Mijn vroege jaren op het lyceum waren allerminst onaangenaam; we mochten tekenen en kalligraferen onder leiding van meneer Heijdenrijk en meneer Hurkens leerde ons het notenschrift. We traden op in de Schouwburg in een grootse, moderne opera, getiteld; "The Astronaut". Later stelden Vergilius, Ovidius en Cicero en andere auteurs hogere eisen. Met…

Alle middelen zijn ingezet in het ziekenhuis; een leger van artsen en verpleegkundigen is aan mijn bed verschenen en heeft me terzijde gestaan. Medicijnen en verneveling zijn toegediend door middel van het infuus en "mondeling" en vervolgens kwam de mededeling: "U mag morgen naar huis". De longen zijn nu als een kalme watervlakte; als een zee…

Een melodie komt aanrollen uit het kleine televisietoestelletje dat een erfstuk vormt van de allerliefste die vijftien jaar geleden door de dood afscheid nam. Een melodie, samengesteld door instrumenten die ik niet herken. Het toestel toont mij onafgebroken beelden van onherroepelijke en onherstelbare ellende, maar Zij was onschuldig en eenvoudig…

Hij was lang, slank en elegant en hij droeg een chique jas en pantalon om zijn lange, mooie benen; een leuke Tilburgse senior die mij in dialect te woord stond en met wie ik best een beschuitje zou hebben willen eten. De kou van januari doordrong ons en slechts de weersomstandigheden kwamen ter sprake. Gelukkig nam hij mijn enigszins dubbelzinnige opmerking…

In het Restaurant van Woonzorgcentrum "Joannes Zwijsen", ook wel "De Refter" genaamd, hebben enkele ouderen zich verzameld. Ze werpen bij mijn komst nieuwsgierige, belangstellende, dan wel opdringerige blikken in mijn richting. Sommigen zijn hulpbehoevend en later op de middag, als een paneel met een afbeelding van een panoramisch landschap wordt…

Een merkwaardige waterplas, een soort binnenzee of -meer strekt zich uit langs de kant van de weg die leidt naar Biezenmortel. Fragiele, kleine eendjes dobberen en deinen ergens op de woelige stroom. Spoedig zal ik de inrichting bereiken waar mijn broer sinds jaar en dag is ondergebracht en waarvan het hoofdgebouw het aloude Christuskruis torst dat…

Beiden niet erg lekker moeten we toch een “ paar “ boodschappen halen en het liefst zo dichtbij mogelijk, dat gaat natuurlijk prima want appie zit in de buurt en zo, nemen we het meest kleine spul mee, niet meer dan tien artikelen bedenk ik me net! Ik passeer een vrouwtje wat talmt bij een rek en vraag: kan ik er langs? Jazeker zegt ze, ik sta bij te…

Waar, in Tilburg, het Sint Annaplein als het ware moeiteloos en onmerkbaar overgaat in de welhaast kosmopolitisch aandoende Korvelseweg met haar vele, al dan niet succesvolle, neringdoenden (blauwe naamplaatjes dragen de naam van het plein en van de weg) was eens, lang geleden, mijn studentenkamer die grensde aan het huis van de arts. Vandaag de dag…

Vóór het paviljoen dat de zwakzinnigen, alsmede mijn broer, huisvest en waar zorgzame verplegers over hem waken, houden een kromme berkenboom en armzalige takken die een zwakke bloei tonen in het hoopvolle vooruitzicht van de lente, nauwelijks het leven.... Een patiënt in een rolstoel, kennelijk als niemand anders door de Satan op uiterst gruwelijke…

Weerswaarschuwing: code oranje voor een paar provincies, de rest houdt het bij code geel, de laatste maandag van de maand Januari gaat geteisterd worden door storm Corrie- gisteren was het ook al feest, schepen voeren tegen bruggen, bomen knapten als lucifers en parapluutjes moesten het ontgelden! Morgen storm, dus hoed U allen, waai niet uit je…

