Snakken, Tunnels, Licht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
628 Naast ‘kwetsbaar’ zijn woorden als ‘snakken’, ‘tunnel’ en ‘licht’ talloze malen in ons vocabulair terecht gekomen. Corona besluipt de taalschat net zo lukraak en geraffineerd als de bange mens. Want wie zich in de gevaarlijke risicogroep bevindt vanwege zwakheid van lijf en leden heeft zware pech. Immers de strategie van vaccineren is onnavolgbaar.…
Voor de betreurenswaardige meneer W., onze leraar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
409 We waren tweedeklassers op het lyceum en de heer W. was aangesteld om ons les te geven in de cultuurgeschiedenis. Hij kon geen orde houden en de klas maakte de kachel met hem aan. Deze gebeurtenissen leidden tot zijn overspannenheid en ontslag.
Misschien hadden sommige zachtmoedige scholieren wel consideratie en begrip voor de arme meneer W. kunnen…
Bij nacht en ontij/Herinnering aan een van de donkerste nachten van mijn leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
299 Mijn zo goede, zo liefdevolle zus, wiens liefdevolle zorg echter vaak zo moeilijk te bespeuren valt had me "het huis uitgezet" en had het woord "straatverbod" laten vallen. Met "het huis" bedoel ik niets minder dan de aanleunwoning in de buitenwijk waar onze oude moeder haar laatste dagen nog rekte....
Bezeten van een liefde en verliefdheid…
Schuldige dag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
340 8.10 uur. Hondje even uitgelaten – net buiten het hek. Terwijl hondje staat te snuffelen en te plassen, zie ik een worm met langzame kronkelbewegingen over de weg kruipen. Hij is al een halve meter gevorderd, nog tweeeneneenhalve meter te gaan naar de overkant. Erg opschieten doet het niet.
8.30 uur. Ekster vliegt wat rond, op zoek naar dingen van…
Onverwachte wisseling van de wacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
277 Thuiskomend in het portaal dat toegang geeft tot de trappen die op hun beurt toegang geven tot mijn woning, zie ik dat het plantje dat zolang de muur sierde verwijderd is. Ook was mij al opgevallen dat een andere, onbekende naam, weergegeven in zwarte letters, boven de brievenbus is aangebracht.
Lange jaren is de benedenbuurvrouw haar gangen gegaan…
Ach wat maken die jaren nou uit?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
364 En zo haalt de belastingdienst wederom het nieuws, op een negatieve manier weer, het simpele geval van: mensen die hier werken en het gezin niet bij zich hebben maar waar ze wel geld voor ontvangen? Kijk, dat er al jaar en dag geploeterd wordt om dit soort acties beter te regelen, dat weten we allemaal, als je alleen kijkt naar iemand in de AOW, als…
Per post stemmen!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
372 Verdorie, nou zit ik in de discriminatie wereld, is dat even wat? Meneer T is over de 70 en tja, ik dus nog niet en zo valt er eergisteren een superdikke envelop in de bus. Geen idee wat daar nou in zou zitten, immers de stempassen zijn al in huis? Een geopende envelop vertelt dat: er een envelop in een envelop zit, samen met een stemformulier, een…
Om wat haar zo oneindig dierbaar is.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
334 De oude, haar zo dierbare bomen aan de Bosscheweg zijn behouden voor de toekomst en voor het nageslacht.
Mijn eveneens immens dierbare zus zag het als haar taak, haar opgave en haar missie zich in het kader van de Natuurvereniging fel te weer te stellen tegen hun sloop.
En zo zullen nog generaties kunnen schuilen onder de breed vertakte kruinen…
Eens, in het Theresiapaviljoen.....
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
396 ...En toen mochten we bij die lieve oom op schoot.... We waren de zusjes Broeckx, Ineke en Cieltje en drie en zes jaar oud. Die oom in die witte jas kon toch geen kwaad in de zin hebben?
Toen volgde de benauwdheid van het "kapje". Dit werd plotseling over je hoofd geschoven en het benam je de adem. Het gebeurde op het Theresiapaviljoen, een merkwaardig…
Aan mijn Tilburg, mijn geboortestad!
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
315 Als ik de lichten weer zie; de lichten die mij begroeten, dan weet ik dat ik in mijn Tilburg ben; in mijn geboortestad; de stad die mij trouw is gebleven; te midden van mijn goede mede-Tilburgers.
En zo heten ook de trotse, kapitale letters op de gevel van haar station mij steeds weer welkom, die haar naam weergeven: "Tilburg!"
