Ik heb natuurlijk talloze literatuurfoto's in mijn geheugen opgeslagen, want ik ben er nogal wat tegen gekomen in mijn leesgierig leventje. Heel veel foto's van literatuurmakers uit het verleden. Van Rimbaud bestaan enkele duidelijke jeugdfoto's, wat geschilderde/getekende portretten en enkele zeer onduidelijke in Jemen/Ethiopië. Die karige beeltenissen…

Net voordat ik wakker werd verscheen zij in mijn droom, volslank maar net niet Rubensiaans. Zij sloot mij in haar armen en lepelde mijn achterkant van gelijk. Haar lange, lange benen sloten mij in, genot onvermijdelijk. Ik weet van haar bestaan, ik wil haar maar dan moet ik dromen gaan. Helaas, de ochtend breekt aan, een droom spat uiteen.…

We herkennen de ware liefde vaak veel te laat en helaas na schade en schande, stupide gedragingen en onbedoelde handelingen, tragiek alom, maar misschien kunnen we toch nog samenkomen, eenworden, vergeven. Vooral dat laatste!…

Ik sprak de laatste tijd ook met enkele mannen over mijn visie over vrouwen en gek genoeg zijn we het kameraadschappelijk eens met elkaar. We zoeken allemaal naar de juiste vrouw, maar we komen haar nergens tegen. Of het zijn afstotelijke wezens of ze mankeren allemaal teveel, vooral de al wat ouderen. Dat wij ouder worden zien we ook wel en dat…

Weet u, ik ben jong in de kop. Ga altijd als een speer en heb alleen maar vriend(inn)en die jonger zijn dan ik. Qua belevingswereld ben ik stil blijven staan bij achttien lentes. Speel first person shooters op de pc alsof mijn leven er van af hangt, in lamentabele tijden jaag ik harten en dan zit ik zomaar weer op geenstijl, ageren tot ik een ons weeg…

Beweren dat ik geen behoefte aan erkenning heb zou een leugen zijn. Alleen al het enkele feit dat ik dit stukje schrijf en publiceer zou die bewering logenstraffen. Al heb ik heel wat stukjes wel geschreven, maar nooit ter publicatie aangeboden. Maar mijn behoefte is wel aanzienlijk minder dan die van veel anderen. Bij sommige mensen lijkt hun gehele…

Na zo'n dertig jaar full-time bezig zijn met de literatuur, lezend en schrijvend, geploeter, gezweet, door de slijk gaan, op mijn bek gaan, verachting ten deel en talloze afwijzingen, immuun geraakt daarvoor, maar toch, eindelijk, eindelijk is het zover en ga ik landelijk doorbreken! Na mijn bundels 'Hemelzucht' en 'Delirium Tremens' bij kleine…

Natuurlijk is dat drama in Alphen verschrikkelijk en natuurlijk is het volkomen terecht dat hulpverleners trachten betrokkenen te behoeden voor blijvende trauma´s. Maar ik zie wel dat in grofweg dertig jaar de visie op de kwetsbaarheid van mensen in dit land bijna is omgeslagen. Eind zeventiger jaren gaf ik les op een school voor voortgezet onderwijs…

Steeds vaker komt het voor dat na het vrijdaggebed horden tierende baarden in jurken een straatbeeld vervuilen in diverse exotische landen. Dat gaat veelal gepaard met vlaggen die verbrand worden of met voeten getreden, hetgeen de ultieme vernedering betekent. Soms gevolgd door bestorming van gebouwen, een uitzinnige menigte gaat uit z'n plaat en vermoordt…

Het lentezonnetje brandde de kloostermoppen op de Goudse Markt zowaar warm. Ik zat als een Mexicaan met een sombrero (het was een Italiaanse cowboyhoed) wat somber te dommelen in de hitte. Ik probeerde niet in de duivenpoep te gaan zitten. 'Vroeger maakten we soep van die beesten!', mekkerde een oud gebogen vrouwtje. Ze was er nog steeds toe in…

