Je loopt naast me. Af en toe hoor ik, hoe je schoen de grond raakt. Zacht. Haast onhoorbaar. Je gevoel spreekt, zwijgzaam. Ik hoor het, zonder dat je er woorden aan geeft. De zwaarmoedigheid zwaarder dan je gewend bent. Je stemintonatie, donkerder dan gekend. De stilte die tussen ons is, ervaar ik als een leegte, die roept om opvulling, haast smeekt…

De wereld zegt.....ik kan niet liefhebben, wanneer ik mezelf niet liefheb. Gods Woord zegt: Heb anderen lief, zoals uzelf.... Eigenliefde, eigenwaarde, zelfbeeld, al die begrippen, mij niet onbekend. Maar de diepere definitie van het omschreven woord is soms een best ingewikkeld begrip voor mij. Eigenliefde. Of heet het, zelfliefde? Jij…

Zet vijf vriendinnen in een auto voor een lang weekend Maastricht en je hebt schrijfvoer voor de komende twee jaar. Het begint al op de heenweg met thermoskannen koffie, heel veel koek en chocolade. De eerste twee uur gaan alle kinderen, echtgenotes of levensgezellen over de tong. Vier koppen koffie verder en nog maar 105 km van Maastricht spelen…

Van een vrouw als jij is er geen tweede. Jij met je bruine ogen, je zwarte kroeshaar, je lijf van soepel, atletisch vlees. Je onstuimige manier van vrijen en stoeien, je manier van uitrekken 's ochtends vroeg. Je eigenzinnige karakter. Je was met zo weinig tevreden en als je tevreden was, dan maakte je dat op de jou bekende manier ontegensprekelijk…

Het paard stond in de wei dromerig voor zich uit te kijken. Elke dag, dat ik langs kwam stond het er, met die weemoedige blik in de ogen. Vandaag ben ik even gestopt. Zenuwachtig zwiepend met de staart kwam het langzaam naar me toegelopen. De dag was nog jong. Er hing zo'n mysterieuze lichte grondnevel, die, als de zon zou doorbreken, wel zou optrekken…

Mooi woord, rolmodel, voldoen aan wat er van je wordt verwacht, jij mag er zijn, maar dan ook niet meer dan dat. Opzitten, pootjes geven, thee met koekjes als de kinderen thuis komen van school, het eten staat klaar en de was is gedaan, stomend hangen sokken en ondergoed te drogen. Het enige verweer dat jij hebt is, dat je er werk van wil maken…

Op mijn pc hoor ik het liedje “I’m the Mood for Love” door Ella Fitzgerald With Chick Webb And His Orhestra, wat me –nu- precies NIET op het lijf is geschreven. Momenteel kan ik wel nog wat zonder, zo vroeg in de morgen. De manier van communicatie is de jongste decennia enorm vooruitgegaan. En we vinden dàt zo normaal, niet? Hoe onze verre voorvaderen…

Mooi woord, rolprent, geeft precies aan waar eenieder mee bezig is, karakterkarikatuur. Vooraf wetend wat er van je verwacht wordt, kindspelend, puberend onzeker, onvoorbereid op het huwelijk en kinderen, die je toekomstbeeld volkomen omver kegelen, nooit voor geleerd maar toch voor je kiezen. Soms zet ik mijn tanden er in, aan weerszijden van de…

Gisteren overkwam het mij weer, zo'n genante ontmoeting met de vriend of kennis die het niet is. Hoe gaat dat. Je zwaait uitbundig naar een bekende aan de overkant van de straat maar die geeft geen enkele blijk van herkenning. Integendeel, licht geïrriteerd kijkt hij je kant op en vervolgt zijn weg. Het plotselinge besef van een mogelijke vergissing…

Is dit wat je wilt ? Isabelle Caro …daar hangt een levensgrote poster van haar. Midden in de modeweek…hartje Milaan. Ja kijk maar meiden, kijk eens goed. Daar zie je wat anorexia met je doet. Ze hangt daar naakt om jullie Is dit wat je wilt ? te waarschuwen. Al diegenen die denken: ik ben te dik. Kijk dan even goed naar Isabelle…

