Feijenoord-Ajax april 2005 is afgelopen. Danny Blind wordt geinterviewd. Ik zie een wat pafferige grote man links achter Blind. Geweldige rookpluimen vertrekken uit zijn mond, druk in gesprek, breed in gebaar. Wel ja, dat kan toch mooi nog maar. Zowaar, dat is Gerard van der Lem. Aan de Grote Sigaar. Nog steeds, twee jaar geleden terug uit de emiraten…

Door een bepaalde woordkeuze probeert de Nederlandse journalistiek de lezer voortdurend te beïnvloeden. Zo bericht men bijvoorbeeld nooit over een ruk naar links, maar wel over een ruk naar rechts. Men spreekt over die Wilders, nooit over die Halsema of over die Bos. En rechts is natuurlijk per definitie extremistisch, getuige het feit dat rechts…

Uitstapje Geboeid keek hij naar buiten. De man zat samen met een aantal medebewoners van het verpleeghuis in de bus op weg naar de jaarmarkt in een naburig stadje. Hoewel hij de streek waar hij heel zijn leven gewoond had niet meer herkende, genoot hij met volle teugen van het landschap dat aan zijn raam voorbij trok. Bomen en akkers, weilanden…

Dat de heer Bartels een mooie man was, kon bepaald niet beweerd worden. Erger was, dat niemand dit beter wist dan hij; wat baat mij mijn riante kantoorflat als ik teveel jaren en te weinig haren heb, dacht hij moedeloos. ’t Was lunchtijd inmiddels. De heer Bartels duwde zich van de hinderlijk tegen zijn maag drukkende bureaurand af, trok een la open…

Verzonken in het slijk, een bed voor rib en bot en wervel, woelt hij zich los. Hij schudt de klonters van het lijf, spiegelt zich in een regenplas, schikt wat rafelige lappen vlees tot iets dat op een mens moet lijken. Elke nacht doemt hij op, een verminkte prins, vindt haar verbrokkeld lichaam terug, kneedt haar lippen, smukt een lodderig oog op, smeert…

Vorige week is door Marion Bloem de actie ‘Een royaal gebaar’ gestart. De schrijfster verzamelt handtekeningen voor een koninklijk pardon voor 26.000 uitgeprocedeerde asielzoekers ter gelegenheid van het 25-jarige jubileum van Beatrix’ koningschap. In het sprookjesbos is de koning met zijn drie ministers bij elkaar gekomen voor topoverleg. De koning…

Haastig fiets ik zaterdag in de namiddag naar de bibliotheek. Mijn tas in het kluisje. Voor het muntje van 50 eurocent in de gleuf glijdt, zijn er al twee vlugge vingers die mistasten. Opkijkend hoor ik ‘sorry’ en een wegrennende jonge vrouw. Wablief, de wereld was zeer nabij. Het is 16.43 uur. Nog 17 minuten om de dvd Forrest Gump te retourneren.…

« Habemus Papam. » Amper dertig uren na de start van het Conclaaf, wist de wereld dat er een nieuwe Paus gekozen was. De strijd om de macht, het leiderschap over de Katholieke Kerk was gestreden. Veel sneller dan gehoopt, vlugger dan gevreesd. Een golf van vreugde en emotie overspoelde de massa ‘gelovigen’ die aan het wachten was. Ook zij waren…

Voor het eerst in mijn leven, kan ik u zeggen, weet ik waar ik mee bezig ben, ik ga namelijk doodgewoon dood, te zijner tijd. Of, kan ik beter zeggen, te mijner tijd. Ik ga, net als ulieden, het tijdelijke met het eeuwige verwisselen, mijn ego mag zieden, er valt niets te bedisselen. Als het zover gaat komen, dan wil ik een grijns om mijn lippen, niet…

Op het gebied van osteoporose is er tussen man en vrouw een hemelsbreed verschil. Dan heb ik het wel niet over ‘de ziekte zelf,’ want die is voor beide seksen gelijk, en zeker even erg. Het enige verschil ligt hem in het feit dat vrouwen er vatbaarder voor zijn. Dit neemt niet weg dat steeds meer mannen met deze aandoening rondlopen. Ook vaker op…

