg, onze LocHal, nu een verkapt of veredeld café geworden of is het werkelijk een bibliotheek? Ik kwam graag en veel op het Koningsplein, in het oude pand. Het was er besloten en rustig en niet zo gigantisch monumentaal als aan de Brokxlaan. Een brede trap doorsneed de ruimte en deelde deze als het ware in…

Aan mijn linkerbeen vertoonde zich een felrood plakkaat, als een sok van eczeem, reikend tot aan de kuit en ik bedacht dat een foto hiervan goed zou passen in de collectie van het nabijgelegen De Pont Museum omdat die toch al uitmunt door uitzinnige absurditeit. In het verschiet lag een afspraak met de huidarts en het zou blijken dat ik met twee…

De woorden "alleen" en "eenzaam" zijn wel erg vaak gevallen vandaag tijdens het uitstapje van de senioren. Voor de attente toehoorder zijn ze als clichés; de hele conversatie is ermee doorspekt. De eenzaamheid stapelt zich als de grootste belasting op de schouders van zelfs de meest doorgewinterde en door de wol geverfde ouderen. Zij is het meest…

In de Koestraat in Tilburg bevindt zich te midden van de huizenrij een enigszins opmerkelijk en merkwaardig pand, brandpunt van mijn eerdere bezoek. De ingang ligt enigszins verscholen, een eindje van de straat af en via een binnenplaats waar zonnebloemen bloeien is deze te bereiken. Op een avond werd hier een diner geserveerd in het langwerpige lokaal…

Het is een kleine woning, ergens verscholen achter het kosmopolitisch aandoende lint van de Korvelseweg dat de stad doorkruist, doorsnijdt. Daar heb ik hem getroffen, de nu gepensioneerde tekenleraar. Zijn carrière ijlde voorbij als de stormachtige wind aan het lyceum waar sinds jaar en dag de portretten de wand sieren van hen, die niet meer zijn…

Een dagje mama en foppe aan het strand in harlingen op zondag zomer 2019 Het is zondagmiddag augustus de deurbel gaat foppe doet open want hij ligt nog op bed en het is al drie uur. Mama zegt we gaan even weg en ze stappen de oude suzuki auto in en rijden naar harlingen. Foppe zit achter in hij is een beetje bang maar mama weet de weg. Ze parkeren…