De minister-president was het zat met het gedoe over zijn minister van binnenlandse zaken. Hij startte zijn lelijke Eend en reed naar zijn vriend Wouter in Drenthe. ''Dag Wouter, fijne vriend van me, mag ik binnenkomen?'' ''Natuurlijk, komt u maar gauw binnen en geef uw jas maar. Zal ik een bakkie koffie voor u zetten en wilt u ook wat eten…

Toen ik een jaar of twintig was heb ik een bijbelcursus gevolgd en ben gaan geloven in God. Elke zondag zat ik in de Evangelische kerk, maar niemand bemoeide zich met mij, ook de dominee niet. Toch ben ik een aardige jongen, maar ik had de vervelende eigenschap bij het naderen van iemand, waar het ook was, zachtjes klootzak te zeggen en ik liep dan…

Er zijn nog steeds mensen die geloven, dat de aarde plat is, zo ook de vrouw van Wouter. Wouter: ''Je weet Mien, dat Columbus een zeeman was uit Genua, en dat hij in dienst van de Spaanse koningin Isabelle met drie karvelen de weg moest vinden aan de andere kant van de aarde, namelijk Indië. Deze beroemde zeeman wist toen al dat de aarde rond was…

Er waren vanmiddag harde windstoten en was ik bang, dat de populieren achter mijn huis zouden omwaaien. Mijn hond Bonky waarschuwde mij al. Hij kwam naar mij toelopen, en zei: ''Ouwe, ga niet dicht bij het raam zitten. Straks valt een boom op je huis en leg je voor pampus op de grond. Jij bent de enige die mij eten geeft, dus kan ik je niet missen…

Op een warme zomeravond ging ik een wandeling maken in het bos achter mijn huis. Toen ik daar een behoorlijk eind had gelopen hoorde ik gerommel in de verte en besloot terug te gaan. Pikdonker werd het en ik zag geen hand voor ogen en het begon hevig te onweren. Ik werd kletsnat. Ik werd kwaad tegen mijzelf, welke eikel gaat er nou wandelen in een donker…

And when he died.. The Temptations doemen heel even in mij op. In een zwevende golvende manier nemen ze me zelfs mee in een soort van extatische vervoering om daarna als een zeepbel uiteen te spatten om mij ontnuchterd in de bittere misselijkmakende hedendaagse ellende weer stevig op mijn plaats te zetten. Mooi verhaal dat 'Papa was a rolling stone…

De dertigjarige Kees is werkzaam op een drukkerij en heeft soms nachtdienst. Twee maanden geleden werd hij op zijn werk tegen vijf uur in de nacht niet lekker. Van zijn chef mocht hij naar huis gaan. Kees is al vijf jaar getrouwd met Jetje, werkster op een kantoor. Een collega bracht hem naar huis en bedankte hem vriendelijk. Hij opende de huisdeur…

Ze kijkt naar het schaaltje met brokjes, op het blauwe dienblad met de geschilderde, tropische vissen. Het staat op zijn vertrouwde plek op de vloer, tussen de afwasmachine en de prullenbak in de keuken. Door het raam ziet ze de dikke, rode kater van de overbuurman nuffig snuffelend in hun tuin rondwandelen. Daar is die andere rooie ook. Ze heeft…

‘Wat ben ik blij dat ik dat achter de rug heb.’ De vrouw naast me wijst met haar hoofd meewarig in de richting van de jonge moeder die zojuist vergezeld van drie kinderen de apotheek is binnen gestruikeld. Het meisje loopt op wankele beentjes voor haar uit, het jongetje hangt, voorzien van een felgekleurde speen, als een couchpotato in wording, onderuit…

‘Ben jij Frederik?’, vraagt een van de twee dikke jongetjes die vergezeld van hun moeder in het nauwe gangetje op de derde verdieping van de muziekschool staan te wachten. ‘Nee’, zeg ik terwijl ik de laatste treden van de trap bestijg, ‘Frederik is de gitaarleraar, en dat ben ik niet.’ ‘De deur is nog dicht hoor’, zegt de ander als ik de klink van…