Ik heb zoveel positieve reacties gekregen op mijn korte bestaan als filmacteur in Man bijt hond, dat ik er wat verlegen van geworden ben. Ik heb uit de filmwereld nog geen aanbiedingen gekregen, maar ik houd de moed erin, temeer omdat ik dolgraag eens wil samenspelen met Carice van Houten, obsessief als ik ben, maar René Soutendijk vind ik ook goed…

Ja, ik voel het. Ruik het en zie het! Alles loopt uit. De struiken en bomen. Elke vogel vliegt met een takje door de lucht. Je zou er bijna een helm van op gaan dragen. Gaan ze weer druk bezig zijn met het nestje bouwen. Goed dat wij mensen niet zo zijn. Allemaal in de lente lopen we met takken schrootjes planken en spijkers. Wel…

Niet het schrijven, maar het schrappen is de kunst. Of dat voor iedereen zo is, weet ik niet. Enkele schrijvers zouden er volgens mij wel eens over mogen denken. Maar ik oordeel niet negatief over het werk van anderen. Ik ben dertig jaar leraar geweest en heb mijn zakken vol van kritiek leveren. Als ik iets goed vind meld ik dat een enkele keer graag…

Iets van een maand keek ik alert uit mijn doppen, want ik zou haar zomaar ergens kunnen tegenkomen, zelfs toen ik wel wist dat ze weer in haar huisje zat, kwam ik haar nog steeds niet tegen, hoe ze het deed, weet ik niet, maar het lukte haar, tot vandaag dan. Juist toen ik helemaal niet meer oplette, gebeurde het ineens. Ik stond een zwaar biertje af…

Hij wil niet dat ik de Bijbel voor hem verbrand. Hij wil dat niet eens zelf doen. Allah moet het doen. Allah is de grootste. Toch blijf ik erop gebrand om iets voor mijn vriend te doen. Zijn dochter zit namelijk op een katholieke school en mag daar geen hoofddoekje dragen, terwijl zij de hoofddoekjes van de nonnen erg koel vindt, want zij zien er…

In het park staat fragiel een boompje, haar wortels zuigen elk jaar de lente uit de bodem. Je hoort haar bijna zuchten, ze verlangt naar die eerste lauwe voorjaarsdroppels. Ontknop mij naar de bloesems, laat mij tot leven komen. In de week dat dat gebeurt, rijd ik op m'n fiets speciaal voor dat boompje om. En dan is het zomaar weer voorbij.…

'Hoewel het vóórkomen van de aandoening zich zeker niet beperkte tot het vrouwelijk geslacht, levert de geschiedenis van de liefdesziekte, ook wel amor heroicus of erotomania genoemd, tal van voorbeelden waarin vrouwen door een ernstige depressie werden gekweld.' (uit 'Vrouw en depressie', Erasmus Publishing, 1992) Ik slik al meer dan elf jaar dagelijks…

Het blijkt in het oppervlakkige, zelfgenoegzame, arrogante Nederland nog steeds het geval te zijn, dat je met een kapmes onthoofd wordt, zodra je je onnozele hals boven de grens van het collectief toelaatbare heft. Het gif van de afgunst hoeft niet eens toe te schieten als een vliegensvlugge koningscobra, nee, botte regels uit het algemeen boerenverstand…

Echt blijkt altijd weer nep. Ik wil gezond eten, goede leiders, onvoorwaardelijke liefde, gewoon bij de Plus of virtueel even hartenkreten. Ik denk dat echtheid een overontspannen, modieus ideaal is dat mij tegen betaling wordt aangepraat. De meest krachtige, morele inspiratiebron van elk moment is het spontane beeld. Taal is haar dienaresse…

'And if you don't love me now, you will never love me again' Lindsey Buckingham In de film over Tristan en Isolde krijgen ze elkaar uiteindelijk niet, want Tristan sterft, terwijl ze elkaar in het boek tenslotte wel krijgen. Een ogenschijnlijk tragische liefdesaffaire behoeft dus niet altijd slecht af te lopen, ook bij heftige liefdesperikelen kunnen…