Verhalen over emoties

Zijn jullie ook zo blij, zo geweldig blij met alles wat er gebeurt momenteel? Blij met de shit die de titel ‘oorlog‘ heeft, blij met de dwaze capriolen omtrent het mishandelen van vrouwen, oké het is ver weg maar toch - haalt het ons land in? Zo blij met de huidige gang van zaken omtrent de zaken die men maar niet afgewikkeld krijgt, zoals de schade…

Vanmorgen niet al te vroeg opgestaan, dat doe ik meestal niet op zondag, want laat me maar eerlijk wezen de zondag vind ik de minst leuke dag van de week. Zelfs het vooruitzicht dat de eerste serieuze voetbalwedstrijd van het nieuwe seizoen, vanavond om de Johan Cruijff Schaal, zoals die meestal op de eerste zondag voor de opening van het voetbalseizoen…

Ons land is bedolven onder een deken gemaakt van crisis, een nieuw materiaal wat uitgevonden is en in vrijwel alle sectoren wordt gebruikt dus! Een meegaande stof, een materiaal wat zo buigzaam is als een elastiekje en net zo stevig dus? Zo sterk dat het bij iedereen, achter welke voordeur dan ook, wel een keer wordt gebezigd! Crisis, een klein woord…

Kabouter Pim Harmsen woont al zijn hele leven in de Verhildersum-borg op Wierde 40 in Leens. Hij durft er zijn olijke puntmuts om te verwedden, dat het nu toch al wel zo'n twee eeuwen geleden is, toen hij zijn intrek nam. Hij heeft de deftige barones Willeke Onsta mog gadegeslagen, toen zij in haar blootje in het boudoir stond te twijfelen over welke…

'Ik ben in een vreselijke dip beland, gatverdamme Paulus, wat is het leven toch vreselijk unfair en onvolmaakt!', zegt Koen Konijn tegen één van zijn beste vrienden. 'Kun je iets meer specificeren!', zegt Paulus, die zijn neus met cocaïne vult. 'Nou, ik bedoel het overlijden van Sandy, man, doet je dat dan niks, ongevoelige reet?' 'Hoezo doet…

Op mijn dagelijkse wandeling loop ik even langs de vaart. Ik meende er een moedereend met jonkies te zien zwemmen. Jawel hoor, daar zwemmen ze. Een trotse moedereend met een stuk of acht donzige geelkoppige bolletjes driftig achter haar aan peddelend. Hopelijk kan een eend niet echt goed tellen of zou ze het als een gegeven accepteren dat ze misschien…

‘Hoi buurman, even aan de wandel?’ ‘Ja, ik heb zin om iets op te halen.’ ‘Kun je dan niet beter met de auto gaan, de lucht dreigt.’ ‘Nou nee dan lukt het me niet om het op te halen. Dan moet ik te veel opletten. Ik moet mijn zinnen dan te veel bij het autorijden houden. En trouwens volgens buienradar duurt het nog wel zo’n anderhalf uur voor…

De man liep weer eens over het pad langs de bosrand. En het toeval wil dat toen hij weer bijna bij die onoverzichtelijke bocht arriveerde, de vrouw met Josje de St Bernard kwam aan lopen. Dit keer was Josje aangelijnd en kwispelstaartend kwam Josje hem tegemoet, de vrouw enigszins half meesleurend. Josje bleef keurig bij hem staan en liet zich over…

Zo op het eerste gezicht lijkt alles pais en vree te zijn, maar in de Boetselaersborg te 's-Heerenberg zijn de poppetjes aan het dansen en viert het surrealisme hoogtij. 'Zeg, Dieudonné, mafkeesje, waar zit je nou weer, ouwe mallerd van me?', roept Esmeralda d'Armagnac Sastanet over de marmeren gang met een Monet en een Magritte aan de wand. '…

Geen voorstelling te maken van het feit dat- het vrede zou zijn, overal! Niet alleen in de Oekraïne, maar overal, vrede…stel je toch eens voor dat: er nergens narigheid zou voorvallen, dat er niemand het in z’n - of haar hoofd zou halen een ander te belagen met welk wapen dan ook? Er is voor van alles een dag uitgevonden, een - schelpenzoek dag,…