Ik speel, elke dag weer, een spelletje met de dood. Moet overlijdensadvertenties lezen, of ik wil of niet. Een laatste hommage aan de mensen die deze pagina in het dagblad bevolken, nog één keer aandacht voordat graf of urn hen opslokken. Ik moet gewoon hun namen lezen, namen geven namelijk al min of meer aan op welke leeftijd ze zijn gegaan. Geertruida…

"Toe papa!" In mijn pyjamaatje, hang ik aan zijn broekpijp. "Toe, dat is leuk!" Lekker griezelig en spannend, dat is het. Ik heb de kussensloop al in mijn handen. Hij staat wat te lachen én kijkt bedenkelijk. "Nee laten we dat maar niet doen, je wordt eigenlijk al te groot. En te zwaar." "Nietwaar, papa, dat kan helemaal niet, ik ben niet…

Hier heeft u vrij spel. U kunt ook buiten spel blijven. Het is misschien een rak in de wind. Maar ja, als de ragebol rust, dan werkt de spin. Bent u aan een kwade ram gekoppeld die zo vriendelijk kijkt als de poort van het rasphuis? Is het een alikruik van een vent? Of speelt u samen met een vrouw met kwik in haar billen? Trek niet het malle vel…

[...] - “Je hebt gezegd dat ik er wel de juiste man voor ben.” - “Ik had gezegd, dat je er net genoeg voor in huis hebt.” ‘Warempel’, dacht hij, ‘normaal weet hij nooit waarover ik het heb. Altijd moet hij eerst precies weten waarover ik praat. En nu zou hij meteen weten wat ik bedoel, laat staan zich herinneren dat hij dit gezegd heeft? Dit stinkt…

De rouwkaarten lagen netjes op stapels voor mij op de tafel. Samen met mijn zus keken we of we niemand hadden vergeten. In totaal waren het er vierhonderd en vijftig. Ik keek naar beneden. Van mijn zwarte schoenen naar mijn zwarte trui. Ik snikte en dacht: Waarom was je toch weggegaan? Mijn kind. Tessa! O lieverd, je bent maar vier jaar geworden…

De titel omschrijft goed wat men meemaakt als ooit de diagnose A.D.H.D. in een gezin gesteld is. Voor deze diagnose heeft men vaak al een hele lijdensweg achter de rug. Mede gevormd door onwetendheid, de onmacht en ontelbare frustratiemomenten. Dit zowel voor ouders als ‘patiënten', wat volgens mij een heel ongelukkige benaming is. Als ouder weet…

Gelovigen zien in haar de antichrist. Is Lousewies van der Laan bezig met een atheïstische kruistocht tegen christelijk Nederland? ,,Ik sta erg open voor goddelijke ervaringen. Ik heb maar 'n klein wondertje nodig en I'm yours.' Gelooft u in God? ,,Ik heb aanvaard dat ik daar nooit echt uit zal komen. Het lijkt me heerlijk als je vol vertrouwen…

Zilverrug dicteert, over de ruggen van zijn vrouwen. Wordt het liefst gevlooid, zoals hij zelf vlooit. Alles in het kader van het groepsbewustzijn, als hij kon spreken, had hij het zwijgen ertoe gedaan. In de kantlijn edoch, rapen jonge apen hun moed bij elkaar, vrolijk kwetterend, ze vinden Zilverrug maar raar. Hij zit daar ongenaakbaar, zo…

‘Of Hazes net zo belangrijk was als Haitink?’, vroeg iemand mij. Ik was geen fan van Hazes, maar op een of andere manier raakte ik door deze vraag geïrriteerd. Blijkbaar moeten we niet alleen politiek correct zijn, maar ook nog eens muzikaal correct. Oorspronkelijk een nobel streven voor veel intellectuelen, maar menigeen ging uiteindelijk toch…

Het regende pijpenstelen aan het spoorwegstation van Aalst ergens in februari 2005. Zijn oud regenjasje beschermde hem amper tegen de felle vlagen. Mistroostig keek hij door zijn bedruppelde brilglazen naar het uurrooster van “De Lijn”. Te laat voor de laatste busaansluiting en veel te vroeg voor de volgende naar het stedelijke ziekenhuis deed hem inzien…