Haar straten…
Miscommunicatie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
297 Of ze ook imbeciel was of verstandelijk minvermogend, bleef mij altijd onduidelijk. Achter het scherm van haar gezicht waarop zich soms chagrijn vertoonde, gingen acht persoonlijkheden schuil. De mishandeling uit haar jeugd had haar daarin doen vluchten. Onze "vriendschap" vormde een aanfluiting van de vriendschap, van de hoge, edele waarden die sommigen…
Het voordeel van de avondklok
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
339 Oh jawel, er zijn voordelen die kleven aan het feit dat de avondklok in stand gehouden wordt, nog een week of drie zeker! Voor veel mensen een drama, voor jongeren niet fijn maar er zit een keerzijde aan de avondklok-medaille en wel: omdat nu ‘s avonds geen Mac gehaald kan worden, dit niet kan worden genuttigd op de parkeerplaats aan de overkant, blijft…
Een onverwachte bezoeker.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
357 Ondanks het wijdverbreide en momenteel overheersende isolement, dat allen en ook mij treft, heb ik een bezoeker gehad. Zittend voor het raam dat mijn balkon begrenst, zag ik het vogeltje, een grijs, groen en geel pimpelmeesje, naderen en aanvliegen, aanvankelijk schuw en voorzichtig en later meer gedecideerd en met meer vertrouwen de tengere pootjes…
Welk vakje nemen we?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
382 Aan wie geef je de stem nou, voor wie maak je het vakje rood, wie oh wie heeft het ei van Columbus uitgevonden en mag derhalve op mijn ( kleine wel) stem rekenen? Is er nou iemand die zich zo uit kan spreken dat je meteen denkt, juist, dat is het! Het ei! Nou is dat ei natuurlijk allang uitgevonden en ook Columbus was er getuige van, maar om in de term…
Een ontmoeting in het Openbaar Vervoer (vervolg)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 Na de gebruikelijke sneeuwstormen en ijsvelden waarmee de winter gepaard gaat, treedt in onze noordelijke streken gewoonlijk wel een milder seizoen in en inderdaad vertonen zich dit jaar eind februari al veel paarse en gele krokusjes.
Op mijn terugweg uit het naburige dorp ontmoette ik Hem in de bus. Lang geleden had hij me genodigd in zijn flatje…
Een bezit, bestemd voor de Liefde?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
315 Ik beschouw mijn lichaam, mijn al op vele verschillende wijzen aangetaste lichaam, mijn zo dierbare en unieke bezit dat men nooit kon liefhebben en mijn tranen vloeien; de opgezwollen blauwe aderen, prominent op de verouderde handen, de neerhangende, tedere lobben van de borsten, de kwetsbare lipjes tussen de benen, die toegang geven tot de gang die…
Ontstoft hoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Wat een verademing, wat een heerlijk zonnetje krijgen we vandaag en wat een zalige temperatuur ook nog, echt het is pure verwennerij om nu buitenlucht op te snuiven! Meneer T vraagt vanmorgen: heb je nog iets nodig? Ik kijk hem aan en zeg: jazeker, ik wil frisse lucht en zo staan we een kwartier later buiten, rijden richting de IJssel, af en toe een…
Een zielig overblijfsel van een mislukte onderneming
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
365 De vogeltjes, die wellicht niet zo talrijk zijn in deze contreien en die het verkeer op de snelweg naast mijn huis schuwen, hebben nog altijd niet ontdekt dat een nieuw object bungelt aan een lange draad op mijn balkon. Het is een dennenappel, omkleed met pindakaas en met zaadjes die ze nu juist lekker zouden kunnen vinden, vervaardigd als knutselwerkje…
Voorouders
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
370 Daar, op het oude Korvelplein, onder die lantaarn, voor die kerk, die gelardeerd was met heiligenbeelden, vond, zoals men beweert in de familie, hun eerste ontmoeting plaats. Ze waren mijn goede grootmoeder en grootvader. Zij was onderwijzeres, hij had een zaak in huishoudelijke artikelen. De drie zonen en de dochter zijn mijn voorouders.
Het gezin…
"Those little anodynes that deaden suffering" (Emily Dickinson)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
433 Wat troost ons nog te midden van de grauwheid, de grimmigheid en de eenzaamheid?
Is het het zachte timbre van de regen die ruist en neervalt en ons omhult als een gordijn nadat sneeuw- en ijsvelden ons overvielen?
Is het de aarzelende lente die al in februari aantreedt achter het venster met blauwe en grijze wolkenluchten?
Of is het dan toch het…