Een merkwaardige "boulevard" strekt zich uit aan de horizon van mijn blikveld. Daar is een kapsalon en een Turkse bakker. Rood en groen neonlicht flakkert in de nachtelijke uren. Op de achtergrond rijzen de gebouwen van Traverse, de daklozenopvang, hoog op, nog boven het lage, langwerpige pand van de Aldi dat ik zo vaak bezocht heb. De bovengenoemde…

Drie trotse vlaggen zijn naast elkaar geplant op het dak van ons nieuwe stadhuis en een ervan is zelfs de LHBTi-vlag en grote letters op de gevel geven de naam weer van mijn geboortestad: "Tilburg" Eens mocht ik de verbouwing en renovatie van het monumentale pand "van binnenuit" aanschouwen: haar architecten leidden ons rond. Het interieur was eens…

Ik besloot het hem tenslotte maar eerlijk te bekennen: "Ja, u hebt te maken gehad met mijn broer, met mijn krankzinnige broer, Thijs". De man die ik ontmoet had in de wachtkamer had jarenlang als verpleger gewerkt in de inrichting en hij was wegens zijn menslievende professie ongetwijfeld op de hand van en sympathiserend en solidair met zijn patiënten…

Wie is er tegenwoordig eigenlijk niet "beperkt"? Gezegd moet worden dat een wereldberoemd filosoof uit de Oudheid, namelijk Seneca, als niemand anders vastgesteld heeft dat zelfs het grootste genie per definitie zijn/haar beperkingen kent: "Nullam umquam exstetit magnum ingenium sine aliqua dementia" ("Er heeft nooit een groot genie bestaan zonder…

Bij de "Action" aan de Bernard Loderstraat in Tilburg scharrelt meestal wel een ruim publiek rond. Niemand wil graag zijn budget overschrijden en koopjes zijn altijd welkom. Men hoeft zich geen zorgen te maken over de vraag of men hier wel of niet "Fleece"-dekens zou verkopen. Ik heb ze wonderlijk genoeg al snel gevonden en heb ze inderdaad aangetroffen…

Hoog rijst de gevel op van het voorvaderlijke huis aan de Oude Markt in Tilburg. Even verderop is de winkel van de oude bakker die zijn leven slijt achter de toonbank waarin diverse soorten gebak zijn uitgestald en waar ik nog altijd een saucijzenbroodje kan verkrijgen dat als ontbijt kan dienen. De grote drogisterij van "Erica" met haar enorme en…

Hoe verheugd moest ik niet zijn dat ik - geheel zonder betaling - het handje van mevrouw de hele dag mocht vasthouden; van mevrouw die leed onder toenemende eenzaamheid, een zwaar spraakgebrek en beginnende blindheid? In Tilburg West opende zich een wereld voor mij; een tot dan toe onbekende wereld; een geheel nieuw universum, gesitueerd in de omgeving…

In 1979, toen de sneeuw viel, is ze geboren, mijn trouwe Ilonka, die mij op een goede dag geschonken werd. Ze is gekomen en ik verklaarde haar geen werkgever te zijn en dit voor haar nooit te zullen worden. Met Kerstmis bracht ze me een geschenk, namelijk een feeëriek landschapje, een straat met huizen van hout, waarachter een lampje brandt.…

Een systeem zonder weerga en vergelijkingsmateriaal, een weergaloze revolutie die alles overkoepelt en die mijn geestesvermogens vergaand overstijgt heeft het roer in de maatschappij overgenomen, bepaalt alles en iedereen en heel ons doen en laten. Het betreft de digitale revolutie. Door het onovertroffen vernuft van de mens, dat zich echter ook…

We kwamen te praten in het restaurant van het Twee Steden Ziekenhuis; twee echte oude Tilburgers, opgegroeid in dezelfde contreien, die beiden hun geboortestad van haver tot gort kenden. Een krans van grijs haar omringde zijn overigens kale schedel. Ik vroeg hem of hij een interessant boek aan het lezen was. "Het gaat over mindfulness met vogels"…