Ik heb weer een realistische schilder ontdekt, die ik graag even onder de aandacht wil brengen, het gaat om Dino Valls, die in 1959 in Zaragoza is geboren. Hij was in zijn jeugd al een tekenwonder en op zijn zestiende leerde hij zichzelf schilderen met olieverf. Was er dan niemand in zijn buurt die hem een kunstopleiding kon bezorgen of romantiseert…

Ik herinner het me nog goed, na het zuur zou het zoet er onverbiddelijk aan komen. Beloofd is beloofd. Toch ? Helaas werd VOC-mentaliteit fuck-you werkelijkheid, pluche nam afstand en verneukte de kleine mens, kapitaal overschaduwde wederom de onderkast. En dan komt Beatrut mij vertellen dat ik duurzaam moet zijn met de paar centen die ik nog…

Er is een kindeke geboren, het ligt hier in mijn armen. Hemelsblauw kijk ik verbaasd naar dit schepsel, een wijsvinger gevangen door prachtig slanke vingers. Geknepen onschuld brengt mijn leven weer tot leven, ik voelde mij groots als vader. Nu ben ik nog groter als grootvader, met dank aan mijn kind.…

Lieve vrienden, hartelijk welkom allemaal. In deze lezing van stichting “Lichtkind” wil ik vanavond dieper ingaan op de betekenis van het jaartal 2012. Wat moeten we ons daarbij voorstellen? Is het waar dat zowel Nostradamus als de Oude Egyptenaren hebben voorspeld dat in dat jaar de grote ommekeer in de geschiedenis van de mensheid zal plaatsvinden…

In de kritiek op de vage procedure rond de benoeming van minister Donner bij de Raad van State, herkent premier Rutte zich niet. Donner over zijn bekokstoofde selectie tegen journalisten: ‘Ik herken mij niet in jullie suggesties van achterkamertjespolitiek. Jullie kletsen uit de nekharen’. Veel zorg voor chronisch zieken is overgeheveld naar huisartsen…

Hekel aan. Het is stil aan de overkant. Een jeugdliefde stierf, nooit meer prilheid. Afstand met een grimas. Jantje lacht en huilt tegelijkertijd. Kermis in de hel, de vonken vliegen er van af. En ijsbrokkelende bergen, zo koud. In de hoop er morgen weer te zijn draai ik een plaatje van Peter Murphy, 'A strange kind of love'. Soms weet ik het ook…

Sprak ik bij Autumn Sky Morrison nog over weinig biografische gegevens, bij de Franse kunstschilder Louis Treserras is het nog gortiger, het enige wat ik kan ontdekken is dat hij ruim dertig jaar ervaring met het schilderen van naaktmodellen heeft. Voorts wordt nog gemeld dat hij een autodidact is, maar niemand is dat volledig, want dat kan gewoonweg…

Ze heet Autumn Sky Morrison en ik adoreer haar hoogst sjamanistische schilderkunst, ze is geboren in 1983 in Nova Scotia te Canada. Haar ouders zijn gescheiden, daar ze lange tijd bij haar vader in het plaatsje Veld, midden in de Rocky Mountains, woonde, en later bij haar moeder en stiefvader in de regenwouden langs de kust. Als kind hanteerde ze…

Ik denk dat ik de komende feestdagen mezelf beperk tot een boterham met kaas. Daarmee stoot ik in ieder geval geen religieus mens voor het hoofd, alleen de keuze tussen wit en bruin is een probleem. Bruin is gezond (zegt men) en wit is lekker (voor kids toch bruin). Kerstfeest, Santa Lucia hangt glazen ballen in de spar van Adolf, Eva Braun zet de…

Kerst 2011. Wat komt er bij u op als u die woorden hoort? Maken ze u een beetje blij omdat we dan het feest van de vrede vieren, van de geboorte van Jezus Christus? Of maken ze u misschien verdrietig, zo van: weer een jaar voorbij en wat schieten we ermee op? Ziet u nog licht in de duisternis – licht dat overvloedig pinkelt in de grote kerstboom die…

