In de rubriek 'Netcitaten' van www.nederlands.nl is een uitspraak van Frederik van Eeden geplaatst. Frederik van Eeden (1860-1932) was dichter, medicus, psychiater en stichter van een agrarische leefgemeenschap. Zijn uitspraak: Poëzie noem ik elk sterk en zuiver spreken, waarbij de taal kracht heeft niet alleen door abstracte betekenis, maar…

De lokatie is wonderschoon, voorzien van een oprijlaan voor langzaam verkeer. En ze komen en masse, de rolstoelbezitters, de brom- en scootmobielbezetenen, de rollatorschuifelaars. Het gras is hier groener dan groen, bomen groeien tot in de hemel, in de grond is hier alles goed. Ik kuier fenomenaal mijn late jaren langs bebladerde paden, en ik zie…

Moeilijk te geloven dat er één iemand, genaamd God, aan de touwtjes zou trekken vele kilometers boven ons. Als Hij dat zou doen, zou het de meest gemene, harteloze man zijn die er bestaat. (Ik ga er even vanuit dat het om een man gaat, omdat er altijd over ‘Hij’ wordt gesproken). Welke idioot kan er nu voor zorgen dat kinderen door hun ouders gedood…

Mooi kan het leven zijn, mooi als je er voor open staat. Mensen die je tegenkomt, mensen die je uitnodigt. Net de laatste gast vertrokken. Ik heb echt genoten van dit weekend. Zo leuk ! en dat terwijl we elkaar nauwelijks kenden. Met zijn vieren waren we elkaar tegengekomen op onze gezamenlijke reis naar Ierland. Vrouwen van diverse leeftijden…

Net wil ik een hap nemen als mijn telefoon begint te krijsen. Door de schrikreactie valt het stukje pannenkoek van mijn vork. Met wat resten suiker erop dwarrelt het naar beneden waarna het met een klein plonsje in mijn glas bier belandt. Geeft niet. Het is zo’n magnetronpannenkoek uit de supermarkt. Zo’n kant en klaargeval waar je na het consumeren…

Weet u, ik heb zo langzamerhand mijn buik vol van een bepaalde schrijver op deze site. U vraagt zich af wie ik op de korrel heb ? Het is een nieuwkomer, net een half jaar aanwezig met het belachelijke pseudoniem Fred, volgens mij heet ie gewoon Frits Mulder. In het begin vermeldde hij nog zijn email-adres, maar ja, succes maakt afstandelijk. En wat…

Overal zie je ze voorbij komen, de mooie vrouwen. In tijdschriften, op reclameposters, maar vooral in de videoclips van tegenwoordig. Het liefste nog met zo weinig mogelijk om het lijf. Een streling voor het mannelijk oog natuurlijk, maar waarom wordt er toch zo weinig aandacht besteed aan wat het vrouwelijk oog wil, wat mijn oog wil? Heeft er al eens…

In elkaar verstrengeld en samen….een gevoel van top tot teen…verre van anders…anders als anders…puur zoals puur bedoeld moet zijn…gevoelens van intense verbondenheid… Energie…gebundeld op een plek…waar ik graag met jou vertoef…een plek enkel en alleen…bestemd voor ons…een plekje als een oase …alleen dan… werkelijk en waar…zwevend in onze waterbel…ontstaan…

wat ik word, ik hou het kort; mijn ster zal stijgen, onaantastbaar aan de top ik zie uit over jullie allen genietend van al die sterren die mij zijn voorgegaan in het vallen U ziet het al...ik probeer het hoogste te bereiken. Het stimuleert mij enorm te weten, dat u mij na mijn sterven niet bent vergeten. Het is nog niet zover! Het…

Cut! Cut!. Camera’s uit! ‘Oké Wendy, ik wil een traan zien op je linkerwang. Op je rechterwang zie ik wel iets glinsteren maar daar staat de camera niet op, oké? Die spot op links weetjewel.Betere belichting.’ ‘Oké, Mikel, geef me even de tijd.Het lukt me gewoon niet. Er komen geen tranen ‘ ‘Denk dan aan iets ernstigs, meid! Heeft er niet iemand…

