Hoor je wel het geschreeuw uit de vele kelen, en hoor je het gejuich? Opgejut door hun leider op het podium. Gretig zuigt het volk zijn woorden in, ademloos luistert men, niet beseffend hoe de mens door onwetendheid wordt meegelokt naar ongekende oorden, naar een paradijs met wuivende palmbomen en de vele gekleurde bloemen in het veld. O, die wonderlijke…

Het was rond Valentijn, dat weet ik zeker. En geen haar aan mijn hoofd die dacht dat het zo een vaart zou lopen. Maar toch. Een paar mensen die ik leerde kennen hadden mij er al meermaals op gewezen dat ik wel goed was. ‘Ik had potentieel’, zoals zij het zo netjes stelden. Het vleide mij wel, maar heeft toch lang geduurd om enigszins overtuigd te…

Hoeveel tijd zat er tussen, vroeg de vrouw. Vijf minuten zei hij, verstoord opkijkend van zijn cryptogram. Jezus, dit hou ik echt niet vol tot vanavond, hoor. Haar buik trok de enorme uitstulping opnieuw met bovenmenselijke kracht schijnbaar vacuüm. Ondraaglijke pijn zocht tevergeefs een nog niet bestaande opening. Als de vroedvrouw zegt dat het…

't Is warm vandaag. Zondagmiddag, vriend weg, stil in de stad. Het huis is aan mij, de stad ook. Prettig, kan ik rustig fantaseren. En schrijven. Ik pak een bloknoot. Titel? Weet niet zo gauw. Dus Werktitel = Titel. Ziezo. Nu verhaaltje. Beginzin. Zou niet weten, komt later wel. Eerst schrijven wat me invalt. Hij stiet...…

Kennis heeft grote invloed op hoe we leven. Of hoe we denken te moeten leven. Steven Pinker verhaalt in zijn boek ‘het onbeschreven blad’ over de controverse tussen aanhangers van een ‘aangeboren natuur’ en de volgelingen van een ‘onbeschreven blad’ als grondslag voor menselijk gedrag. De aangeboren natuur aanhangers zijn meestal wetenschappers,…

Nee, het zijn niet de stralen die onze huid kunnen beschadigen welke ik bedoel. Ik wil het hier hebben over het jaarlijks schrikbeeld van menigeen. De trillende vingers, wanneer rond deze tijd van het jaar, de postbode jou ‘ de brief ’ overhandigt met deze schrikwekkende letters op. Het trillen geeft dan gewoon de angst voor de inhoud weer. Ik omschrijf…

Het huis waar de achtjarige Jennie en haar pop Rubberientje woonden, was groot. Een oud, zes kamers tellend landhuis. Een zolder strekte zich boven het hele huis uit. Die zolder was vol rommel. Een zware kist en nog veel meer. Mama kwam en zei: “weg allebei, ik wil deze zolder brandschoon maken!” Maar vlug nog had papa een matje met een schommel…

Hij schuddebuikte van het lachen. Stopte de knikker in zijn ene broekzak en "simsalabim" toverde hem uit zijn andere zak weer tevoorschijn. Vol bewondering én wantrouwen keken we toe. "Hoe doe je dat, pap? Doe het nog eens! Doe je het nóg een keer?! Alsjeblief..." "Simsalabim!" daar verdween de knikker in zijn linkerzak en hup daar kwam hij…

De traditionele veertiendaagse ontmoeting van de gepensioneerden van het bedrijf sinds mensengeheugenis kende onlangs maar een magere opkomst. Er zijn nu al niet teveel oprustgestelden meer die komen opdagen wegens geen interesse, door hun afsterven (sic!) en ook door ziekte. Vandaag was het ook “patat van dat”. Eén wegens operatie van de echtgenote…

Hoe vertelt men wat er in je om gaat? Hoe vertelt men wat men voelt? Hoe vertelt ze dat ze niets te vertellen heeft? Hoe vertelt ze dat ze graag wil vertellen? Het lijkt zo zinloos om iedere keer weer te vertellen. En toch blijft ze proberen. Om dat te vinden waarvan ze niet weet waar ze het zoeken moet, waar ze het vinden kan of wàt het is. Concentratie…