Koster Willem Bloembol gaat de laatste tijd steeds harder achteruit en hij doet steeds gekkere dingen. Dat is dominee Henk Terkerke ook opgevallen, maar die gedoogt inmiddels alle malligheid van zijn medewerker. Zelfs toen koster Willem de kansel met honderden narcissen had versierd, kon dominee Henk daar alleen maar om lachen, echter, toen Willem een…

Eerst had ik hierboven de uitdrukking ‘met je ziel onder je arm lopen’ willen zetten, maar dat dekt de lading niet. Het betekent zoiets als: niets te doen hebben, lanterfanten of soms verwijst het indirect naar eenzaamheid. Tegenwoordig ga ik met mezelf lopen c.q. wandelen, niet omdat ik niets te doen heb, maar gewoon een dik uur of zo om een beetje…

Dit kan toch niet, ik droom, dit kan en mag niet waar zijn wat hier gebeurt. Een rechtstreekse uitzending van het journaal met beelden die zo onwerkelijk schokkend zijn, dat het niet eens gedroomd kan zijn! Een mensenmenigte belaagt de Tweede Kamer, waarbij de voorste groep luid schreeuwt ‘Tribunalen, tribunalen’. Een groep met hun gezichten verstoppend…

Het loopt tegen kerstmis 2021 en de jonge dichter Bokke Bullema loopt met zijn gefrustreerde ziel onder zijn als een klepel slingerende arm. 'Was ik maar een klok!', denkt hij, 'dan zou ik continu keihard luiden!'. De corona-varianten vliegen hem aan en hij vreest, dat het nooit meer zo zal worden als voor die verdomde wereldepidemie. In zijn mondkapje…

Mijn vrouw was buiten bij de ingang van het UMCG gaan zitten – het zonnetje scheen – en de taxi zou haar over een klein half uurtje komen halen. Tijd om nog even een broodje op te peuzelen. Bij de uitgang hangen altijd duiven rond die op mensen zoals zij loeren, in de hoop een paar broodkruimels te scoren. Tussen de middag zitten er verder ook genoeg…

Thuisgekomen zette ik de tas neer en gooide het boekje op tafel. ‘Is het niet leuk?’ zegt mijn vrouw. ‘Nou om eerlijk te wezen, konden de eerste paar stukjes mij niet echt bekoren. Maar gaande weg herken ik toch weer de echte Sylvia Witteman. Mooie observaties die soms grappig zijn en soms ook wel aangrijpend.’ Ik had ik het verleden ooit een paar…

‘Hé buurman,’ riep de buurman, toen ik bij hem langs liep, ‘zou jij volgende week, zo af en toe, even een rondje met m’n hondje kunnen lopen. Of beter gezegd, mag mijn hondje met jou mee de buurt en of het bos en park door?’ ‘O ja, dat is wel goed, hij kan nog behoorlijk flink doorlopen en heeft er nog veel lol in zie ik, als ik jullie beiden zie lopen…

Zit ik lekker in mijn tot kantoor c.q. tv kamer verbouwde garage, mijn ‘mancave’, te genieten van heerlijke klassieke relaxmuziek; meen ik zo af en toe irritant gejank te horen van het lijkt wel een roedel wolven, ergens uit het naastgelegen strookje bos. Dat is gek, net over de grens ergens in Drenthe is een wolf waargenomen, maar hier in dit kleine…

Mijn vrouw vertelt me dat ze even een dutje gaat doen, ze heeft het druk gehad en heeft net een pakket aan hondenvoer het huis in gesleept. Ze verwacht ook nog pakketten met vogelvoer, maar vertelt ze: ‘Ik kreeg net een mailtje binnen dat de levering een paar dagen is uitgesteld.’ ‘Niet echt erg toch?’ vraag ik. ‘Nou nee, er is nog wel voorraad genoeg…

De ene moeder gaat op bezoek bij haar zoon en “ neemt “ zijn schoonmoeder ook mee, oftewel beide oma’s trekken richting ziekenhuis waarbij gemeld mag worden dat die beide oma’s prima met elkaar overweg kunnen en dat is meer dan prettig te noemen natuurlijk. We “ overlopen “ elkaar niet maar hebben wel gewoon contact natuurlijk en zo hoort dat ook. Nou…

