In de NRC van 9 oktober 2015 verscheen een samenvatting van de Albert Verwey-lezing, die dit jaar door Tom Lanoye werd gehouden. De titel van het artikel heet 'Allemaal samen nu: (iedereen) 'Lees toneel!'. Hij verdedigt hiermee een soort nostalgie, die nog bij enkelingen leeft, vermoed ik, waar natuurlijk een deel acteurs bij hoort, die antieke stukken…

In die tijd (het moet 1965 geweest zijn) droeg ik zoals toen te doen gebruikelijk mijn dikke bril met de jampotglazen, mijn bloempotkapsel en de onelegante, stijve kleding die we thuis toegestuurd kregen van een nichtje en niet te vergeten de hoge "Forma Natura" orthopedische schoenen waarop ik mij harkerig en stijf voortbewoog. Vermeld moet verder…

Het meisje dat vóór me in de bus heeft plaatsgenomen toont trots en triomfantelijk aan vriend en vreemdeling en aan eenieder die er maar notitie van wenst te nemen haar uitbundige en stralende schoonheid en jeugd. Haar blonde, warrige haar mondt uit in een frivool vlechtje dat op haar schouder danst. De conversatie met haar vriendin rept zich voort…

De Internationale Dag van het Meisje was afgelopen zondag 11 oktober 2015. In de zaterdagkrant van Trouw stond een alarmerend artikel van Sybilla Claus, getiteld 'Veertien miljoen meisjes moeten dit jaar trouwen'. Let op, dat is bijna de hele Nederlandse bevolking. Ik citeer: 'Op initiatiekampen leren meisjes, die voor het eerst ongesteld zijn geweest…

Nog een week nog een week, dreunt het door mijn hoofd, want het zwaard hangt aan het touwtje, een dun, breekbaar touwtje. Zal het stevig genoeg zijn, zal al onze inspanningen van nut zijn, zullen al onze smeekbedes hebben geholpen, zou het? Nog een week, dreunt het door mijn hoofd, ik kan er een liedje over schrijven, zo ben ik bezig geweest…

Een envelop in de bus, brengt me even van stuk, een kaart met een randje nee brengt echt geen geluk. Een envelop in mijn hand, wie mis ik in mijn kring, durf hem bijna niet open te maken en zo sta ik met dat ding.... te peinzen wie er nu weer vertrokken is van deez' aard. Een prachtige kaart van een prachtig mens, die gewoon…

In haar artikel 'Alsof de VS het zo goed doen in Syrië' beschrijft de buitenlandse redactrice Janne Chaudron een interview met de Engelse politicoloog Anatol Lieven. Anatol is verbonden aan de Qatarese Georgetown University School of Foreign Service. Hij vindt het schandalig hoe de Amerikanen de Russische interventie in Syrië veroordelen, terwijl ze…

Het dorp ligt er troosteloos en verlaten bij. Eendere huizen rijgen zich er aaneen in zielloze eentonigheid. Ieder gerucht wordt er opgeblazen tot gemeenschappelijk bezit, uitvergroot als een stofje onder een vergrootglas en het verspreidt zich razendsnel als een uitslaande brand die de vonk vergeten is die haar oorsprong vormde. De grafstenen staan…

In wezen ben ik nog steeds de jonge rebel, die zich afzette tegen de gevestigde elite en de burgerlijke nozems, de aangepaste braverikken met hun geheime agenda's vol ongure misdaden. Als gereformeerde domineeszoon moest ik vaak twee keer per zondag in de kerk zitten en braaf meedoen aan de religieuze rites. Dat lukte mij maar amper, omdat ik meer…

Ik trof hen aan bij de bushalte, te midden van de hordes van mensen die dagelijks het Stationsplein overstromen, als het ware uitgebraakt door het Openbaar Vervoer, door de bussen, treinen en taxi's die hun haltes aandoen als bijen de bloemen in een welvoorziene tuin; een kleine donkere jongen en zijn moeder. "Si,si" herhaalde de vrouw tijdens haar…