Bang zou je er van worden Zeker als je om je heen keek. Politie is niet overal gewaardeerd en gerespecteerd. Toch waren zij van oudsher altijd je veiligheid Wat als ik oma word bedacht ze, wat als die veiligheid er niet meer is. Hoe zouden haar eventuele kleinkinderen moeten opgroeien? Eng allemaal. Naar nieuws keek ze eigenlijk niet meer. Het…

Hij was me het verhaal wel. Apart. Ik kon hem, in gedachten, nooit los laten, misschien dat ik hem daarom probeer te gaan haten. Afstand bewaren. Hem niet meer zien. Tot dan die ene middag, dat hij weer, zeiknat geregend, bij mijn vriendin in de gang staat. Of ie vannacht hier kon slapen? Geschorst van de nachtopvang, en dat is alles wat hij erover…

Een brutaal mens heeft de halve wereld, helaas zijn er steeds meer andersdenkenden die harder en harder schreeuwen, teneinde het gelijk aan hun zijde te krijgen. Overmodulerend, stigmatiserend, belerend, zwakte verdoezeld door de inzet van machetes, bermbommen, plofriemen, video-onthoofdingen, kerstrede van een koningin, correcte Doekle, de herhaling…

Jaren geleden - en dan praat ik over het jaar februari 1991 - is door ongelukkige omstandigheden mij het recht ontzegd om mijn 3 dochters op te voeden. Om die reden kwamen zij in pleeggezinnen terecht, met daarbij het advies om de eerste jaren geen contact meer met mij te hebben. Ik moet heel eerlijk zijn dat ik dat nooit goed heb kunnen verwerken…

een liedje met lieve woorden, troostend want je had verdriet, laat maar niet te laat had ik jou in de gaten, ik wil je vangen en niet laten gaan, ik voel de vlinder in jouw vleugels, ik weet van jouw bestaan, ga niet van mij weg, nog niet..... een liedje met lieve woorden, voor wie het horen wil, aandacht gevangen in wat niemand meer weet, zo maar…

‘Kut!,’ roept ze. ‘Van hetzelfde,’ antwoord ik. Verschrikt kijkt ze opzij. Dan lacht ze. Veertien lijkt ze. Misschien vijftien. Ze zit naast mij in de bus en kijkt nu naar haar mobieltje. Op een manier die niet veel goed voorspelt voor datzelfde mobieltje. ‘Sms ik mijn vriend een uur geleden. En nu krijg ik zelf een sms’je en denk ik dat het van…

Wat kunnen mensen zich soms toch enorm aanstellen… Ik weet dat ik er zelf net zo hard aan mee doe, aangezien ik met mijn 22 jaar nu al een ‘grumpy old man’ ben! Af en toe is het gewoon enorm lekker om even al je gal op straat te gooien zodat alle voorbijgangers met afschuw er naar kunnen luisteren. Andere mensen genieten daar ook van weet je, uiteraard…

Het waait, weg van de werkelijkheid, ik vind mij niet meer in wat eens was, ziedende wolken vliegen mijn land voorbij, fijnstoffend fiets ik een auto langs, ik kan 645 euro verdienen op het interieur, mocht ik zulks aanschaffen, liever ga ik voor de wind.. De ketting ingevet, moeiteloos trappend op pedalen die mij mijn taske vullen, niet groter dan…

Mijn gordijn had al een tijdje op een kier gestaan, maar niemand had het gemerkt. Ik was al vroeg op om die dingetjes te doen die ik zo graag op mijn gemakje doe en die intussen een soort ritueel zijn geworden. Al die kleine handelingetjes zonder welke mijn dag niet compleet is, het zijn haast automatismen geworden. Het zou een ander verbazen als ik…

Deze wereld is ziek, zo ongelooflijk ziek. Politiek correct, religieus gelijk, menswaardig bestaan, neen, niets van dat alles, globaal gezien is deze wereld de tumor van het universum. Niet meer dan een vuiltje in mijn oog, maar wel hinderlijk.…