Verhalen over discriminatie

Het wereldberoemde, Franse fotomodel Ellaine de Fourneau heeft wat tijd kunnen vrijmaken om voor de kunstfotograaf Han Rutgers van Rozenburg te gaan poseren. Het kost Han een waar fortuin om haar in te huren, maar hij loopt al jaren met het plan rond en het is nu of nooit, denkt hij. Bovendien heeft zijn expositie in het Jeu de Paume in Parijs heel…

'Het is begonnen met de achterlichten van mijn auto!', zegt de diamantair Salomon Friedlander tegen zijn geliefde Amira Amouri, die hem minzaam over zijn hoofd streelt. 'Daarna hebben ze mij geen moment met rust gelaten!', zegt Salomon, 'en maken ze om de zoveel dagen wel iets kapot in mijn tuin of van mijn huis!'. 'Heb je dan geen aangifte gedaan…

En weer haalt discriminatie het nieuws - nu in de vorm van: als men zich discriminerend uitlaat tegenover een collega agent, volstaat een ‘foei ‘ dat mag niet - of een afkeurende blik, net als een eventuele aantekening op je dossier, niks hoor, wanneer je nu zegt: kijk, die donkere man - of vrouw bedoel ik dan zou je zomaar je ontslag kunnen krijgen…

Daar liepen ze gezamenlijk in de drassige polder bij het Zuidlaardermeer. De drie misschien wel bekendste zwart/witte vogels van het weidepoldergebied. De ooievaar, de scholekster en de kieviet. Totaal geen familie van elkaar, maar toch voor een groot gedeelte foeragerend in dezelfde contreien. Als er genoeg voedsel is, levert dat geen enkel probleem…

De reacties op deel 1 zijn de aanleiding om een vervolg te schrijven want als mensen over elkaar gaan rollen omdat er door mijn persoontje een deel 1 is geschreven dan mag ik daar een deel 2 aan wijden. Het is natuurlijk nooit de bedoeling om mensen tegen elkaar op te zetten, nog minder is het de bedoeling om tussen een paar vuren te gaan zitten, daar…

Als de wereld in brand staat kan er niet vaker worden gediscrimineerd, het is elke dag wel ergens raak, de opstoppingen vieren hoogtij, de wegen lopen vol, de social media weten precies te melden waar de opstandelingen moeten zijn, maar er moet me toch even iets van het hart. Ik ben in principe tegen discriminatie, zeg nadrukkelijk in principe want…

Oei, het gaat er na de dood van George Floyd, flink aan toe in de wereld en het is natuurlijk volkomen terecht. Vooral in Amerika is het schering en inslag (nee, niet bedoeld als woordspeling – daarvoor is het onderwerp te ernstig). De politie in Amerika is gewoon racistisch en discrimineert, dat is een gegeven. Over het algemeen werken er daar types…

Iedereen heeft op zijn minst gehoord van Marktplaats en al heb je er nog nooit iets mee van doen gehad, het is een veelgehoorde kreet: oh dat heb ik van Marktplaats. Ook wij kijken erop alhoewel er weinig is waar ik iets in zie, met eega is dit een ander verhaal. Als hij voor zijn hobby iets ziet staan dan wordt mijn hulp ingeroepen, want zien, dat…

Tot mijn verbijsterende verbazing laat het nieuws nu ook al weten dat het Anne Frank Huis op dezelfde lijst voorkomt als de moorkop, de negerzoen, zwarte piet en al die verdere dingen die tot ons erfgoed behoren, jawel! Terwijl ik het nieuws op me laat indringen, nadenk over wat er de laatste dagen allemaal via het nieuws naar ons werd toegeworpen denk…

Ze komt om te helpen, gewoon als meer mensen, stelt zich voor en ik begin een soort gesprek van: hoe lang werk je al, kortom een huis- tuin en nee, geen keukengesprek maar een gesprek waar, hoe langer ze aan het woord is, mijn haren in m’n nek overeind gaan staan. Onder het kopje koffie horen we een horrorverhaal wat maar liefst meer dan dertig jaar…