Mien maakt altijd zelf patat. Hij vond dat heerlijk. Ze schilt de aardappelen en snijdt ze in reepjes en laat ze in een vergiet net zolang met koud water doorspoelen, dat uit de vergiet helder water komt. Volgens haar krijg je dan de beste patat, gebakken in hete olie. Lekker met een beetje zout en mayonaise. Draadjesvlees bereid ze ook zo goed.…

''Wat heb jij toch altijd rare dromen, Kees. Heb je je bezeerd?'' ''Valt wel mee, alleen mijn elleboog is pijnlijk. Ik ga effen naar beneden een borrel drinken. Moet ik voor jou er ook één meenemen?'' ''Geen jenever hoor, liever een whisky. Dan gaat mijn beven misschien weg.'' Na de drankjes vielen ze weer gauw in slaap. De volgende…

Het was half drie in de nacht. De overgordijnen waren verlicht door de volle maan. Opeens een harde bonk. Dini schrok wakker en richtte zich half op en wilde Kees wakker maken, maar hij lag niet naast haar. Ze schrok, waar kan hij zijn, dacht ze. Ze deed het lampje op het nachtkastje aan. Toen ze het bed uit wilde stappen om te kijken waar hij was…

Mijn geliefden zijn uit het zicht verdwenen, als het ware opgegaan in rook, in vuur, in mist. Maar de stad omringt mij nog en zij zal me omringen tot ook ik de weg zal moeten gaan waarvan geen terugkeer is. Zo is de stad mij trouw en ben ik aan haar, mijn geboortestad, gehecht en is zij mij dierbaar. "Welkom thuis in Groeseind" staat in kapitale…

De wolf deed open en het konijntje zei: ’’Wolfje boos uit het bos eet mijn bloem met zout en een bekertje melk ,eet ook steel en grond en Groenkapje is weer heel en gezond!’’ De wolf lachte het konijn uit en daarna vrat hij het konijn op. Daarna kwam het hertje, vriendje van Groenkapje aan de deur met in zijn bek een grote plant met een distelbloem…

Groenkapje Er was eens een ver land liggend achter zeven sloten waar het altijd regende waar een meisje woonde dat Groenlokje van het Haar heette. Ze droeg altijd een groene das om haar hoofd en daarom werd ze in de volksmond Groenkapje genoemd. Groenkapje werd ze genoemd vanwege haar groene kapje op haar hoofd en omdat ze dol was op kapjes brood…

Hoofdstuk één Zo'n vijf jaar lang woonde het schrijvertje schuin tegenover me toen ik nog in Brussel aan de slingerlaan 23 woonde en werkte aan het bizarre en chaotische manuscript van het boekje maantuin en andere waanzinnig onophoudelijke bekentenissen. Altijd aan het sleutelen aan een oude Harley of z'n gitzwart blinkende stingray aan het…

Ik stond in gedachten, diep in gedachten bij het graf, toen plotseling een vrouwenstem zei: "Meneer mag ik er even bij". Ik draaide me om en door de schrik van herkenning antwoordde ik: "Natuurlijk Majesteit". "Neen meneer ik ben geen koningin meer,ik ben hier als moeder om even bij mijn overleden zoon Friso te zijn." Friso, die naam sprak…

Het is zondagmiddag. Buiten hing een dikke deken van mist. Wouter en Mien zitten voor het raam. Ook in de kamer was het zich slecht. Zij rookte een grote sigaar en hij een pijp. Hij vond het erg stil en kwam zijn fauteuil uit en zocht leuke muziek op de radio. Niet te vinden, allemaal herrie waar de oudjes niet van houden en het gewauwel op radio 1…

De documentairemakers hebben kennelijk ondanks alles datgene als een lieflijk sprookje willen presenteren wat omkleed is met de gruwelijkheid van nazisme, gaskamers en de ultieme vernietiging...... De tante was niet ouder dan dertig. Ze borduurde en tekende graag en maakte keurige knipsels van Indische voorstellingen. Ze was zijn lievelingstante…