Ik volg erg graag de vervolgserie in 'Man bijt hond' over de wat verloederde Jan Stam, hij zegt niet veel, maar als hij wat zegt, dan is het wel goed raak en zijn eenzame bestaan wekt heel wat vertedering en waardering op. Zo langzamerhand kan ik me een volledig beeld van hem vormen en zo heb ik in mijn verleden velen gekend, die slechts in mij en…

Overal waar ik woonde bleven de reclamefolders bij mij binnenstromen, zich niets aantrekkend van mijn financiële situatie, nee, als geoliede botteriken bleven zij mijn postvakken blijmoedig en opportunistisch opvullen. Omdat ik soms tijdenlang teerde op die oppervlakkige flitsreclamepulp, heb ik nooit die ja-nee-sticker opgeplakt, simpelweg omdat…

Er is een nieuw antistollingsmiddel, geschikt voor mensen die aan boezemfibrileren lijden. Pradaxa voorkomt dat de lijders dagelijks een wisselend aantal pillen moeten slikken om de vorming van bloedklontjes tegen te gaan. Bij gebruik van dit middel zijn ook de dure controles door de Trombosedienst niet meer nodig. Deze controles zijn ook zeer belastend…

Ik neem er nog maar eentje, ga daarna braaf te bedde in de hoop dat poezenkind morgen weer dik op mij ligt. Radio Rijswijk wakkert mij dan aan tot een beker straffe koffie. Met een reuzen mergpijp, daar sta ik voor op.…

Het Drents Museum denkt met de Dode Zee Rollen veel publiek te kunnen trekken, wat op zich al een twijfelachtig motief is, want 'commercie' is nu toch wel een naar woord geworden, gezien de kapitalistische, wereldwijde teloorgang. Ik heb die Rollen zelf in Jeruzalem nauwlettend bestudeerd, overdreven achter zwaarbewaakt glaswerk tentoongesteld,…

Uit welke koker is deze munt gekomen, door welke vazallen van het kwaad is Europa genomen ? Feit is dat Frankrijk en Duitsland nog steeds elkaar het leiderschap betwisten. Brussel is carcinoom, een glaucoom, het pluche kankert denderend door en trekt maatjes voor. De man in de straat noemt het de pleuro, er gaan stemmen op voor de neuro en de zeuro,…

‘Gevangen door pijn’, zo zou ik aangezichtspijn willen omschrijven. Een pijn die niemand ziet, een pijn die altijd aanwezig is en zich niet laat temperen door pijnstillers. Een alles beheersende pijn die je in zijn greep houdt en uitzichtloos lijkt. Een pijn die je gek maakt en tot wanhoop drijft. Aangezichtspijn is een alles beheersende zenuwpijn…

Angst regeert en macht corrumpeert, zowel links- als rechtsom. Het pluche zit de rit rijkelend beloond uit tot er gewacht kan worden op geld. We worden belazerd door onze medemens omdat wij te zacht zijn, omdat wij geen smeerlappen zijn. De linkse grachtengordel is net zo rechts als rechts. We worden voor het lapje gehouden met een doekje voor het…

Halverwege deze maand verschijnt 'De weg van de hoop' bij uitgeverij Van Gennep, een vertaling uit het Frans van het actuele pamflet 'Le chemin de l'espérance' van de heren Stéphane Hessel en Edgar Morin, respectievelijk een dichter en een filosoof. Margot Dijkgraaf wees mij erop via de NRC en ik onderschrijf de bedoelingen van de geëngageerde…

Aan de rand van een gedicht gloort het besef, de zon die zojuist de aarde overwon, gloeiend in warme golven waar een onzeker wicht zwicht voor de kracht van een gedicht. Aan de andere kant voel ik, koel, gericht de maanstralen die verhalen van duisternis, verpakt in kreten die schreeuwen om een gemis. Ik geef jou de rand van een gedicht. Ik geef…