De hamer dreunde op het houten plankje, kloink! Alsof de rechter ermee wilde benadrukken dat het zwaard gevallen was. Het besluit om nu ook in de horeca alle rookruimtes te verbieden en dit middels een hamerklap te regelen. Tja, zo gaat dat, niks meer tegen in te brengen, niets meer om over te vallen. Zijn pleidooi dat: niet-rokers toch door die rooklucht…

Waarom mag het eigenlijk niet meer? Toch nog wel ver van de bloemen, in een hoek. Een vervuilde hoek. Bij een stamtafel. Of onder de vergeelde lamp boven de biljarttafel in de nacht Rook ik, hopelijk mag ik nog roken. Als gebroken mens,zwak mens, zielig hoopje mens. Met een sigaar die weemoed met zich meebrengt. Maar wolkjes melk in mijn koffie…

De ongehuwde leraar Egbert Duisterwinkel woont alweer ruim een jaar in zijn imposante herenhuis met koetshuis aan de Torenstraat in Scheemda. Hij is meester van groep zes op een basisschool in Veendam en dat bevalt hem uitstekend. Zijn collega's zijn zeer content met hem, vanwege zijn vlotte babbel en humoristische uitspraken. Alleen juf Imke Siepel…

De gereformeerde basisschool Onder de Wieken aan De Omloop in Oldehove heeft sinds enkele weken een nieuwe juf voor groep zeven. Juf Diewerke Kloosstra is geboren in Grijpskerk, waar haar ouders nog steeds wonen. Haar vader is een gepensioneerde notaris en haar moeder schrijft streekromans op een ouderwetse tiepmachine. Voor 139.000 euro heeft Diewerke…

Ik kan me zomaar voorstellen hoe het in de oorlog geweest moet zijn, hoe men in alle macht probeerde alle joden in een trein te stouwen en al die mensen, met niets anders op hun geweten dan jood te zijn, afgevoerd te weten naar de meest uiteenlopende kampen. Ik kan me NU, terwijl ik de echte oorlog niet heb meegemaakt ineens een voorstelling maken bij…

Vader en ik zaten plotseling in een moeilijke situatie. Het was in de winter van 1941 toen we in de Jodenbuurt liepen. Vader had een afspraak met iemand, maar hij vertelde mij niet waarover het ging. In de straten verschenen gehelmde Duitse soldaten en politie met geweren in de aanslag op straat. Wij zagen dat gezinnen in vrachtauto's werden geduwd…

Ross was sheriff in een gehucht in de staat South Carolina. Hij had zijn vrouw Carla verloren aan die enge ziekte. Ross had geen zin meer om te leven. Hij dronk veel om de pijn te verzachten. Zijn deputy verbloemde dit meestal omdat hij zijn sheriff mocht. Op een dag moesten de deputy en Ross een donkere jongen thuis gaan ophalen. In het gehucht…

HIJ was een beetje een mallotige vent; hij spoorde niet helemaal; dat was me bij een eerdere ontmoeting duidelijk geworden.... ZIJ zat op een bankje bij de halte van lijn zes; een jonge, florissante schoonheid met kaarsrechte tanden, een zilverkleurige piercing in de lip en felrood, haast rozerood of zo men wil oranje geverfd haar. Hun ontmoeting…

Uit de krochten en spelonken, uit de straten, lanen en ringbanen van de stad die mijn universum en mijn thuis is geworden, bij gebrek aan mijn echte thuis in deze wereld, dat voorgoed tot het verleden behoort, kan zomaar ineens een bekende of onbekende opduiken uit een nabij of ver verleden, die al dan niet tot de verbeelding spreekt..... Op het…

Ik moet effen de buitenlucht in. De regen was opgehouden. Voor alle zekerheid nam ik mijn paraplu mee en verliet de woning. Nu niet naar de weilanden, maar richting bos. Van mijn huis naar het bos is ongeveer een kwartier lopen. Het is een smal pad met aan weerszijden weilanden. De koeien waren al binnengehaald. Lekker in mijn eentje liep ik daar.…