Het was op een dinsdag, ik was op de fiets op weg om een boodschap te doen in een winkel in Amsterdam. Ik was de brug over de Amstel over gefietst en ik fietste aan de andere kant van de rivier over de grote straat. Voor me reed een aantal jonge mannen van een jaar of twintig. Op de stoep zat een man in een invalidenkarretje, hij zag er vreemd uit…

Het acht uur journaal meldde het Nederlandse kijkersvolk, dat het oer-Hollandse circus Herman Renz gedwongen wordt om te stoppen. De huidige, 53-jarige circusdirecteur Milko Steijvers verscheen bedroefd en beroofd in mijn huiskamer. Ik heb zijn circus meerdere keren bezocht, veelal via vrijkaarten, die de Goudse Post uitdeelde. Milko is naast directeur…

Koninklijke Hoogheid, Vader des Vaderlands, Neem mij niet kwalijk, maar ik wil u graag op de hoogte brengen van een zeer dreigende en ernstige kwestie, die u zeker nauw aan het hart zal gaan. De Nederlandstalige schrijfsite Nederlands.nl dreigt te gaan stoppen, omdat de directeur van deze site, de flink in het nauw gekomen heer Johan Mostertman,…

Syrië is nu al een spookland en daar gaan de Russen een flinke schep bovenop doen. De meeste slachtoffers van hun ongekend harde bombardementen zijn tot nu toe burgers. Hoe kun je daar nog doelgericht bombarderen als alles en iedereen door elkaar heen loopt. Precisiebombardementen zijn grotendeels een illusie in dat vernielde rampland, waar een burgeroorlog…

Mijn zaad zal geen nazaten meer opleveren. Is maar goed ook, dat platte kwakkie geeft aan dat ik uitgeluld ben. Vraag me alleen af, heb ik teveel of te weinig nagelaten ?…

Het kan me zomaar overvallen: blijheid van de zon, het kan me zomaar overvallen, triest zijn zittend op het balkon. Het kan me zomaar overvallen, dat onderbuik- gevoel dat er iets staat te gebeuren, weet je dan wat ik bedoel? Nee een geboorte zit er niet aan te komen, stel je voor dat op mijn leeftijd, maar soms he, ben ik het…

Het was een nog zonnige dag, eind september, toen ik hem tegenkwam in de Fabriekstraat. Hij voerde een bont-gevlekte middelgrote hond met flaporen aan de lijn die "onbeschaamd" en gretig zijn neus wenste te steken in een slordig weggeworpen doosje dat frites of een andere snack had bevat. De man stond perplex en quasi-verontwaardigd en verbaasd, maar…

In mijn goede, oude, onvergetelijke ouderlijk huis, waarin mijn wiegje heeft gestaan van roodbruin hout, in het huis waarin ik jong ben geweest, waarin ik nooit meer zal terugkeren, waarnaar een schrijnend heimwee mij doet verlangen, hing het schilderijtje op een onopvallende plaats. Het moet verloren gegaan zijn bij de verhuizing maar het staat voor…

Ze vroeg me indertijd, als je op de rommelmarkt van die plastic poppetjes ziet, wil je ze dan meenemen en zo kom ik door een kreet van Ineke ineens op het poppetje. Een dierbaar stukje wat in mijn huis staat. Ik bracht inderdaad diverse poppetjes voor haar mee die ze ook gebruikte, later zag ik pas waarom en waarvoor. Ze was een verwoed kantkloster…

De deur met opschrift"T.Broeckx" biedt toegang tot een kale ruimte. Toch biedt de Verzorgingsstaat (voor zover die nog bestaat) ook hem een bed en een sobere kast met stevige vergrendeling (Het moet wel gezegd worden dat zijn laatste televisietoestel geen lang leven beschoren was) Tot de eigendommen van mijn arme broer behoren verder vele plakboeken…