Veertig. Voor velen een mijlpaal in hun leven. Een schrikbeeld, en het moment waarop een tussenbalans wenselijk is. Het idee, dat de helft van je bestaan reeds voorbij of overschreden is, laat het angstzweet wel eens parelen. Je bent op een leeftijd gekomen, waar echtscheidingen méér regel dan uitzondering geworden zijn. Bij die groep aanbeland…

Nationale sport nummer één, is in ons Belgen land nog steeds het ontduiken van belastingen. Onder welke vorm dan ook. Wat wij ook maar kunnen inbrengen als aftrekpost zullen wij niet laten. Lukt het niet, dan is het goed geprobeerd. Slaagt het wel, zoveel te beter. Op plaats twee komt zeker en vast ’het zwartwerk’. De drukste werkdagen in ons land…

Er zijn perioden waarop ik intens gelukkig ben. Zeldzame en kostbare momenten waarop ik mezelf kan zijn. Alleen op zo'n moment. De gedachte dat er op dat moment iemand bij mij is, naast mij loopt, ergens op mij wacht, aan mij denkt, spreekt wanneer ik wens stil-te zijn, is onverdraaglijk. Noem mij een egoïst, zelfzuchtig of niet in staat lief…

Met mijn voorhoofd leunend tegen de koele muur, armen, gespreide vingers, buik, benen en tenen tegen de muur gedrukt. Ik wens bij haar te zijn. Doch niet in zwaar beton, onbeweeglijk zijn. De grove materialen die samengeperst een karakter vormen. Karakter van warme, beschermende geborgenheid. Eén en onzichtbaar worden met haar, me verbergen, verstoppen…

Dit loopt altijd uit op schade voor de reputatie. Iedereen deugt als vijand maar niet als vriend. Weinig mensen kunnen van nut voor ons zijn, bijna alle ons schaden. Zelfs de adelaar nestelde niet meer veilig aan de borst van Jupiter vanaf de dag dat hij ruzie kreeg met een kever. De heimelijke vijanden die op een kans loeren, gebruiken de hand van…

Mijn spieren deden pijn. Ik opende mijn ogen. Waar was ik? Ik keek om me heen. In een bed? Vreemd! Ik kon me niks meer herinneren. Ik keek nog een keer goed om me heen. Nu zag ik het pas. In een ziekenhuis. Daar zat een knopje waar ik op moest drukken. De bel. Haastig kwam er een verpleegkundige naar me toe. Ze vroeg aan mij wat er aan de hand was…

De mythe dat eksters van alles pikken, verzamelen en verstoppen klopt maar ten dele. Beroemd is de foto van een eksternest met daarin drie brillen. Ze zouden ook van glimmende voorwerpen als lepeltjes en ringen houden. In het Kuifjeboek ligt een grote diamant in een eksternest en hebben niet de zigeuners het ding gestolen. Er is nu zelfs een heuse museumtentoonstelling…

Thomas Ikummaq is een Inuitjongen van dertien jaar oud. Hij woont in een klein rood huisje met zijn vader en moeder in Groenland, in Qaanaaq om precies te zijn. Dat ligt boven de Noordpoolcirkel en in de winter vriest het vijftig graden. Dan zit Thomas het liefst bij de kachel en de lamp met een stripboek over de Nanuq, de ijsbeer. Thomas kent ook het…

De jonge ijsbeer Sallunivik was na twee jaren opvoeding door moeder IJsbeer nu voor het eerst alleen op pad. Hij was een jongeman die nog niet helemaal zelfstandig was. Hij had vandaag een heel eind gelopen door de sneeuw en had ook een stukje gezwommen. Sallunivik had honger, had hij al een tijdlang niks gevangen en dacht aan zijn moeder. Ineens hoorde…

De ijsbeer is een zeer interessant dier. Hoe is het mogelijk dat een dier zo lang al leeft in zo’n koud gebied en kan overleven door te jagen op zeehonden. De ijsbeer gaat op het geluid af van de sneeuw. Klinkt het hol dan zit er een ingang van een gat van een zeehond. De ijsbeer springt er boven op totdat het gat zichtbaar is. Dan gaat hij roerloos…