Toen de herfst inzette en je al een enkel geel blad kon zien neerdwarrelen, kwam hij de goederen stallen in mijn berging. Het meisje, zijn vriendin, was ook weleens meegekomen. Ze droeg bij die gelegenheid een frivool klokkend rokje over haar witte lange broek. Ze praatte veel en was duidelijk in de war. Ze had het overzicht verloren en was uit haar…

Ik kwam laatst bij mijn stadhuis. In de volksmond het paleis van Ceaucescu geheten. Een tour de France in Frankrijk houden is niet meer nodig want ons stadhuis heeft zo grote draconische verhoudingen dat de fietsers wel even hierin zoet zijn. Het kostenplaatje voor het stadhuis in ons provinciestadje bedraagt zo een slordige veertig miljoen euro.…

Jacob Slagter woont al zijn hele leven in het Friese dorp Beetsterzwaag. Ooit heeft de dichter Slauerhoff er iets van vijf weken gewoond, hij was toen een waarnemend dokter, maar hij zat liever achter de jongedames aan en dobberde het liefst de hele dag in een zeilboot op een meer. Hij begeerde een 18-jarige Aaltsje met heel mooi haar. Hij zou zich…

Bij het buitenverblijf van de Zwarte Kraagbeer stond een bordje met daarop Stekelvarken. Er moest zich dus ergens een Stekelvarken bevinden, maar hoe we ook tuurden, er was in geen velden of wegen een Stekelvarken te bekennen. Gelukkig zagen we een mannetje van de dierentuin, dat na een actieve dag vol dieren voederen en strontscheppen, zijn jas…

's Zondags als de kerkklokken weer tekeer gaan, zie je ze gehoorzaam over straat schuifelen richting het dominante klokgebeier. De vrouwen in hun strakke mantelpakken en getooid met een kostbaar hoedje, in hun zedige handen een leren tasje met collectegeld en pepermuntjes. De heren dragen eveneens een hoed, maar groter, om hun bazigheid te onderstrepen…

Het bleef steeds maar weer opspelen. Op één of andere manier waren mensen allemaal klootzakken. De uitzonderingen uitgezonderd. En hier en daar reageerden mensen eens op een verkeerde manier, vanwege een ontwikkelingsstoornis of één of andere obscure faalangstige beweegreden. Ook deze mensen waren te vergoelijken. Sommigen hadden gewoon brute pech..…

Er was eens eens een man die gek op fietsen was. Hij deed er van alles mee. Hij ging zelf veel uit fietsen, soms op de mountainbike en soms op de racefiets, haalde ze regelmatig uit elkaar om vervolgens weer in elkaar te zetten, verfde ze, verving spaken en kettingkasten omdat hij het leuk vond en repareerde ook de fietsjes van de kinderen uit de buurt…

De discussie was of vrouwen evenveel mogelijkheden hadden om de verlichting te bereiken als mannen. De discussie werd gesmoord gevoerd, want er was een nieuwe leerling aangenomen door de meester, en de zeven doorwinterde – mannelijke – volgelingen hadden zo hun bedenkingen. De nieuwe adept had een leuk snoetje en jolige borstjes. Het feit dat ze een…

2/5 Er werd zoiets gezegd als "dat we de mensen niet moesten shockeren, want we moesten die hetero's de tijd gunnen en vragen ons te tolereren". En hoe die het dan moesten leren met ons te leven, bleek uit de vele gespreken over "hoe leg ik het aan boord gelukkig te leven in deze heteromaatschappij", wat zoveel betekent als "hoe leer ik mijn…

"Waarom schrijft ge altijd over den bruin," vroeg iemand mij onlangs. "Omdat den bruin in de verdomhoek zit," zei ik. "De allochtoon bedoelt u," zei hij. Ik zuchtte eens bij zoveel onbegrip. "Ik bedoel wel degelijk den bruin. Neem nu de witte allochtoon, de Oost-Europese allochtoon. Buiten een laag loontje - dat ernstig onze sociale zekerheid…