Ik krijg een heel naar gevoel bij dit bericht van de redactie, net zoiets als dat geprivatiseer van politiek Den Haag. Ellenbogend naar boven, schoppend naar onder, hoeveel tweespalt wilt u uw achterban toespelen, tweespelen ? Heeft de elite zich geroerd in het kader van wat weet de proleet van de poeet, ik onthoud u van een trema, onverdiend. De vorige…

Er wordt gebeld. Ik doe open. Er staat een meisje voor de deur, volledig in het zwart gekleed. Ze vraagt of ze even naar de wc mag. Ik zeg: "Ja natuurlijk, dat is goed." Ze gaat naar de wc. Ik loop terug naar de kamer. Hoor een hoop gerommel op de wc. Wil het eigenlijk niet horen. Ze komt de wc uit. Ik loop naar haar toe, vraag of ze misschien iets…

Niemand komt aan mijn dinsdagavond. Geen bezoek, geen sportavond, geen telefoontjes. Dit is mijn avond. Om half 9 installeer ik me op de bank voor de tv. Ik schenk mezelf een wijntje in, pak iets lekkers uit de kast, zet mijn verstand op nul en maak me op voor een heerlijk ontspannen vrouwenavondje Net5. Waarom moet er toch iedere week weer een drama…

Haar verwachtingen waren hoog Dus vroeg zij hem ten dans En ongewild ging hij mee Zij danste op een regenboog Een waas van liefde straalde zij uit Met rode koontjes en glimmende ogen Hij liep op hete kolen En vertelde haar later zijn besluit Haar tranen waren als een wolkbreuk Voor haar was het weer dikke pech De waarheid is beter dan…

De landmuis was jong en vastberaden. In het Noorden op het Platteland was geen toekomst. Er waren geen leuke vrouwtjes en er was geen werk. Hoewel hij erg van de natuur hield en er volop Kaas aanwezig was op de boerderij en hij er goede vrienden had ging hij op een dag naar het Zuiden, naar de grote Stad. Bij aankomst belande hij in het café de Filistijnen…

’t Is weer eens zover: diep in de nacht, maar slapen is er niet bij. Griezelig stil is het buiten, alsof ik alleen op de wereld ben. O, proberen, dat doe ik. Eerst wentel ik me naar links, daar waar het hart zit; dat schijnt tot voortreffelijke resultaten te leiden, heb ik weleens gelezen. Vruchteloos. Rechterzijde geprobeerd. Resultaat: nihil.…

Ze liggen er, als tastbaar bewijs van weer een dag zonder ruggengraat, samen met de alcoholische versnapering, glas is leeg, de nacht komt laat. Ik rook voor de zoveelste keer mijn laatste, bereik voor wat eens was de bodem van mijn glas, over blijft verbrand eigen as. Compact Drum met Rizzla Rood, Kalmoes tot in den dood.…

Ik wil je vertellen van een vrouw die ik ken. Zolang ze zich kan herinneren leeft ze met de bitterzoete pijn van verlangen. Ze heeft haar hele leven al een verlangen naar Indonesië. Zo lang ze zich kan herinneren wil ze zich daar vestigen. Dat verlangen uit ze door de kleding die ze draagt. De geuren die ze gebruikt. De inrichting van haar huis…

Om maar met de deur in huis te vallen: ik kom niet verder dan opruimen. Dat is ook wel nodig want mijn bureau verdwijnt steeds meer onder almaar groter wordende stapels papier. Oude kranten, uitgeknipte artikelen die ik wil bewaren, Vrij Nederland van drie maanden geleden, waar dat artikel in staat wat ik nog steeds moet lezen, de krant met het overlijdensbericht…

26 jaar geleden Een nieuwe woonomgeving en geen familie. Wakker worden en niet weten wat je doen moet. Niet alleen vandaag maar elke minuut, elk uur. Maar je hebt wel een kind om voor te zorgen. Een lief knulletje van 5 jaar. Met niemand kun je praten, Niemand geeft je troost. Niemand kan je horen. Het is 1 groot zwart gat vol ellende. Huilen…