Vanuit het ziekenhuis bel ik mijn vrouw: ‘Sorry, maar het wordt allemaal even wat later. Ik vermoed dat ik rond half zeven thuis ben. Ik lig er om onder andere wat bloed bijgetankt te krijgen en ja het is zo’n dag dat alles een beetje tegenzit. Was er al voor tien uur en de vorige donderdag was het helemaal niet druk en hoefde ik slechts een paar…

Zodra ik de afdeling Hematologie van het UMCG Groningen oploop valt het woord ‘maraboes’ me in. U weet wel die niet echt sympathiek ogende Afrikaanse ooievaars. U kent ze vast wel met van die er eigenlijk niet bijhorende kale koppen en enge nekjes. Ook borrelt de naam van die enge hobbit sméagol Gollum bij me naar boven, die enge grote ogen. Toch benadert…

hij was onderweg met de trein vanuit het noorden met een dagtrip naar een museum in Amsterdam. Stapte halverwege over en ging in een nog lege coupé zitten. Ja hoor, daar lagen ze weer op de banken – de kaartjes met een zielige tekst: Ik ben een ongehuwde moeder met twee kinderen en heb geen werk – wie help me? Het is een nieuwe vorm van bedelen,…

Zo zoetjesaan ga je terugdenken aan: de tijd van toen, je hoeft niet gelovig te zijn om te beseffen dat we teruggeworpen worden naar ‘ de tijd van toen ‘ die tijd, waar we alleen maar over lezen, die we niet echt bewust hebben meegemaakt maar waar we wel, door de verhalen heen het besef van hebben…de afgelopen maanden staan in het teken van het virus…

Mijn gepensioneerde buurvrouw, van oorsprong een Groningse boerendochter van het hoge kale platteland. Gehard en een flink verweerd gezicht, ontstaan door de genadeloze weersinvloeden in dat bijna boomloze gure mistroostige landschap ( meningen hierover zijn verdeeld), vertelde me gisteren dat ze er zo veel moeite mee heeft dat haar directe omgeving…

U kent het merk thee vast wel Pickwick, het merk dat ik gewoonlijk niet koop. Zelf koop ik meestal gewoon thee van het merk Gwoon. Gewoon omdat het veel goedkoper is ‘en thee is thee nietwaar. Een enkele keer als het soort wat ik wil, niet op voorraad is, wijk ik uit naar het luxe Pickwick assortiment. Het onderscheidende van de Pickwick theezakje…

De boer die het land aan de westkant van onze woning in z’n bezit heeft, heeft ook het perceel weiland ten noorden van onze woning gekocht. Te kort geleden om het leven er al in dood te hebben kunnen spuiten en ook daar een biljartlaken met armoedig groen snelgroeiend grasland van te maken. Het staat nu nog vol met bloemen en hoog wuivend gras.…

Het leven van een topsporter is hard, soms bikkelhard. Wij zien alleen de successen die ze behalen maar hoe en wat ze ervoor moeten doen is niet altijd helemaal duidelijk. Ik geef u bij dezen een kijkje in de keuken van wat er zoal bij komt kijken. Neem nou een gewone doordeweekse maandag: Rond half zeven wordt je gewekt, na regelmatig een onrustige…

Nergens liggen een lach en een traan zo dicht bij elkaar als in het ziekenhuis. Gisteren zaten mijn buurman(een Feyenoordsupporter in hart en nieren) en ik te luisteren maar radio Rijnmond naar het live verslag van de wedstrijd ADO Den Haag tegen Feyenoord. Een wedstrijd die beiden moesten winnen. ADO om een onvermijdelijk lijkende degradatie te ontlopen…

Hij was een kleine sjacheraar: rommel zo goedkoop mogelijk van anderen aftroggelen en dat dan weer anderen aansmeren op de plaatselijke rommelmarkt. Ja, hij had er gevoel voor – handel. Hij had die echte handelsgeest van z’n vader geërfd. Een waardevol gevoel, tenminste het leverde hem genoeg zwart geld op, zodat hij in een dikke glimmende Mercedes…